نحن من نرسم الطريق لغيرنا ولا نسير في طريق رسمه غيرنا..
July 03, 2015

نحن من نرسم الطريق لغيرنا ولا نسير في طريق رسمه غيرنا..

إن التقليد الأعمى منتشر في عالمنا الإسلامي ومنه العربي، تقليد بدون تفكير ولا تأمل ولا إدراك ولا وعي. فعلى سبيل المثال خلال تصفحي لحسابي على الفيس بوك قبل أيام قليلة، فوجئت بتعديل على الصورة الشخصية لإحدى المضافات عندي في قائمة الأصدقاء حيث كانت ملونة بما يشبه ألوان الطيف، وفوجئت بل صعقني أكثر التعليقات التي امتدحت الصورة الجديدة! فإن صاحبة الصورة ومن علّقن عليها هن من اللواتي يعتبرهن المجتمع نساء فاعلات عاملات مؤثرات! وقبل أن يتساءل أحد ما معنى ما أقوله فإن هذه الألوان تمثل علم المثليين (الشواذ)، حيث أطلق موقع "فيسبوك" تعديلا جديدا للصورة الشخصية (البروفايل) بإضافة فلتر بألوان هذا العلم احتفالا بإقرار قانون السماح بزواج الشواذ في جميع أنحاء الولايات المتحدة!! فلم تفكر من عدلت صورتها أو من أعجبت بذلك معنى هذا التغيير ومدلولاته القذرة، بل نفذته وفرحت به جاهلة بمعناه!


لن أخوض هنا في دلائل وتداعيات إضفاء الشرعية لهذا الشذوذ والترحيب به من قبل أوباما وشخصيات أخرى منها شخصيات فنية ورياضية يعتبرها الشباب قدوة ومثالا يحتذى!! ولكن هذا الأمر المحزن بل المخزي جعلني أفكر بكمّ السطحية والضحالة في التفكير عند جزء كبير من أفراد هذه الأمة.. بكمّ الإغراق في التقليد الأعمى بدون تفكير ولو للحظة! بكمّ التغريب الذي نعيش فيه شئنا أم أبينا! إن كانت مثل هؤلاء النساء "المتعلمات المثقفات" قلدن فورا بدون معرفة ما وراء هذا التغيير أو معناه فما بال من يقولون عنهم جهلة!!


إن ما نعيشه هو واقع متصور لحديث رسول الله ﷺ: «لتتبعن سنن من كان قبلكم شبراً شبراً وذراعاً ذراعاً حتى لو دخلوا جحر ضب تبعتموهم» قلنا: يا رسول الله، اليهود والنصارى؟ قال: «فمن؟».. نعم.. إن الهجمة الشرسة على الإسلام وأحكامه جعل هذا الحديث واقعا متمثلا في اتباع الغرب وتقليدهم، أولها وأهمها في السياسة المبنية على العلمانية والرأسمالية.. وأيضا في العديد من السلوكيات والمفاهيم والأفكار.. في المناهج والمعاملات والأنشطة.. فكانت النتيجة نسخة ممسوخة عن تلك الأفكار والمفاهيم والسلوكيات الغربية البعيدة عن الإسلام..


ننظر حولنا، نرى الطرقات مليئة بالشباب منهم أصحاب تسريحات الشعر الغريبة ومنها ما يناقض الشرع مثل "القزع" التي هي حلق بعض الرأس وترك بعضه والذي نهى عنه النبي ﷺ، ولكننا نرى حتى الآباء يريدونها لأطفالهم حتى يكونوا مثل غيرهم! وعدد كبير منهم يقلدون قصات شعر فنانين أو رياضيين ممن يتخذونهم قدوة لهم في حياتهم بحيث يقلدون حتى حركاتهم وأسلوب كلامهم.. وكذلك قصات اللحية الشاذة والغريبة.


يلحق ذلك الملابس مثل "إنزال البنطال" وهي موضة مستوردة من الغرب ابتدعها مصمم أزياء أوروبي معروف صاحبه بالشذوذ الجنسي وهي موضة منتشرة جدا بين الشباب والبنات من دون أن يعرفوا معناها، وحتى لو عرفوا معناها فعدد منهم يصر على لبسها كنوع من التقليد الغبي! ولا ننسى هنا الصور والعبارات التي تكون مكتوبة على بعض قطع الملابس بدون النظر إلى معانيها أو إيحاءاتها أو مدلولاتها التي أحيانا تكون سيئة ومسيئة.. أما الفتيات فحدّث ولا حرج، حيث ظننّ أن البعد عن اللباس الشرعي الإسلامي هو تقدم ورقيّ مثل الغرب البعيد عن القيم والدين فلبسن الملابس التي تفضح أكثر ما تستر. وحتى الجلباب لا بد أن يواكب الموضة وكذلك الخمار فظهر "الحجاب الستايل" فمنه تصميمات مختلفة منها التركي والإسباني والخليجي!! وغير ذلك. وتقف وراء كل هذا الهوس "بالموضة والتقليد" شركات رأسمالية تبحث عن كل غريب لتحويله لسلعة تصدرها لنا فتدر عليها الملايين بمساندة الإعلام بدعاياته الاستهلاكية الجاذبة التي تعتمد على الاهتمام بالشكل الخارجي والتقليد الأعمى لترسيخ ثقافة استهلاكية مهووسة بالجديد حتى ولو كان يجافي الذوق ويخالف الدين والقيم والتقاليد. ناهيكم عن لبس بعض الحلي للشباب تقليدا للفنانين والرياضيين العالميين، وكذلك في أسلوب كلامهم ومشيتهم وحركاتهم.


وإن عرجنا على ما تبثه الفضائيات بمختلف برامجها خاصة المسلسلات والأفلام سواء أكانت مصرية أو سورية أو خليجية أو تركية أو أجنبية، فكلها ترسخ مفاهيم خطيرة من حريات واختلاط وعري وزنا وسفور وشرب خمر وعلاقات غير شرعية وعنف وعلاقات أسرية متفككة بحيث تصبح وكأنها أمر عادي، بل وكثير من الشباب يقلدون ما يرونه في هذه المسلسلات الفاسدة المفسِدة خاصة في غياب وضعف رقابة الدولة والأسرة. حتى الأطفال أصبحوا يقلدون شخصيات الرسوم المتحركة والأفلام الميالة إلى العنف وإلى سلوكيات مريضة تصبح من كثرة تكرار مشاهدتها عادية، وكثيرا ما سمعناها من أبنائنا وبناتنا عند استهجاننا تصرفا أو قولا معينا بقولهم "عادي"! فلم يعد الخطأ عندهم واضحا أو محددا..


أما تقليد أعياد الغرب فهذا واضح في كثرة الأعياد في بلاد المسلمين، ومنها ما يناقض العقيدة الإسلامية، فمن عيد للأم إلى عيد للحب إلى عيد للعمال وشم النسيم ورأس السنة وعيد الاستقلال وعيد الميلاد وغير ذلك من أعياد.. بينما في الإسلام لا يوجد إلا عيدان: قدم النبي ﷺ ولهم يومان يلعبون فيهما فقال: «قد أبدلكم الله بهما خيراً منهما يوم الفطر ويوم الأضحى»..


وهناك من تحدث عن التجديد والتحديث لأحكام الإسلام وتشريعاته بحجة مواكبة العصر، غافلين أو متغافلين أن هذا التجديد لا يكون للدين في ذاته فهو لكل زمان ومكان، فعندما قال رسول الله صلوات ربي وسلامه عليه «إن الله يبعث لهذه الأمة على رأس كل مائة سنة من يجدد لها دينها» لم يكن في هذا دعوة لتغيير ثوابت الشرع، فأحكام القرآن والسنة إلى يوم الدين، بل هو إحياء لهذا الدين وتطبيق شرعه، لما يطرأ على ذلك من تقصير واضطراب وبُعدٍ عن أحكام القرآن والسنة.. والمصيبة الكبرى كما قلت قبل قليل أن من ينادي بذلك يعتبرون من الطبقة العالِمة المثقفة..


سبحان الله، لو كان عند هؤلاء جميعا عمق في التفكير وفهم للدين الإسلامي بشكل صحيح لما حصل هذا التقليد والانجرار وراء كل ما يبعدهم عن دينهم وحضارته وثقافته وأحكامه... وما عبدة الشيطان عنا ببعيد..! وإن النصوص الإسلامية واضحة حيث ترفض تقليد المسلم لغير المسلمين في كل ما يتعلق بأمور الدين وما يتصل بالعبادات مما قد يكون له تأثير في العقيدة ونقائها من كل شرك، أو الانحراف والخروج عن شرع الله، فهناك آيات عديدة تذم التقليد الأعمى مثل قوله تعالى: ﴿وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنزَلَ اللّهُ قَالُواْ بَلْ نَتَّبِعُ مَا أَلْفَيْنَا عَلَيْهِ آبَاءنَا أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لاَ يَعْقِلُونَ شَيْئاً وَلاَ يَهْتَدُونَ﴾، وكذلك قوله جل وعلا: ﴿وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْاْ إِلَى مَا أَنزَلَ اللّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ قَالُواْ حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءنَا أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لاَ يَعْلَمُونَ شَيْئًا وَلاَ يَهْتَدُونَ﴾.. فالإسلام هو دين العقل والفكر: يقول تعالى: ﴿ثُمَّ جَعَلْنَاكَ عَلَى شَرِيعَةٍ مِّنَ الْأَمْرِ فَاتَّبِعْهَا وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاء الَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ﴾... ﴿فَاسْتَقِيمَا وَلاَ تَتَّبِعَآنِّ سَبِيلَ الَّذِينَ لاَ يَعْلَمُونَ﴾.. فربنا سبحانه وتعالى يقول لنا أن لا نتبع سبيل الذين لا يعلمون، فلماذا نتجه للغرب وغيرهم ونترك أحكام الله في القرآن الكريم وسنة رسوله ﷺ! فدعونا نبتعد عن سطحية الفكر وعن التقليد بلا وعي ولا تفكير، فنحن خير أمة أخرجت للناس ونحن من يجب أن نرسم الطريق لغيرنا لا أن نسير في طريق رسمه غيرنا.. وفقنا الله جميعا إلى ما يحبه ويرضاه..


كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
مسلمة الشامي

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو