﴿وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الأَعْلَوْنَ﴾
﴿وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الأَعْلَوْنَ﴾

وعى الغرب الكافر جيّداً - وعبر الأزمنة والقرون - أنّ أمّة الإسلام إذا اتّحدت تحت راية دينها في دولة واحدة فالغلبة لا محالة لها، وأنّ المسلمين منتصرون على أيّ أمّة مهما بلغت من قوّة ومهما علا سلطانها، وأنّ الإسلام هو الأخطر على مصالحهم وهو البديل الحضاريّ القويّ والثّابت للبشريّة جمعاء. لذلك عمد الغرب الصّليبيّ إلى فصل الأمّة عن دينها وأوجد حالة من الإحباط واليأس لديها فنزع ثقتها بدينها وشكّك في نجاعة أحكامه وفي عدل دولته وقوّتها،

0:00 0:00
Speed:
June 16, 2019

﴿وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الأَعْلَوْنَ﴾

﴿وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الأَعْلَوْنَ﴾

وعى الغرب الكافر جيّداً - وعبر الأزمنة والقرون - أنّ أمّة الإسلام إذا اتّحدت تحت راية دينها في دولة واحدة فالغلبة لا محالة لها، وأنّ المسلمين منتصرون على أيّ أمّة مهما بلغت من قوّة ومهما علا سلطانها، وأنّ الإسلام هو الأخطر على مصالحهم وهو البديل الحضاريّ القويّ والثّابت للبشريّة جمعاء. لذلك عمد الغرب الصّليبيّ إلى فصل الأمّة عن دينها وأوجد حالة من الإحباط واليأس لديها فنزع ثقتها بدينها وشكّك في نجاعة أحكامه وفي عدل دولته وقوّتها، بل نزع ثقة الأمّة الإسلاميّة بنفسها فطمس تاريخها العظيم وغيّب أمجاد وبطولات المسلمين السّابقين منهم وحتّى اللاّحقين. قال الحقّ تبارك وتعالى: ﴿يُرِيدُونَ أَن يُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَن يُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ﴾.

لأنّه على يقين أنّ استمرار هيمنته وسيطرته على العالم هي رهن بقاء حالة العجز والإحباط لدى الأمّة عمد الغرب إلى التّأثير على المسلمين قبل الثّورات العربيّة وبعدها عبر وسائله المتعدّدة كالإعلام وما ينفثه من سموم في نشراته الإخباريّة ومسلسلاته الهابطة وما يبثّه من برامج كرويّة وبهلوانيّة يستنفدون بها طاقات الشّباب الجبّارة وعبر صناعته للعملاء بلبوس الإسلاميّين تارة ولبوس الحقوقيّين تارة أخرى وتغيير الوجوه الحاكمة بما يتناسب مع الأوضاع، كما نشر مفاهيم ورفع شعارات برّاقة في صفوف الشّعوب المسلمة كالدّيمقراطيّة والحرّيات ليفتح أمامها أبوابا للعيش في ظلمات نظامه الوضعيّ وتبتعد عن هدي ربّها ونوره. كما عمل على إيجاد حالات من التّخبّط السّياسيّ وعلى صناعة الأزمات وبثّ الفوضى فكانت العمليّات "الإرهابيّة" في تونس ومصر، وكان الاقتتال والحرب في اليمن وليبيا، وكان الاستبداد والانقلاب في مصر... فانتشر الخوف والفزع والخصاصة والجهل وعمّ الظّلم والقمع؛ ما دفع بالشّعوب المسلمة للقول "إنّ العمل للتّغيير لن يزيد الوضع إلّا سوءاً".

نتج عن هذا صدام الشّعوب مع كلّ من يسعون للتّغيير خاصّة أولئك الذين رشّحتهم وأعطتهم ثقتها ليحكموها على أساس الإسلام فخذلوها وانساقوا وراء وهم الدّيمقراطيّة ونفّذوا أجندات مملاة عليهم من الغرب وخانوها. بعد تجربتها هذه والتي خاضتها بعد الثّورات فقدت الشّعوب ثقتها بمن يسعون للتّغيير على أساس الإسلام (كما حصل في تونس ومصر وغيرهما)، ولم تع أنّ كلّ ذلك نتج عن خبث الغرب ومكره ودهائه ومؤامراته ليفرض عليها إحباطا بعجزها عن التّغيير ويجعلها تتيقّن بفشلها في القيام به لترضى بما هي عليه وبسيطرة الغرب وحكمه.

غاب الوعي السّياسيّ عن الأمّة وغاب عنها ما يُحاك لها من أعدائها حتّى بات بعض المسلمين يعُدّ الغرب الكافر وأدواته المنقذَ من الأزمات ومن التّخلّف وأنّه لن ينهض المسلمون إلّا وهم يسيرون بهدي الغرب وأحكامه، وتناسى هدي خالقه ونوره، ولا حول ولا قوّة إلّا بالله.

علّمنا الإسلام العظيم أنّ الباطل مهما صال وجال ومهما قويت شوكته فإنّ الحقّ منتصر لا محالة ما دام المسلم قد أدرك أنّ النّجاة والعزّ والتّمكين لا يكون إلاّ بمعيّة الله عزّ وجلّ وأنّ علينا حتّى ننهض بأمّتنا ونعيد مجدها أن نكون دائما مع الله في غايتنا التي نريد تحقيقها وفي طريقتنا التي نسلكها وفي عملنا الذي نخطّط له. لذلك - وحتّى يمكّننا الله وينصرنا - علينا أن نتّبع هذا السّبيل الذي يمرّ بستّ مراحل حتّى نتمكّن من مواجهة الغرب الكافر وأشياعه وأتباعه:

أوّلا: التّواصل مع الأمّة بكلّ الوسائل المتاحة ودفعها للنّهوض فكريّا وتجلية الأمر لها وتوضيح واقعها: بأنها مستضعفة منتهكة منهوبة مسفوكة دماؤها، وفي الوقت نفسه كشف عورات الغرب ونظامه وفساده وفضح فشله وانحدار أفكاره.

ثانيا: إيجاد وعي سياسي لدى أمّة الإسلام لتدرك به حقيقة وضعها.

ثالثاً: حملُها لمشروع سياسي يكون بديلا حضاريّا عن أنظمة الكفر.

رابعاً: وضوح المشروع والطّريق لإيجاد هذا المشروع: فالإسلام عقيدة ونظام منبثق عنها ينظّم الحياة.

خامساً: الإخلاص لله وحده وهمم تناطح السّحاب.

سادساً: يقين بوعد الله بالنّصر والتّمكين لا يفتر مهما تكاثرت الأزمات.

إنّ الله تعالى بشّرنا بالنّصر والتّمكين والاستخلاف شرط الالتزام بتقوى الله والسّير على هدي الله القويم ونوره الكريم والله ناصرٌ عباده المخلصين ولو بعد حين. قال الحقّ تبارك وتعالى: ﴿وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا وَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ﴾.

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التّحرير

أ. سندس رقم

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو