سعد بن معاذ... بطل من أبطال المسلمين
سعد بن معاذ... بطل من أبطال المسلمين

لكل أمة أبطال، وهؤلاء مخلدون في ذاكرة أمتهم لما قاموا به من أعمال عِظام لا يقوم بها إلا الأبطال، وحتى الأمم التي لا أبطال لها - مثل أمريكا - فإنها تتخذ من قطاع الطرق والمجرمين أبطالًا لها، بعد أن تزين لهم أعمالهم الإجرامية وتحرف التاريخ والحقائق من أجلهم. أما أبطال الأمة الإسلامية فلا مثيل لهم بين الأمم، فذكراهم مخلدة في ذاكرة أمتهم وذاكرة الأمم الخصيمة لها، من مثل سيدنا محمد ﷺ وصحابته الكرام، وهم فوق ذلك والأهم منه مخلدون في جنة عرضها السماوات والأرض،

0:00 0:00
Speed:
February 17, 2017

سعد بن معاذ... بطل من أبطال المسلمين

سعد بن معاذ... بطل من أبطال المسلمين

لكل أمة أبطال، وهؤلاء مخلدون في ذاكرة أمتهم لما قاموا به من أعمال عِظام لا يقوم بها إلا الأبطال، وحتى الأمم التي لا أبطال لها - مثل أمريكا - فإنها تتخذ من قطاع الطرق والمجرمين أبطالًا لها، بعد أن تزين لهم أعمالهم الإجرامية وتحرف التاريخ والحقائق من أجلهم. أما أبطال الأمة الإسلامية فلا مثيل لهم بين الأمم، فذكراهم مخلدة في ذاكرة أمتهم وذاكرة الأمم الخصيمة لها، من مثل سيدنا محمد ﷺ وصحابته الكرام، وهم فوق ذلك والأهم منه مخلدون في جنة عرضها السماوات والأرض، في مقعد صدق عند مليك مقتدر، وحق لهم ذلك لما كانوا عليه من التميّز والتضحية والشجاعة والإيثار، ﴿وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ﴾.

من هؤلاء الأبطال الذين غيروا وجه التاريخ في العصر الجاهلي الذي كانت تغص فيه الجزيرة العربية والإمبراطورية الفارسية والرومانية، هو نصير رسول الله ﷺ سعد بن معاذ رضي الله عنه، سيد الأنصار وقائدهم العسكري والسياسي، فقد كانت حياته القصيرة حافلة بالأعمال العظيمة ومواقف الرجال والفروسية، وقد كان ذلك واضحًا في سيرته، ابتداء بإسلامه، حيث كان على يد مصعب بن عمير رضي الله عنه، عندما أرسله رسول الله ﷺ للمدينة المنورة مع النفر الذين أسلموا وأمره أن يقرئهم القرآن، ويعلمهم الإسلام، ويفقههم في الدين، حيث خرج مع أسعد بن زرارة يريد دار بني عبد الأشهل ودار بني ظفر، وكان سعد بن معاذ من بني عبد الأشهل وابن خالة أسعد بن زرارة، وكان هو وأسيد بن حضير يومئذ سيديْ قومهما وكلاهما مشرك على دين قومه، وبعدما أسلم أسيد بن حضير على يد مصعب بعد أن كلمه بالإسلام، قال له أسيد: "إن ورائي رجلاً إن اتبعكما لم يتخلف عنه أحد من قومه، وسأرسله إليكما الآن، وهو سعد بن معاذ"، وانطلق أسيد وأخرج سعدًا بن معاذ إليهما، فقال سعد بن معاذ لأسعد بن زرارة: "والله لولا ما بيني وبينك من القرابة ما رمت هذا مني، أتغشانا في دارنا بما نكره؟"، فقال له مصعب: "أو تقعد فتسمع فإن رضيت أمراً أو رغبت فيه قبلته، إن كرهته عزلنا عنك ما تكره؟" قال سعد: "أنصفت... جلس فعرض عليه الإسلام وقرأ عليه القرآن"، قالا: "فعرفنا والله في وجهه الإسلام قبل أن يتكلم لإشراقة وتسهله"، ثم قال لهما: "كيف تصنعون إذا أنتم أسلمتم ودخلتم في هذا الدين؟" قالا: "تغتسل فتطهر ثوبيك ثم تشهد شهادة الحق، ثم تصل ركعتين".

لقد كان دخول سعد بن معاذ للإسلام بعيدًا كل البعد عن التقليد والهوى، وبعيدًا عن التصوف والمغالاة، فقد أسلم بعد أن سمع حجة مصعب بن عمير بأن الإسلام هو الدين الحق من عند خالق الكون والإنسان والحياة، فكان دخوله في الإسلام دخول مفكر يحاكم ويحاجج الأفكار والحقائق قبل الإيمان والتسليم بها، لذلك أصبح الإسلام دينه ومبدأه، فهانت الدنيا في عينيه، وعظمت تضحياته في سبيل عقيدته، وفي سبيل نصرة رسول الإسلام محمد ﷺ، ولم يغمض له جفن حتى أصبح للإسلام ولرسول الإسلام دولة تُدخل الناس في هذا الدين أفواجًا، وقد ظهر ذلك جليًا في أول عمل قام به بعد إسلامه مباشرة، حيث ذهب إلى زعيم وقائد عسكري آخر من قادة المدينة ليمهد الطريق أمامه للدخول في الإسلام (وهو أسيد بن حضير رضي الله عنه)، فقد أدرك سعد حاجة الإسلام لمن ينصره من أهل القوة والمنعة، لذلك باشر بكسب أهل القوة واستمالتهم ليصبحوا نواة أنصار الإسلام، ولم يؤجل ذلك العمل أو يوكله لغيره.

بعدما هاجر رسول الله ﷺ إلى المدينة بعد أن اطمئن من سعد وصحابته من الأنصار على نصرته ونصرة الإسلام، كان لسعد مواقف الرجال الذين صدقوا ما عاهدوا الله عليه، ومن تلك المواقف عندما خرج المسلمون إلى معركة بدر لملاقاة المشركين، فعندما استشار النبي الأنصار، قال سعد: "آمنا بك وصدقناك وشهدنا أن ما جئت به هو الحق وأعطيناك مواثيقنا على السمع والطاعة، فامض يا رسول الله لما أردت فنحن معك، فوالذي بعثك بالحق لو استعرضت بنا هذا البحر لخضناه معك ما تخلف منا رجل واحد وما نكره أن تلقى بنا عدواً غدًا، إنا لصبر عند الحرب صدق عند اللقاء، لعل الله يريك فينا ما تقر به عينك، فسِر بنا على بركة الله" فسرّ رسول الله بقوله، وحمل سعد لواء الأوس في المعركة وأبلى بلاءً حسناً. كما شهد سعد بن معاذ أُحدًا مع النبي ﷺ، وثبت معه حين ولى الناس وأبدى شجاعة فائقة.

أما ميتة الأبطال فهي لا تكون عادية مثل باقي البشر، بل هي شهادة في سبيل الله، وابتهاج السماء برحيلهم إليها، وهكذا كان بطلنا سعد بن معاذ رضي الله عنه، حيث استشهد رضي الله عنه يوم الأحزاب، كان يومها يلبس درعاً ضيقاً لا يستر ذراعيه، وبينما تراشق المسلمون والأحزاب بالنبال إذ أصاب رجل من المشركين (يقال له ابن العرقة) سعد بن معاذ بسهم في أكحله، فنزف جرحه رضي الله عنه فحسمه الرسول ﷺ بالنار، فانتفخت يده فحسمه، فانتفخت مرة أخرى فحسمه، فلما رأى سعد بن معاذ ذلك قال: "اللهم لا تخرج نفسي حتى تقر عيني من بني قريظة"، فما قطر جرحه قطرة حتى نزل بنو قريظة على حكم سعد رضي الله عنه، وبعدها قال: "اللهم إنك تعلم أنه ليس أحد أحب إلي أن أجاهدهم فيك من قوم كذبوا رسولك وأخرجوه، اللهم فإني أظن أنك قد وضعت الحرب بيننا وبينهم، فإن كان بقي من حرب قريش شيئاً فأبقني له حتى أجادلهم فيك، وإن كنت وضعت الحرب فافجرها (يقصد الجرح) واجعل موتتي فيها"، فانفجر جرحه وإذا سعد بن معاذ ينزف دماً مات على أثره.

كما أن فراق الأبطال ليس كفراق غيرهم، أخرج ابن سعد عن عاصم بن قتادة قال: "فنام رسول الله ﷺ فأتاه ملك - أو قال جبريل - حين استيقظ، فقال: من رجل من أمتك مات الليلة، استبشر بموته أهل السماء؟ قال: «لا أعلم إلا أن سعداً أمسى دنفاً (مريضاً)، ما فعل سعد؟» قالوا: يا رسول الله، قد قبض، وجاءه قومه فاحتملوه إلى ديارهم، قال: فصلى رسول الله ﷺ الصبح، ثم خرج ومعه الناس، فبتَّ الناس مشياً حتى إن شسوع نعالهم لتنقطع من أرجلهم، وإن أرديتهم لتقع عن عواتقهم، فقال له رجل: يا رسول الله، قد بتتَّ الناس، فقال: «إني أخشى أن تسبقنا إليه الملائكة كما سبقتنا إلى حنظلة». وروى الإمام البخاري رحمه الله تعالى بإسناده عن جابر بن عبد الله رضي الله عنهما قال: سمعت النبي ﷺ يقول: «اهتز العرش لموت سعد بن معاذ»، واهتزاز العرش المذكور هنا فسره ابن حجر في كتابه فتح الباري بقوله: "والمراد باهتزاز العرش استبشاره وسروره بقدوم روحه".

يا أهل القوة والنصرة!

لقد ملأت مواقف سيد الأنصار سعد بن معاذ قلوب المسلمين حبًا، فلا يذكر اسمه إلا وتلهج الألسنة بالدعاء له، ولا يسمع مؤمن بأن عرش الرحمن اهتز لموته إلا وفاضت عيناه غبطة له، فهل إلى مردٍ من سبيل؟! إن عظمة الرجال في صدق مواقفهم وسمو غاياتهم والصبر عليها مهما كانت الأحوال، والإصرار على تحقيقها مهما واجهتهم الأهوال... إنكم تعيشون في زمان تكررت فيه دعوة المهاجرين والأنصار نفسها، فكونوا لنا نعم الإخوان، فتلك نفحات الله تتعرض لكم ألا فتعرضوا لها، يا أنصار الله قوموا إلى عز دينكم، قوموا إلى عز أمتكم، قوموا إلى عزكم... هيا إلى نصرة هذا الدين، حي على خير العمل، وكونوا من القليلين الذين ذكرهم الله سبحانه وتعالى: ﴿وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ * أُولَئِكَ الْمُقَرَّبُونَ * فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ * ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ * وَقَلِيلٌ مِنَ الْآخِرِينَ﴾.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

بلال المهاجر – باكستان

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو