ما لله لله، وما لقيصر إلى هاوية سحيقة!
ما لله لله، وما لقيصر إلى هاوية سحيقة!

نرى زيادة في الانحراف حتى طفح الكيل؛ أعمال مريبة، وممارسات شاذة فاقت الخيال، مثيرة للاشمئزاز، لا يقبلها ولا يرضاها الإنسان الكريم ذو العقل والفطرة السليمة. ففي السنوات الأخيرة خلعت المفاهيم الغربية لباسها "اللطيف البراق"، وكشفت عن وجهها الحقيقي، وجه الكذب والخداع، فتحول مفهوم الديمقراطية والحريات إلى مفهوم التجسس والتحسس والتخويف والتعذيب، وتحولت حرية العقيدة إلى إلغاء تام لخيار التدين، ومن يريد أن يمارس حرية العقيدة لا يستطيع ذلك، بحجة أن التدين تطرف وإرهاب.

0:00 0:00
Speed:
February 15, 2016

ما لله لله، وما لقيصر إلى هاوية سحيقة!

 ما لله لله، وما لقيصر إلى هاوية سحيقة!

نرى زيادة في الانحراف حتى طفح الكيل؛ أعمال مريبة، وممارسات شاذة فاقت الخيال، مثيرة للاشمئزاز، لا يقبلها ولا يرضاها الإنسان الكريم ذو العقل والفطرة السليمة. ففي السنوات الأخيرة خلعت المفاهيم الغربية لباسها "اللطيف البراق"، وكشفت عن وجهها الحقيقي، وجه الكذب والخداع، فتحول مفهوم الديمقراطية والحريات إلى مفهوم التجسس والتحسس والتخويف والتعذيب، وتحولت حرية العقيدة إلى إلغاء تام لخيار التدين، ومن يريد أن يمارس حرية العقيدة لا يستطيع ذلك، بحجة أن التدين تطرف وإرهاب. في الواقع؛ أصبح الغرب العلماني يهاجم الأديان، إلى حد القتل في حالة المسلمين، وذلك ليس بمستغرب فالعقيدة العلمانية للمبدأ الرأسمالي تنص على ضمان الحريات المطلقة للإنسان وقياس الأعمال بمقياس المصلحة المادية فقط، فإن تضاربت المصالح والشهوات مع القيم والتدين، يختار المبدأ العلماني إسقاط القيم الإنسانية، لأنه لا يعترف بها، ولا يعترف بشرع الله تعالى، ولأنه يُقدس الأنانية وحب الذات، ويقدس شهوات الإنسان، ذلك التناقض بين التشدق بـ"ضمان الحريات" وبين إلغاء هذه "الحريات"، كما يشاؤون، بحسب أمزجتهم الساقطة، وبحسب المصالح السياسية والاقتصادية والربح المادي الضخم؛ تلك الازدواجية في المعايير هي الفشل بعينه! فعن أي ديمقراطية يتحدثون؟!

أما مفهوم المساواة المطلقة بين الجنسين في الفكر العلماني فقد أصبح لا يعني بالضرورة ضمان الحقوق المتساوية للأنثى والذكر فقط، بل تجاوز ذلك إلى ما بعد "المساواة"، إلى تقنين الدعارة والشذوذ، وأطلقوا على العالم قاذوراتهم الفكرية المريضة المتمثلة في حقوق الشواذ، هذا نوع من المساواة، فللمرأة أن تختار أن تمارس الفاحشة مع من تريد، والرجل كذلك أيضاً، وانتشرت هذه "الزيجات"، بين رجل ورجل، وبين امرأة وامرأة، وفي الطرق؛ رجل وامرأتان، وامرأة ورجلان، فليس هناك حدود لهذه الأفكار المقرفة، وأمريكا راعية الفساد والإفساد، قائدة هذا الانحدار، قننت وباركت هذا الشذوذ الرأسمالي العلماني، فالمساواة مصطلح يخفي وراءه وجهاً أقبح مما نعرف!

بالتالي لا يوجد مجرد "مساواة" عند الغربيين، ولا حريات، ولا ديمقراطية، ولا تحسين مجتمعات، بل الذي عندهم هي سياسات متغيرة بحسب المصالح، وبحسب حاجتهم لبسط نفوذهم في العالم وفرض سيطرتهم على بلاد المسلمين، لاستعباد الشعوب وإفساد الناس، وتلك هي الحرب الشرسة الثقافية والإعلامية والسياسية على البشرية، والأدق إنها الحرب على الإسلام والمسلمين؛ الحرب الأزلية بين الحق وبين الباطل.

لذلك يجب أن لا ننظر نحن المسلمين إلى مسألة الديمقراطية والحريات التي يدعو لها زبانية العهر الغربي في بلادنا إلا في إطار أوسع. ذلك الإطار الذي أقصده، هو ما آلت إليه حال المجتمع الغربي في جحيم عقيدة الكفر، عقيدة (لا إله إلا الإنسان!)، عقيدة الفواحش وانتهاك الحرمات، عقيدة شيطانية ينبثق عنها أنظمة نتنة تحميها وتروج لها وتطبقها في معترك الحياة، فساوت بين الإنسان وبين الوحوش، ولم يشفع لهؤلاء "نهضتهم العلمية"، فالنهضة الصحيحة لبني البشر هي نهضة فكرية، نهضة راقية كريمة تليق بالإنسان، الذي خلقه الله تعالى ليعبده ويطيعه ويحتكم إلى شرعه في حياته، حتى يعيش سعيداً، ويقدم لمماته، فيُخلد بطاعته في الجنة، تلك المفاهيم الراقية التي تجعل العلاقات بين الناس علاقات "نظيفة" وواضحة، غير متناقضة، وتشمل كل أصعدة المجتمع، فرعاية الشؤون وأداء الحقوق والواجبات هو المطلوب وهو الذي ينجح في ضمان حقوق الإنسان، ذكراً كان أم أنثى، كبيراً أم صغيراً، فقيراً أم غنياً، وأين سنجد هذه العقيدة وهذه الأحكام التي تعالج وتقوِّم وتحاسب وتعاقب العاصي والفاسق والفاجر والشاذ والمرتد، لن نجدها إلا في المبدأ الإسلامي، الذي أساسه عقيدة عقلية راسخة، عقيدة لا إله إلا الله محمد رسول الله، عقيدة سوية توافق الفطرة البشرية، ينبثق عنها أنظمة المجتمع العديدة، وقوانينها ربانية ثابتة، ولا تتغير بحسب آراء البشر، بل جميع البشر ينصاعون لأوامر رب العالمين ونواهيه، هذا المبدأ يعالج ويحل وينظم وينشر أحكام الله الشرعية العادلة السمحة في دولة إسلامية، دولة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة، الغائبة الحاضرة، التي تهفو إليها قلوب المسلمين، وعليهم أن يعملوا لإقامتها في ثوراتهم، لطرد النفوذ الغربي الشيطاني الكافر من بلادهم، ورد بضاعتهم الفاسدة إليهم؛ فما لله لله وما لقيصر إلى هاوية سحيقة!

إن المبدأ الرأسمالي قد انكشف عواره والحمد لله، وخير دليل على ذلك أننا نشهد دخول الغربيين أنفسهم إلى الإسلام بالآلاف يومياً، فكيف إذا كانت لنا دولة تنشر الإسلام في ربوع العالم؟ هذه الدولة التي يحتاج إليها الغرب الكافر لإنقاذه من وحل الكفر والعربدة والأكاذيب.

أما لهفة الشباب والفتيات في إشعال الثورات لإسقاط الأنظمة العلمانية التي لا تحكم بما أنزل الله، وشوقهم للذهاب إلى الجهاد بأعدادٍ كبيرة، فهو يعكس لهفة المسلمين واحتياجهم للتغيير، وذلك التغيير هو عودة الإسلام وصعوده من جديد، وهي مسألة وقت ليس إلا.

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

غادة محمد حمدي – ولاية السودان

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو