مع الحديث الشريف
"اتباع سنة رسول الله صلى الله عليه وسلم"
به همه شما شنوندگان عزیز در همه جا، در قسمت جدید برنامه خود "مع الحديث الشريف" خوش آمد می گوییم و با بهترین سلام شروع می کنیم، پس سلام علیکم و رحمت الله و برکاته.
در حاشیه سندی، در شرح سنن ابن ماجه "با تصرف"، در باب "اتباع سنة رسول الله صلى الله عليه وسلم" آمده است.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ: حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَمَرْتُكُمْ بِهِ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَيْتُكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا
قوله: (ما أمرتكم به فخذوه إلى آخره) این حدیث مانند تفسیر این سخن خداوند متعال است: "و آنچه را رسول برای شما آورده است، بگیرید و از آنچه شما را نهی کرده است، دست بردارید" و "ما" در هر دو موضع شرطی است، همانطور که سیوطی ذکر کرده است، سپس سخن او: ما أمرتكم به، امر وجوب و استحباب را شامل می شود. و قول او "فخذوه": یعنی به آن تمسک جویید برای مطلق طلب شامل وجوب و استحباب، پس بر هر دو قسم منطبق می شود و گفته شده: این مخصوص به امر وجوب است و همچنین قول او: وما نهيتكم عنه، نهی تحریم و تنزیه را شامل می شود، و همچنین طلب در قول او: فانتهوا، هر دو قسم را شامل می شود و احتمال دارد مخصوص به نهی تحریم باشد، و خطاب اگرچه به ظاهر برای حاضران است، اما حکم به اتفاق آرا شامل غائبان می شود، و در شمول خطاب برای آنها دو قول وجود دارد و بر این فرض، اطلاق آن شامل مجتهد و مقلد می شود.
ای شنوندگان گرامی:
سپاس خدا را که ما را از کسانی قرار داد که برای تطبیق حکم خدا در زمین تلاش می کنند، پس در امت کسانی بودند که منطوق آیه کریمه "و آنچه را رسول برای شما آورده است، بگیرید و از آنچه شما را نهی کرده است، دست بردارید" و حدیث شریفی که در صدد صحبت در مورد آن هستیم را درک کردند، تا حقیقتی شرعی را تأکید کند، و آن این است که اسلام باید به طور کامل اجرا شود.
پس اگر همه آن به جز یک حکم اجرا شود، به این صورت که کسی بیاید که می خواهد حکم کند و بگوید: ما همه احکام اسلام را از بستر زناشویی تا سیاست خارجی و روابط بین الملل اجرا می کنیم، مگر حکم سرقت، پس نمی خواهیم دست را قطع کنیم، پس اگر این کار را بکند، در حرام واقع شده و اسلام را اجرا نکرده است، و این منطوق حدیث است، (مَا أَمَرْتُكُمْ بِهِ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَيْتُكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا)، پس "ما" از الفاظ عموم است، پس برای همه احکام شرع به طور مطلق وسعت دارد، و امر برای وجوب است.
شنوندگان گرامی، تا زمانی که شما را با حدیث نبوی دیگری ملاقات کنیم، شما را در پناه خدا می گذاریم، و السلام عليكم ورحمة الله وبركاته.