السياق السياسي لمحاولة أمريكا وأعوانها ربط حزب التحرير بأعمال تنظيم الدولة بالشام
September 11, 2015

السياق السياسي لمحاولة أمريكا وأعوانها ربط حزب التحرير بأعمال تنظيم الدولة بالشام

السياق السياسي لمحاولة أمريكا وأعوانها ربط حزب التحرير بأعمال تنظيم الدولة بالشام

نشرت صحيفة الرأي الكويتية بتاريخ 07/09/2015 على صفحتها الأولى تصريحا للشيخ عمر الحدوشي من المغرب قال فيه أن «تنظيم (داعش) يستقي أدبياته من كتب حزب التحرير الذي تأسس في مطلع الخمسينات في عدد من الدول الإسلامية بهدف إقامة الخلافة الإسلامية»، وقد تناقلت التصريح العديد من الصحف المغربية والدولية، ولأن هذا التصريح لا يثبت رواية ولا يصح دراية فإننا نقول للشيخ الحدوشي، وهو المهتم بالحديث وعلومه، اتق الله وإن كنت ناقلا فالصحة أو مدعيا فالدليل، ونرشده لأن يسأل شيخه الشيخ محمد بوخبزة عن حزب التحرير وأفكاره. ونذكره إن أجاب أن كلامه حمل على غير مقصده أن الإجمال في موطن البيان والتفصيل لا يليق بشيخ مثله. ونحيطه علما أنه إن كان تنظيم الدولة هدده بالقتل فإنه نفذ تهديده وأعدم الشاب مصطفى خيال من شباب حزب التحرير في سوريا بتهمة الردة.

إنه لمن المحزن أن يتكلم من يقدمه الناس ويتبعونه لعلمه كلاما لا يلقي له بالا وهو أولى الناس بالتحري والضبط ويكون سلفه في ادعائه، المحللة الأمريكية زينو بران التي افترت كذبا قبل عشر سنوات أن «حزب التحرير ليس منظمة إرهابية، ولكنه فعال في إرفاد الإرهابيين بأحزمة فكرية داعمة» ثم تبعتها وزارة الخارجية الأمريكية مدعية أنّ الحزب «قد يولّد بطريقة غير مباشرة دعما للإرهابيين، لكن لا يوجد هناك دليل على أنّه ارتكب أية أعمال إرهابية».

إن إبطال مثل هاته الادعاءات لا يحتاج لكثير بيان فثقافة حزب التحرير المتضمنة في كتبه متيسرة لكل باحث منصف وهي متوفرة على مواقعه الإعلامية، والتواصل بالمكاتب الإعلامية لحزب التحرير سهل ميسور لمن أراد السماع منه لا عنه. ويكفينا ردا أن تنظيم الدولة لم يستدل لأعماله بكتب حزب التحرير ولا بفتاوى أعلام حزب التحرير ومعلوم للقاصي والداني بمن يستدل التنظيم وشرعيوه.

لكن ما يحتاج لبيان وتوضيح هو السياق السياسي لهذه الافتراءات حتى لا يقع المسلمون في مكر أمريكا وأعوانها.

لقد قام حزب التحرير منذ سنة 1953 يعمل في الأمة وبين أبنائها لإنهاضهم من الانحطاط الذي وصلوا إليه ولإخراجهم من ضنك العيش الذي يعيشون فيه ولتحرير بلادهم من سيطرة المستعمر الكافر عسكريا وسياسيا واقتصاديا وثقافيا، وقد قالها من أول يوم «فَسَبِيْلُ نَهْضَتِنَا هُوَ سَبِيْلٌ وَاحِدٌ، وَهُوَ أَنْ نَسْتَأْنِفَ حَيَاةً إِسْلاَمِيَّةً. ولا سبيل إلى استئنافِ حياةٍ إسلاميَّة إلاَّ بِالدَّوْلَةِ الإِسْلاَمِيَّةِ».

ومنذ ذلك اليوم سار حزب التحرير في حمل الدعوة لاستئناف الحياة الإسلامية بإقامة دولة الخلافة الراشدة الثانية على منهاج النبوة متأسيا في ذلك برسول الله ﷺ دون أن يحيد قيد شعرة عن طريقة رسول الله في جزئياتها وكلياتها. فحمل الدعوة في طريقها الفكري السياسي واتخذها طريقه الوحيد والأوحد فكان الحزب متميزا بفكرته الإسلامية الصافية النقية المتبلورة وبطريقته الشرعية في التغيير.

وبعد نصف قرن من العمل المتواصل انتشر حزب التحرير في القارات الأربع وأوجد لفكرة الخلافة رأيا عاما بين المسلمين وأصبحت مطلبا لهم، والحمد لله أولا وأخيرا فقد آن أوان الخلافة بإذن الله. فتحسست أمريكا زوال هيمنتها وسقوط عرشها فقادت حملة باسم الديمقراطية وحقوق الإنسان لهدم أفكار الإسلام في عقول المسلمين ونفوسهم وأعلنت الحرب على الإسلام والعاملين للإسلام باسم التطرف ومحاربة الإرهاب، فتصدى حزب التحرير والمخلصون في الأمة لهذه الحملة وأصدر الحزب كتيب "الحملة الأمريكية للقضاء على الإسلام" و"مفاهيم خطرة لضرب الإسلام وتركيز الحضارة الغربية" وقاد الصراع الفكري والكفاح السياسي لكشف مخططات أمريكا والغرب وإفشالها. ولما رأت أمريكا أنها فشلت في حربها وأن نقمة المسلمين عليها في ازدياد بسبب تدخلاتها العسكرية في بلاد المسلمين وأن بريق الحضارة الغربية يتهاوى في العقول والنفوس، غيرت وبدلت في أسلوبها وقررت دعم الإسلام المعتدل وإنشاء شبكات إسلامية معتدلة لتصوغ إسلاما جديدا بمقاس أمريكي لا يتعارض مع الحضارة الغربية ينظر للإسلام نظرة روحية كهنوتية وينادي بالدولة المدنية. وبموازاة هذه الأعمال من أمريكا كانت وكالات الاستخبارات ومراكز الدراسات تعد التقارير وتصدر التوصيات لصدِّ مدِّ حزب التحرير فخرجت بفكرة أن حزب التحرير ليس إرهابيا لكن فكره أرضية لإنبات الإرهاب، والحقيقة الساطعة أن حزب التحرير ليس إرهابيا فهو يحرم العمل المسلح لإقامة الخلافة تأسيا برسول الله عليه الصلاة والسلام، وفكره ليس أرضية لإنبات الإرهاب وإنما فكره أساس لإعادة ثقة الأمة في إسلامها وأحكامه ولانعتاقها وتحررها من نفوذ المستعمر الكافر.

فالخلافة التي يدعو لها حزب التحرير تقض مضاجع الغرب لأن إقامتها بداية استئناف الحياة الإسلامية وبداية نهاية الحضارة الغربية:

-      فحمل الدعوة للخلافة يعني اتخاذ العقيدة الإسلامية أساسا للحياة، وهذا يضادّ حضارة الغرب التي تتخذ عقيدة فصل الدين عن الحياة وجهة نظر في الحياة وأساسا للفكر والسلوك.

-      وحمل الدعوة للخلافة يعني نبذ الديمقراطية التي تجعل السلطان والسيادة للشعب، بينما السلطان في دولة الخلافة للأمة والسيادة للشرع.

-      وحمل الدعوة للخلافة يعني هدم النظام الاقتصادي الرأسمالي الاستغلالي وتطبيق النظام الاقتصادي الإسلامي الذي يسترجع ثروات الأمة من أيدي النهب الغربية.

-      وحمل الدعوة للخلافة يعني هدم حدود سايكس وبيكو وتوحيد بلاد المسلمين وإنهاء سيطرة المستعمر الكافر وتحكمه في بلاد المسلمين المقسمة.

هذه النقاط الأربع وحدها كافية ليدرك كل من تدبرها لماذا تُكنّ أمريكا العداء الشديد لحزب التحرير وتحاول أن تشوه فكرته ودعوته.

ولهذا لما قامت ثورات الربيع العربي وكسرت الشعوب الإسلامية حاجز الخوف ورفعت صوتها بالتغيير ومنحت ثقتها للحركات الإسلامية حبّاً في الإسلام وطلباً لتطبيقه والعيش بأحكامه، خشيت أمريكا من أن يتبلور سبيل النهضة الحقيقي عند الشعوب الثائرة فتقوم الدولة الإسلامية الحقيقية التي تزيل عرشها من الوجود، فالتفت أمريكا على هذه الثورات من خلال بعض الحركات الإسلامية التي رضيت بأن تتزيا بزي الإسلام المعتدل الذي حددت مقاسه أمريكا طمعا في أن تنال شيئا من عزة، ناسية أن العزة لله جميعا. لكن ثورة الشام كانت استثناء فقد أعلنت يوم انطلاقها أنها لله وجعلت إقامة الخلافة على منهاج النبوة مطلبا لها، ورغم محاولات أمريكا الالتفاف على الثورة من خلال الائتلاف العلماني وثوار الفنادق بتركيا لكنها فشلت فشلا ذريعا، فحاولت حرف الثوار في الخنادق من خلال المال السياسي الخليجي المشروط بإقامة دولة مدنية ذي مرجعية إسلامية ومحاربة التطرف والغلو، لكن هاته الأعمال لم تؤتِ ثمارها المرجوة وسارت ثورة الشام في مد متصاعد تحتضن فكرة الخلافة ودعاتها شباب حزب التحرير الذين حملوا الدعوة بدون انقطاع من ستينات القرن الماضي في سوريا رغم السجن والاضطهاد. وقد قال حزب التحرير / المغرب في بيان له بتاريخ 12/12/2012 بمناسبة انعقاد مؤتمر أصدقاء سوريا بمراكش أن الغاية من المؤتمر هي إجهاض مشروع الخلافة في سوريا، وكان ذلك قبل ظهور تنظيم الدولة على الساحة السورية وقبل إعلان تنظيم الدولة لخلافته الموهومة.

فالحرب على مشروع الخلافة انطلقت مع انطلاق الثورة في سوريا لكنها تكسرت على وعي أهل الشام، فما كان إلا أن يسرت أمريكا وحلفاؤها لتنظيم الدولة في العراق التمدد في المناطق السنية هناك والسيطرة عليها، فتملك التنظيم السلاح الأمريكي المتطور من الثكنات المهجورة وحصل على المليارات من البنوك وسيطر على آبار النفط. وقبل هذا كانت مطارات العالم تحت أعين الاستخبارات وبفتاوى النفير من المشايخ تنقل الشباب إلى تركيا ليتدفقوا إلى الداخل السوري. فقوي التنظيم بالمال والسلاح والرجال وكل ذلك على عين بصيرة من أمريكا وحلفائها وبرعاية الاستخبارات العالمية، فقام التنظيم بتنصيب أميره البغدادي خليفة للمسلمين وأعلن إقامة الخلافة الإسلامية في المناطق التي يسيطر عليها في العراق وسوريا. وقد أصدر الحزب حينها بيانا يعلن فيه موقفه من خلافة البغدادي وأوضح أن تنظيم الدولة هو تنظيم عسكري لا يرقى لأن يكون دولة بل دولة خلافة فلا أمن ولا أمان ولا بيعة من المسلمين أهل السلطان، وأن الأمر ظاهر للعيان ولا يحتاج الالتفات إليه ولكن ما ينبغي الالتفات إليه أن الغرب سيستغل الخلافة اللغو المعلنة لتشويه صورة الخلافة عند ضعاف النفوس. وكذلك كان فبعد أن قام تنظيم الدولة بعدة أعمال لا يقرها الشرع وتنفر منها الأنفس وحكم بردة بعض الأفراد والفصائل واستعمل السيف في رقابهم وهجّر نصارى العراق وقتل الأسرى وحرق بالنار، حشدت أمريكا حشودها بذريعة محاربة تنظيم الدولة لإجهاض ثورة الشام ولسان حالها ومقالها يقول للعالم انظروا هذه هي الخلافة التي ينادي بها المسلمون. لكن بعد سنة من إعلان الخلافة الوهمية تبين أن لا براميل بشار ولا طائرات أمريكا كسرت الثورة ولا أعمال تنظيم الدولة شوهت الخلافة ولن تشوهها بإذن الله لأن الناس لا يقيسون الخلافة بخلافة البغدادي وإنما يقيسونها بحكم النبوة وبخلافة الرحمة خلافة أبي بكر وعمر وعثمان وعلي رضي الله عنهم وخلافة العدل والرخاء لعمر بن عبد العزيز وبأيام العز في خلافة الأمويين والعباسيين والعثمانيين، ولأن مطلب أهل الشام خلافة راشدة على منهاج النبوة وليس أي خلافة وهم قبل هذا وبعده يطالبون بها لأنها فرض كالصلاة والصيام والزكاة، بل عدها الفقهاء تاج الفروض. ولأن بين أهل الشام حزباً عظيما أخذ على عاتقه كشف مخططات أمريكا والعمل على إفشالها.

لهذا كله وغيره تعمل أمريكا جاهدة على تشويه صورة حزب التحرير عند الناس وتعمل على ربطه بأعمال إجرامية صنعتها بيمينها عسى أن ينفضّ الناس عن حزب التحرير في الشام وفي العالم ولتعطي مبرراً للدول لقمع الحزب واعتقال شبابه، ظنا منها أنها بهذا تمنع أو تؤخر عودة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة لكن أنى لها ذلك.

هذا هو السياق السياسي لافتراءات أمريكا وأعوانها على حزب التحرير.

وإننا في حزب التحرير ننبه الأمة وعلماءها ووسائل الإعلام فيها إلى خطورة إشاعة هذه الأكاذيب وننصحهم بأن لا يكونوا أعوانا لأمريكا في محاولاتها لإجهاض نهضة المسلمين بإقامة دولة الخلافة الراشدة الثانية على منهاج النبوة.

ونقول لأمريكا وأعوانها إن أعمال تنظيم الدولة لن تشوه بإذن الله الخلافة في النفوس وإن حزب التحرير بحفظ من الله عصيٌّ على التشويه كذلك، وإن الخلافة الراشدة الثانية على منهاج النبوة هي وعد الله وبشرى رسول الله قائمة لا محالة.

﴿وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ﴾

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

خليد جنان - المغرب

More from null

Msidanganyike na Majina, Muhimu ni Msimamo Sio Nasaba

Msidanganyike na Majina, Muhimu ni Msimamo Sio Nasaba

Kila mara tunapoletewa "nembo mpya" yenye mizizi ya Kiislamu au sura za Mashariki, Waislamu wengi hushangilia, na matumaini hujengwa juu ya udanganyifu unaoitwa "uwakilishi wa kisiasa" katika mfumo wa kikafiri ambao hautambui Uislamu kama hukumu, itikadi, au sheria.

Sote tunakumbuka furaha kubwa iliyoenea katika hisia za wengi wakati Obama aliposhinda mwaka 2008. Yeye ni mtoto wa Kenya, na ana baba Muislamu! Hapa baadhi walidhani kuwa Uislamu na Waislamu wamekaribia ushawishi wa Kimarekani, lakini Obama alikuwa mmoja wa marais waliowaumiza Waislamu zaidi, kwani aliharibu Libya, alichangia janga la Syria, na aliwasha moto Afghanistan na Iraq na ndege zake na askari, na hata alikuwa mtoaji damu nchini Yemen kupitia zana zake, na enzi yake ilikuwa muendelezo wa uadui uliopangwa dhidi ya umma.

Leo, tukio hilo linajirudia, lakini kwa majina mapya. Zohran Mamdani anasherehekewa kwa sababu yeye ni Muislamu, mhamiaji, na kijana, kana kwamba yeye ndiye mwokozi! Lakini wachache tu wanaangalia misimamo yake ya kisiasa na kiitikadi. Mtu huyu ni miongoni mwa wafuasi wakubwa wa mashoga, na anashiriki katika shughuli zao, na anazingatia upotovu wao kama haki za binadamu!

Ni aibu gani hii ambayo watu wanatundika matumaini yao?! Je, haikuwa marudio ya kukata tamaa ile ile ya kisiasa na kiitikadi ambayo umma umeingia mara kwa mara?! Ndiyo, kwa sababu unavutia umbo, si kiini! Unadanganywa na tabasamu, na unashughulika na hisia, si itikadi, na kwa majina, si dhana, na kwa alama, si kanuni!

Mvuto huu kwa maumbo na majina ni matokeo ya kukosekana kwa ufahamu wa kisiasa wa kisheria, kwa sababu Uislamu haupimwi kwa asili, jina, au rangi, lakini kwa kuzingatia kanuni ya Uislamu kikamilifu; kama mfumo, itikadi, na sheria. Na haina thamani Muislamu ambaye hahukumu kwa Uislamu wala kuutetea, bali anatii mfumo wa kibepari wa kikafiri, na anahalalisha ukafiri na upotovu kwa jina la "uhuru".

Na Waislamu wote waliofurahia ushindi wake na wakadhani kwamba yeye ni mbegu ya kheri au mwanzo wa kuamka, wajue kwamba kuamka hakutoki ndani ya mifumo ya ukafiri, wala kwa zana zake, wala kupitia masanduku yake ya kura, wala chini ya paa la katiba zake.

Yeyote anayejitokeza kupitia mfumo wa kidemokrasia, na anaapa kuheshimu sheria zake, kisha anatetea ushoga na kuusherehekea, na anatoa wito kwa mambo yanayomkasirisha Mungu, basi yeye si msaidizi wa Uislamu wala tumaini la umma, bali ni chombo cha kung'arisha na kufifisha, na uwakilishi bandia ambao hauna maana.

Yanayoitwa mafanikio ya kisiasa katika nchi za Magharibi kwa baadhi ya watu wenye majina ya Kiislamu, ni makombo tu yanayotolewa kama dawa za maumivu kwa umma, ili kuwaambia: Angalieni, mabadiliko yanawezekana kupitia mifumo yetu.

 Kwa hiyo, ukweli wa "uwakilishi" huu ni nini?

Nchi za Magharibi hazifungui milango ya utawala kwa Uislamu, bali zinaifungua tu kwa wale wanaolingana na maadili na mawazo yao. Na mtu yeyote anayeingia katika mfumo wao lazima akubali katiba yao, na sheria zao zilizowekwa, na kukataa hukumu ya Uislamu, ikiwa atakubali hilo, basi atakuwa mfano unaokubalika, ama Muislamu wa kweli, basi anakataliwa nao kutoka mizizi yake.

Kwa hiyo, Zohran Mamdani ni nani? Na kwa nini udanganyifu huu unatengenezwa?

Yeye ni mtu anayebeba jina la Kiislamu lakini anakumbatia ajenda potofu inayopingana kabisa na maumbile ya Uislamu, kutoka kuunga mkono mashoga, na kukuza kile kinachoitwa "haki zao", na yeye ni mfano hai wa jinsi nchi za Magharibi zinavyotengeneza mifano yake: Muislamu kwa jina, mfuasi wa mrengo wa kulia kwa vitendo, mtumishi wa ajenda ya uliberali wa Magharibi, si zaidi. Bali kuushughulisha umma na njia yake halisi, hivyo badala ya kudai dola ya Kiislamu na ukhalifa, wanashughulika na viti vya bunge na nyadhifa katika mifumo ya ukafiri! Na badala ya kuelekea ukombozi wa Palestina, wanamngoja yule "anayetetea Gaza" kutoka ndani ya Congress ya Marekani au Bunge la Ulaya!

Ukweli wa mambo ni kwamba huu ni upotoshaji wa njia ya kweli ya mabadiliko, ambayo ni kuanzisha Ukhalifa Rashid kwa njia ya unabii, ambao unaheshimu bendera ya Uislamu, unatekeleza sheria ya Mungu, na unaunganisha umma nyuma ya Khalifa mmoja ambaye anapigana kutoka nyuma yake na anaogopwa.

Basi msidanganyike na majina, wala msifurahie wale wanaohusiana nanyi kwa sura na kupingana nanyi kwa maudhui, si kila anayebeba jina Said au Ali au Zohran yuko katika njia ya Nabii wetu Muhammad ﷺ.

Na jueni kwamba mabadiliko hayatoki ndani ya mabunge ya ukafiri, bali kutoka kwa majeshi ya umma ambayo wakati wake umefika wa kusonga, na kutoka kwa vijana wake wenye ufahamu ambao wanafanya kazi usiku na mchana kupindua meza juu ya vichwa vya nchi za Magharibi na wasaidizi wake na wafuasi wasaliti katika nchi za Kiislamu na Waislamu.

Waislamu hawataamka kupitia uchaguzi wa demokrasia wala kupitia masanduku ya nchi za Magharibi, bali kwa kuamka halisi kwa msingi wa itikadi ya Kiislamu, kwa kuanzisha dola ya Ukhalifa Rashid ambayo inarejesha Uislamu mahali pake, na heshima ya Waislamu, na kuvunja udanganyifu wa demokrasia.

Msidanganyike na majina, wala msitundike matumaini yenu kwa watu binafsi katika mifumo ya ukafiri, bali rudini kwenye mradi wenu mkuu: kuanzisha upya maisha ya Kiislamu, hii pekee ndiyo njia ya heshima, ushindi na uwezeshaji.

Tukio hilo ni marudio ya kudhalilisha ya majanga ya zamani: alama bandia, uaminifu kwa mifumo ya Magharibi, na kupotoka kutoka kwa njia ya Uislamu. Na kila anayeshangilia njia hii, anapotosha umma. Kwa hiyo, rudini kwenye mradi wa Ukhalifa, na msiwaruhusu maadui wa Uislamu kuwatengenezea viongozi wenu na wawakilishi wenu. Heshima haiko katika viti vya demokrasia, bali katika kiti cha Ukhalifa ambao Hizb ut-Tahrir inaufanyia kazi na inaonya umma dhidi ya mporomoko huu wa kiitikadi na kisiasa. Hakuna wokovu kwetu isipokuwa kwa dola ya Ukhalifa, ambayo hairuhusu Waislamu kutawaliwa na mtu anayeabudu dini isiyo ya Uislamu, wala kwa anayehalalisha upotovu na ukengeufu, wala kwa anayeanzisha sheria kwa watu isipokuwa yale ambayo Mungu ameyateremsha.

Imeandikwa kwa ajili ya Radio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Abdul-Mahmoud Al-Amiri - Jimbo la Yemen

Misri Kati ya Slogani za Serikali na Ukweli Mchungu: Ukweli Kamili Kuhusu Umaskini na Sera za Kibepari

Misri Kati ya Slogani za Serikali na Ukweli Mchungu

Ukweli Kamili Kuhusu Umaskini na Sera za Kibepari

Tovuti ya Al-Ahram iliripoti Jumanne, Novemba 4, 2025, kwamba Waziri Mkuu wa Misri, katika hotuba aliyoitoa kwa niaba ya Rais katika Mkutano wa Pili wa Kimataifa wa Maendeleo ya Kijamii katika mji mkuu wa Qatar, Doha, alisema kwamba Misri inatumia mbinu kamili ya kukomesha umaskini katika aina zake zote na vipimo, ikiwa ni pamoja na "umasikini wa pande nyingi."

Kwa miaka mingi, karibu kila hotuba rasmi nchini Misri inajumuisha misemo kama vile "mbinu kamili ya kukomesha umaskini" na "mwanzo wa kweli wa uchumi wa Misri." Maafisa wanarudia kauli mbiu hizi katika mikutano na matukio, wakifuatana na picha za kupendeza za miradi ya uwekezaji, hoteli na resorts. Lakini ukweli, kama inavyoshuhudiwa na ripoti za kimataifa, ni tofauti kabisa. Umaskini nchini Misri bado ni jambo la kudumu, na hata linalozidi kuwa mbaya, licha ya ahadi za mara kwa mara za serikali za uboreshaji na uamsho.

Kulingana na ripoti za UNICEF, ESCWA na Shirika la Mpango wa Chakula Duniani kwa miaka ya 2024 na 2025, karibu mmoja kati ya Wamisri watano anaishi katika umaskini wa pande nyingi, yaani, amenyimwa zaidi ya kipengele kimoja cha vipengele muhimu vya maisha kama vile elimu, afya, makazi, kazi na huduma. Data pia inathibitisha kwamba zaidi ya 49% ya kaya zina shida ya kupata chakula cha kutosha, ambayo ni takwimu ya kushangaza inayoonyesha kina cha mzozo wa maisha.

Ama umaskini wa kifedha, yaani, kupungua kwa mapato ikilinganishwa na gharama za maisha, umeongezeka kwa kasi, kama matokeo ya mawimbi mfululizo ya mfumuko wa bei ambayo yamela mishahara ya watu, juhudi zao na akiba zao, hadi asilimia kubwa ya Wamisri wako chini ya mstari wa umaskini wa kifedha licha ya kufanya kazi daima.

Wakati serikali inazungumza juu ya mipango kama vile "Takaful na Karama" na "Maisha Bora," takwimu za kimataifa zinaonyesha kuwa programu hizi hazijabadilisha muundo wa umaskini kimsingi, lakini zimepunguzwa kwa suluhisho za muda mfupi ambazo zinafanana na tone linalomwagika jangwani. Vijijini mwa Misri, ambako zaidi ya nusu ya watu wanaishi, bado wanakabiliwa na huduma duni, ukosefu wa fursa za ajira bora, na miundombinu iliyochakaa. Ripoti ya ESCWA inathibitisha kwamba kunyimwa vijijini ni mara kadhaa zaidi kuliko mijini, ambayo inaonyesha usambazaji mbaya wa mali na kupuuzwa kwa muda mrefu kwa pembezoni.

Wakati Waziri Mkuu anamshukuru mwana wa nchi "ambaye amevumilia na serikali hatua za mageuzi ya kiuchumi," kwa kweli anakiri kuwepo kwa mateso ya kweli yanayotokana na sera hizo. Hata hivyo, kukiri huku hakufuatiwi na mabadiliko katika mbinu, lakini badala yake kuendelea zaidi katika njia ileile ya kibepari ambayo ilisababisha mgogoro huo.

Mageuzi hayo ya uwongo ambayo yalianza mwaka 2016 na mpango wa "uelezaji" na kuondoa ruzuku na kuongeza kodi, hayakuwa mageuzi bali yalikuwa ni kuwabebesha maskini gharama ya madeni na nakisi. Wakati maafisa wanazungumza juu ya "mwanzo," uwekezaji mkubwa unaelekezwa kwenye mali isiyohamishika ya kifahari na miradi ya utalii ambayo inawahudumia wamiliki wa mitaji, wakati mamilioni ya vijana hawapati fursa za kazi au makazi. Kwa hakika, miradi mingi kama hii, kama vile eneo la Alam El Roum huko Matrouh, ambalo uwekezaji wake unakadiriwa kuwa dola bilioni 29, ni ushirikiano wa kigeni wa kibepari ambao unachukua ardhi na utajiri na kuugeuza kuwa chanzo cha faida kwa wawekezaji, si chanzo cha riziki kwa watu.

Mfumo huo unashindwa si kwa sababu tu ni fisadi, bali kwa sababu unafuata misingi ya mawazo potofu, ambayo ni mfumo wa kibepari, ambao unafanya fedha kuwa mhimili wa sera zote za serikali. Ubepari unategemea uhuru kamili wa umiliki, na unaruhusu ukusanyaji wa mali mikononi mwa wachache wanaomiliki vyombo vya uzalishaji, wakati wengi hubeba mzigo wa kodi, bei na deni la umma.

Kwa hivyo, kile kinachoitwa "mipango ya ulinzi wa jamii" ni jaribio tu la kupamba uso wa kikatili wa ubepari, na kurefusha maisha ya mfumo usio wa haki ambao unazingatia matajiri na kukusanya kutoka kwa maskini. Badala ya kushughulikia asili ya ugonjwa; yaani, ukiritimba wa utajiri na utegemezi wa uchumi kwa taasisi za kimataifa, inatosha kusambaza makombo ya misaada ya fedha, ambayo haiondoi umaskini wala kuhifadhi heshima.

Huduma si ihsani kutoka kwa mtawala kwa raia, lakini wajibu wa kisheria, na jukumu ambalo Mungu atamwajibisha nalo katika dunia hii na akhera. Kinachotokea leo ni kupuuzwa kwa makusudi kwa masuala ya watu, na kuachwa kwa wajibu wa utunzaji kwa ajili ya mikopo yenye masharti kutoka kwa Shirika la Fedha la Kimataifa na Benki ya Dunia.

Serikali imekuwa mwasuluhishi kati ya maskini na mdaiwa wa kigeni, ikitoza kodi, kupunguza ruzuku na kuuza mali ya umma ili kuziba nakisi iliyoenea iliyoundwa na mfumo wa kibepari wenyewe. Katika haya yote, dhana za kisheria ambazo zinadhibiti uchumi hazipo, kama vile kukataza riba, kuzuia umiliki wa mali ya umma na watu binafsi, na wajibu wa kutoa matumizi kwa raia kutoka hazina ya Waislamu.

Uislamu umetoa mfumo kamili wa kiuchumi ambao unashughulikia umaskini kutoka kwa mizizi yake, si kwa msaada wa fedha tu au miradi ya urembo. Mfumo huu unategemea misingi thabiti ya kisheria, muhimu zaidi ambayo ni:

1- Kukataza riba na madeni ya riba ambayo yanaifunga nchi na kumaliza rasilimali zake. Kwa kutoweka kwa riba, utegemezi wa uchumi kwa taasisi za kimataifa utatoweka, na uhuru wa kifedha utarudishwa kwa taifa.

2- Kufanya umiliki kuwa aina tatu:

Umiliki wa mtu binafsi: kama vile nyumba, maduka na mashamba binafsi...

Umiliki wa umma: unajumuisha utajiri mkuu kama vile mafuta, gesi, madini na maji...

Umiliki wa dola: kama vile ardhi ya fai, rikazi na kharaji...

Kwa usambazaji huu, haki inapatikana, kwani kundi dogo linazuiwa kukiritimba rasilimali za taifa.

3- Kuhakikisha kutosha kwa kila mtu kutoka kwa raia: Dola inahakikisha kila mtu katika utunzaji wake mahitaji yake ya msingi ya chakula, mavazi na makazi. Ikiwa hawezi kufanya kazi, ni wajibu wa hazina kutoa matumizi kwake.

4- Zaka na matumizi ya lazima: Zaka si hisani bali ni faradhi, inayokusanywa na dola na kutumika katika matumizi yake ya kisheria kwa maskini, wahitaji na wenye madeni. Ni chombo cha usambazaji chenye ufanisi ambacho kinarudisha fedha katika mzunguko wa maisha katika jamii.

Pamoja na motisha ya kazi yenye tija na kuzuia unyonyaji, na kuhimiza uwekezaji wa rasilimali katika miradi yenye manufaa ya kweli kama vile viwanda vizito na vya kijeshi, si katika uvumi, mali isiyohamishika ya kifahari na miradi ya udanganyifu. Mbali na kudhibiti bei kwa usambazaji na mahitaji halisi, si kwa ukiritimba au uelekezi.

Dola ya Ukhalifa kwa misingi ya unabii ndiyo pekee inayoweza kutumia hukumu hizi kivitendo, kwa sababu inajengwa kwa misingi ya itikadi ya Kiislamu, na lengo lake ni kutunza masuala ya watu, si kukusanya fedha zao. Katika kivuli cha Ukhalifa, hakuna riba, hakuna mikopo yenye masharti, na hakuna uuzaji wa utajiri wa umma kwa wageni, lakini rasilimali zinasimamiwa kwa njia ambayo inakidhi maslahi ya taifa, na hazina inachukua jukumu la kufadhili huduma za afya, elimu na vifaa vya umma kutoka kwa rasilimali za serikali, kharaji, anfal na mali ya umma.

Ama maskini, mahitaji yao ya msingi yanahakikishwa mmoja mmoja, si kupitia sadaka za muda mfupi bali kama haki ya kisheria iliyohakikishwa. Kwa hiyo, kupambana na umaskini katika Uislamu si kauli mbiu ya kisiasa, bali ni mfumo kamili wa maisha ambao unasimamisha haki, unazuia dhuluma na unarudisha utajiri kwa wenyewe.

Kuna umbali mkubwa kati ya hotuba rasmi na ukweli uliopo ambao haujafichwa kwa mtu yeyote. Wakati serikali inaimba sifa za miradi yake "mikubwa" na "mwanzo wa kweli," mamilioni ya Wamisri wanaishi chini ya mstari wa umaskini, wanakabiliwa na bei ghali, ukosefu wa ajira na ukosefu wa matumaini. Ukweli ni kwamba mateso haya hayatatoweka mradi Misri inaendelea katika njia ya ubepari, inatoa uchumi wake kwa watoa riba na kujisalimisha kwa sera za taasisi za kimataifa.

Mgogoro na matatizo ya Misri ni matatizo ya kibinadamu na si ya kimwili, na yanahusiana na hukumu za kisheria zinazoonyesha jinsi ya kushughulikia na kutibu kwa misingi ya Uislamu. Suluhisho ni rahisi kuliko kufumba macho, lakini zinahitaji usimamizi mwaminifu ambao una utashi huru wa kutaka kutembea katika njia sahihi na kutaka mema kwa Misri na watu wake kwa kweli. Wakati huo, usimamizi huu unapaswa kukagua mikataba yote iliyoandaliwa hapo awali na ambayo imefanywa na makampuni yote ambayo yanakiritimba mali ya nchi na kile kilicho cha mali yake ya umma, hasa makampuni ya uchimbaji wa gesi, mafuta, dhahabu na madini mengine na utajiri. Wanapaswa kuwafukuza makampuni hayo yote kwa sababu asili yao ni makampuni ya kikoloni ambayo yanapora utajiri wa nchi, kisha wanapaswa kuunda agano jipya linalotegemea kuwawezesha watu kupata utajiri wa nchi na kuanzisha au kukodisha makampuni ambayo yanahusika na uzalishaji wa utajiri kutoka kwa vyanzo vya mafuta, gesi, dhahabu na madini mengine na kusambaza upya utajiri huu kwa watu. Wakati huo, watu wataweza kulima ardhi iliyokufa ambayo serikali itawawezesha kuitumia kwa haki yao ndani yake, na pia wataweza kutengeneza kile kinachopaswa kutengenezwa ili kuinua uchumi wa Misri na kuwatosheleza watu wake, na serikali itawaunga mkono katika suala hili. Yote haya si ndoto, si vigumu kutokea, wala si mradi ambao tunaweka kwa majaribio ambayo yanaweza kufanikiwa au kushindwa, lakini ni hukumu za kisheria ambazo ni muhimu na za lazima kwa dola na raia. Hairuhusiwi dola kutoa utajiri wa nchi ambao ni mali ya watu kwa madai ya mikataba iliyoidhinishwa na kuungwa mkono na sheria za kimataifa zisizo za haki, na hairuhusiwi kuwazuia watu, lakini inapaswa kukata kila mkono unaoenea na kupora utajiri wa watu. Hivi ndivyo Uislamu unavyotoa na lazima utekelezwe, lakini haitekelezwi kwa kutengwa na mifumo mingine ya Uislamu, bali haitekelezwi ila kupitia dola ya Ukhalifa Rashidun kwa misingi ya unabii. Dola hii ambayo chama cha Hizb ut-Tahrir kina wasiwasi nayo na kinaialika, na kinaialika Misri na watu wake, watu na jeshi, kufanya kazi nayo kwa ajili yake. Mungu anaweza kuandika ushindi kutoka kwake, ili tuweze kuuona kama ukweli unaoinua Uislamu na watu wake. Ee Mungu, hivi karibuni na si kuchelewa.

﴿Na lau kwamba watu wa miji wangeamini na wakamcha Mungu, tungewafungulia baraka kutoka mbinguni na ardhini﴾

Imeandikwa kwa Ofisi ya Habari Kuu ya Hizb ut-Tahrir

Saeed Fadl

Mwanachama wa Ofisi ya Habari ya Hizb ut-Tahrir katika jimbo la Misri