مع الحديث الشريف
باب رفع الأمانة-1
به همه شما شنوندگان گرامی در هر کجا که هستید، در قسمت جدیدی از برنامه خود "مع الحديث الشريف" خوش آمد می گوییم و با بهترین درود آغاز می کنیم، سلام و رحمت خدا بر شما باد.
در فتح الباری شرح صحیح بخاری از ابن حجر عسقلانی با تصرف در "باب رفع الأمانة" آمده است.
محمد بن سنان برای ما حدیث گفت، فلیح بن سلیمان برای ما حدیث گفت، هلال بن علی از عطا بن یسار از ابوهریره رضی الله عنه برای ما حدیث گفت که رسول خدا صلی الله علیه وسلم فرمودند: "هرگاه امانت ضایع شود، منتظر ساعت (قیامت) باشید". گفت: ای رسول خدا، چگونه ضایع می شود؟ فرمود: هرگاه کار به نااهلان سپرده شود، منتظر ساعت (قیامت) باشید".
قوله (باب رفع الأمانة) آن ضد خیانت است و مراد از رفع آن از بین بردن آن است به گونه ای که امین معدوم یا شبه معدوم باشد.
قوله (إذا أسند) کرمانی گفت: پاسخ داد از چگونگی ضایع شدن به چیزی که دلالت بر زمان می کند زیرا متضمن جواب است زیرا مستلزم بیان این است که چگونگی آن همان اسناد مذکور است و در آنجا با لفظ "وسد" با شرحش گذشت و مراد از "الأمر" جنس اموری است که به دین مربوط می شود مانند خلافت و امارت و قضاوت و فتوا و غیره، و قولش "إلى غير أهله" کرمانی گفت: کلمه "إلى" را به جای لام آورد تا دلالت بر تضمین معنای اسناد کند.
قوله (فانتظر الساعة) فاء برای تفریع یا جواب شرط محذوف است یعنی اگر چنین بود منتظر باش، ابن بطال گفت: معنای (أسند الأمر إلى غير أهله) این است که ائمه را خداوند بر بندگانش امین قرار داده و نصیحت آنها را بر آنها واجب کرده است پس شایسته است که اهل دین را به کار گیرند، پس اگر غیر اهل دین را به کار گیرند امانتی را که خداوند - تعالی - به آنها سپرده است ضایع کرده اند.
ای شنوندگان گرامی:
بسیاری از مردم امانت را سبک شمردند تا جایی که به آن اهمیت نمی دهند و به آن توجهی نمی کنند، در حالی که امر آن عظیم و شأن آن بزرگ است، و شاید این به عدم درک واقعیت آن و آنچه از گناه بر ضایع کننده آن مترتب می شود برگردد. اگر در بسیاری از مردم وازع دین وجود داشت، آن را تفریط نمی کردند.
برخی از مسلمانان مفهوم امانت را به ودیعه هایی که نزد مردم امین است، محدود کرده اند، اما آن عام تر و فراگیرتر از آن است. نماز امانت است، زکات امانت است، و سایر شعائر دین امانت است. و هر عضوی از بدن انسان امانت است، دست و پا و فرج و شکم و غیره امانت است، پس از سوی آن حرام میاور، وگرنه در آنچه به آن امین شمرده شدی تفریط کرده ای، و هر امر و نهیی که خداوند تعالی طلب کرده است امانت است.
ای مسلمانان:
از بزرگترین امانت ها، امانتی است که به حاکمان و رؤسا سپرده شده است، پس امانت آنها شامل تمام رعیت می شود و در این مورد پیامبر صلی الله علیه وسلم می فرماید: "هیچ بنده ای نیست که خداوند او را بر رعیتی حاکم کند و بمیرد در حالی که در حق رعیتش خیانت کرده باشد مگر اینکه خداوند بهشت را بر او حرام کند". آری این بزرگترین امانتی است که بعد از آن امانتی نیست. پس با ضایع شدن آن همه چیز ضایع می شود، درست همانطور که در این زمانی که امت در آن زندگی می کند، از سپرده شدن کار به نااهلان از گناهکاران و فاسقان مزدور و مجرمان و ظالمان، و منافقان سکولار بلکه حتی از کافران فاجر، که از مناصب خود برای استثمار مسلمانان استفاده می کنند. آیا نمی بینید در سوریه و در تمام بلاد مسلمانان چه می گذرد؟ آیا نمی بینید چگونه به دست حاکمان خود کشته می شوند؟
عجب از کار امت امروز، باطل را شناخت و از آن پیروی کرد، و خطر را درک کرد و به آن یورش برد، آن مانند ملخ هاست که بر آتش می افتند. ای امت کریمه آیا به راه راست خود باز نمی گردی؟ آیا خطر ضایع کردن امانت را درک نمی کنی؟ بلکه آیا امانت بزرگی که ضایع شده است را نمی شناسی؟ آن خلافت است. پس آیا با عاملان برای بازگرداندن آن کار نمی کنی؟ از خدا می خواهیم که نزدیک باشد.
خدایا در خلافت ما تعجیل کن تا پریشانی مسلمانان در آن جمع شود، آنچه را که در آن از بلا هستند از آنها برطرف کند، خدایا زمین را با نور وجه کریمت روشن کن. خدایا آمین آمین.
شنوندگان گرامی، تا دیداری دیگر با حدیث نبوی دیگر، شما را به خدا می سپاریم، و سلام و رحمت خدا بر شما باد.
نوشته شده برای رادیو: ابو مریم