مع الحدیث الشریف
"باب فی الألد الخصم"
به همه شما شنوندگان گرامی در همه جا در قسمت جدید برنامه خود "مع الحدیث الشریف" خوش آمد می گوییم و با بهترین درود آغاز می کنیم، سلام و رحمت و برکات خداوند بر شما باد.
در صحیح امام مسلم در شرح نووی "با اندکی تصرف" در "باب فی الألد الخصم" آمده است.
أبو بکر بن أبی شیبه برایمان بازگو کرد، وکیع از ابن جریج از ابن ابی ملیکه از عایشه برایمان بازگو کرد که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "همانا منفورترین مردان نزد خداوند، الألد الخصم است."
سخن او صلی الله علیه وسلم: (منفورترین مردان نزد خداوند الألد الخصم است) با فتحه خاء و کسره صاد است، و (الألد) به معنای سخت ترین دشمنی است که از دو طرف وادی گرفته شده است. زیرا هرگاه دلیلی علیه او آورده شود، طرف دیگری را می گیرد. و اما (الخصم) یعنی کسی که در دشمنی مهارت دارد. و مذموم، دشمنی با باطل در بالا بردن حق یا اثبات باطل است. و خداوند داناتر است.
ای شنوندگان گرامی:
دین ما دین رحمت است، و پروردگار جهانیان رسول گرامی خود صلی الله علیه و آله و سلم را با این سخن مخاطب قرار داد: "و ما تو را جز رحمتی برای جهانیان نفرستادیم" و پس از آن به او (این رحمت) می گوید: "و اگر تندخو و سخت دل بودی، از اطراف تو پراکنده می شدند." پس رحمت با کودک و با پیرمرد و با زن، بلکه با حیوان بود، با این وجود امروزه در میان فرزندان امت کسانی را می بینیم که به برادران مسلمان خود با نگاهی آمیخته به دشمنی و خصومت می نگرند، چرا؟ به این دلیل که با نظر او موافق نیستند، یا آنچه را که او می بیند نمی بینند، و این امر بدون شک مطرود است، زیرا مسلمان با مسلمان مهربان است، بلکه حتی با حیوانات مهربان است. از ابن مسعود رضی الله عنه روایت است که گفت: ما در سفری با رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم بودیم، پس برای حاجت خود رفت، دیدیم حمره ای با دو جوجه اش است، جوجه هایش را گرفتیم، حمره آمد و پر و بال می زد، پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم آمد و فرمود: "چه کسی این را به خاطر فرزندانش داغدار کرد؟ فرزندانش را به او برگردانید." و دهکده ای از مورچه ها را دید که آن را سوزاندیم، فرمود: "چه کسی اینها را سوزاند؟" گفتیم: ما، فرمود: "جز پروردگار آتش، سزاوار نیست که با آتش عذاب کند." ابوداود با سند صحیح روایت کرده است. آری، این دین ماست ای مسلمانان، با حیوانات مهربان است، آیا نباید بین خودمان مهربان باشیم؟ و سوال باقی می ماند: چگونه رحمت بین ما از بین رفت؟ و کجا رفت؟ و چگونه برمی گردد؟ شکی نیست که فضای مادی سرمایه داری که امروزه به دلیل حاکمان مزدور و خائن به دین و امت خود و اندیشه اسلامی صحیح خود در آن زندگی می کنیم، علت از بین رفتن این اخلاق نیکو است، پس امت باید با جدیت و با تمام توان خود تلاش کند تا این خوی والا و سایر اخلاق نیکو را بازگرداند و آن با سرنگونی این حاکمان از جایگاه بلند خود و نصب جانشینی به جای آنهاست که ما را با شریعت خداوند و اخلاق رحمت اداره کنند، پس در زندگی خود در دنیا و آخرت سعادتمند می شویم. خدایا در این امر تعجیل بفرما، آمین آمین.
شنوندگان گرامی، تا زمانی که با حدیث نبوی دیگری با شما ملاقات کنیم، شما را در پناه خداوند می گذاریم، و سلام و رحمت و برکات خداوند بر شما باد.