يا حفيدات علي دينار!  تمسكن بهويتكن الإسلامية وقاطعن هذه الملتقيات التي تدس السم في الدسم
يا حفيدات علي دينار!  تمسكن بهويتكن الإسلامية وقاطعن هذه الملتقيات التي تدس السم في الدسم

نظمت البعثة المشتركة للأمم المتحدة والاتحاد الأفريقي العاملة بدارفور (يوناميد)، بمدينة الفاشر شمال دارفور الملتقى التشاوري للنساء بولايات دارفور والذي نادى بتمكين المرأة وتعويضها وإشراكها في عملية السلام وهياكل ومستويات السلطة الولائية والاتحادية، بنسبة لا تقل عن 50%، فضلآً عن إنشاء مفوضية مساواة النوع وتمكين المرأة على ألا تقل مشاركتها عن نسبة 70%

0:00 0:00
Speed:
April 04, 2020

يا حفيدات علي دينار! تمسكن بهويتكن الإسلامية وقاطعن هذه الملتقيات التي تدس السم في الدسم

يا حفيدات علي دينار!

تمسكن بهويتكن الإسلامية وقاطعن هذه الملتقيات التي تدس السم في الدسم

نظمت البعثة المشتركة للأمم المتحدة والاتحاد الأفريقي العاملة بدارفور (يوناميد)، بمدينة الفاشر شمال دارفور الملتقى التشاوري للنساء بولايات دارفور والذي نادى بتمكين المرأة وتعويضها وإشراكها في عملية السلام وهياكل ومستويات السلطة الولائية والاتحادية، بنسبة لا تقل عن 50%، فضلآً عن إنشاء مفوضية مساواة النوع وتمكين المرأة على ألا تقل مشاركتها عن نسبة 70%، وفي محور العدالة أوصى الملتقى بمراجعة القوانين المتعلقة بالمرأة خاصة قوانين الأسرة والطفل والخدمة العامة والجنسية والأراضي، وأمن الملتقى على إعطاء النساء والأطفال أولوية في التعويضات وجبر الضرر، ودعم المجتمع المدني والمنظمات النسوية للقيام بدورها كاملاً تجاه المرأة. أما في محور التمكين فطالب الملتقى بضرورة تضمين حقوق المرأة السياسية والمدنية والاقتصادية في الدستور، وقانون الأمن، وسياسات تقاسم السلطة والثروة، بجانب التمييز الإيجابي للمرأة وإنشاء وكالة ضمان لتمويل مشروعات اقتصادية تسهم في تمكين المرأة. (2020/3/21 سونا).

إن الحياة القاسية المثقلة بالخوف والمرض والجوع، التي تقضيها هؤلاء النسوة في مخيمات أشبه ما تكون بمخيمات الموت، كل ذلك لم يشكـل محور اهتمام رئيسي، فتناوله الملتقى بصورة سريعة وعابرة، أما ما يخص التظاهر بالدفاع عن حقوق المرأة وإثارة قضايا تحرر المرأة وتمكينها وانتزاع حقوقها، وإلقاء الشبهات على القوانين الموروثة التي تحكم علاقة المرأة والرجل فتم تسليط الضوء عليها باعتبارها هي السبب في ما تعانيه المرأة، ليس مجرد كلمات تكررت في الملتقى مثل تحرير المرأة ومساواتها بالرجل، وتمكين المرأة بل كل كلمة من هذه الكلمات لها مفهومها الخبيث الكفيل بتغيير نمط حياة المرأة ووضعها في طريق التغريب! لكن عن طريق التخفي خلف هذه العبارات الغامضة الموهمة في كثير من الأحيان؛ لأنهم يعلمون أنهم إن كانوا صريحين في ما يقولون بأن هدفهم هو تغريب المرأة وتغيير نمط حياتها للنموذج الغربي، لما وجدوا ولا واحدة من النساء مهما تكن درجة تدينها في هذا اللقاء! لكن بصورة احتيالية ماكرة يدعون حرصهم على حماية حقوق المرأة؛ لذلك من أخطر خطط الغرب في البلاد الإسلامية وأخبثها، أنهم أعطوها الإغاثة والمعونة لسد الجوع والخيام للسكن والأغطية، لكنهم احتلوها فكريا وثقافيا بفرض وجهة نظر الغرب في ما يقومون به من أنشطة ظاهرها فيه الرحمة، مصورين لها أن ما تعانيه هو نتاج القناعات والمعتقدات التي تكبلها وتجعلها منتجة للعيال، وتحت تصرف الرجل، وأن هذه المعتقدات يجب تغييرها للحاق بركب الأمم المتقدمة. وبذلك يكون الغرب قد كسب أعظم معركة بنقل السموم إلى داخل البيت المسلم، النواة التي ظلت أكثر صلابة في وجه التغريب والغزو الثقافي طوال القرون الماضية التي شهدت أعتى الهجمات ضد الإسلام باسم إنقاذ المرأة من التخلف والتقليد وعدم القابلية للتطور الحضاري، ومسايرة التقدم عبر تحريرها ومساواتها بالرجل وتمكينها.

نعم، إن التعليم والعمل ضمن الأحكام الشرعية من حقوق المرأة لكن ليس للاستغناء عن الرجل أو جعلها منافسة له تقتسم معه كل الأدوار في الحياة، ولا جعل دورها في الحياة امرأة عاملة فقط لا همَّ لها إلا الكسب المادي... وإننا هنا نسأل الذين ترتفع أصواتهم بحقوق المرأة، أين حقوق المرأة في الغرب الذي يدعي الديمقراطية والموت والضرب والانتحار للمرأة النصيب الأوفر؟!

إن إنشاء مثل هذه التنظيمات والجمعيات والاتحادات النسائية، يذكرنا بالاتحاد النسائي في مصر الذي أنشئ على يد هدى شعراوي وذلك بدعم غربي سافر، وكذلك أنشئت الجمعيات النسائية في العراق وسوريا وأفغانستان بالنسق نفسه، فأية حقوق جنتها المرأة، وأي مرتبة وصلت إليها المرأة؟! هذه الاتحادات النسائية والتنظيمات والجمعيات ظاهرها نشر الوعي الثقافي والإصلاح وتعليم المرأة المهن المختلفة بغية تمكينها الاقتصادي، ولكن باطنها سم زعاف، فهي تعلم المرأة الأفكار والقيم الغربية الخبيثة التي تنقل طريقة تفكيرها من كونها عابدة لله، إلى الفكر الغربي الذي يعبد القيمة المادية التي تجعلها سلعة رخيصة يتاجر بها كل من هب ودب.

أما موضوع مساواة المرأة بالرجل الذي أمن عليه الملتقى فهدفه تغيير مفاهيم المجتمع حيال العلاقة بين الرجل والمرأة؛ بالانتقال من التكامل والتمايز والتفاضل إلى المساواة التامة، استنادا إلى اتفاقية القضاء على كافة أشكال التمييز ضد المرأة، لينتج عن ذلك دفع المرأة خارج البيت، وتوطينها في الأعمال التي لا تناسب دورها الطبيعى بوصفها أماً وربة بيت، وهذه الخطوة ستؤدي حتما إلى تناقص الزيجات، وزيادة نسب العنوسة والطلاق، وبالتالي تآكل الأسر... والتجارب السابقة في بلاد أخرى ابتدرت تنفيذ هذه المفاهيم شاهدة، مع نتائج وخيمة، منها انتشار الفواحش وفق الصور الحاصلة في الغرب، ولهذا وقْعهُ الخطير على المجتمع.

إن هؤلاء قد فطنوا لمكانة المرأة الأساسية ودورها في صنع الأمة وتأثيرها على المجتمع، ولذلك أيقنوا أنهم متى نجحوا في تغريبها وتضليلها فإنها تهون عليهم حصون الإسلام بل يدخلونها مستسلمة بدون أدنى مقاومة. وإننا نثق في حفيدات علي دينار المسلمات المؤمنات كل الثقة، وندعوهن إلى التمسك بهويتهن الإسلامية وعدم الانزلاق في أتون التغريب بمثل هذه الأعمال، فاحذرن من الحرب الشرسة على الإسلام من خلالكن، وكنَّ واعيات على الشّراك التي ينصبونها لكنّ ويصورونها أنها هي حبل النجاة وهي فعلاً هاوية سحيقة ندعوكن أن لا تقعن فيها. واعملن بجهد لإقامة دولة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة التي ستجلب العدل للإنسانية وتحررها من تبعيتها العمياء للرأسمالية، وتنشر الخير والعدل في ربوع بلاد المسلمين، بل العالم أجمع. ﴿وَلاَ تَهِنُوا وَلاَ تَحْزَنُوا وَأَنتُمُ الأَعْلَوْنَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ﴾.

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

غادة عبد الجبار (أم أواب) – الخرطوم

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو