وأذن في الناس بالحج
وأذن في الناس بالحج

عن مصعب بن سعد عن أبيه رضي الله عنه قال: قلتُ يا رسولَ اللهِ، أيُّ النَّاسِ أشدُّ بلاءً؟ قالَ: «الأَنبياءُ ثمَّ الأَمثلُ فالأَمثلُ؛ يُبتلَى الرَّجلُ علَى حسَبِ دينِهِ، فإن كانَ في دينِهِ صلبًا اشتدَّ بلاؤُهُ، وإن كانَ في دينِهِ رقَّةٌ ابتليَ علَى قدرِ دينِهِ»، وما أعلم ابتلاءات ولا اختبارات في تاريخ البشر أعظم من تلك التي ابتلي بها خليل الرحمن عليه سلام الله، يصبر إبراهيم الخليل مائة عام بانتظار أن يرزقه الله ولدا، فلما وهبه الله إسماعيل عليه سلام الله، أمره أن يفارقه، وأن ينزله بواد غير ذي زرع، لا ماء فيه ولا بشر ولا ظل بيت يؤيهم، فلما علمت أم إسماعيل، هاجر عليها سلام الله أن هذا أمر من الله، استسلمت لأمر الله مستيقنة أنه لن يضيعهم، ولئن كانت تصبر على أمر نفسها، فكيف بها وهي تعلم أن بين يديها رضيعاً في أرض قاحلة!

0:00 0:00
Speed:
September 09, 2016

وأذن في الناس بالحج

وأذن في الناس بالحج

عن مصعب بن سعد عن أبيه رضي الله عنه قال: قلتُ يا رسولَ اللهِ، أيُّ النَّاسِ أشدُّ بلاءً؟ قالَ: «الأَنبياءُ ثمَّ الأَمثلُ فالأَمثلُ؛ يُبتلَى الرَّجلُ علَى حسَبِ دينِهِ، فإن كانَ في دينِهِ صلبًا اشتدَّ بلاؤُهُ، وإن كانَ في دينِهِ رقَّةٌ ابتليَ علَى قدرِ دينِهِ»، وما أعلم ابتلاءات ولا اختبارات في تاريخ البشر أعظم من تلك التي ابتلي بها خليل الرحمن عليه سلام الله، يصبر إبراهيم الخليل مائة عام بانتظار أن يرزقه الله ولدا، فلما وهبه الله إسماعيل عليه سلام الله، أمره أن يفارقه، وأن ينزله بواد غير ذي زرع، لا ماء فيه ولا بشر ولا ظل بيت يؤيهم، فلما علمت أم إسماعيل، هاجر عليها سلام الله أن هذا أمر من الله، استسلمت لأمر الله مستيقنة أنه لن يضيعهم، ولئن كانت تصبر على أمر نفسها، فكيف بها وهي تعلم أن بين يديها رضيعاً في أرض قاحلة! ولما بلغ معه السعي واشتد عوده، أمره الله تعالى أن يذبحه، فاستجاب لأمر الله بلا تردد، واستجابت أم إسماعيل، هاجر عليها سلام الله لأمر الله، وما ارتد لها طرف، ووقفت تنظر كيف استسلم إسماعيل عليه سلام الله لأمر الله، وتلّهُ أبوه للجبين وكادت السكين تجري على عنقه لولا افتداء الله له بذبح عظيم، وذاك أمر خلده الإسلام بعيد الأضحى.

وذلك البيت - بيت إبراهيم الخليل- بيت مبارك، وإنما نال تلك البركة بعظيم الامتثال لأمر الله، مهما كان شديدا، استحقت هاجر عليها سلام الله أن يخلد مسعاها الذي سعت بين الصفا والمروة، واستحقت أن تحل البركة بماء زمزم الذي تفجر بين رجليْ رضيعها عليه سلام الله، روى البخاري من حديث ابن عباس: «وجعلت أم إسماعيل ترضع إسماعيل، وتشرب من ذلك الماء، حتى إذا نفد ما في السقاء عطشت، وعطش ابنها، وجعلت تنظر إليه يتلوَّى، أو قال: يتلبَّط، فانطلقت كراهية أن تنظر إليه، فوجدت الصفا أقرب جبلٍ في الأرض يليها، فقامت عليه، ثم استقبلت الوادي؛ تنظر هل ترى أحداً، فلم ترَ أحداً؛ فهبطت من الصفا، حتى إذا بلغت الوادي رفعت طرف درعها ثم سعت سعي الإنسان المجهود، حتى جاوزت الوادي، ثم أتت المروة، فقامت عليها، ونظرت هل ترى أحداً، فلم ترَ أحداً؛ ففعلت ذلك سبع مرات». قال ابن عباس رضي الله عنهما: قال النبي e: «فذلك سعي الناس بينهما».

واستحق إبراهيم عليه سلام الله أن يجعل الله أذانه للناس بالحج مؤذنا أن يأتوه من كل فج عميق، وعلمه الله طواف البيت، والصلاة فيه قياما وركوعا وسجودا ﴿وَإِذْ بَوَّأْنَا لإِبْرَاهِيمَ مَكَانَ الْبَيْتِ أَن لاَّ تُشْرِكْ بِي شَيْئًا وَطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْقَائِمِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ * وَأَذِّن فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجَالاً وَعَلَى كُلِّ ضَامِرٍ يَأْتِينَ مِن كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ﴾، روى ابن خزيمة في صحيحه والحاكم في مستدركه، واللفظ له، وصححه الألباني في صحيح الترغيب والترهيب عن ابن عباس رضي الله عنهما قال: «لما أتى إبراهيم خليل الله صلوات الله وسلامه المناسك عرض له الشيطان عند جمرة العقبة، فرماه بسبع حصيات حتى ساخ في الأرض، ثم عرض له عند الجمرة الثانية، فرماه بسبع حصيات حتى ساخ في الأرض، ثم عرض له عند الجمرة الثالثة فرماه بسبع حصيات حتى ساخ في الأرض». فمناسك الحج توقيفية من الله تعالى، ولا حق لأحد غيره أن يغير أو يبدل ما شرعه الله وهذا يغرس في النفس صدق العبادة وإخلاصها لله عز وجل وكمال التسليم لأمره وأن الشرع ما شرعه الله، فلا نقاش ولا جدال، فما بال أقوام إذا قيل لهم امتثلوا لأمر الله تثاقلوا إلى الأرض؟ وإذا قيل لهم أقيموا أوامره تجاوزوا فعل بني إسرائيل حين أمرهم بذبح بقرة، فذبحوها في النهاية بعد كثرة الأخذ والرد، ولكن ما بال أقوام تجاوزوا هذا، ولم يمتثلوا بل وابتدعوا أن يأخذوا التشريع من الشرق ومن الغرب! لقد امتثل الخليل لأمر فيه ذبح ابنه، ولم نؤمر إلا بأوامر ونواه فيها صلاح أمرنا، فمن باب أولى كنا أحق بالامتثال والصبر وحسن التنفيذ!

كيف وهذا الحج يعلمنا أن الله تعالى ما أنزل الشريعة وأوامرها إلا بما فيه خيرنا، علمه من علمه، وجهله من جهله، ففي الحج توازن بين ذكر الله تعالى وعبادته، وبين مقاصد الناس الدنيوية مما فيه منافعهم، ﴿...لِيَشْهَدُوا مَنَافِعَ لَهُمْ وَيَذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ فِي أَيَّامٍ مَّعْلُومَاتٍ...﴾، وكذلك دين الله، لم يكبت رغائب الإنسان ولم يطلقها، وإنما نظمها بأحسن نظام، حرم الربا وأباح التجارة، على ما في الربا من مساوئ، وما تجلبه التجارة من منافع، فليس المعنى أن خيرية الإسلام وصلاحيته في كونه وسطا بمعنى النصف بين الخير والشر أو بين طرفي الإفراط والتفريط كما يدعي أقوام، وإنما وسطيته في عدله وحسن رعايته للشؤون وخيرية أحكامه للبشر.

ولا شك أن الحج تذكرة عالمية للمسلمين بأنهم أمة واحدة من دون الأمم، لا فضل لعربي على أعجمي ولا لأبيض على أسود، إلا بالتقوى، فاجتماع المسلمين للحج تذكير لهم بأن همهم واحد، ومسعاهم واحد، ومصابهم واحد، وانقيادهم لأمير الحج الذي يعينه أمير المؤمنين انقياد لمن بايعوه على السمع والطاعة لتنفيذ أمر الله فيهم، والحج سوق يتباحث فيه المسلمون فيما فيه صلاح أمرهم، يتعارفون فيما بينهم، مجسدين بذلك جملة من الأحاديث التي بينت أن المؤمنين في توادهم وتراحمهم كالجسد، وأنهم إخوة في العقيدة، وأنهم أمة من دون الأمم...

﴿قُلْ إِنَّ صَلاَتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ﴾، وتظهر معالم هذه النسك بأرقى ما ترتقي به بالإنسان من صفات الصبر والحلم والرحمة والشفقة والإيثار والتعاون، وهذه الصفات وغيرها تغرسها كثير من أعمال الحج وتنبذ القبيح والرديء والسيئ من الأخلاق كما قال تعالى: ﴿الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَّعْلُومَاتٌ فَمَن فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلاَ رَفَثَ وَلاَ فُسُوقَ وَلاَ جِدَالَ فِي الْحَجِّ...﴾، فالحج منتدى يبرز فيه المؤمنون كزرع أخرج شطأه فآزره فاستغلظ فاستوى على سوقه، فأخرج أحسن ما فيه من نبت، ونفى كل درنٍ ورديء لا يليق بمؤمن وافد على الله.

فإذا كان من الحجيج ذلك، كان من الله تعالى مقابله أن يغفر ويستجيب، «الحجاج والعمار وفد الله، إن دعوه أجابهم، وإن استغفروه غفر لهم» رواه النسائي وابن ماجه وابن خزيمة وابن حبان في "صحيحيهما"، وصححه الألباني في "صحيح الترغيب والترهيب".

وفي الحج ينتقل المرء من عبادة لعبادة، متقربا إلى الله تعالى، باذلا جهودا جبارة تهذب نفسه وتوطنها على الصبر على الطاعات، وتحمل الشدائد، فإذا ما نال منزلة القرب من الله تعالى وامّحت عنه خطاياه، وطّن نفسه على الانخلاع عن أسباب الخطايا، وجاهدها على الصبر على مشقة الطاعات ليعيش حلاوة الطاعة، فيتقرب إلى الله بما هو أهله، رغبة ورهبة.

وبذلك فإن الحج قمة ينهض إليها المكلف مرتقيا إليها، محملا بالإخلاص والانخلاع من سيئ الأقوال والأفعال، متقربا إلى الله بالطاعات تلو الطاعات، مجتمعا مع إخوانه في العقيدة، تائباً منيبا، راغبا بالتحلل من الذنوب والخطايا، متحملا المشاق، يثوب إلى بيت الله آمنا، ﴿وَإِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَأَمْناً﴾، متبعا نسك إبراهيم الخليل، مقتديا بمحمد e، لا يبتدع، محرما بثياب بسيطة أشعث أغبر ينخلع عن بهرج الدنيا راغبا بما عند الله تعالى.

والحج من بين أركان الإسلام ومبانيه عبادة العمر، وختام الأمر، وتمام الإسلام، وكمال الدين، فيه أنزل الله تعالى قوله: ﴿الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا﴾

فاللهم نسألك أن تيسر لنا حجا مبرورا لا جزاء له إلا الجنة، وقد جاء في الحديث أنه r قال: «الحج المبرور ليس له ثواب دون الجنة» قيل ما بره؟ فقال: «العج والثج» والعج رفع الصوت بالتلبية والثج نحر الإبل وغيرها وأن يثج دمها وهو سيلان الدم، فعلى هذا يكون معنى المبرور الذي قد أقيمت فروضه وسننه. وفي حديث جابر قيل: يا رسول الله ما بر الحج؟ قال: «إطعام الطعام وإفشاء السلام» فيكون المراد على هذا فعل البر في الحج وقيل المبرور المقبول.

والحمد لله رب العالمين

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

ثائر سلامة

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو