سبيل نهضتنا التمسك بالإسلام وليس ديمقراطية الغرب وحرياته التي تسعى حكومة الإسلام المعتدل في تطبيقها
July 12, 2015

سبيل نهضتنا التمسك بالإسلام وليس ديمقراطية الغرب وحرياته التي تسعى حكومة الإسلام المعتدل في تطبيقها

سبيل نهضتنا التمسك بالإسلام وليس ديمقراطية الغرب وحرياته التي تسعى حكومة الإسلام المعتدل في تطبيقها


نشر موقع فلاش بريس يوم 09 تموز/يوليو 2015 خبرا جاء فيه: "يواصل مصطفى الرميد، وزير العدل والحريات، خرجاته المثيرة، بعد أن تحول إلى أشد المدافعين عن الحريات الفردية، وكشف في كلمة ألقاها في افتتاح يوم دراسي عقده فريقا حزب الأصالة والمعاصرة بمجلسي النواب والمستشارين، الثلاثاء الماضي، عن تفاصيل جديدة مرتبطة بالنقاش الدائر حول مسودة القانون الجنائي، وتتعلق بتجريم بعض الممارسات التي تعتبر الجمعيات الحقوقية والأحزاب الحداثية أنها تدخل في نطاق ممارسة الحريات الفردية.


وخلافا لموقفه السابق عندما هدد بتقديم استقالته في حال عدم تجريم العلاقات الجنسية خارج مؤسسة الزواج، أعلن الرميد عن موقف مثير في ما يخص العلاقات الجنسية غير الشرعية، وقال: «لو وجدنا رجلا مع امرأة داخل بيت مغلق، فهذه يمكن تصنيفها مخالفة قانونية ولكنها ليست عملا مجرما»، وأضاف قائلا: «وحتى لو وجدنا امرأة مع رجل غريب فوق سرير واحد، لا يجوز اعتباره جريمة فساد أو جريمة زنى»، مؤكدا أنه لا يمكن معاقبتهما إلا بعد ضبطهما متلبسين على صيغة لا تقبل أي تأويل أو شبهة، ويكون إثبات هذه الجريمة مرهونا بتوفر شرطين أساسيين لا ثالث لهما، وهما معاينة حالة التلبس من طرف ضابط للشرطة القضائية أثناء مزاولته عمله بطريقة عادية، أو الاعتراف من طرف أحد الطرفين.


هذا وأكد الرميد أن الاعتراف بدوره يكون بطريقة فيها تمحيص قضائي، معتبرا أن هذين الشرطين هما اجتهاد في إطار الشريعة الإسلامية التي تشترط وجود أربعة شهود لإثبات جريمة الزنى." انتهى


بتاريخ 2015/06/23 أصدرت الجمعية البرلمانية للمجلس الأوروبي قرارا رقم "2061 (2015)" بشأن تقييم الشراكة من أجل الديمقراطية مع البرلمان المغربي دعت فيه المغرب في البند (5.11) للقيام بالإجراءات الضرورية لحذف تجريم العلاقات الجنسية غير الشرعية والمثلية الجنسية في القانون الجنائي.


يبدو أن وزير العدل والحريات لم يتأخر كثيرا في تغيير خطابه ليستجيب لمطالب المجلس الأوروبي، ونقول لمن استغرب تحوله "إذا عرف السبب بطل العجب".

لقد تحولت حكومات الإسلام المعتدل أو ما سماها وزير الأوقاف والشؤون الإسلامية السابق، عبد الكبير العلوي المدغري، بالحكومات الملتحية، إلى بوابة مشرعة لتقنين التشريعات الغربية والمفاهيم العلمانية المنافية للإسلام، بالتلبيس والتدليس والتغيير المتدرج.


فالقول أن وجود امرأة مع رجل غريب فوق سرير واحد، لا يجوز اعتباره جريمة فساد أو جريمة زنا تدليس بيّن، فهو يستدعي أحكام الإسلام في المكان الخاطئ لأسلمة نظرة الغرب للعلاقة بين الرجل والمرأة. قال سبحانه: ﴿وَلاَ تَقْرَبُوا الزِّنَى إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً وَسَاءَ سَبِيلاً﴾ والنهي عن مقاربة الزنا نهي عن كل مقدماته والوسائل الموصلة إليه. وكما أن الزنا فساد وجرم وفعل فاحش فكذلك مقدماته فساد وجرم وفعل فاحش، ووجود الشبهة الدارئة لوصف مباشرة الرجل للمرأة بالزنا لا ينفي عنهما ارتكاب الحرام ووصف فعلهما بالفساد خاصة وأنهما ضبطا تحت لحاف واحد.


فصحيح أن التجسس حرام وأن الحدود تُدرأ بالشبهات وأن جريمة الزنا تفتقر للبينة شهودا أو اعترافا أو حملا لم يدرأ بشبهة، لكن الحديث ليس عن جريمة الزنا ولا عن التجسس ولا عن عدم انتهاك حرمة البيوت والتفتيش وراء الأشخاص، وإنما الموضوع هو الحريات الفردية ومنها حرية إقامة علاقة جنسية كاملة بين بالغين برضاهما سواء أكانت زنا أو دون ذلك.


إن تصريح السيد مصطفى الرميد ليس اجتهادا شرعيا وإنما هو مسايرة للإملاءات الدولية وخضوع للاتفاقيات الدولية المتعلقة بحقوق الإنسان والتي أصبحت بمثابة قانون دولي تمليه أمريكا والاتحاد الأوروبي على دول العالم وخاصة الإسلامي منه لإخضاعها فكريا وتشريعيا لوجهة نظر الغرب الرأسمالي العلماني للحياة، وتفرضه من خلال مؤسساتها المالية كالبنك الدولي وصندوق النقد الدولي ومن خلال قرارات الأمم المتحدة.


إن الغرب لا يجرم العلاقات الجنسية بين راشدين برضاهما ويرى ذلك حقا إنسانيا من واجب الدولة أن تكفله ويعتبر أي منع بأي شكل من الأشكال لهذا الحق تضييقا على حرية الأفراد وانتهاكا لحق من حقوق الإنسان. وهذه النظرة مخالفة لنظرة الإسلام للعلاقة بين الرجل والمرأة فقد جعل الله سبحانه من صفات عباده المومنين أنهم (لا يَزْنُونَ)، فقرن الله حفظ الأنساب بالتوحيد وبالحفاظ على النفس البشرية مما ينبه أن لعلاقة الرجل بالمرأة مكانة عظيمة في الإسلام وجب صونها من كل ما ينحط بها إلى درك الحيوان. والعلاقة الجنسية بين رجل وامرأة خارج إطار الزواج في الإسلام علاقة غير شرعية ومحرمة سواء أكانت العلاقة زنا أو دون ذلك، والحرام رتب عليه الشارع عقوبات أخروية فقط أو قرنها بعقوبات دنيوية زاجرة ورادعة؛ فكان أن أوجب الله سبحانه حد الزنا قال تعالى: ﴿سُورَةٌ أَنزَلْنَاهَا وَفَرَضْنَاهَا وَأَنزَلْنَا فِيهَا آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ لَّعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ * الزَّانِيَةُ وَالزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا مِئَةَ جَلْدَةٍ وَلَا تَأْخُذْكُم بِهِمَا رَأْفَةٌ فِي دِينِ اللَّهِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَلْيَشْهَدْ عَذَابَهُمَا طَائِفَةٌ مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ﴾. وكما حرم الإسلام الزنا فقد حرم مقدماته قال سبحانه: ﴿وَلاَ تَقْرَبُوا الزِّنَى إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً وَسَاءَ سَبِيلاً﴾ وعقوبتها عقوبة تعزيرية يقدرها الإمام.


فمفاهيم حقوق الإنسان بالمفهوم الغربي مخالفة للإسلام، والحريات الفردية بالمفهوم الغربي العلماني لا وجود لها في الإسلام، فلا يوجد في الإسلام حرية شرب الخمر ومن يشربه آثم وتعاقبه الدولة، ولا وجود في الإسلام للحق بالإفطار العلني في رمضان ومن يفطر في رمضان ويجاهر بذلك ويدعو الناس له ارتكب جرما وتعاقبه الدولة، ومن يختلي بامرأة آثم ويعاقب من الدولة، وكذلك من يعاشر امرأة معاشرة الأزواج دون إيلاج أو يزني بها فقد أتى جرما عظيما وتعاقبه الدولة، إلى غيرها من المخالفات الشرعية للأفراد والتي حرمها الإسلام بينما تبيحها المواثيق الدولية لحقوق الإنسان. والعقوبة من الدولة إما حد حده الله كحد الزنا أو عقوبة تعزيرية للقاضي صلاحية تقديرها، ولا تقع العقوبة إلا من الدولة بعد حكم قضائي أثبت الجرم فأنزل العقوبة.


لقد أكد هذا التصريح من وزير العدل أمورا ثلاثة:


أولها، أن الإصلاحات التشريعية وعلى منوالها الإصلاحات الاقتصادية والسياسية هي استجابة لإملاءات خارجية وليست في غالبها حلولا لمطالب داخلية ترتقي برعاية شؤون الناس إلى الأفضل. والتقييم الصادر عن المجلس الأوروبي للشراكة من أجل الديمقراطية مع المغرب هو دليل التراتبية بين الأستاذ الذي يراقب والتلميذ الذي ينفذ ويتلقى التنويه والتنبيه، فلم يغفل التقرير في بدايته تذكير المغرب بأنه هو من طلب الحصول على وضع الشريك سنة 2011 وأنه بهذا أعلن تقاسمه لنفس القيم التي يدافع عنها المجلس الأوروبي وأنه قد أحيط علما بالتزاماته وأن عليه أن يقوم بإجراءات ملموسة لتقوية الديمقراطية ودولة القانون وحقوق الإنسان والحريات الأساسية بالمغرب، وأن سير الإصلاحات هو الهدف الأساسي لهذه الشراكة والمقياس لتقييم جدواها.


ثانيها، أن المغرب سائر في تغيير منظومته التشريعية لملائمة قوانينه مع كل الاتفاقيات والمواثيق الدولية التي صادق عليها ومنها اتفاقيات حقوق الإنسان بغض النظر عن مخالفتها لأحكام الإسلام، وقد تحدى وزير العدل في هذا اليوم الدراسي الحضور بأن يأتوه باتفاقية لم تجد طريقها إلى مشروع مسودة القانون الجنائي.
ثالثها، أن حكومة الإسلام المعتدل أفضل خيار لتمرير هذه الإصلاحات بوتيرة متسارعة وأنها أقدمت على ما لم تقدم عليه الحكومات السابقة. وكما رأيناها تتعايش مع مهرجان موازين وتقر بأن له جمهوره ولهم حق الاستمتاع بخلاعتهم، فكذلك سنرى منها إن استمرت على نهجها هذا ولم تراجع نفسها أن يُرفع تجريم الشذوذ الجنسي والعلاقات غير الشرعية وتُراجع أنصبة الميراث ويُباح الإجهاض، وما تركيا أردوغان عنا ببعيد.


لهذا وجب التنبه أن هذه الإصلاحات باب شر يفتح، وأن السبيل للإصلاح والتقدم ليس ديمقراطية الغرب وإنما عين الصلاح والإصلاح هو التمسك بالإسلام قال تعالى: ﴿وَقَطَّعناهُم فِي الأَرضِ أُمَمًا مِنهُمُ الصّالِحونَ وَمِنهُم دونَ ذلِكَ وَبَلَوناهُم بِالحَسَناتِ وَالسَّيِّئَاتِ لَعَلَّهُم يَرجِعونَ * فَخَلَفَ مِن بَعدِهِم خَلفٌ وَرِثُوا الكِتابَ يَأخُذونَ عَرَضَ هـذَا الأَدنى وَيَقولونَ سَيُغفَرُ لَنا وَإِن يَأتِهِم عَرَضٌ مِثلُهُ يَأخُذوهُ أَلَم يُؤخَذ عَلَيهِم ميثاقُ الكِتابِ أَن لا يَقولوا عَلَى اللَّـهِ إِلَّا الحَقَّ وَدَرَسوا ما فيهِ وَالدّارُ الآخِرَةُ خَيرٌ لِلَّذينَ يَتَّقونَ أَفَلا تَعقِلونَ * وَالَّذينَ يُمَسِّكونَ بِالكِتابِ وَأَقامُوا الصَّلاةَ إِنّا لا نُضيعُ أَجرَ المُصلِحينَ﴾.


فسبيل النهضة هو أن تقوم الدولة على أساس العقيدة الإسلامية خلافة راشدة على منهاج النبوة فترعى مصالح الناس وتُسَيِّر العلاقات بينهم بالإسلام.


لهذا ندعوكم أيها المسلمون فأجيبوا داعي الله.

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
خليد جنان

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو