صلاح حال أمّة الإسلام بصلاح شبابها.. قلبها النّابض وطاقتها الفعّالة!!
صلاح حال أمّة الإسلام بصلاح شبابها.. قلبها النّابض وطاقتها الفعّالة!!

لا يختلف اثنان حول ما يعانيه شباب العالم الإسلامي من تحدّيات حتّى يحافظوا على هويتهم وعلى مفاهيمهم الإسلامية. يواجهون عواصف قويّة لتجرفهم نحو الفساد والإباحية في غياب دولة تحصّنهم وتذود عنهم إضافة إلى تلاشي تأثير العلماء في حياتهم مما سهّل على الغرب استمالتهم نحو حضارته والانقضاض عليهم فريسة سهلة للتغريب والرمي بهم في غيابات الضياع والفساد.

0:00 0:00
Speed:
April 20, 2016

صلاح حال أمّة الإسلام بصلاح شبابها.. قلبها النّابض وطاقتها الفعّالة!!

صلاح حال أمّة الإسلام بصلاح شبابها..


قلبها النّابض وطاقتها الفعّالة!!


ضمن حملة القسم النسائي "الشباب المسلم: روّاد التغيير الحقيقي"


لا يختلف اثنان حول ما يعانيه شباب العالم الإسلامي من تحدّيات حتّى يحافظوا على هويتهم وعلى مفاهيمهم الإسلامية. يواجهون عواصف قويّة لتجرفهم نحو الفساد والإباحية في غياب دولة تحصّنهم وتذود عنهم إضافة إلى تلاشي تأثير العلماء في حياتهم مما سهّل على الغرب استمالتهم نحو حضارته والانقضاض عليهم فريسة سهلة للتغريب والرمي بهم في غيابات الضياع والفساد.


كُبِّل شباب الأمّة الإسلامية بحبائل التغريب في كلّ مجالات حياتهم وجنّد الغرب لذلك كلّ وسائله؛ ولعلّ القنوات الفضائية أبرزها حيث تمّ توظيفها لمخاطبة شهوات الشباب وإثارة غرائزهم، فصارت عقول الشباب لا تعمل إلا للتفكير في الحصول على لباس هذا النجم السينمائي أو ركوب سيارة كسيارة ذاك أو البحث عمّا تأكل تلك الممثلة لتمتلك رشاقتها وجمالها...!! وصار المشاهير والنجوم هم القدوة والمثال الذي يحلم به الشباب ويتنافسون ليكونوا مثله!!


ففي تونس - على سبيل الذكر لا الحصر - حين لا ترى أعين شباب الأمّة سوى قنوات تنشر الرّذيلة والشذوذ وتعمل على إبراز وتلميع صورة نخبة من المجتمع تمجّد الإباحية وتنتقد الحياء والأخلاق والمثل فتأتي بها في البرامج التلفزيونية لتستهزئ بمن يتمسّك بأحكام من الإسلام وتجعله في موقع مساءلة واتهام... حين يرى الشباب في كلّ قناة يضغط على زرّها نفس الوجوه التي صارت تجاهر بكرهها للإسلام ولأحكامه بل وتتجرّأ فتصرّح "خمّاراتنا خير من مساجدهم!" فإنّ ذلك يؤذيه ويجعله يشعر بالضعف ويرمي به ليعيش وَهْناً وضياعاً ويسهل على عدوّه قهره وزرع ثقافة عجز الأمّة وهزيمتها، إن قدّر لها خوض معركة تبحث فيها عن شرفها وعزّها ومجدها.


لمّا تتحدّث هذه النخبة بكلّ ثقة وتستأثر بالحضور والمشاركة في البرامج التلفزيونية لتبثّ سموم أفكارها فإنّ المشاهدين - وخاصّة منهم الشباب - لن يجدوا حرجا في معاقرة الخمر وتناول المسكرات وقد صارت على الملأ "عادية"، بل ويُتباهى بها، فيلقى متعاطوها والمشجعون عليها هذا الاهتمام البالغ. هذا وتزيد في تيه الشباب وإفساده ظاهرة الإدمان التي انتشرت بين صفوفه بتشجيع من الدولة التي لا ترى مانعا في إسقاط تجريم التعاطي بدعوى المحافظة على مستقبل هذا الشباب إن هو عوقب وسجن!!! أيّ مستقبل ينتظر هذا الشباب وقد وقع بين أنياب مجرمين يروّجون لهذه المخدّرات ويعملون على أن يفتكوا به ويجعلوا منه شبابا تافها ضائعا مائعا؟!!


تزامن هذا المدّ نحو تغريب الشباب وصرفهم عن الطريق وتشكيكهم في دينهم مع ما يعانيه هذا الشباب من بطالة وفقر وقلّة حيلة أمام مغريات الحياة، وأمام عجز الحكومات عن توفير العمل لهذه الطاقات التي تريد أن تبذل الجهود لتحقيق آمالها وأحلامها لكنّها تقابل بالتضييع واللامبالاة فتصرف نحو طرق ملتوية ترمي بها في عالم الجريمة.


يواصل الغرب تشكيك الشباب في الإسلام على أنّه دين قادر على تخليصهم وتخليص أمّتهم مما تعانيه من هموم، كما يقوم إضافة إلى ذلك بتشويه علماء الإسلام ونعتهم بالإرهاب والرجعية؛ مما أدّى إلى أن يحيا هؤلاء الشباب في متاهات لا نهاية لها. فلا شخصية متّزنة ولا ثوابت ولا عقيدة ولا هوية. ممّا دفعهم إلى الارتماء بين براثن مفاهيمه يحسبونها الحضن الدافئ الذي سينقذهم مما هم فيه وينتشلهم من التهميش والفقر والظلم والقهر.


يذكر محمد محمد حسين في الجزء الثاني من كتابه "الاتجاهات الوطنية في الأدب المعاصر" قولة جِبْ: "لقد فقد الإسلام سيطرته على حياة المسلمين الاجتماعية، وأخذت دائرته تضيق شيئاً فشيئاً حتى انحصرت في طقوس محددة"، ثم يتوجه بالشكر ويقول: "لقد علّمنا المسلمين أن الإسلام لا يمكن أن يحكم الحياة"، نعم لقد سعى الغرب لتعليم المسلمين أنّ الحياة لا بدّ وأن تنفصل عن الدّين وأنّ الإسلام لا يمكنه حكمها.


ولأنّه يعلم جيّدا أنّ الشباب هم عدّة الأمّة وهم أملها بل هم الشعلة المضيئة والقلب النابض، فإذا ضاعوا ضاعت الأمّة، فقد عمل الغرب وركّز جهوده واستهدفهم حتّى يقضي على الطاقة الفعّالة التي تهدّد وجوده إن هي صلحت ووعت دورها ومسؤوليتها في نهضة الأمّة لأنّ في ذلك صلاح الأمّة واستعادتها مجدها وعزّها؛ لهذا تكالب على النيل من هذه الطاقة بكل الوسائل.


فلتعلموا أيّها الشباب أنَّ الإسلام دين ومنه دولة، عقيدة وشريعة، عبادات ومعاملات ولا يمكن الفصل بينها، وعلى كلّ مسلم غيور على دينه أن يعلم أنّ عقيدته أرسلها ربّ عليم كريم رحمة للعالمين، وهي وحدها القادرة على تسيير الحياة وفيها معالجات وحلول لكلّ القضايا والمشكلات، ولا حاجة له بغيرها، فعليه العمل الجادّ للتغيير الحقيقي حتّى تعود الشريعة الإسلامية نبراسا يضيء درب الإنسانية!

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
زينة الصّامت

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو