تصريحات وزير الشؤون الدينية تتماهى مع الحرب على الإسلام
تصريحات وزير الشؤون الدينية تتماهى مع الحرب على الإسلام

طالب وزير الأوقاف والشؤون الدينية نصر الدين مفرح بإعداد مناهج دينية تنبذ (الغلو والتطرّف والإرهاب)، وقال في تصريحٍ لـ"باج نيوز" إنّه يعكف على تنفيذ مطلوباتٍ وطنية، أبرزها تحجيم خطابات الكراهية في المنابر، وحثّها على بث روح التعايش واحترام الآخر. وأضاف "وضعنا تصوّراً لتوحيد المرجعية الإسلامية للمسلمين عبر سلسلة من الورش والمؤتمرات، ومن ثمّ خطاب الانتقال بخطابٍ موّحد متسامح لأهل الملل،

0:00 0:00
Speed:
December 23, 2019

تصريحات وزير الشؤون الدينية تتماهى مع الحرب على الإسلام

تصريحات وزير الشؤون الدينية تتماهى مع الحرب على الإسلام

طالب وزير الأوقاف والشؤون الدينية نصر الدين مفرح بإعداد مناهج دينية تنبذ (الغلو والتطرّف والإرهاب)، وقال في تصريحٍ لـ"باج نيوز" إنّه يعكف على تنفيذ مطلوباتٍ وطنية، أبرزها تحجيم خطابات الكراهية في المنابر، وحثّها على بث روح التعايش واحترام الآخر. وأضاف "وضعنا تصوّراً لتوحيد المرجعية الإسلامية للمسلمين عبر سلسلة من الورش والمؤتمرات، ومن ثمّ خطاب الانتقال بخطابٍ موّحد متسامح لأهل الملل، ومن ثم لمن سواهم من أهل الحضارات، لترسيخ قيم التعايش المنشود". (باج نيوز)

إن موجة تغيير المناهج بإعداد مناهج دينية تنبذ (الغلو والتطرّف والإرهاب) في بلاد المسلمين، هي موجة اجتاحت معظم العالم الإسلامي مرورا بأرض الحرمين وفلسطين ومصر وغيرها، وكانت مسؤولة مبادرة الشراكة الأمريكية الشرق أوسطية إلينا رمانسكي قد صرحت في العام 2003 بأنه "لا توجد فسحة من الآن فصاعدا للكراهية وعدم التسامح والتحريض، ونحن نحاول أن نعيش معا، وأي منهاج دراسي لا يسير في هذا الاتجاه يجب تغييره". وفي 2016/9/20 عقدت اليونيسكو مؤتمراً لمنع التطرف العنيف، من خلال التعليم، بالتعاون مع معهد "المهاتما غاندي" للتعليم من أجل السلام والتنمية المستدامة في نيودلهي، وكان من مخرجاته أنه (لا بد من معالجة مسألة تغيير المناهج التربوية في الشرق الأوسط والمناطق الأخرى التي تشهد ازدهارا للأفكار المتطرفة بعقلانية ووعي).

 كلام وزير الشؤون الدينية يتماشى مع تصريحات أعداء الإسلام ويوحي أن هناك تطرفا وإرهابا في المناهج الدينية القديمة، كأنما جيء به ليكنس المناهج الدينية من مؤثرات (التطرف)، ومن كل ما يشجع على (الإرهاب) والعنف، فما هي حقيقة هذا (التطرف والإرهاب) والعنف؟

إن عبارات، التشدد والتطرف، والتعصب والإرهاب، والأصولية، غالبا ما تساق ليوصف بها المسلمون حتى باتت كلمتا (الإرهاب والتطرف) رديفتين للإسلام، وبات التزام المسلم بأحكام دينه يجعله موصوما بالإرهاب، وكل من يرفض الحضارة الغربية بكل أشكالها ويعمل على أن يكون الإسلام وحده ديناً وتشريعاً وقانوناً في بلاد المسلمين، هو أبو الإرهاب! في مقابل ذلك أطلقوا عبارات أخرى مثل الاعتدال والوسطية، والتساهل والتسامح، والمرونة وتقبل الآخر، والديمقراطية، واحترام رأي الأغلبية...، وغالبا ما تساق هذه العبارات ليوصف بها المسلمون ممن يحملون الدعوة إلى الحضارة الغربية، ويقبلون بها بديلاً عن الإسلام، ولا يضيرهم أن يفصل الدين عن الحياة وأن يحكم بنظام الحكم الديمقراطي الرأسمالي.

لذلك تعد دعوة الوزير لمناهج دينية متسامحة وغير متطرفة، وتنبذ الإرهاب هي دعوة تأتي في سياق الحرب العالمية على الإسلام والمحاولات المستمرة لوصمه بـ(الإرهاب والتطرف)، وتصويره على أنه دين يشجع على العنف والقتل وسفك دماء الأبرياء، وكان الأولى بوزير الشؤون الدينية أن يقيم الحجة على كل العالم ويبرهن أن الإسلام دين لا يحتاج إلى تعديل ولا إلى تغيير، وأنه الحق المطلق من عند رب العالمين.

ولعمرى إنه لجحر الضب الذي حشر فيه من سبق من دويلات سايكس بيكو لتعديل المناهج الدينية؛ ففي مصر تم حذف بعض الآيات والأحاديث بحجة أنها تشجع على (التطرف والإرهاب)! وحذفت بعض الدروس التي تتحدث عن الصحابة وشخصيات من التاريخ الإسلامي بحجة أنها تحرض على العنف والتطرف، حيث حذف درس القائد صلاح الدين الأيوبي للصف الخامس الابتدائي، وحذفت ستة فصول من قصة عقبة بن نافع للصف الأول الإعدادي، بدعوى تنقيح المناهج من كل ما يحرض على العنف والتطرف، كما تم حذف فقرات تتهم كيان يهود بــ (الإرهاب)... والمقام لا يتسع هنا لذكر أمثلة من كل الدول التي حصل فيها تغيير في المناهج.

أما تكريس مفهوم التعايش السلمي، والترويج للروابط الوطنية فهدفه ضرب الرابطة العقائدية الإسلامية التي تفرض الانتماء إلى أمة الإسلام التي لا تعترف بأي انتماء غيرها ولا تقبل بالحدود التي خطها الاستعمار.

كان يجب على الوزير المدافعة عن رابطة العقيدة الإسلامية، ويعلنها لكل العالم أنه لا يمكن انتزاع العقيدة الإسلامية من نفوس وعقول المسلمين، وأن يعمل لتعزيز هذه الرابطة المقدسة بكل وسيلة وأسلوب.

أما ما ذكره الوزير عن منابر التعايش واحترام الآخر، وتوحيد المرجعية الإسلامية لخطاب متسامح مع أهل الملل والحضارات، لترسيخ قيم التسامح، فإن ذلك يعارض الحقائق الشرعية والواقعية.

فالصراع بين الحق والباطل، وبين الإيمان والكفر، هو صراع دائم ومستمر إلى يوم الدين، قال تعالى: ﴿وَلاَ يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىَ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُواْ وَمَن يَرْتَدِدْ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَأُوْلَئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَأُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ﴾ [البقرة: 217]. ففي هذه الآية إخبار من الحق سبحانه وتعالى عن استمرارية الصراع، ودوام عداوة الكفار للمسلمين، وأن هؤلاء الكفار لا ينفكون عن هذه العداوة حتى يردوا المسلمين عن دينهم. وهذا أيضا يدلل على حتمية الصراع، وقوله تعالى: ﴿إِنِ اسْتَطَاعُواْ﴾ فبعد أن أخبرنا الله جل وعلا، عن دوام عداوة الكفار لنا أتبع ذلك بقوله: ﴿إِنِ اسْتَطَاعُواْ﴾ وهو استبعاد لاستطاعتهم، وإيذان بأنهم لا يردون المسلمين عن دينهم، وفي هذا بشارة بانهزام الكفر وأعوانه.

إن مرد دعوة التعايش والتسامح في هذا المقام يتزامن مع إعلان الدولة المدنية، نظاما للحكم في السودان والتي تتبنى ‏دستورا يعبر عن قيم ومعتقدات وأعراف المواطنين، وفي اكتساب الحقوق على أساس المواطنة، وعدم التمييز بين المواطنين لا بسبب الدين أو المذهب أو ‏الطائفة أو الثقافة أو العرف، وفي كفالة حقوق الإنسان والحريات الأساسية، واحترام التعددية والتنوع، وهي دعوة صريحة لعلمانية الدولة.‏

وكان لزاما على وزير الشؤون الدينية أن يدعو لنظام الحكم في الإسلام باعتباره الحق المبين، فالغاية من إنزال الكتاب هي تطبيق الحاكمية، لذلك لا ينبغي أن يحكم إلا بشرع الله.

وعلى هذا فالمواطنة ستحلّ محل الدين في صياغة التصورات والأفكار وإقامة العلاقات في السودان، ومنها تستنبط القيم والسلوك والعادات، وعلى أساسها تحدد الحقوق والواجبات بعيداً عن الدين أو أي فكر أو ثقافة تعارض هذه الفكرة، حيث يُعمل على إذابة كل الأفكار والانتماءات العقائدية والعرقية... فهل أدركنا خطر ما يدعو له وزير الشؤون الدينية؟! رغم أن المواطنة ليست فكرة ينبثق عنها نظام، ولذلك سيكون النظام الذي ابتدعه الغرب الكافر وجعله ديناً يفرضه على الشعوب والأمم، هو النظام الذي يدعو له وزير الشئون الدينية، وهو الديمقراطية الرأسمالية!

فليرعوِ وزير الشؤون الدينية في السودان ويَثُبْ إلى رشده، ويترك تصريحاته المبطنة بالعداء للإسلام، والترويج للروابط الفاسدة، والدعوة إلى تعميمها في المناهج والمنابر.

كتبته لإذاعة المكتب الاعلامي المركزي لحزب التحرير

الأستاذة غادة عبد الجبار – أم أواب

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو