Je, Watu wa Gabes Wanapaswa Kulipa Kodi ya Kushindwa kwa Sera ya Kiuchumi ya Dola ya Kitaifa?
Haikuwasaidia watu wa Gabes mbele ya mamlaka zinazofuatana nchini Tunisia, kwani wamekuwa miongoni mwa watu walioathirika zaidi nchini humo na saratani, na magonjwa na milipuko mingi iliyosababishwa na kiwanja cha kemikali ambacho kiliwekwa kwenye mji wao tangu mwaka 1972, ambapo viwango vya maambukizi ya magonjwa ya kupumua na ngozi, kasoro za kuzaliwa, na matatizo ya figo, ini na mifupa vimeongezeka, hadi mvuke na gesi zenye sumu zinazotoka kwenye kiwanja hicho zimekuwa chanzo cha kukosa hewa kwa wingi miongoni mwa wanafunzi, pamoja na uharibifu wa kilimo, uvuvi, utalii na oasis yake ya kipekee ya baharini. Licha ya uwazi wa ukubwa wa janga hilo, mamlaka zinazofuatana zimeshikilia kuendelea kuwepo kwa kiwanja hicho na zimeshindwa kutekeleza maamuzi yake yaliyotolewa tangu Juni 29, 2017, kwa kisingizio cha kuhifadhi mapato yake ya kifedha na nafasi za kazi, zikipuuza kwamba maisha ya mwanadamu yanapewa kipaumbele kuliko maslahi ya kimwili, kwa kauli yake ﷺ: «Kuangamia kwa dunia ni jambo jepesi zaidi kwa Mwenyezi Mungu kuliko kumuua Muislamu».
Kushindwa huku kulinda watu kunaeleza kwamba miradi inayodaiwa ya kuboresha mazingira, kama vile mradi wa kushughulikia utoaji wa vitengo vya uzalishaji wa asidi ya fosforasi huko Gabes unaoungwa mkono na Umoja wa Ulaya, unalenga kuanzisha viwanda vichafu ili kukidhi mahitaji ya nchi za Ulaya ya vifaa hivyo, huku zikizilinda kutokana na athari zake mbaya. Hili linaibua suala la uhuru wa rasilimali zetu za phosphate na matokeo yake, kwani tuna hakika kwamba hatuna uhuru juu ya rasilimali zetu zingine za visukuku kwani mmoja wa mawaziri wa nishati, katika dola "ya kitaifa", alikiri kwamba kiasi cha uzalishaji na uuzaji wao kiko mikononi mwa kampuni za kigeni zinazozisimamia, na kwamba kushughulika kwetu nazo kunategemea "uaminifu", ambayo inathibitisha kwamba tatizo la Gabes si suala la kiufundi tu bali ni suala la kisiasa na la uhuru, kwani dola imepoteza udhibiti wake juu ya rasilimali zetu na imekuwa chini ya kampuni za kigeni, na kwamba ukombozi wa utashi na urejeshwaji wa uamuzi katika nchi yetu hauwezekani ila kwa ukombozi kutoka kwa mfumo wa Magharibi ambao umewekwa kwetu ili kuhudumia nguvu za Magharibi na vyombo vyake vya ndani, na hilo halitakuwa ila kwa ukombozi kutoka kwa misingi ya kiitikadi ambayo imewekwa kwetu na nguvu za kikoloni na kupitisha misingi ya kisheria inayotokana na itikadi yetu ambayo inafanya mamlaka kuwa ya sheria, na kwa msingi wake maslahi yanaeleweka na vipaumbele vimeainishwa, na mamlaka ni ya umma ambao unamteua anayewawakilisha katika kusimamisha hukumu za dini yao na haziwaletei maangamizi.
Mbele ya matokeo haya hatari na hasira ya wakazi na maandamano yao halali, na kutokuwepo kwa hatua madhubuti kutoka kwa mamlaka ambazo zimeamua kutumia suluhisho za kiusalama, na kuzorota kwa mgogoro huo kiafya, kisaikolojia, kimazingira na kijamii, sisi katika Hizb ut-Tahrir/Wilaya ya Tunisia tunasisitiza yafuatayo:
1. Licha ya jukumu la kiuchumi la kiwanja cha kemikali, kuhifadhi usalama wa watu kuna kipaumbele kuliko faida ya kimwili, ambayo inahitaji serikali kuingilia kati mara moja ili kuondoa madhara. Mtume ﷺ anasema: «Yeyote anayemdhuru mtu, Mwenyezi Mungu atamdhuru, na yeyote anayemshinda mtu, Mwenyezi Mungu atamshinda».
2. Ni uonevu kuibebesha Gabes na watu wake mzigo wa sera zilizoshindwa, kisha wanatuhumiwa kwa usaliti kwa dhuluma. Mamlaka imeshindwa kutimiza wajibu wake katika kuwahudumia, kwa hiyo iliamua kutumia ukandamizaji badala ya mageuzi, ikisahau kwamba haki ya watu ya kuishi maisha ya heshima na usalama haipatikani ila katika kivuli cha sheria ya Mwenyezi Mungu.
3. Kuunganisha hatima ya umma na maadui zake, na kutegemea miradi yao ya kiuchumi na kisiasa, kunapoteza maana halisi ya uhuru, na kunafanya nchi kuwa chini ya ushawishi wa kigeni, ambayo Uislamu unakataza, Mwenyezi Mungu amesema: ﴿Na Mwenyezi Mungu hatawapa makafiri njia ya kuwashinda Waumini﴾. Na hakuna wokovu kutoka kwa utegemezi huu ila kwa kurejesha uamuzi wa kisiasa kwa msingi wa itikadi ya Kiislamu, ambayo inafanya mamlaka kuwa ya sheria, na mamlaka kuwa ya umma.
4. Haiwezekani kutatua mgogoro wa kimazingira ndani ya mtazamo wa kibepari unaotegemea faida na manufaa, bali suluhisho lake la kweli litakuwa katika kivuli cha utawala wa Uislamu na Ukhalifa ulioongoka, ambao unaulazimisha dola kulinda raia, na kupanga shughuli za viwanda mbali na maeneo ya makazi, na kuweka mifumo safi ya uzalishaji ambayo inalinda mazingira. Kwa kauli yake ﷺ: «Imamu ni mchungaji na anaulizwa kuhusu kundi lake».
Enyi watu wetu katika Tunisia ya kijani:
Uchafuzi uliopo leo huko Gabes ambao umegeuza maisha ya watu wake kuwa jahanamu ni zao la asili la mfumo mchafu wa kibepari unaowalinda watawala wa kidhalimu wa ulimwengu kwa msingi wa manufaa, na wasiwasi wao ni wingi wa uzalishaji.
Na uchafu unaojaza mazingira ni matokeo ya uchoyo wa kibepari, na suluhisho pekee la kuondokana na hili ni kufuata mwongozo wa Mtume wa Mwenyezi Mungu ﷺ aliyesema: «Hakuna madhara wala kulipiza madhara», na kutoka kwa Abi Dharr, Mwenyezi Mungu amuwiye radhi, kwamba Mtume ﷺ alisema: «Umma wangu ulionyeshwa kwangu kwa matendo yao mema na mabaya, nikaona katika uzuri wa matendo yao kuondoa uchafu kutoka njiani, na nikaona katika ubaya wa matendo yao makohozi msikitini ambayo hayazikwi».