رضا الله تبارك وتعالى هو المطلوب
رضا الله تبارك وتعالى هو المطلوب

من سعى لإقامة شرع الله وأحل حلاله وحرم حرامه وكره الفسوق والعصيان وأمر بالمعروف ونهى عن المنكر، والمعروف هنا هو الإسلام والمنكر هو غير الإسلام، فهو يسعى لنيل رضوان الله تبارك وتعالى ونيل ثوابه وأن يجار من عقابه، فالرضا المطلوب رضا الله وليس رضا النفس، ولا يتحقق رضا النفس إلا برجاء رضا الله، والعمل المخلص بطاعة الله،

0:00 0:00
Speed:
December 22, 2018

رضا الله تبارك وتعالى هو المطلوب

رضا الله تبارك وتعالى هو المطلوب

قال الله تبارك وتعالى: ﴿أَفَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَ اللَّهِ كَمَنْ بَاءَ بِسَخَطٍ مِنَ اللَّهِ وَمَأْوَاهُ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ﴾.

من سعى لإقامة شرع الله وأحل حلاله وحرم حرامه وكره الفسوق والعصيان وأمر بالمعروف ونهى عن المنكر، والمعروف هنا هو الإسلام والمنكر هو غير الإسلام، فهو يسعى لنيل رضوان الله تبارك وتعالى ونيل ثوابه وأن يجار من عقابه، فالرضا المطلوب رضا الله وليس رضا النفس، ولا يتحقق رضا النفس إلا برجاء رضا الله، والعمل المخلص بطاعة الله، ومن اتبع رضوان الله ليس كمن باء بسخط من الله على معاصيه وفسقه وكفره وارتكابه من الذنوب، وما نهى الله عنه من أقوال وأفعال، فيستحق أن يكون مأواه جهنم وبئس المصير، وذلك شبيه بمعنى قوله تعالى: ﴿أَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كَانَ فَاسِقاً لَا يَسْتَوُونَ﴾ [السجدة: 18].

وقال الله تبارك وتعالى: ﴿وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاءَ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا بَاطِلاً ذَلِكَ ظَنُّ الَّذِينَ كَفَرُوا فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنَ النَّارِ * أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّار * كِتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ إِلَيْكَ مُبَارَكٌ لِيَدَّبَّرُوا آيَاتِهِ وَلِيَتَذَكَّرَ أُولُو الْأَلْبَابِ﴾ [ص: 27-29].

إن خلق السماء والأرض وما بينهما لم يكن باطلا، ولم يقم على الباطل، إنما كان حقا وقام على الحق، ومن الحق أن يحكم بين الناس بما أنزل الله تبارك وتعالى على رسوله الكريم  r، وتستمد أفكار الناس ومفاهيمهم وأنظمتهم وقوانينهم من الإسلام، فلا تجد نشازا بين النظام العام المشكِّل للمجتمع في الحياة العامة، وبين الناس في الحياة الخاصة، فتكون مشاعر الناس وأعمالهم وسلوكهم منضبطة مع عقيدتهم وما ينبثق عنها من أفكار وأحكام، ولا يكون الذين آمنوا وعملوا الصالحات الذين صدقوا الله ورسوله وعملوا بما أمر الله به وانتهوا عما نهاهم عنه (كالمفسدين في الأرض) الذين يشركون بالله ويعصونه ويخالفون أمره ونهيه ويصدون عن سبيله، ولا يكون وزن المتقين كوزن الفجار.

والحق الذي جاء به الكتاب المبارك الذي أنزله الله ليتدبروا آياته وليتذكر أصحاب العقول ما ينبغي أن يتذكروه من هذه الحقائق، التي لا يتصورها الكافرون، لأن فطرتهم لم تعد سليمة ومن ثم ساء ظنهم بربهم ولا يدركون من أصالة الحق شيئا.

إن شريعة الله أنزلت لتحكم الناس وتنظم شؤون حياتهم وترعى مصالحهم على أحسن وجه، وإن كتابه المنزل بيان للحق الذي يجب أن تقوم حياتهم عليه، وإن العدل الذي يطالب به ليحكم بين الناس لا تستقيم شؤون حياتهم إلا تحت ظل حكم شريعة الله، وإن الانحراف عن شريعة الله إنما هو انحراف عن الحق الذي قامت عليه السماء والأرض، وهو أمر عظيم وشر كبير لا بد أن ينهزم في النهاية، فلا يمكن أن يصمد الظالم الباغي المنحرف عن سنة الله ولا يمكن أن يصمد بقوته الهزيلة الضئيلة أمام الحق، وهذا ما ينبغي أن يتدبره ويتذكره أولو الألباب.

إن من يدعو إلى الرضا والقناعة في هذه الأوضاع التي لا تحكمها الشريعة الإسلامية، ولا تنظم شؤون حياة الناس لتنصفهم وترعى مصالحهم وتحق الحق بينهم، فهو يدعو إلى الخنوع والذل والمهانة والقبول بضنك العيش والركون للظالمين.

عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللهِ  r، يَقُولُ: «ذَاقَ طَعْمَ الْإِيمَانِ مَنْ رَضِيَ بِاللهِ رَبّاً، وَبِالْإِسْلَامِ دِيناً، وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولاً»، قال الإمام النووي رضيت بالشيء قنعت به واكتفيت به ولم أطلب معه غيره.

فالرضا بالله تبارك وتعالى يعني الإيمان به والتوجه إليه وإخلاص العبادة والعمل بما أمر وحَكَمَ، والخوف من عذابه والرجاء برحمته وطلب نعمته ورضوانه واتباع أمره والانتهاء عن نهيه ونصرة دينه وتنفيذ شرعه والحرص على عبادته ونشر دينه وبغض من عصاه وصد عن سبيله والجهاد في سبيله.

وما ينافي الرضا بالله ربّاً أن تعبد غيره وتتحاكم لغير شريعته تحت أي مسمى، وتحارب دين الله وتصد عن سبيله تحت أي راية قومية أو وطنية أو قبلية أو عائلية أو غير ذلك، وأن ترتجي سواه وتسأل غيره أو تظن أن أحدا غير الله ينفعك أو يضرك.

والرضا بالإسلام دينا يحتم العمل به حصريا وتنفيذ أحكامه ونشر عقيدته وأفكاره، وتعمل على استئناف الحياة الإسلامية، وتنصهر وتتشكل نفسك وقلبك وجوارحك وعقلك بأحكامه، ويظهر الإسلام على سلوكك وأفكارك، وتعمل على تطبيق الإسلام وإقامة الدولة الإسلامية كما أقامها رسول الله  rفي المدينة المنورة، والعمل على نشر الإسلام وهيمنته على العالم ورفع شأنه وحماية أهله واللطف بهم ومساعدتهم وجمع شملهم والحفاظ عليهم.

وما ينافي الرضا بالإسلام أن تبحث عن الهداية عند غيره أو تتخذ شريعة غيره (أنظمة وقوانين) وتؤلب الناس ضد المسلمين أو تساعد عدوهم عليهم، يعتقد أن الإسلام لا يصلح لهذا الزمان أو تترك أو تدعو لترك الإسلام أو الاستهانة به.

والرضا بمحمد  rنبيا ورسولا، الإيمان به ومحبته أكثر من نفسك ومالك وأهلك وطاعة أمره ونهيه والالتزام بهديه ونهجه والعمل على تطبيق الشريعة الإسلامية وحماية المسلمين دمائهم وأعراضهم وبلادهم وأموالهم ولا تتخذ وليا غير المسلمين، وترأف بضعيفهم وترحم كبيرهم وتؤنس وحشتهم، تراعي محبتك لرسول الله  rفي أمته، وما ينافي محبة رسول الله  rأن لا تؤمن به أو بما جاء به وأن تستهين بما أمر وبما وصى وطلب، وتساعد أعداء المسلمين وتكشف عورات وضعف المسلمين لهم وأن لا تطبق الشريعة الإسلامية وتدعو لذلك وتحارب المسلمين وتصد عن سبيل الله.

إن القناعة والرضا والسكينة والهدوء لا تتحقق إلا إذا صدق وأخلص المرء العمل لطاعة الله ونيل رضوانه وهذا يحتم العمل لاستئناف الحياة الإسلامية التي أرادها الله تبارك وتعالى لنا لنعيش حسب الشريعة الإسلامية وتحت ظلها ورايتها كما عاش رسول الله  rوصحابته الكرام ومن تبعهم بإحسان، فاعملوا لطاعة الله ورسوله وليكن رسول الله  rالقدوة والمنارة وهادي السبيل، نعمل كعمله ونلتزم بهديه ونهجه ﴿وَاللهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ﴾.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

إبراهيم سلامة

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو