"مؤسسة تكوين" أداة هجوم على ثوابت العقيدة الإسلامية والأحكام القطعية
May 16, 2024

"مؤسسة تكوين" أداة هجوم على ثوابت العقيدة الإسلامية والأحكام القطعية

"مؤسسة تكوين" أداة هجوم على ثوابت العقيدة الإسلامية والأحكام القطعية

شهدت العاصمة المصرية القاهرة يوم السبت 2024/5/4م انطلاق أعمال المؤتمر السنوي الأول لـ"مؤسسة تكوين الفكر العربي"، وجاء المؤتمر تحت عنوان: "خمسون عاما على رحيل طه حسين: أين نحن من التجديد اليوم؟". وقد أقيم المؤتمر في المُتحف المصري الكبير تحت رعاية الدولة المصرية وبمشاركة نخبة من المفكرين والأكاديميين العرب، وبتمويل إماراتي سخي.

وقد تناول المؤتمرون مجموعة من الأفكار: كالتجديد الفكري بعد رحيل طه حسين، وضرورة تجديد الخطاب الديني، وتعزيز لغة الحوار والتسامح، والإيمان بالسلام العالمي، وقَبول الآخر، والتشجيع على المراجعات النقدية للتراث، ومحاربة التطرف، والتحفيز على طرح الأسئلة حول المسلمات الفكرية.

وقد تشكل مجلس أمناء المؤسسة من الكاتب والروائي يوسف زيدان، والإعلامي إبراهيم عيسى، وإسلام البحيري، وآخرين من سوريا ولبنان وتونس.

إن الأهداف من إنشاء تلك المؤسسة لا تحتاج كثير تفسير وتحليل، فيكفي النظر إلى عنوان المؤتمر، وداعميه، ومموله، وأفكاره، والشخصيات القائمة عليها لنعرف أنها مؤسسة أنشئت لمحاربة العقيدة الإسلامية وأحكامها القطعية التي أطلقوا عليها "المسلمات الفكرية"!

فعند النظر إلى عنوان مؤتمرهم الأول، نجد أن قدوتهم الفكرية الأديب طه حسين (ت.1973م) المعروف بانفتاحه على الحضارة والثقافة الغربية، فقد نال درجة الدكتوراه من جامعة السوربون الفرنسية، ويمثل أحد رواد الفكر العربي الذي دعا إلى النهضة المصرية أسوة بالنهضة الأوروبية، والبحث عن أسرار تطورها، معتبرا أن مصر جزء لا يتجزأ من أوروبا الجغرافية، والتاريخية، والثقافية. ومن المعلوم أن النهضة في أوروبا قامت بعد فصلها الدين عن الحياة، مقدِّسة العقل لا غير.

وإذا عرفنا أن المؤتمر تم تحت رعاية الدولة المصرية وبتمويل إماراتي سخي لإنشاء المؤسسة ومنصاتها الإعلامية، فتكون قد اتضحت الرؤية السياسية من تأسيسها بأنها "أداة" تحارب بها الأنظمة الإسلام والمسلمين، وهذا ليس غريبا على حكام مصر والإمارات الذين والوا كل كافر فاجر أشر. ورعاية الإمارات لتأسيس "الديانة الإبراهيمية" إلى جانب تطبيعها مع كيان يهود إنما ليصبح يهود جزءا من المنطقة بل جزءا أساسيا من (الدين الإبراهيمي) الذي يجمع المعتقدات في بوتقة واحدة!

وأما الأفكار التي طرحها المؤتمرون، فهي ليست بالشيء الجديد بل هي أفكار قائمة منذ سنوات كمحاربة الإسلام والجهاد، وتجديد الخطاب الديني بما يوافق العصر، وقَبول الآخر... لكن الجديد هذه المرة والخطير هو تناول مسألة "التحفيز على طرح الأسئلة حول المسلمات الفكرية"! أي تناول الثوابت العقائدية والأحكام الشرعية القطعية المسلم بها عند الأمة بالتشكيك بها، فيشككون في السيرة النبوية، والحديث النبوي، والأحكام الشرعية القطعية كالخمر بطرح سؤال: "هل الخمر حلال؟"! هذا إلى جانب التقليل من قيمة الصحابة الكرام. وهم بذلك يدعون صراحة إلى الإلحاد، ورد الحق بالباطل، وصدق الله تعالى القائل: ﴿يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ﴾.

وما يؤكد هدف هؤلاء "التشكيكي" هو عقلية الشخصيات التي شاركت في المؤتمر والتي ترأست مجلس أمناء المؤسسة. فالكاتب والروائي المصري يوسف زيدان يشكك في حادثة الإسراء، مدعيا أن النبي محمداً ﷺ أسري به من مكة إلى الطائف التي فيها المسجد الأقصى ولم تكن الحادثة نحو بيت المقدس. وفيما يتعلق بمحاربة التطرف في فلسطين، فقد دعا عام 2021م إلى أن حل قضية فلسطين لا يكون بالعنف (الجهاد) بل بالعقل، ومدعيا أن من حق يهود بناء هيكلهم. وأما الإعلامي المصري إبراهيم عيسى، فقد شكك بحادثة المعراج قبل عامين، كما شكك بالسيرة النبوية. وفيما يتعلق بفلسطين، فقد صرح مؤخرا حول اقتحام يهود لمعبر رفح قائلاً "واحنا مالنا"! إلى جانب تقليله من قيمة الصحابة الكرام مثل الفاروق عمر رضي الله عنه، فيشكك في عدله قائلا: "لو كان عادلا فلم قُتل؟!" أما إسلام البحيري فهو أحد أمناء مؤسسة تكوين، ويعد رأس حربة في مهاجمة الإمام البخاري والتشكيك بأحاديثه الصحيحة التي صنفها. فهؤلاء وغيرهم من القائمين على تلك المؤسسة يشككون بكل ثابت في عقيدة المسلمين، وفي كل قطعي من أحكام الدين الحنيف.

لقد اعتاد الكفار في محاربتهم للإسلام والمسلمين على تأسيس المراكز الثقافية في كل عصر وفي كل مكان. فمسجد ضرار إنما كان مركزاً للكفار والمنافقين لهدم أسس الدين والنيل منه، لذا أمر النبي ﷺ بحرقه وهدمه، وكذلك المراكز التبشيرية التي أقيمت بعد الحروب الصليبية في مالطا، مرورا بالمدارس والكليات الأجنبية التي أقيمت في بلاد المسلمين، ومؤخرا إنشاء مؤسسة تكوين الفكر العربي.

إن الحرب الثقافية التي وصلت إلى التشكيك بالمسلمات الفكرية لدى المسلمين والإلحاد تستوجب من الأمة عموما، ومن علمائها ودعاتها خصوصا، التصدي والمواجهة، ليس على صعيد الجانب الفكري الثقافي فحسب، بل على صعيد الصراع السياسي مع الأنظمة الراعية والمموِّلة لتلك المراكز والمؤسسات الهدامة، بالتخلص منها وإقامة الخلافة الراشدة الثانية على منهاج النبوة التي تحمي العقيدة وأحكام الله، وتقطع لسان كل من يتمادى على دين الله أو يقلل من شأن صحابة المصطفى ﷺ.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

د. حامد شاهين – الأرض المباركة (فلسطين)

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو