مطبوعاتي اعلامیه

د روسیې لخوا د افغانستان د حکومت په رسمیت پیژندل: په سیمه کې د اسلامي نظام د ظهور د مخنیوي لپاره یو بل ګام

(ژباړه)

روسیې د پنجشنبې په ورځ د نوي افغان سفیر د باورلیکونو په رسمي توګه منل اعلان کړل، په دې توګه لومړنی هیواد شو چې د طالبانو حکومت په رسمیت پیژني.

د افغانستان لپاره د حزب التحریر مطبوعاتي دفتر په دې باور دی چې دا پیژندنه د یوې پراخې پروسې برخه ده چې له لارې به یې اوسنی نظام په تدریجي ډول په سیکولر نړیوال قومي دولت نظام کې مدغم شي، چې د وخت په تیریدو سره به طالبان د الله تعالی د دین د قیام او خپرولو له ستر اسلامي هدف څخه لیرې کړي. سربیره پردې، دا پیژندنه ممکن افغانستان د سیمه ایزو او نړیوالو ځواکونو ترمنځ د جګړې ډګر ته واړوي.

په افغانستان کې د نظام له بدلون راهیسې، روسیې په کلکه هڅه کړې چې له نویو چارواکو سره ټینګې اړیکې جوړې کړي. دا سیاسي بدلون د روسیې د ملي امنیت اندیښنو او په مرکزي آسیا کې د هغې ستراتیژیکو ګټو څخه رامینځته کیږي. مسکو د سیاسي اسلام له راڅرګندېدو، د خلافت له بیا راګرځېدو او د اسلامي امت له یووالي څخه وېره لري. روسیه د افغانستان له اوسني نظام څخه تمه لري چې په مرکزي آسیا کې مجاهدین وځپي. له همدې امله، د هغې ولسمشر پوتین د ۲۰۲۴ کال د جولای په ۴ مه په ښکاره توګه اعلان وکړ: "طالبان بې له شکه د ترهګرۍ په وړاندې مبارزه کې زموږ متحدین دي." دا څرګندونې په ښکاره ډول د افغان حکومت په اړه د روسیې لاسوهونکي او استحصالي لید څرګندوي.

په اوسنۍ زمانه کې، پیژندنه یو عصري سیاسي وسیله ده چې د پیاوړو هیوادونو د ملي ګټو د خدمت لپاره کارول کیږي. دا یوه سیاسي ګټه ده چې روسیې یوازې د خپلو ستراتیژیکو محاسباتو پراساس ورکړې ده، او له افغان حکومت څخه تمه لري چې د مادي ګټو په لومړیتوب ورکولو سره د دې ګټې په ترلاسه کولو او ساتلو کې هڅه وکړي، او ټول نور معیارونه، په شمول د اسلامي ارزښتونو او اصولو څخه لاس واخلي. لکه څنګه چې د امریکا ولسمشر ډونالډ ټرمپ د نوي سوریې نظام څخه تمه درلوده، د غیر اسلامي هیوادونو ترمنځ دا ګډې اندیښنې د دوی ګډه ستراتیژي ښیي، چې هغه د سیاسي اسلام محدودول او په سیمه کې د اسلامي نظام د راڅرګندیدو مخنیوی دی.

سربیره پردې، له دښمنو هیوادونو لکه روسیې څخه د دې سیاسي ګټې ترلاسه کولو لیوالتیا د اسلامي عقیدې څخه نه، بلکې د پراګماتیزم او ګټې په لور د فکر کولو څخه سرچینه اخلي. په ورته ډول، امان الله خان ولادیمیر لینین ته یو رسمي لیک واستاوه او د شوروي اتحاد څخه یې د سیاسي ملاتړ غوښتنه وکړه، چې د هغه د واکمنۍ په رسمیت پیژندونکی لومړنی هیواد و. په هرصورت، په تاریخي توګه - حتی د ولادیمیر پوتین په دوره کې - روسیه لاهم د اسلام او مسلمانانو یو له سختو دښمنانو څخه ده، او د اسلامي امت د یووالي په وړاندې یو لوی خنډ دی. په روسیه، مرکزي آسیا، قفقاز، سوریه، افغانستان او نورو سیمو کې د مسلمانانو په وړاندې د هغې جرمونه انکار نه منونکي دي.

په دې کې شک نشته چې له کافرو هیوادونو سره د ډیپلوماتیکو، سیاسي او اقتصادي اړیکو څرنګوالی باید د اسلام له خوا تصویب شي، او د دې لپاره تاریخي سابقه شتون لري. د حضرت محمد ﷺ له وخت څخه نیولې د خلفای راشدینو او له هغې وروسته، د مسلمانانو بهرنۍ اړیکې تل د اسلامي عقیدې او د دوستۍ او دښمنۍ د حکم سره سمې وې. د خلافت بهرنۍ تګلاره د دعوت او جهاد له لارې د اسلام د خپرولو او د اسلامي واکمنۍ د پراخولو لپاره وه. د دې روښانه بېلګه د هغه وخت امپراتورانو ته د حضرت محمد ﷺ د استازو استول دي.

په اسلام کې ډیپلوماسي د دین د ښودلو، دوستۍ او دښمنۍ او د هیوادونو د اسلامي هیواد یا کفري هیواد په توګه د ویشلو په څیر مفاهیمو باندې ولاړه ده. دا مفاهیم د سیکولر قومي دولت په نظام کې ځای نه لري؛ په حقیقت کې، ډیری وختونه د خطر په توګه ورسره چلند کیږي. اوسنی نظام یوازې هغه وخت کولی شي اسلامي بهرنۍ تګلاره او ډیپلوماسي تعقیب کړي که چیرې هغه د سیاسي نظام د جوړولو اراده ولري چې په خپله په اسلام کې ریښه ولري، نه په سیکولر نظام کې مدغم شوی نظام. دا یوازې د خلافت په بیا راګرځولو سره امکان لري، که نه نو اوسنی دولت به په تدریجي ډول انحراف ته لاړ شي، د سیاسي واقعیت او په سیکولر نړیوال نظام کې د ښکیلتیا له امله.

له بده مرغه، دا هماغه سیاسي ګمراهي ده چې د اسلامي هیوادونو نور واکمنان هم پکې ننوتلي دي - او تر نن ورځې پورې هم پکې ننوځي - چې د نړیوال نظام په زنځیرونو سره یې خپل لاسونه تړلي دي.

﴿الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاء مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَيَبْتَغُونَ عِندَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ العِزَّةَ لِلّهِ جَمِيعاً﴾

د افغانستان ولایت لپاره د حزب التحریر مطبوعاتي دفتر