Msidanganyike na Majina, Muhimu ni Msimamo Sio Nasaba

Misri Kati ya Slogani za Serikali na Ukweli Mchungu

Ukweli Kamili Kuhusu Umaskini na Sera za Kibepari

Tovuti ya Al-Ahram iliripoti Jumanne, Novemba 4, 2025, kwamba Waziri Mkuu wa Misri, katika hotuba aliyoitoa kwa niaba ya Rais katika Mkutano wa Pili wa Kimataifa wa Maendeleo ya Kijamii katika mji mkuu wa Qatar, Doha, alisema kwamba Misri inatumia mbinu kamili ya kukomesha umaskini katika aina zake zote na vipimo, ikiwa ni pamoja na "umasikini wa pande nyingi."

Kwa miaka mingi, karibu kila hotuba rasmi nchini Misri inajumuisha misemo kama vile "mbinu kamili ya kukomesha umaskini" na "mwanzo wa kweli wa uchumi wa Misri." Maafisa wanarudia kauli mbiu hizi katika mikutano na matukio, wakifuatana na picha za kupendeza za miradi ya uwekezaji, hoteli na resorts. Lakini ukweli, kama inavyoshuhudiwa na ripoti za kimataifa, ni tofauti kabisa. Umaskini nchini Misri bado ni jambo la kudumu, na hata linalozidi kuwa mbaya, licha ya ahadi za mara kwa mara za serikali za uboreshaji na uamsho.

Kulingana na ripoti za UNICEF, ESCWA na Shirika la Mpango wa Chakula Duniani kwa miaka ya 2024 na 2025, karibu mmoja kati ya Wamisri watano anaishi katika umaskini wa pande nyingi, yaani, amenyimwa zaidi ya kipengele kimoja cha vipengele muhimu vya maisha kama vile elimu, afya, makazi, kazi na huduma. Data pia inathibitisha kwamba zaidi ya 49% ya kaya zina shida ya kupata chakula cha kutosha, ambayo ni takwimu ya kushangaza inayoonyesha kina cha mzozo wa maisha.

Ama umaskini wa kifedha, yaani, kupungua kwa mapato ikilinganishwa na gharama za maisha, umeongezeka kwa kasi, kama matokeo ya mawimbi mfululizo ya mfumuko wa bei ambayo yamela mishahara ya watu, juhudi zao na akiba zao, hadi asilimia kubwa ya Wamisri wako chini ya mstari wa umaskini wa kifedha licha ya kufanya kazi daima.

Wakati serikali inazungumza juu ya mipango kama vile "Takaful na Karama" na "Maisha Bora," takwimu za kimataifa zinaonyesha kuwa programu hizi hazijabadilisha muundo wa umaskini kimsingi, lakini zimepunguzwa kwa suluhisho za muda mfupi ambazo zinafanana na tone linalomwagika jangwani. Vijijini mwa Misri, ambako zaidi ya nusu ya watu wanaishi, bado wanakabiliwa na huduma duni, ukosefu wa fursa za ajira bora, na miundombinu iliyochakaa. Ripoti ya ESCWA inathibitisha kwamba kunyimwa vijijini ni mara kadhaa zaidi kuliko mijini, ambayo inaonyesha usambazaji mbaya wa mali na kupuuzwa kwa muda mrefu kwa pembezoni.

Wakati Waziri Mkuu anamshukuru mwana wa nchi "ambaye amevumilia na serikali hatua za mageuzi ya kiuchumi," kwa kweli anakiri kuwepo kwa mateso ya kweli yanayotokana na sera hizo. Hata hivyo, kukiri huku hakufuatiwi na mabadiliko katika mbinu, lakini badala yake kuendelea zaidi katika njia ileile ya kibepari ambayo ilisababisha mgogoro huo.

Mageuzi hayo ya uwongo ambayo yalianza mwaka 2016 na mpango wa "uelezaji" na kuondoa ruzuku na kuongeza kodi, hayakuwa mageuzi bali yalikuwa ni kuwabebesha maskini gharama ya madeni na nakisi. Wakati maafisa wanazungumza juu ya "mwanzo," uwekezaji mkubwa unaelekezwa kwenye mali isiyohamishika ya kifahari na miradi ya utalii ambayo inawahudumia wamiliki wa mitaji, wakati mamilioni ya vijana hawapati fursa za kazi au makazi. Kwa hakika, miradi mingi kama hii, kama vile eneo la Alam El Roum huko Matrouh, ambalo uwekezaji wake unakadiriwa kuwa dola bilioni 29, ni ushirikiano wa kigeni wa kibepari ambao unachukua ardhi na utajiri na kuugeuza kuwa chanzo cha faida kwa wawekezaji, si chanzo cha riziki kwa watu.

Mfumo huo unashindwa si kwa sababu tu ni fisadi, bali kwa sababu unafuata misingi ya mawazo potofu, ambayo ni mfumo wa kibepari, ambao unafanya fedha kuwa mhimili wa sera zote za serikali. Ubepari unategemea uhuru kamili wa umiliki, na unaruhusu ukusanyaji wa mali mikononi mwa wachache wanaomiliki vyombo vya uzalishaji, wakati wengi hubeba mzigo wa kodi, bei na deni la umma.

Kwa hivyo, kile kinachoitwa "mipango ya ulinzi wa jamii" ni jaribio tu la kupamba uso wa kikatili wa ubepari, na kurefusha maisha ya mfumo usio wa haki ambao unazingatia matajiri na kukusanya kutoka kwa maskini. Badala ya kushughulikia asili ya ugonjwa; yaani, ukiritimba wa utajiri na utegemezi wa uchumi kwa taasisi za kimataifa, inatosha kusambaza makombo ya misaada ya fedha, ambayo haiondoi umaskini wala kuhifadhi heshima.

Huduma si ihsani kutoka kwa mtawala kwa raia, lakini wajibu wa kisheria, na jukumu ambalo Mungu atamwajibisha nalo katika dunia hii na akhera. Kinachotokea leo ni kupuuzwa kwa makusudi kwa masuala ya watu, na kuachwa kwa wajibu wa utunzaji kwa ajili ya mikopo yenye masharti kutoka kwa Shirika la Fedha la Kimataifa na Benki ya Dunia.

Serikali imekuwa mwasuluhishi kati ya maskini na mdaiwa wa kigeni, ikitoza kodi, kupunguza ruzuku na kuuza mali ya umma ili kuziba nakisi iliyoenea iliyoundwa na mfumo wa kibepari wenyewe. Katika haya yote, dhana za kisheria ambazo zinadhibiti uchumi hazipo, kama vile kukataza riba, kuzuia umiliki wa mali ya umma na watu binafsi, na wajibu wa kutoa matumizi kwa raia kutoka hazina ya Waislamu.

Uislamu umetoa mfumo kamili wa kiuchumi ambao unashughulikia umaskini kutoka kwa mizizi yake, si kwa msaada wa fedha tu au miradi ya urembo. Mfumo huu unategemea misingi thabiti ya kisheria, muhimu zaidi ambayo ni:

1- Kukataza riba na madeni ya riba ambayo yanaifunga nchi na kumaliza rasilimali zake. Kwa kutoweka kwa riba, utegemezi wa uchumi kwa taasisi za kimataifa utatoweka, na uhuru wa kifedha utarudishwa kwa taifa.

2- Kufanya umiliki kuwa aina tatu:

Umiliki wa mtu binafsi: kama vile nyumba, maduka na mashamba binafsi...

Umiliki wa umma: unajumuisha utajiri mkuu kama vile mafuta, gesi, madini na maji...

Umiliki wa dola: kama vile ardhi ya fai, rikazi na kharaji...

Kwa usambazaji huu, haki inapatikana, kwani kundi dogo linazuiwa kukiritimba rasilimali za taifa.

3- Kuhakikisha kutosha kwa kila mtu kutoka kwa raia: Dola inahakikisha kila mtu katika utunzaji wake mahitaji yake ya msingi ya chakula, mavazi na makazi. Ikiwa hawezi kufanya kazi, ni wajibu wa hazina kutoa matumizi kwake.

4- Zaka na matumizi ya lazima: Zaka si hisani bali ni faradhi, inayokusanywa na dola na kutumika katika matumizi yake ya kisheria kwa maskini, wahitaji na wenye madeni. Ni chombo cha usambazaji chenye ufanisi ambacho kinarudisha fedha katika mzunguko wa maisha katika jamii.

Pamoja na motisha ya kazi yenye tija na kuzuia unyonyaji, na kuhimiza uwekezaji wa rasilimali katika miradi yenye manufaa ya kweli kama vile viwanda vizito na vya kijeshi, si katika uvumi, mali isiyohamishika ya kifahari na miradi ya udanganyifu. Mbali na kudhibiti bei kwa usambazaji na mahitaji halisi, si kwa ukiritimba au uelekezi.

Dola ya Ukhalifa kwa misingi ya unabii ndiyo pekee inayoweza kutumia hukumu hizi kivitendo, kwa sababu inajengwa kwa misingi ya itikadi ya Kiislamu, na lengo lake ni kutunza masuala ya watu, si kukusanya fedha zao. Katika kivuli cha Ukhalifa, hakuna riba, hakuna mikopo yenye masharti, na hakuna uuzaji wa utajiri wa umma kwa wageni, lakini rasilimali zinasimamiwa kwa njia ambayo inakidhi maslahi ya taifa, na hazina inachukua jukumu la kufadhili huduma za afya, elimu na vifaa vya umma kutoka kwa rasilimali za serikali, kharaji, anfal na mali ya umma.

Ama maskini, mahitaji yao ya msingi yanahakikishwa mmoja mmoja, si kupitia sadaka za muda mfupi bali kama haki ya kisheria iliyohakikishwa. Kwa hiyo, kupambana na umaskini katika Uislamu si kauli mbiu ya kisiasa, bali ni mfumo kamili wa maisha ambao unasimamisha haki, unazuia dhuluma na unarudisha utajiri kwa wenyewe.

Kuna umbali mkubwa kati ya hotuba rasmi na ukweli uliopo ambao haujafichwa kwa mtu yeyote. Wakati serikali inaimba sifa za miradi yake "mikubwa" na "mwanzo wa kweli," mamilioni ya Wamisri wanaishi chini ya mstari wa umaskini, wanakabiliwa na bei ghali, ukosefu wa ajira na ukosefu wa matumaini. Ukweli ni kwamba mateso haya hayatatoweka mradi Misri inaendelea katika njia ya ubepari, inatoa uchumi wake kwa watoa riba na kujisalimisha kwa sera za taasisi za kimataifa.

Mgogoro na matatizo ya Misri ni matatizo ya kibinadamu na si ya kimwili, na yanahusiana na hukumu za kisheria zinazoonyesha jinsi ya kushughulikia na kutibu kwa misingi ya Uislamu. Suluhisho ni rahisi kuliko kufumba macho, lakini zinahitaji usimamizi mwaminifu ambao una utashi huru wa kutaka kutembea katika njia sahihi na kutaka mema kwa Misri na watu wake kwa kweli. Wakati huo, usimamizi huu unapaswa kukagua mikataba yote iliyoandaliwa hapo awali na ambayo imefanywa na makampuni yote ambayo yanakiritimba mali ya nchi na kile kilicho cha mali yake ya umma, hasa makampuni ya uchimbaji wa gesi, mafuta, dhahabu na madini mengine na utajiri. Wanapaswa kuwafukuza makampuni hayo yote kwa sababu asili yao ni makampuni ya kikoloni ambayo yanapora utajiri wa nchi, kisha wanapaswa kuunda agano jipya linalotegemea kuwawezesha watu kupata utajiri wa nchi na kuanzisha au kukodisha makampuni ambayo yanahusika na uzalishaji wa utajiri kutoka kwa vyanzo vya mafuta, gesi, dhahabu na madini mengine na kusambaza upya utajiri huu kwa watu. Wakati huo, watu wataweza kulima ardhi iliyokufa ambayo serikali itawawezesha kuitumia kwa haki yao ndani yake, na pia wataweza kutengeneza kile kinachopaswa kutengenezwa ili kuinua uchumi wa Misri na kuwatosheleza watu wake, na serikali itawaunga mkono katika suala hili. Yote haya si ndoto, si vigumu kutokea, wala si mradi ambao tunaweka kwa majaribio ambayo yanaweza kufanikiwa au kushindwa, lakini ni hukumu za kisheria ambazo ni muhimu na za lazima kwa dola na raia. Hairuhusiwi dola kutoa utajiri wa nchi ambao ni mali ya watu kwa madai ya mikataba iliyoidhinishwa na kuungwa mkono na sheria za kimataifa zisizo za haki, na hairuhusiwi kuwazuia watu, lakini inapaswa kukata kila mkono unaoenea na kupora utajiri wa watu. Hivi ndivyo Uislamu unavyotoa na lazima utekelezwe, lakini haitekelezwi kwa kutengwa na mifumo mingine ya Uislamu, bali haitekelezwi ila kupitia dola ya Ukhalifa Rashidun kwa misingi ya unabii. Dola hii ambayo chama cha Hizb ut-Tahrir kina wasiwasi nayo na kinaialika, na kinaialika Misri na watu wake, watu na jeshi, kufanya kazi nayo kwa ajili yake. Mungu anaweza kuandika ushindi kutoka kwake, ili tuweze kuuona kama ukweli unaoinua Uislamu na watu wake. Ee Mungu, hivi karibuni na si kuchelewa.

﴿Na lau kwamba watu wa miji wangeamini na wakamcha Mungu, tungewafungulia baraka kutoka mbinguni na ardhini﴾

Imeandikwa kwa Ofisi ya Habari Kuu ya Hizb ut-Tahrir

Saeed Fadl

Mwanachama wa Ofisi ya Habari ya Hizb ut-Tahrir katika jimbo la Misri

Kuanguka kwa Al-Fashir Kunaharakisha Mpango wa Marekani wa Kuitenga Darfur

Vikosi vya Msaada wa Haraka vilitangaza asubuhi ya Jumapili, 26/10/2025, udhibiti wao wa Al-Fashir, baada ya kuzingirwa kwa zaidi ya mwaka mmoja, ambayo inamaanisha kuenea kwa ushawishi wao juu ya majimbo yote matano ya Darfur, na kugawanyika kwa nchi kati ya mashariki inayodhibitiwa na Jeshi la Sudan, na magharibi chini ya udhibiti wa Msaada wa Haraka. Inafahamika kuwa udhibiti wa Vikosi vya Msaada wa Haraka juu ya Al-Fashir ni zaidi ya ushindi katika vita dhidi ya mji, lakini ni udhibiti wa mkoa mzima kwa njia ya kushangaza.

Maendeleo haya katika eneo la tukio, kufuatia kuanguka kwa Al-Fashir baada ya kujiondoa kwa jeshi la Sudan, yaliambatana na mazungumzo yanayoendeshwa na Marekani kati ya wajumbe wa pande zote mbili, serikali na Vikosi vya Msaada wa Haraka, huko Washington kwa lengo la kusitisha mapigano. Ni wazi kwamba Marekani ndiyo iliyoamuru viongozi wa pande hizo mbili kutekeleza kuingia kwa Vikosi vya Msaada wa Haraka huko Al-Fashir, na kujiondoa kwa jeshi kutoka huko, ili kuharakisha mpango wa Marekani wa kuitenga Darfur, kama sehemu ya mpango wa kuigawanya Sudan katika mataifa madogo!

Imeelezwa katika karatasi ya Kimarekani iliyojadiliwa katika mkutano wa Rais wa zamani wa Marekani George W. Bush, na washauri wake mwanzoni mwa muhula wake wa pili mwaka 2005 kujadili karatasi ya kazi kuhusu Mashariki ya Kati, karatasi hiyo inazungumzia Sudan, na matukio matatu ya baadaye, ambayo hayakatai uwezekano wa kuigawanya Sudan katika nchi tatu kama ifuatavyo:

* Misri ina uhusiano na moja yao kaskazini.

* Na Marekani ina uhusiano wa kimkakati na nyingine kusini.

* Na chombo cha Kiyahudi kina uhusiano na dola ambayo inaweza kuzaliwa magharibi mwa Sudan (Darfur)

Mkakati na diplomasia ya Marekani iliyopendekezwa katika eneo la Mashariki ya Kati ilikuwa kwamba mawazo yanatayarishwa na kutayarishwa, kisha marais na viongozi wa nchi za Mashariki ya Kati wanaitwa Ikulu ya White House, ili kuyakubali na si kuyachunguza au kuyaweka sawa, na kinachotakiwa ni makubaliano, na viongozi wa nchi katika eneo hilo, juu ya njia bora ambayo mawazo haya ya kisiasa, au mipango ya kidiplomasia inaweza kutekelezwa kupitia mashauriano ya awali katika mfumo wa nchi mbili kisha katika mfumo wa pamoja. Hii ndiyo sera ya Marekani kwa nchi za Waislamu kwa ujumla na Sudan haswa; kuweka mipango ya kuivunja, mipaka ya damu na kufanya kazi ya kuitekeleza kupitia watawala na mazingira ya kisiasa na kuitangaza kupitia vyombo vya habari.

Kwa hiyo, amri za Marekani zilikuwa wazi kutumia kila kitu kinachowezekana kudhibiti Vikosi vya Msaada wa Haraka juu ya Al-Fashir na kuuangusha, na kwa hiyo vikosi hivi viliangamiza watu wasio na hatia na kumwaga damu nyingi katika ardhi ya Al-Fashir na miji mingine ya Sudan, huku uongozi wa jeshi ukishindwa kutekeleza wajibu wao wa kulinda Al-Fashir na watu wake na kuiacha ivamiwe na Vikosi vya Msaada wa Haraka vya wahalifu kwa njia mbaya zaidi zinazoweza kusimuliwa, na chochote kinachotolewa kutoka kwa taarifa, mazungumzo na majuto juu ya mauaji ya Al-Fashir kutoka Marekani na zana za kikanda na za ndani ni kutupa mchanga machoni kuhusu ukweli na njama iliyokubaliwa.

Kinachotakiwa kutoka kwa watu wa Sudan kwa ujumla ni ufahamu wa ukweli na ukatili wa Marekani na zana zake za kikanda na za ndani ambazo zinaimba amani, wakati kwa kweli zinaleta uharibifu na mauaji kwa nchi za Waislamu katika utekelezaji wa mpango wa mipaka ya damu.

Ufahamu pia juu ya mradi wa ukombozi kutoka kwa mipango ya Kimarekani na ya Magharibi ya kikoloni ya kuzimu; mradi wa Khilafa ambao unategemea umoja wa dola na umoja wa umma, na kujiunga na kazi na Hizb ut-Tahrir, kiongozi ambaye watu wake hawadanganyi, ambaye anafanya kazi hii, akiunganisha usiku wake na mchana wake, na kupaza sauti yake ya juu kupitia majukwaa mbalimbali, lakini anafanya kampeni kubwa kwa zaidi ya miezi miwili akionya juu ya kuanguka kwa Al-Fashir na nia ya Kimarekani imetimia.

 Hakika vijana wa chama na uongozi wake hawatochoka wala kuchoshwa katika kuendeleza kazi yao kwa ajili ya Mwenyezi Mungu hadi ahadi ya Mwenyezi Mungu itimie na bishara ya mpendwa wetu Muhammad ﷺ; ﴿ALLAH amewaahidi wale walio amini miongoni mwenu na wakatenda mema, ya kwamba atawafanya makhalifa katika ardhi kama alivyo wafanya makhalifa wale walio kuwa kabla yao, na kwa yakini atawathibitishia Dini yao aliyo wapendelea, na atawabadilishia amani baada ya khofu yao. Waniabudu Mimi, wala wasinishirikishe na chochote. Na watakao kufuru baada ya hayo, basi hao ndio wapotovu﴾, na Imam Ahmad amepokea katika Musnad kutoka kwa Hudhaifa, amesema: Mtume wa Mwenyezi Mungu ﷺ amesema: «Utume utakuwa miongoni mwenu muda ambao Mwenyezi Mungu atapenda uwe, kisha atauondoa atakapopenda kuuondoa, kisha utakuwa Ukhalifa juu ya njia ya Utume, utakuwa muda ambao Mwenyezi Mungu atapenda uwe, kisha atauondoa atakapopenda kuuondoa, kisha utakuwa ufalme wa kuuma, utakuwa muda ambao Mwenyezi Mungu atapenda uwe, kisha atauondoa atakapopenda kuuondoa, kisha utakuwa ufalme wa kidhalimu, utakuwa muda ambao Mwenyezi Mungu atapenda uwe, kisha atauondoa atakapopenda kuuondoa, kisha utakuwa Ukhalifa juu ya njia ya Utume».

Imeandikwa kwa ajili ya redio ya Afisi ya Habari Kuu ya Hizb ut-Tahrir

Abdullah Hussein (Abu Muhammad Al-Fatih)

Mratibu wa Kamati Kuu ya Mawasiliano ya Hizb ut-Tahrir katika jimbo la Sudan