Gaza na Kuamka kwa Umma

Sadaka ni Ushahidi wa Haki

Miaka miwili iliyopita imetosha kuichora Gaza katika dhamiri ya umma kama moyo wa Uislamu unaovuja damu ambao haujavunjika. Miaka miwili ya mauaji, njaa na uharibifu imeonyesha kuwa mabomu yanaweza kubomoa nyumba lakini hayashindi utashi wa umma unaoamini. Wavamizi walijaribu kuwaangamiza watu wa Gaza, wakawa milima, wakajaribu kuzima nuru yao, wakawa mwenge, na wakajaribu kuwanyima miili yao, lakini hawakuweza kuiba imani yao.

Gaza imefichua ufilisi wa kile kinachoitwa "ulimwengu uliostaarabika" ambapo kauli mbiu za haki za binadamu ziliyeyuka chini ya uzito wa ushirikiano wake, na imefichua uasi wa watawala wa Waislamu na ukimya wa wasomi wengi ambao wanaelekeza umma kuelekea suluhu za uongo.

Ingawa Gaza sio jeraha pekee linalovuja damu, ni ukumbusho kwamba umma ni mwili mmoja unaovuja damu Sudan, Syria, Kashmir, kambi za Rohingya, Xinjiang (Turkestan Mashariki) na nchi zingine za Waislamu.

Damu ya Gaza imekuwa zaidi ya janga; ni ushuhuda, ni bei isiyoepukika ya kufufua jukumu la Uislamu ulimwenguni; ushuhuda, njaa na huzuni sio matokeo ya bahati mbaya, lakini ni chungu ambamo heshima na ushindi huundwa.

Mwenyezi Mungu anatukumbusha kwa kusema: ﴿Je, mnadhani mtaingia Peponi bila Mwenyezi Mungu kuwajua wale walio pigania dini Yake miongoni mwenu, na kuwajua wanaosubiri?﴾ [Al Imran: 142].

Msimamo thabiti wa watu wa Gaza umekuwa ujumbe wa kimungu kwa Waislamu wa Magharibi: hatuwezi kubaki watazamaji tu; jukumu letu sio kujitenga na kufanya shughuli kulingana na faraja na kulingana na kile ambacho wakati unaruhusu tu, lakini ni kuhamasisha kukabiliana na nguvu za dhuluma na udhalimu, kwani mapambano sio mapambano ya watu wa Gaza pekee, bali pia ni mapambano yetu.

Ndoto ya Suluhisho la Mataifa Mawili na Amani Iliyokubaliwa

Kinyume na dhabihu za watu wa Gaza, uwanja mwingine wa mzozo unaenea katika uwanja wa siasa. Suluhisho la mataifa mawili linafichua jinsi Washington tangu 1959 ilivyoandaa kwa uangalifu faili la Wapalestina kuwa mradi unaodhibitiwa: kudumisha taasisi ya Kizayuni huku ikiwatuliza Waislamu kwa ahadi za "taifa la Palestina". Kuanzia Camp David hadi Oslo, na kutoka makubaliano ya Abraham hadi mapendekezo ya Biden na Trump, kiini hakijabadilika; Wapalestina wanapewa uhuru wa uwongo bila mamlaka, polisi bila jeshi, na bendera bila nguvu halisi.

Iwe Wanademokrasia au Republican wanakuja, sera inabaki thabiti: kulinda uvamizi, kuwatuliza Waislamu, na kuushughulisha umma na mazungumzo yasiyoisha. Hapa ndipo kiini cha udanganyifu kipo: kila wakati umma unajaribu kuinuka, "suluhisho" jipya linaonekana kama vile Oslo, ramani za barabara, mazungumzo ya amani, na mpango wa Trump wa pointi ishirini, yote ni ahadi za suluhu lakini zinapelekea kupooza. Ndoto zimekuwa njia ya kupotosha na kuupumbaza umma ili kukubali "amani" yao kama hatima isiyoepukika.

Gaza imetufundisha kwamba matangi hayasimamishwi na maombi na kukataza, wala mabomu hayasimamishiwi na maazimio ya Umoja wa Mataifa, na kwamba utashi peke yake haukomboi. Umma wa Kiislamu una rasilimali kubwa; kutoka kwa Waislamu bilioni mbili, kutoka kwa utajiri mkubwa, hadi majeshi yenye nguvu. Kinachotuzuia sio ulemavu au udhaifu, lakini usaliti wa watawala katika kilele cha juu. Ukombozi wa umma thabiti na imara unahitaji njia za kivitendo kupitia uingiliaji wa kijeshi, na kuondoa mabaki ya ukoloni wa Magharibi na vibaraka wake kutoka kwa watawala.

Mabadiliko yanaanza na uwazi wa kimsingi: kukataa udanganyifu, kufichua uongozi bandia, na kukiri ukhalifa - wajibu kutoka kwa Mwenyezi Mungu - kama mfumo pekee unaoweza kuunganisha na kuhamasisha umma. Kihistoria, kwa mfano, Yerusalemu ilikuwa chini ya utawala wa Kiislamu, mahali salama ambapo Waislamu na Wakristo waliishi kwa usalama kwa karne nyingi. Lakini leo, chini ya mifumo ya kilimwengu ya kikoloni, Yerusalemu imekuwa kituo na alama ya umwagaji damu.

Wito Unaoitaji Kujibiwa

Waislamu nchini Amerika wanapaswa kwanza kutambua: jukumu la Amerika katika kuendeleza dhuluma na ukandamizaji katika nchi za Waislamu. Wote Trump na Biden wanatoa utii hadharani kwa Uzayuni, na wanaunga mkono uvamizi kwa silaha na pesa, huku wakikandamiza upinzani dhidi ya vita ndani ya nchi. Pili: kwamba shughuli za kisiasa hazizuiliwi tu kwa shinikizo, rufaa, maombi na sadaka. Tatu: kwamba suluhisho sio "suluhisho la mataifa mawili" au "mpango wa amani" wowote uliopendekezwa na Magharibi.

Badala yake, wajibu ni kuongeza uwazi wetu wa kimsingi, kujipanga ndani ya jamii zetu, na kuunganisha maumivu ya Gaza na mradi mpana zaidi wa kufufua mfumo wa Uislamu kwa haki. Shughuli zetu za kisiasa zinapaswa kuzingatia wito kwa majeshi ya Waislamu kuingilia kati ili kukomboa Gaza. Wakati huo huo, lazima tuitishe kuondolewa kwa watawala wa Waislamu na kuanzishwa kwa Ukhalifa kwa misingi ya unabii katika nchi za Kiislamu. Mihadhara yetu, hotuba zetu na mazungumzo yetu lazima yakabiliane na udanganyifu ambao unatuweka chini, na kuzingatia suluhisho hapo juu.

Gaza ni kioo cha umma, magofu yake yanaonyesha udhaifu wetu lakini uthabiti wake pia unafunua uwezo wetu. Mayatima wake wanawahukumu watawala wetu na kuamsha dhamiri zetu. Na uthabiti wake unathibitisha kwamba hata katika uso wa njaa na kuzingirwa, imani haiwezi kushindwa.

Bei ni kubwa, lakini tuzo ni ya thamani zaidi na kubwa zaidi. Na hatima ya umma sio "mazungumzo yaliyosimamiwa" au "utawala duni wa kibinafsi", lakini hatima yake ni kuinuka tena chini ya uongozi mwaminifu, kubeba haki ya Uislamu kwa wanadamu, na kukomboa Msikiti wa Al-Aqsa kama sehemu ya amana ya kimungu kwake. Damu ya Gaza na uimara wa imani zote zinaelekeza kwenye matokeo moja: njia bora ni kufufua Ukhalifa kwa misingi ya unabii, na wakati wa kujitolea ni sasa.

﴿Enyi mlio amini! Muitikieni Mwenyezi Mungu na Mtume anapo kuwaiteni kwenye lile linalo kuhuisheni﴾