طاعة الله كما يحبّ لا كما نحبّ!
طاعة الله كما يحبّ لا كما نحبّ!

شهادة أن لا إله إلّا الله وأنّ محمّدا رسول الله معناها أن نعبد الله وحده لا شريك له؛ ننفّذ أوامره وإن خالفت هوانا ونبتعد عن نواهيه وإن وافقت مرادنا. منهج أرسى عليه e  دعوته وجعل حبّ الله وحبّ رسوله في أعلى المراتب لا يضاهيهما حبّ النّفس ولا الولد ولا المال. وقد حذّر الله سبحانه وتعالى المسلمين من أن يكون لهم شيء أحبّ لهم من الله ورسوله والجهاد في سبيل الله

0:00 0:00
Speed:
June 18, 2019

طاعة الله كما يحبّ لا كما نحبّ!

طاعة الله كما يحبّ لا كما نحبّ!

شهادة أن لا إله إلّا الله وأنّ محمّدا رسول الله معناها أن نعبد الله وحده لا شريك له؛ ننفّذ أوامره وإن خالفت هوانا ونبتعد عن نواهيه وإن وافقت مرادنا. منهج أرسى عليه e دعوته وجعل حبّ الله وحبّ رسوله في أعلى المراتب لا يضاهيهما حبّ النّفس ولا الولد ولا المال. وقد حذّر الله سبحانه وتعالى المسلمين من أن يكون لهم شيء أحبّ لهم من الله ورسوله والجهاد في سبيل الله ﴿قُلْ إِنْ كَانَ آبَاؤُكُمْ وَأَبْنَاؤُكُمْ وَإِخْوَانُكُمْ وَأَزْوَاجُكُمْ وَعَشِيرَتُكُمْ وَأَمْوَالٌ اقْتَرَفْتُمُوهَا وَتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسَاكِنُ تَرْضَوْنَهَا أَحَبَّ إِلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَجِهَادٍ فِي سَبِيلِهِ فَتَرَبَّصُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ﴾ فجزاء من يفعل ذلك تهديد ووعيد من الله وأن يكون من القوم الفاسقين.

ركيزة مهمّة يبنى عليها إيمان المرء حتّى لا يحبّ غير الله ورسوله ودينه. بقوّتها وضعفها تقاس قوّة إيمان المرء وضعفه، فالمسلم متى كان حبّه لله ولرسوله في أعلى سلّم ما يحبّ يكون بذلك قد حقّق إيمانه الصّحيح القويم السّليم وبه ينال رضوان ربّه. عن عبد الله بن هشام رضي الله عنه قال: كنّا مع النّبي eوهو آخذ بيد عمر بن الخطّاب، فقال له عمر: يا رسول الله، لأنت أحبّ إليَّ من كلّ شيء إلاّ من نفسي! فقال النّبي e: «لَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْكَ مِنْ نَفْسِكَ»، فقال له عمر: فإنّه الآن والله لأنت أحبّ إليّ من نفسي، فقال النّبيّ e: «الآنَ يَا عُمَرُ»؛ رواه البخاري.

"بأبي وأمّي أنت يا رسول الله"... "فداك يا رسول الله"... "إلّا رسول الله"... شعارات رفعت بحرقة حين نال بعضهم وأساء لرسول الله eولكن نسأل: هل الأمّة اليوم تحبّ دينها ورسولها أكثر من الأبناء والآباء والأزواج والأموال والمساكن...؟ فهل الأمّة اليوم على استعداد للتّفريط بدنياها لأجل دينها؟ هل الأمّة مستعدّة لتضحّي بالغالي والنّفيس لرفع راية الإسلام؟ أين حبّ أمّة الإسلام لربّها ولرسوله والكافر ينتهك الإسلام ويقصيه ويحارب أحكامه؟! كيف ترضى بالعيش بدونه ولا تفديه بالأنفس ولا تبذل المال والبنين لأجل عودته وتحكيمه في الأرض كما يحبّ الله هدى ونورا للعالمين؟!

أوجب الله سبحانه على المسلمين طاعة النبيِّ e، قال الله تعالى: ﴿وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَاحْذَرُوا فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّمَا عَلَى رَسُولِنَا الْبَلاغُ الْمُبِينُ﴾ فطاعة المسلم للرّسول طاعة لله ﴿مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ وَمَنْ تَوَلَّى فَمَا أَرْسَلْنَاكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاً﴾ هذه الطّاعة تستوجب الانقياد التّام لما أتى به الرّسول eمن قرآن وسنّة ولو خالف ذلك الهوى وصعب على النّفس، فمن يحبّ كان لمن يحبّ مطيعاً يعمل على نيل رضاه. عن أنس بن مالكٍ رضي الله عنه قال: قال رسول الله e: «لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَلَدِهِ وَوَالِدِهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ». فعلى المسلم أن يتّبع ما جاء به محمّد eويعمل بما في كتاب الله وسنّة نبيّه لا يرضى بغيرهما ويحيا كما أراد له ربّه؛ عيشة يرقب من ورائها الجنّة فلا يغفل لحظة عن أحكام ربّه ولا يتجاوزها... يبحث عن الحلال فيأتيه وعن الحرام فيتجنّبه مهما كان في ذلك من صعاب ومتاعب وحتّى لا يكون في زمرة أولئك الذين يعيشون وهم عن لقاء ربّهم معرضون ﴿إِنَّ الَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَاءَنَا وَرَضُوا بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَاطْمَأَنُّوا بِهَا وَالَّذِينَ هُمْ عَنْ آيَاتِنَا غَافِلُونَ * أُولَٰئِكَ مَأْوَاهُمُ النَّارُ بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ﴾.

فكيف لمسلم يقول: أحبّ الله وأحبّ رسوله e، كيف له أن يوالي أهل الكفر والعصيان ويعادي أهل الهدى والإيمان ويكون حبّه للنّاس وبغضه لهم لغير الله؟! كيف لمسلم يحبّ ربّه أن يرضى بغيره يشرّع الأحكام فيباركها وينادي بالعمل بها؟! ﴿لَّا تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُولَٰئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُم بِرُوحٍ مِّنْهُ وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ أُولَٰئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ﴾.

قد يستغرب البعض ويتساءل لماذا على المسلم أن يحبّ الرّسول ويعظّمه هذا التّعظيم الكبير؟ وقد يراود هذا السّؤال البعض من المسلمين أنفسهم في ظلّ ما شوّه عقولهم من مفاهيم فاسدة فرضتها الحضارة الغربيّة التي سادت العالم وسيطرت على بلاد المسلمين. يجيب شيخ الإسلام ابن تيمية رحمه الله: "وأمّا السبب في وجوب محبّته eوتعظيمه أكثر من أي شخص فلأنّ أعظم الخير في الدّنيا والآخرة لا يحصل لنا إلّا على يد النّبيّ e بالإيمان به واتّباعه، وذلك أنّه لا نجاة لأحد من عذاب الله، ولا وصول له إلى رحمة الله إلاّ بواسطة الرّسول؛ بالإيمان به ومحبّته وموالاته واتّباعه، وهو الذي ينجيه الله به من عذاب الدّنيا والآخرة، وهو الذي يوصله إلى خير الدّنيا والآخرة. فأعظم النّعم وأنفعها نعمة الإيمان، ولا تحصل إلّا به وهو أنصح وأنفع لكلّ أحد من نفسه وماله؛ فإنّه الذي يخرج الله به من الظّلمات إلى النّور، لا طريق له إلاّ هو، وأمّا نفسه وأهله فلا يغنون عنه من الله شيئا...". كيف لا يكون الرّسول e أحبّ للمسلم من نفسه وولده والنّاس أجمعين وهو الذي أخرجه من ظلمات الكفر إلى نور الإيمان وأنّه هو سبب بقائه البقاء الأبديّ في نعيم الجنّة السّرمديّ؟! كيف لا يحبّه هذا الحبّ العظيم وقد وهب له السّعادة التي لا مثيل لها؟!

أنْ نحبّ الله والرّسول معناه أن نطيعهما ونعمل على تنفيذ الأحكام التي جاءت في الكتاب والسّنّة ونجعلها نبراسا نهتدي ونهدي به النّاس. ننفّذها كاملة دون نقصان فلا ننتقي البعض منها ونترك الآخر أو نغيّر فيها كما تحبّ الأنفس وتهوى «لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يَكُونَ هَوَاهُ تَبَعاً لِمَا جِئْتُ بِهِ». فأنْ يحبّ المسلم والمسلمة ربّه معناه أن يطيعه ولا يعصيه في أيّ أمر ويعمل على العيش في كنف أحكامه ولا يرضى بغيرها... أن تحبّ المسلمة ربّها معناه أن تتقيّد بأحكامه ولا تترك مجالا للهوى والنّفس فيقودانها إلى ما يغضب ربّها بأن تلهث وراء صيحات الموضة وتتناسى واجب الالتزام باللّباس الشّرعي الذي فرضه الله عليها وتخرج متبرّجة عاصية له. وأن يحبّ المسلم ربّه يعني أن يلتزم بما أمره وينتهي عمّا نهاه عنه فلا تسريحات شعر حسب آخر صيحة ولا لباس على الطّراز الغربيّ... أن يحبّ المسلم والمسلمة ربّه معناه أن لا يحيا دون أحكامه ويسير في هذه الدّنيا دون هديها ويعمل بها فيرضي ربّه وينال خير جزاء. أن يحبّ المسلم ربّه معناه أن يطيعه كما أمر وكما يحبّ لا كما يحبّ هو أو كما تحدّثه به نفسه!

فأين أنت يا أمّة الإسلام من العمل بهذا؟ أين أنت من هدي نبيّك e؟ أين أنت من المكانة التي خصّك الله بها لتكوني خير أمّة أخرجت للنّاس؟ كيف لا تسيرين على خطا نبيّك e وتكونين أمّة شاكرة لربّك؟!

عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ eإِذَا صَلَّى قَامَ حَتَّى تَفَطَّرَ رِجْلَاهُ قَالَتْ عَائِشَةُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَصْنَعُ هَذَا وَقَدْ غُفِرَ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ؟ فَقَالَ: «يَا عَائِشَةُ أَفَلَا أَكُونُ عَبْداً شَكُوراً».

فيا خير أمّة أخرجها الله لعباده، كوني أمّة شاكرة لربّك وخذي موقعك الذي اصطفاك الله له وقودي النّاس للخير ودلّيهم إليه وأعيدي مجدك وعزّك وارفعي راية دينك عاليا... وليشمّر أبناؤك عن السّواعد وليعلوا الهمم لإقامة دولة الإسلام التي بها ستكونين بإذن الله في أعلى القمم!

كتبته لإذاعة المكتب الإعلاميّ المركزيّ لحزب التّحرير

زينة الصّامت

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو