طريقة التفكير الإسلامية هي طريق الخروج من الظلمات إلى النور
May 30, 2019

طريقة التفكير الإسلامية هي طريق الخروج من الظلمات إلى النور

طريقة التفكير الإسلامية هي طريق الخروج من الظلمات إلى النور

(مترجم)

شهر رمضان هو شهر التأمل والتفكير والعبادة والخضوع والعبودية، ما يؤدي إلى الحرية والتفوق والنصر. نصر الله سبحانه وتعالى يكون فقط لأولئك الذين يمتلكون الوعي الحقيقي للعبودية، الذين لا يستجيبون إلا لأمر ربهم وبإخلاص، والذين لا يتبنون أي شيء آخر كمعيار لأنفسهم إلا وفقا لأوامر وحدود ربهم. إن العبودية للمؤمن هي السعي لرسم حياته وفقا لما يرضي الله سبحانه وتعالى. ومن ثم منّ الله سبحانه وتعالى على الأمة الإسلامية بأعظم الانتصارات وإحراز التقدم خلال هذا الشهر. لقد كان المسلمون شهداء على البشرية وعلى أنفسهم في المجالات السياسية والعلمية والاجتماعية والاقتصادية وفي كل مجالات الحياة، حيث قدموا للعالم العدل والنماء لأكثر من 1300 عام. إن المعايير والطريقة التي يوفرها الإسلام لقدرة الإنسان على التفكير تشكل أعظم ثروة للبشرية. فمن ناحية، رفعت هذه الطريقة الكائن البشري عن المخلوق البدائي الذي يتكون من مجرد غرائز وحاجات عضوية، ومن ناحية أخرى، أقامت مجتمعات تعامل أفرادها مع بعضهم بعضاً بالرحمة والعطف والتضامن والسلام والعدالة. هذه الطريقة جعلت هذه المجتمعات مركز تاريخ العالم وحجر الزاوية للحضارات.

إنها حقيقة أن وحي الله لم يتغير. هذا الوحي لا يزال كتابا فاعلا وحيويا وثوريا. هذا الكتاب هو مصدر الحياة لكل شيء. القرآن لم يتغير، لكن فهم القرآن، النظرة إليه والموقف تجاهه قد تغيرا. هذا بالتأكيد نتيجة لأكثر من 100 عام من الهيمنة الثقافية الاستعمارية على المسلمين. اليوم؛ فإنه بسبب حكام ومثقفي المسلمين الذين فقدوا طريقة التفكير الإسلامية أصبحت الأمة الإسلامية بعيدة كل البعد عن السلام والازدهار الذي وعدهم به الإسلام، غارقة لا يمكنها الهروب من ظلام المحن والمعاناة والتعذيب والغارات والحروب والفقر، والبؤس والعجز! لا شك بأن المثقفين الذين انغمسوا بثقافة الكفر والذين انبهروا بأسلوب حياة الكفر، والحكام الذين يطبقون الأنظمة وسياسات الحكم غير الإسلامية، وبالتالي يقدمون العون والمساعدة للكفر، لن يكونوا قادرين على قيادة أمة محمد ﷺ ولا الجنس البشري ونقله من الظلمات إلى النور. وهكذا، فإنه وعلى الرغم من أن قراءة القرآن في شهر رمضان المبارك هذا ستكون وسيلة لتحقيق المغفرة لخطايانا بشكل فردي ورفع مكانتنا في الجنة، إلا أنها لن تكون كافية لإعادتنا إلى وضعنا كأمة عدل شاهدة على البشرية. على العكس من ذلك، فإن التحرير لن يأتي إلا من خلال شخصيات إسلامية متميزة تكون قادة وحكام ودروع الأمة، شخصيات تحتضن القرآن والسنة كمصدر وحيد لتفكيرهم، وتجعل العبودية لله هي الطريقة الوحيدة لتفكيرهم.

إن أية مقاربة غربية بين القرآن والسنة وتطبيق الأحكام الإسلامية من جهة وبين العقلانية في هذه الحياة تحرمنا من فوائد التوجيه القرآني. ولم يتسبب هذا إلا في علمنة المسلمين، وحكم عليهم بالعجز في مواجهة أنظمة الكفر وهجماتهم. إن البحث عن حلول لمشاكل الأمة والبشرية في الواقع الحالي الذي يحيط بنا يعني إخراج القرآن والسنة من العمل وسجن الأمة في هذا الواقع. وبالمثل، فإن تطبيق القرآن في أحد جوانب الحياة، في حين تنظيم الشؤون الأخرى وفقاً للعقل الإنساني، أمر يتناقض مع غرض القرآن، وهو (الهداية) و(الفرقان). فمثلا؛ قبول القرآن والسنة كقاعدة في مسائل العبادة والزواج الديني والأكل واللباس ولكن تحديد العدالة أو الظلم في تنظيم المجتمع على أساس المساواة بين الجنسين، أو اتخاذ النظم القانونية الغربية كأساس في مكافحة الجريمة، واحتضان الديمقراطية والعلمانية كركائز للسياسة وتكوين الصداقات والأعداء وفقا لما تمليه القوى الغربية، ومناشدة الدول والمنظمات والمؤسسات الغربية لإنقاذ المسلمين من الاضطهاد والموافقة على اتفاقاتهم... ليست ولن تكون أبداً طريقة تفكير إسلامية! كل هذا عابر ومنتقىً من رسالة القرآن الكريم وكلام الله عز وجل وسنة رسول الله ﷺ. ومثل هذا الموقف لا يعد تقصيرا في طاعة الله فحسب بل تخليا عن الأمة والبشرية ورميها بين مخالب القمع أيضا. وفيما يتعلق بالمصطلحات الفارغة الخاطئة والمضللة التي تنتجها عقول الغرب الكافر، كالحرية والمساواة وحقوق الإنسان والعدالة الاجتماعية والسلام، كإجراء يهدف إلى إعادة تفسير وإصلاح الآيات القرآنية، فإن الدعوة إلى ذلك كله، تشوش المفاهيم والقيم الإسلامية وتفصل (العقيدة الإسلامية) عن (العمل). وفيما يتعلق بأحكام القرآن المتعلقة بالمرأة وإلغائها، أو تسمية سنة الرسول ﷺ وجهة نظر، وتفاني الصحابة، والتابعين وتابعي التابعين، والعلماء المسلمين الكبار "تسلطاً" و"توجها ذكوريا" و"كراهية للنساء"، كل هذا يجعل المرأة لقمة سائغة لرغبات الذئاب الجائعة. إن الدعوة إلى تحديث أي من أحكام الإسلام، بما في ذلك أحكامه الاجتماعية، خيانة لعدالة الله وأحكامه. في السابق، عندما قام الفقهاء المسلمون بتدريس هذه الأحكام للناس، وعندما كان الحكام المسلمون يحكمون بها، كان شرف المرأة محمياً وكانت الأم تحظى باحترام كبير، بينما كان المسلمون يطيعون أمر القرآن بالتزام أحكامه المتعلقة بغض البصر وحماية عفتهم من أجل تجنب الوقوع في الزنا. خلال أوقات ماضية، عندما كان الجهاد في سبيل الله قائما، لم يشغل الرجال المسلمون أنفسهم بما هو غير مجدٍ، لكنهم سارعوا للذود عن المسلمين وغير المسلمين في بقاع الأرض هنا وهناك في ظل قيادة الخليفة. في ظل قيادة الحكام الذين تبنوا شعار ﴿إِنِ الْحُكْمُ إِلاَّ لِلّهِ﴾، أصبحت الحضارة الإسلامية محررة للبشرية وضامنة للازدهار والعدالة. ولذا؛ فمن أجل التخلص من هذه الأنظمة، التي تمنعنا من فهم وتطبيق هذه الأحكام الإسلامية وما هو أكثر من ذلك، ومن أجل أن يكرمنا الله بنصره، يجب علينا أن نفهم القرآن والسنة وفقا لطريقة التفكير الإسلامية، وأن نربط أنفسنا مع طريقة التفكير الإسلامية من جديد.

إذا ما أردنا إنهاء الحقبة المظلمة وفتح عصر النور كالصحابة الكرام، فيجب علينا إذن أن نخضع لأحكام القرآن دون قيد أو شرط كما فعلوا. العالم اليوم في حاجة إلى الثورة القرآنية من جديد. يريد الله أن تكون هذه الثورة بأيدينا. المسلم الثوري ذو الشخصية الإسلامية سيواجه بالتأكيد صعوبات في دعوته. لكن الأنبياء والمرسلين، ولا سيما نبينا الحبيب محمد المصطفى ﷺ، وأصحابه، وآلاف الرجال والنساء المؤمنين، الذين كانوا لنا كالنبراس المضيء، إنهم قدوة لنا ودافعنا للصبر والصمود والمثابرة في مواجهة سياسات التعذيب والاضطهاد والإبعاد ضد هذا الدعوة النبيلة. قووا أرواحهم بالعبادة وأيديهم بالأخوة. في مقابل عبوديتهم لله تعالى، منّ الله سبحانه وتعالى عليهم بدولة القرآن التي تطبق أحكام القرآن.

لذا؛ دعونا خلال رمضان هذا أن نسعى جاهدين لتطهير أجسادنا بالصيام، وأرواحنا بالصلاة وأفكارنا بالقرآن الكريم، حتى نصبح شهداء على البشرية وأمة العدل من جديد. هدفنا سام رفيع. ونجاحنا وثيق ومؤكد قريب بإذن الله...

﴿إِنَّا أَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللّهُ﴾

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

زهرة مالك

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو