من ظلمات الدكتاتورية والاستبداد إلى نور نظام الحكم بالخلافة
من ظلمات الدكتاتورية والاستبداد إلى نور نظام الحكم بالخلافة

 نحن نعيش في عصر الظلام العميق. حيث يتم استهلاك موارد العالم بشكل عام من ذوي أقل قدر ممكن من الإنتاج. إن النظام السياسي في العالم يظهِر أنه لا يمكن كسر الوضع الراهن للهيمنة الغربية. إن دورة الحروب والمعاهدات، والمعاهدات والحروب، على مدار القرنين العشرين والواحد والعشرين، ضمنت أن الهيئات الدولية تعمل فقط للحفاظ على هيمنة القوى الغربية. فهم ضمنوا تضييق الخناق اقتصادياً على العالم الإسلامي.

0:00 0:00
Speed:
May 25, 2019

من ظلمات الدكتاتورية والاستبداد إلى نور نظام الحكم بالخلافة

من ظلمات الدكتاتورية والاستبداد إلى نور نظام الحكم بالخلافة

 (مترجم)

 نحن نعيش في عصر الظلام العميق. حيث يتم استهلاك موارد العالم بشكل عام من ذوي أقل قدر ممكن من الإنتاج. إن النظام السياسي في العالم يظهِر أنه لا يمكن كسر الوضع الراهن للهيمنة الغربية. إن دورة الحروب والمعاهدات، والمعاهدات والحروب، على مدار القرنين العشرين والواحد والعشرين، ضمنت أن الهيئات الدولية تعمل فقط للحفاظ على هيمنة القوى الغربية. فهم ضمنوا تضييق الخناق اقتصادياً على العالم الإسلامي. ولكن بينما يستغلون بقية العالم، فإن الغرب أنفسهم يغرقون ببطء في حفرة من التدمير الذاتي للجريمة والانحراف والعنف والفساد. إضافة إلى حالة الظلام هذه هناك حالة شؤون الحكم في العالم الإسلامي، والتي تتميز بالفساد والمحسوبية والقبلية والنماذج السياسية التي تخدم نفسها بنفسها، والتي تخدم عائلات النخبة السياسية الغنية فقط. ويمكن ملاحظة ذلك في مناطق مختلفة من بلاد المسلمين كما هو الحال في مصر حيث إن الرئيس السيسي من خلال ما يسمى باستفتاء قد فرض حكمه الديكتاتوري العسكري القمعي على شعب مصر على مدى العقد المقبل. في السعودية، العشيرة التي تحمي الكثير من المصالح الأمنية والاقتصادية لأمريكا، يحافظ عليها ويدعمها ولي العهد الأمير محمد بن سلمان. في سوريا، قام نظام الأسد الشرير المدعوم من الجيش الروسي بقصف سوريا وأهلها وتجويعها وذبحها في غياهب النسيان طوال الأعوام الثمانية الماضية، فذبح الرجال والنساء والأطفال بدلاً من التخلي عن قبضتها على السلطة. في إندونيسيا من خلال جمهورية ديمقراطية صنع الإنسان نظاماً سياسياً يفصل الدين عن الحياة والسيادة لصالح الشعب، ويسعى جوكوي إلى تعزيز سلطته الرئاسية من خلال أجندة الحزام والطريق في الصين.

هذه الحقبة المظلمة التي تجد فيها الأمة نفسها ترجع إلى غياب التوجيه والمعرفة التفصيلية فيما يتعلق بنظام الحكم السياسي القائم على القيم والمعتقدات الإسلامية المبدئية. في الواقع، من الواضح أن زمن شبه الجزيرة العربية في القرن السابع الميلادي كان حقبة غابرة حيث كان النظام الحاكم بنية قبلية غير منظمة خالية من أي هيكل ملك أو حضارة تقدمية. كانت النقطة المحورية في مكة، حيث تم بناء مجموعة من الأضرحة التي تجسدها الأصنام حول الكعبة. كانت قيادة مكة في أيدي قريش، الوصي القانوني على الأضرحة المقدسة، حيث تولى بنو هاشم دور القيادة الفعلي في مكة. كانت القبلية أساس طريقة الحياة العربية. كانت الحكمة العربية: انصر أخاك ظالماً أو مظلوماً. كانوا يعتبرون أنفسهم من أنبل الأجناس. اعتقدت بعض العائلات أنه من المهين أن تشارك مع الآخرين حتى في الطوائف الدينية. كانت الخلافات بين القبائل تحدث باستمرار، والتي تفاقمت بسبب الحرب مثل نزعات القبائل. كتب أحد الشعراء العرب ذات مرة: "إذا لم يكن لقبيلتنا عدو، فإننا نذهب إلى حرب مع قبيلة صديقة، لتطفأ شهوتنا للحرب".

ومع ذلك، فإن نظام الحكم الإسلامي هو الذي أخرج ليس فقط شبه الجزيرة العربية ولكن البشرية جمعاء من الظلام إلى نظام فريد من نوعه وهو نظام الله سبحانه وتعالى. إنه ليس نظاماً اتحادياً أو ديمقراطياً أو جمهورياً أو ملكياً أو ديكتاتورياً على الإطلاق. ليس له أي تشابه مع أي مبدأ من صنع الإنسان. تعتبر الدولة الإسلامية الأشخاص الخاضعين لسلطتها رعاياها، سواء أكانوا مسلمين أم غير مسلمين. جميعهم يتمتعون بحقوقهم التي يضمنها الإسلام. لا يوجد مفهوم "للأقلية العرقية" لأن الناس لا يتعرضون للتمييز على الإطلاق بسبب لونهم أو عرقهم أو دينهم.

الخلافة ليست إمبراطورية، مثل المستعمرين البريطانيين أو البريطانيين القدامى الذين سرقوا ثروة الدول الأخرى وأعادوها إلى عواصمهم. ففي جميع الأماكن التي كان يستغلها غير المسلمين، يلعن السكان محتليهم، بينما في المناطق التي كانت مفتوحة بالإسلام، لا يزال الناس يتوقون لعودتها، وهم على استعداد حتى للموت لتحقيق ذلك.

تقتصر مهمة رعاية شؤون الأمة على الخليفة (رئيس الدولة) وأولئك الذين يفوضهم بمساعدته. لا يمكن لأي مجموعة أو فرد أو مؤسسة أخرى إشراك نفسها في هذه المسألة. تتم عملية صنع القرار والاستراتيجية والتشاور في عاصمة الخلافة. على مدار تاريخ الإسلام، كانت هناك خمس عواصم رئيسية: المدينة المنورة والكوفة ودمشق وبغداد وإسطنبول. لقد تغيرت قيادة الإسلام من مكان إلى آخر، وكان يحتلها مسلمون من أصول عرقية مختلفة عبر التاريخ الإسلامي. وهذا دليل على حقيقة أن الخلافة ليست كياناً استعماريا، حيث يسرق الثروة من الدول الأخرى لإعادتها إلى عاصمته. والغرض منه هو نشر دين الله سبحانه وتعالى للبشرية جمعاء. القيادة والحكم في الدولة الإسلامية مركزية، في حين إن الإدارة لامركزية. تتكون الدولة من عدد من الولايات (المحافظات) التي يرأسها الولاة. يتم تعيين كبار المسؤولين في الدولة من قبل الخليفة. كل قرار يجب أن ينبع من رئيس الدولة. وهذا ينفي أي فساد وارتباك داخل النظام الحاكم. الخليفة هو المسؤول في النهاية. إن طريقة تعيين الخليفة تتم من خلال البيعة، حيث يجب على الناس إطاعة الحاكم طالما يطبق الإسلام. لقد مر ما يقرب من مائة عام منذ تعهدت الأمة بطاعة القيادة الإسلامية المتمثلة في دولة الخلافة العثمانية. في الواقع، تتطلع الأمة إلى القيادة الإسلامية التي تحرس وتطبق دين الإسلام، وتهتم بشؤون الأمة وتحمل الإسلام إلى العالم وفقاً للنموذج النبوي الذي اتبعه الصحابة رضوان الله عليهم من بعده ﷺ. لكن الأمة المسلمة على مدار الـ 98 عاماً الماضية لم تكن لها قيادة إسلامية، فالخليفة (الدولة الإسلامية) يتعهد بطاعته كما يصف الحديث بوضوح «مَنْ نَزَعَ يَداً مِنْ طَاعَةٍ لَقِيَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَيْسَتْ لَهُ حُجَّةٌ، وَمَنْ مَاتَ مُفَارِقاً لِلْجَمَاعَةِ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً». (مسلم) وروى أبو هريرة أن الرسول ﷺ قال: «إِنَّمَا الإِمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ وَيُتَّقَى بِهِ». (مسلم)

الخليفه عمر بن عبد العزيز دخلت امرأته فاطمة عليه مرة فإذا هو في مصلاه يده على خده سائلة دموعه، فقالت: يا أمير المؤمنين، ألشيء حدث؟ قال: "يا فاطمة إني تقلدت أمر أمة محمد ﷺ فتفكرت في الفقير الجائع، والمريض الضائع، والعاري المجهود، والمظلوم المقهور، والغريب المأسور، والكبير ذي العيال في أقطار الأرض فعلمت أن ربي سيسألني عنهم، وأن رسول الله خصمي دونهم".

لا يوجد بلد في العالم اليوم يطبق نظام الحكم الذي أمر به الإسلام. بدلاً من ذلك، فإن جميع البلاد الإسلامية في العالم تحكمها قوانين الكفر على الرغم من أن غالبية سكانها مسلمون.

في هذا المنعطف الزمني، أصبحنا الآن، أكثر من أي وقت مضى، بحاجة إلى إرشاد من الظلام إلى النور، كما ذكر الله في القرآن ﴿يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّراً وَنَذِيراً * وَدَاعِيًا إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَسِرَاجًا مُّنِيراً﴾ [الأحزاب: 45-46]

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

ثريا أمل يسنى

عضو المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو