مأزق الغرب الحضاري وانقلابه المتكرر على حركات "الإسلام المعتدل"!!
August 05, 2021

مأزق الغرب الحضاري وانقلابه المتكرر على حركات "الإسلام المعتدل"!!

مأزق الغرب الحضاري وانقلابه المتكرر على حركات "الإسلام المعتدل"!!

ما زالت عجائب حكمة الله فيما يحوط به هذا الدين العظيم وكتابه الخالد وسنة نبيه ﷺ من حفظ، فكلما وهن عصر من عصوره وابتلي أهله بزنادقته وأدعيائه ومحرفيه ومبتدعته، فإذ بأمته أشد ما تكون التصاقا بدينها وأبلغ ما تكون دفاعا ومحاماة ونضالا وكفاحا من أجله بعد أن يمن الله عليها بأتقياء أنقياء هداية وطهراً.

وهو لعمرك حال هذه الأمة في يوم الناس هذا، وقد رمانا الغرب الكافر بكل أفاك كذاب أشر، وكل معتل زائغ العبارة منحرف الفكر، تسلطت سفاسف أفكار الغرب وبوائق فلسفته على عقله فمسخته.

ومن بلية هذا الزمان حركات "الإسلام المعتدل"، قوم معلمنون بلحى، مذهبهم في فهم الإسلام وما زعموه تجديدا، هو إقحامهم لبضاعة الغرب الفكرية على الفكر الإسلامي وهو منها براء، وامتهنوا حرفة الانتحال وباتوا ينتحلون التدين في فصل الدين عن الحياة والطاعة في المعصية، وفي عجزهم وضعف عقولهم وتشوههم الفكري بات الاحتيال والتلفيق الفقهي وجعل ما ليس بقاعدة قاعدة وانتحال قواعد الغرب الفكرية العلمانية وإلباسها لبوس الإسلام، بات ديدن القوم بل ودينهم. وأضحى جديد القوم هو ما أنتجه الغرب قديما وحديثا، فأعرضوا بذلك عن الحق وأقبلوا على الباطل وجعلوا أنوفهم في قفاهم!

وما كانوا فينا إلا وسائل وأدوات الغرب للتدمير والخراب والاستعمار، وما ألقيت هذه القنبلة فينا إلا من مدفع الغرب محشوة كفراً لتهدم في الأمة إيمانها ويقينها بحقيق حق إسلامها في تسيير حياة البشر. وما كانوا إلا حشوا لمدافع الغرب في حربه الحضارية الصليبية، هدفها ما أفصح به كبير مجرمي الغرب الهالك رامسفيلد في قوله: "نريد لشعوب الشرق الأوسط أن يكون إسلامها كإسلام الشعوب المسلمة في شرق أوروبا"، ما عبروا عنه كناية بسياسة نزع الشوك من السمك، عبْر اعتماد فكرة تشويه المعتقد بعد فشل الغرب في تغييره، حتى يصبح مسخا منزوع الدسم، يصبح معه الدين مجرد طقوس ذات طابع فلكلوري، لا يمس سياسة أو قوانين دولة أو أنظمة مجتمع أو مفاهيم حضارية.

إلا أن حقيقة هذا الدين في قهره لمن حاده وأعرض عنه، هي حقيقة كل زمن لم يزل كل عصر يأتي الناس بدليلها، وذلك الذي كان ﴿وَمَكَرُواْ وَمَكَرَ اللَّهُ وَاللَّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ﴾!

ومن هنا يبدأ حديثنا عن سؤال مركزي يجد حيثيات مسائله في ما جرى لحركات وجماعات "الإسلام المعتدل" في تونس ومن قبل في مصر، وهو: ما الذي يدفع الغرب للانقلاب على حركات وجماعات "الإسلام المعتدل"، عِلما أنها جماعات تم تعديلها في مختبرات ومعامل الغرب الفكرية، حتى أضحى ظاهرها طقوسا إسلامية وباطنها علمانية مقيتة؟

فضلا أن هذه الجماعات في تدرّكها أذعنت وخنعت للغرب الخنوع التام في تبنيها فضلا عن فلسفة الغرب في فصل الدين عن الحياة، وذلك ما عبرت عنه في انفصامها النكد بين الدعوي والسياسي، بل تبنت كذلك تحريفات الغرب لمفاهيم الإسلام ومعايير "الإسلام المعتدل" الذي يرضاه الغرب ويرتضيه منها، وقد كشفت عن تلك المعايير مؤسسة راند الأمريكية في تقريرها المعنون "بناء شبكات إسلامية معتدلة" لعام 2007 والذي استغرق إعداده ثلاث سنوات لوضع استراتيجيات الغرب المتبعة في حربه الحضارية مع الإسلام وسعيه لتحريف مفاهيمه بأدوات داخلية محلية، طبقا لما نص عليه تقرير سابق لمؤسسة راند لعام 2004 تحت عنوان "الإسلام المدني الديمقراطي... شركاء وموارد واستراتيجيات"، تلك المعايير هي: القبول بفكرة الديمقراطية، القبول بالمصادر الوضعية في تشريع القوانين، رفض تطبيق الشريعة، نبذ الإرهاب والعنف، الدعوة لاستخراج النصوص الشرعية من التراث الإسلامي لدعم هذا الفكر (الإسلام المعتدل)، احترام حقوق النساء الدولية والأقليات الدينية...، وفي تبنيها لهرطقات الغرب طفح إلى السطح ذلك الوسم المقيت التي وصفت هكذا جماعات به نفسها وعبر عنه غنوشي النهضة "الإسلامي الديمقراطي"!

ولفهم انقلاب الغرب على صنيعه، لا بد من فهم السبب وراء إيجاد هكذا جماعات تحمل هذا الكم من التشوه المعرفي والانحراف الفكري، فالسبب هو ورطة الغرب مع الإسلام كمبدأ عابر للزمان والمكان متجاوز كل أنساق البشر المعرفية، فمعضلة الغرب مستعصية مع الإسلام، وهي في فشله الحضاري في إعادة صياغة البلاد الإسلامية حسب رؤيته المادية العلمانية، بالرغم من تمكنه من كل أدوات الفعل والممارسة العملية على أرض الواقع، فأنظمة الحياة في البلاد الإسلامية أنظمته، والدويلات القائمة فيها صنيعته، وبعد قرن من الزمن ها هي البلاد الإسلامية تغلي غليان أمة واحدة تجمعها العقيدة الإسلامية، وطاقة غليانها تستمدها من إسلامها العظيم ولسان حالها ومادة حركتها هو التمرد على الغرب وأنظمته وعملائه وأدواته.

وفي ورطته وإفلاسه عدّل الغرب هكذا حركات وجماعات لتكون معاول هدم من داخل المنظومة الإسلامية حرفا للمسار وتثبيتا للاستعمار، ولكن ورطته استفحلت في نبذ الأمة لأنظمته ورؤاه وتطلعها لاستئناف حياتها الإسلامية، فكان الربيع العربي حالة نموذجية تبرز حجم المأزق الغربي في تمرد الناس على منظومته وعملائه، فدفع بهكذا حركات لعلها تكون مخرجا له من مأزقه.

ولكن ورطة الغرب استفحلت، فالذي استجد مع هذه الحركات والجماعات وهي في الحكم، هي الحالة الفكرية المصاحبة والمناخ السياسي المرافق، والتي جعلت النقاش السياسي يدور حول الإسلام كمبدأ وليس ككهنوت، وحول كل أنظمته عن الحياة وعلى رأسها الحكم وليس فقط بعضاً من عباداته، وهنا تعمقت ورطة الغرب وسقطت في يده، فمعول هَدْمهِ هَدَمَ كهنوته وأعاد النقاش السياسي للحالة الفكرية المبدئية الأصيلة للإسلام، ذاك الذي عمل الغرب على طمسه خلال قرن من الزمن.

من هنا كان الانقلاب على حركات وجماعات "الإسلام المعتدل" ردة فعل غربية على الحالة الفكرية السياسية المصاحبة والمناخ السائد المشحون بالإسلام تطلعا وبديلا، والمحتقن ضد الغرب الكافر المستعمر وسياساته وأنظمته وعملائه، وليس ضدا لجماعات "الإسلام المعتدل" صنيعته، التي خنعت وذلت صاغرة له.

فقد تخلص الغرب من الأداة لنتائجها العكسية وآثارها الجانبية غير المرغوب فيها رغما عن الغرب وأدوات "الإسلام المعتدل" صنيعته، عطفا على ذلك عطب الأداة وعدم فاعليتها في إنجاز المهمة، فقد فشلت في احتواء الشارع وتحجيم حراكه وحرف مساره، وأخفقت في امتصاص حَنَق الناس ونقمتهم على المنظومة البائسة وكتم النفس الثوري، وانكشف ظهر الغرب المستعمر، بل باتت الأداة نفسها محل امتعاض وانتقاد، وأضحت مصدر احتقان وفتيل ثورة.

أمام هذا الإفلاس الشنيع جهد الغرب في محاولة تحويل هزيمته إلى شيء من مكسب، عبر ذلك الادعاء الباطل ونعيق أبواقه عن فشل الإسلام السياسي، والذي ما أوجد الغرب أداة "الإسلام المعتدل" إلا لمنع ظهوره وبزوغ فجره، وما كان ذلك الادعاء الباطل إلا من تلك السياسة الغربية البائسة في تحريف الوقائع وتزييف الحقائق وتضليل الرأي العام، تلك السياسة التي امتهنها الغرب في إفلاسه حرفة في حربه الحضارية الصليبية ضد الإسلام، سعيا منه لتحويل هزائمه الحضارية إلى شيء من مكسب وأنى له ذلك فالإسلام يعلو ولا يعلى عليه.

تبقى هذه القراءة قراءة لأسباب الأرض ومفاعيل قوى البشر، إلا أن حقيقة الإسلام الدامغة أن هذا الدين دين الله، وكتب له في الأزل إخضاع الدنيا وحكم العالم عدلا لا طغيانا، وما الغرب إلا ساعة طغيان ذاهبة في زمانه، كتب عليه الفناء وللإسلام البقاء.

ومن مفاعيل السماء بعباد الله المستضعفين متى استقاموا على الطريقة، كيد ومكر القوي المتين بأعدائهم. وما كان جواب السؤال أعلاه إلا في قول الحكيم العليم: ﴿وَمَكَرُواْ وَمَكَرَ اللَّهُ وَاللَّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ﴾.

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

مناجي محمد

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو