Profesa marehemu wa uandishi wa habari za Kiarabu, Muhammad Hassanein Heikal, alisimulia kwamba Mfalme Abdullah wa Kwanza, mwana wa Sharif Hussein bin Ali, alifanya gwaride huko Yeriko, miezi kadhaa baada ya janga letu la Kipalestina mnamo 1948, la kikosi cha walinzi wa heshima wa Jeshi la Kiarabu, wakati alikuwa chini ya uongozi wa afisa wa Uingereza, Glubb Pasha, na alimwomba imamu wa msikiti wa Yeriko, ambaye alikuwa mtu kipofu, kuwa mzungumzaji wa kwanza kwa Jeshi la Kiarabu katika mkutano huo, hivyo imamu alipanda kwenye jukwaa, na akaanza hotuba yake kwa kusema: "Enyi jeshi, laiti mngekuwa wetu!"

0:00 0:00

Speed:

November 04, 2025

Enyi Majeshi: Laiti Mngekuwa Wetu!

Enyi Majeshi: Laiti Mngekuwa Wetu!

Ninaruhusu nafsi yangu kunukuu maneno ya imamu huyo na kusema: "Enyi jeshi, laiti mngekuwa wetu"... Kweli, ingekuwaje kama mngekuwa wetu? Mwanga wa nuru ulienea pande zote za chumba, na hakuogopa ukubwa wa dhana hiyo, ndoto ambayo iliamka ghafla, kana kwamba naona majeshi yaliyopangwa chini ya bendera moja (hapana mungu ila Allah Muhammad ni mjumbe wa Allah) wakilia kama simba mmoja akisema (Allahu Akbar) ikitikisa nguzo, ikimsaidia aliyedhulumiwa na kumzuia adui na kueneza wito, uaminifu wao kwa Allah na Mtume wake na kwa mwenye mamlaka maadamu hamuasi Allah na Mtume wake, viti vya enzi vya himaya na falme vinatetemeka kwa sababu yao, hawamwogopi isipokuwa Allah, kauli mbiu yao ni "Hakuna mshindi isipokuwa Allah", jihadi na kufa katika njia yake ndio malengo yao makuu, watiifu kwa yale yaliyokuja katika Quran, Allah Mtukufu alisema: ﴿Na waandalieni nguvu kadiri mnavyoweza, na farasi waliofungwa tayari, ili kuwatisha maadui wa Mwenyezi Mungu na maadui zenu.﴾.

Ghafla nilishtushwa na kilio cha msichana kutoka Gaza ambaye alipoteza wanafamilia wake wote katika shambulio la ghafla la Kiyahudi, na sauti ya mtoto kutoka Sudan mwenye njaa, na chozi la mama wa shahidi huko Syria ambaye alipoteza vijana wake kwa ajili ya kuinua neno la Allah na bei ilikuwa dola ya kilimwengu inayowatumikia wale waliowaua watoto wake! Nilirudi kwenye ukweli wangu mchungu kwa nguvu, kwa ukweli mchungu ambao ulidanganywa kwenye majeshi yetu ya Kiarabu baada ya kuanguka kwa Ukhalifa mnamo 1924 BK, kwa hivyo majeshi haya hayakuwa tena walinzi wa nchi, lakini badala yake kizuizi, ngao na ulinzi kwa madhalimu! Magharibi ilifanikiwa kupenya muundo wa majeshi kupitia kuteua watawala wanaotumikia miradi yao na kuchimba visu vyao ndani ya kiuno chetu kupitia majeshi (hao ni kutoka kwa watoto wetu na ndugu zetu), lakini serikali vibaraka zenye hiana zilitumia udhaifu wa ufahamu wa Kiislamu miongoni mwa taifa, na zikaajiri masheikh wa sultani wanaotoa fatwa zinazofaa matakwa ya sultani, sio sheria ya Allah, na kwa kuwa sisi ni taifa lenye mwelekeo wa kidini kiasili, hivyo ilikuwa rahisi na ilipangwa kutudanganya kupitia vyombo vya habari vilivyoanguka, na kanuni ya (tekeleza kisha pinga, vinginevyo wewe ni msaliti!) ilipandwa, na hivyo ndugu zetu katika majeshi wakawa wasaidizi wa maadui zetu dhidi yetu, jeshi la mipaka, sio jeshi la taifa. Halijajengwa juu ya msingi wa itikadi na jihadi, lakini uaminifu wake ni kwa dola ya kikanda na kwa mtawala wa eneo, kwa hivyo jihadi ama haipo au imepotoshwa, na imebadilishwa na huduma ya kitaifa ya kulinda mipaka bandia iliyowekwa na ukoloni (Sykes-Picot) na kukandamiza watu na kulinda serikali au kuipeleka katika migogoro ya ndani.

Na kwa bahati mbaya, majeshi haya yalianzishwa chini ya udhamini wa kikoloni na baadhi yao wanaweza kuhusishwa na ushirikiano wa Magharibi (kama vile NATO), na ni marufuku kupigana na taasisi ya Kiyahudi, lakini hutumiwa kulinda mipaka yake, kama ilivyo kwa Misri, Jordan, Syria na Lebanon. Jeshi limekuwa kwa ajili ya kulinda serikali zinazofanya kazi kuzuia ukombozi wa taifa na kutumikia maadui zake, kwa hivyo linatii, likidhibitiwa na serikali zinazotawaliwa na wasomi wa kijeshi au nchi washirika zinazotoa mafunzo na kuliandaa kupitia nchi kubwa ili kuhakikisha usalama wa utawala unaotawala na uaminifu wake kwake, sio kwa taifa, ambapo mtawala anapanga na kuunda jeshi kupitia kuteua viongozi na maafisa wakuu wanaomuunga mkono bila kujali kiwango cha utendaji au uwezo, na wanalipwa mishahara ya juu na kupewa kinga ya kisheria, wakati safu ya askari imeenea umaskini na dhuluma, kama watumwa, hawana chochote ila kutekeleza amri bila kufikiri, kwa ajili ya riziki ya watoto wao, hata kama imelowekwa katika unyonge, na zaidi ya hayo, serikali hizi kibaraka zilianzisha mashirika ya ujasusi ndani ya jeshi yanayofuatilia harakati za maafisa na askari na kuzuia shirika lolote au uaminifu mbadala, vinginevyo atafungwa au kuuawa. Serikali hizi pia zilianzishwa juu ya kanuni ya gawanya na utawale, kwa hivyo jeshi liligawanywa katika vitengo vinavyoshindana au wanamgambo wanaocheza na uaminifu wao kwa kila mmoja, kwa hivyo mgawanyiko hutokea badala ya umoja.

Pia jeshi liliunganishwa na serikali, sio dola, kupitia kauli mbiu, elimu na vyombo vya habari, na ushahidi wa hili ni wapi majeshi (watoto wetu na ndugu zetu) kutoka kwa kile kinachotokea Gaza? Je, bunduki ya askari wa Misri, kwa mfano, na sio mdogo tu, haikuelekezwa kwa Wapalestina kwa utayari wa uvunjaji wowote wa mipaka ya kivuko hicho kwa utekelezaji wa amri za Sisi vibaraka? Kivuko hicho, ateri pekee na njia ya mwisho ya kupumua kwa watu wa Gaza, na leo kimezungukwa na wanajeshi wa Misri ambao hawakuishia kutazama tu, bali walizuia chakula na maji kwa Waislamu wenye njaa na waliokandamizwa ambao heshima ya wanaume wao ilikiukwa kabla ya wanawake wao, na vipande vya watoto wao viliruka, kwa hivyo wanafanya kazi kwa faida ya nani? Wako wapi katika kusaidia aliyedhulumiwa? Wako wapi kutoka kwa dini ya Allah? Kwa nini mayowe ya wajane na machozi ya wafiwa hayakuchochea hisia zao? Je, mnamwogopa mtawala kwa kiwango hiki na hamumwogopi Allah, ambaye anastahili zaidi kuogopwa? Je, kufa katika njia ya Allah si heshima katika dunia hii na ushindi katika Akhera? Kwa udhaifu wenu huu, mmeifanya mkono wa Magharibi kuwa juu yetu, unatutumikisha na kuiba rasilimali zetu na kudhibiti maamuzi yetu kana kwamba yeye ni msimamizi wetu, na sisi ni taifa ambalo Allah amelitukuza kwa Uislamu!

Na hapa eneo hilo linajirudia huko Sudan, kwa sababu ya hofu yenu, mshambuliaji ni mmoja, zana ni za Kiarabu, na malengo ni ya Magharibi, inasaga taifa. Na hapa leo tunaumia kwa kilichotokea kwa mapinduzi ya Syria, mapinduzi ya Libya, na mapinduzi mengine ya Kiarabu, ni damu ngapi tumelipa chini ya jina la mabadiliko, kwa hivyo vipande vyetu vinakuwa daraja la kufikia malengo ya Magharibi katika taifa letu, na kwa mikono ya nani? Kwa mikono ya majeshi yetu! Kama msichana asiye na hatia anayeota amani ya heshima, sio amani ya unyonge, haogopi ndege wala makombora, analala kwa amani, au kama mtu mzee aliyefanya kazi kwa bidii na kuanzisha familia ya kutumikia dini ya Allah anaota kuona watoto wake wakifungua maeneo ya dunia ili kuinua neno la Allah, au kama sheikh anayetumaini mwisho mwema katika msikiti ambao hafukuzwi au kufungwa kwa ajili ya kusimamisha sala, je, haifai kwa wote hawa ndoto zao kutimia chini ya kivuli cha Ukhalifa mwadilifu, wenye nguvu na mkuu ambao unahesabiwa mara elfu?

Lakini naona mwanga wa matumaini katika kupata majeshi haya yaliyopotoka ili kulirejesha taifa kwenye utukufu wake kwa kuanzisha Ukhalifa ulioongozwa kwa uongofu wa unabii, unaotegemea mfumo wazi (kiuchumi, kisiasa, kijeshi, ... nk) chini ya uongozi ulioongozwa ambao unalinda heshima na haki kulingana na mizani ya sheria, sio mapinduzi ya kutumikia maslahi ya kikundi fulani, na huu ndio jukumu la watu waaminifu kutoka kwa watu wa taifa; kwenda kwa watu wa jeshi walio waaminifu ili kuwa msaada kwa mradi wa Ukhalifa kwa uelewa na uaminifu, na kufanya kazi ya kufikisha mawazo kwa wale wanaomiliki uamuzi wa ushawishi na kuelekeza hotuba kwao kama watu wa nguvu na ulinzi, na kufafanua ufisadi wa serikali zilizopo na njama zao dhidi ya taifa, na sababu ya taabu ya watu, pia ni muhimu kueleza uamuzi wa kisheria kwa kila mtu anayeshindwa kusaidia dini na kuwakumbusha msimamo wa Ansar kama mfano uliofanikiwa, ... Hitimisho ni kwamba kupata watu wa nguvu kunahitaji mawazo ya kinabii, ya wito, ufahamu, uvumilivu, uthabiti na uwazi katika lengo.

Enyi askari, enyi mlio na funguo za ushindi mikononi mwenu, hamna upungufu wa vifaa au vifaa, lakini mnakosa mtu wa kuelekeza bunduki zenu katika mwelekeo sahihi na kuvunja pingu za madhalimu, sio kuwalinda, damu ya Waislamu inawaita kutoka Palestina, Sudan, Syria, Yemen, Turkestan Mashariki, Myanmar, Afrika ya Kati na nchi zingine za Waislamu, kwa hivyo msiwe ngao kwa mnyanyasaji, bali upanga wa haki na Ukhalifa, laiti mngeitikia wito na kuwa nasi katika mtaro wetu, sio kwenye mtaro wa uonevu, ili tutimize habari njema za Mtume ﷺ: "Kisha kutakuwa na Ukhalifa kwa mfumo wa unabii."

Niliiandika kwa kituo cha habari cha kati cha Hizb ut-Tahrir

Manal Umm Ubaidah

More from null

November 16, 2025

Msidanganyike na Majina, Muhimu ni Msimamo Sio Nasaba

Msidanganyike na Majina, Muhimu ni Msimamo Sio Nasaba

Kila mara tunapoletewa "nembo mpya" yenye mizizi ya Kiislamu au sura za Mashariki, Waislamu wengi hushangilia, na matumaini hujengwa juu ya udanganyifu unaoitwa "uwakilishi wa kisiasa" katika mfumo wa kikafiri ambao hautambui Uislamu kama hukumu, itikadi, au sheria.

Sote tunakumbuka furaha kubwa iliyoenea katika hisia za wengi wakati Obama aliposhinda mwaka 2008. Yeye ni mtoto wa Kenya, na ana baba Muislamu! Hapa baadhi walidhani kuwa Uislamu na Waislamu wamekaribia ushawishi wa Kimarekani, lakini Obama alikuwa mmoja wa marais waliowaumiza Waislamu zaidi, kwani aliharibu Libya, alichangia janga la Syria, na aliwasha moto Afghanistan na Iraq na ndege zake na askari, na hata alikuwa mtoaji damu nchini Yemen kupitia zana zake, na enzi yake ilikuwa muendelezo wa uadui uliopangwa dhidi ya umma.

Leo, tukio hilo linajirudia, lakini kwa majina mapya. Zohran Mamdani anasherehekewa kwa sababu yeye ni Muislamu, mhamiaji, na kijana, kana kwamba yeye ndiye mwokozi! Lakini wachache tu wanaangalia misimamo yake ya kisiasa na kiitikadi. Mtu huyu ni miongoni mwa wafuasi wakubwa wa mashoga, na anashiriki katika shughuli zao, na anazingatia upotovu wao kama haki za binadamu!

Ni aibu gani hii ambayo watu wanatundika matumaini yao?! Je, haikuwa marudio ya kukata tamaa ile ile ya kisiasa na kiitikadi ambayo umma umeingia mara kwa mara?! Ndiyo, kwa sababu unavutia umbo, si kiini! Unadanganywa na tabasamu, na unashughulika na hisia, si itikadi, na kwa majina, si dhana, na kwa alama, si kanuni!

Mvuto huu kwa maumbo na majina ni matokeo ya kukosekana kwa ufahamu wa kisiasa wa kisheria, kwa sababu Uislamu haupimwi kwa asili, jina, au rangi, lakini kwa kuzingatia kanuni ya Uislamu kikamilifu; kama mfumo, itikadi, na sheria. Na haina thamani Muislamu ambaye hahukumu kwa Uislamu wala kuutetea, bali anatii mfumo wa kibepari wa kikafiri, na anahalalisha ukafiri na upotovu kwa jina la "uhuru".

Na Waislamu wote waliofurahia ushindi wake na wakadhani kwamba yeye ni mbegu ya kheri au mwanzo wa kuamka, wajue kwamba kuamka hakutoki ndani ya mifumo ya ukafiri, wala kwa zana zake, wala kupitia masanduku yake ya kura, wala chini ya paa la katiba zake.

Yeyote anayejitokeza kupitia mfumo wa kidemokrasia, na anaapa kuheshimu sheria zake, kisha anatetea ushoga na kuusherehekea, na anatoa wito kwa mambo yanayomkasirisha Mungu, basi yeye si msaidizi wa Uislamu wala tumaini la umma, bali ni chombo cha kung'arisha na kufifisha, na uwakilishi bandia ambao hauna maana.

Yanayoitwa mafanikio ya kisiasa katika nchi za Magharibi kwa baadhi ya watu wenye majina ya Kiislamu, ni makombo tu yanayotolewa kama dawa za maumivu kwa umma, ili kuwaambia: Angalieni, mabadiliko yanawezekana kupitia mifumo yetu.

Kwa hiyo, ukweli wa "uwakilishi" huu ni nini?

Nchi za Magharibi hazifungui milango ya utawala kwa Uislamu, bali zinaifungua tu kwa wale wanaolingana na maadili na mawazo yao. Na mtu yeyote anayeingia katika mfumo wao lazima akubali katiba yao, na sheria zao zilizowekwa, na kukataa hukumu ya Uislamu, ikiwa atakubali hilo, basi atakuwa mfano unaokubalika, ama Muislamu wa kweli, basi anakataliwa nao kutoka mizizi yake.

Kwa hiyo, Zohran Mamdani ni nani? Na kwa nini udanganyifu huu unatengenezwa?

Yeye ni mtu anayebeba jina la Kiislamu lakini anakumbatia ajenda potofu inayopingana kabisa na maumbile ya Uislamu, kutoka kuunga mkono mashoga, na kukuza kile kinachoitwa "haki zao", na yeye ni mfano hai wa jinsi nchi za Magharibi zinavyotengeneza mifano yake: Muislamu kwa jina, mfuasi wa mrengo wa kulia kwa vitendo, mtumishi wa ajenda ya uliberali wa Magharibi, si zaidi. Bali kuushughulisha umma na njia yake halisi, hivyo badala ya kudai dola ya Kiislamu na ukhalifa, wanashughulika na viti vya bunge na nyadhifa katika mifumo ya ukafiri! Na badala ya kuelekea ukombozi wa Palestina, wanamngoja yule "anayetetea Gaza" kutoka ndani ya Congress ya Marekani au Bunge la Ulaya!

Ukweli wa mambo ni kwamba huu ni upotoshaji wa njia ya kweli ya mabadiliko, ambayo ni kuanzisha Ukhalifa Rashid kwa njia ya unabii, ambao unaheshimu bendera ya Uislamu, unatekeleza sheria ya Mungu, na unaunganisha umma nyuma ya Khalifa mmoja ambaye anapigana kutoka nyuma yake na anaogopwa.

Basi msidanganyike na majina, wala msifurahie wale wanaohusiana nanyi kwa sura na kupingana nanyi kwa maudhui, si kila anayebeba jina Said au Ali au Zohran yuko katika njia ya Nabii wetu Muhammad ﷺ.

Na jueni kwamba mabadiliko hayatoki ndani ya mabunge ya ukafiri, bali kutoka kwa majeshi ya umma ambayo wakati wake umefika wa kusonga, na kutoka kwa vijana wake wenye ufahamu ambao wanafanya kazi usiku na mchana kupindua meza juu ya vichwa vya nchi za Magharibi na wasaidizi wake na wafuasi wasaliti katika nchi za Kiislamu na Waislamu.

Waislamu hawataamka kupitia uchaguzi wa demokrasia wala kupitia masanduku ya nchi za Magharibi, bali kwa kuamka halisi kwa msingi wa itikadi ya Kiislamu, kwa kuanzisha dola ya Ukhalifa Rashid ambayo inarejesha Uislamu mahali pake, na heshima ya Waislamu, na kuvunja udanganyifu wa demokrasia.

Msidanganyike na majina, wala msitundike matumaini yenu kwa watu binafsi katika mifumo ya ukafiri, bali rudini kwenye mradi wenu mkuu: kuanzisha upya maisha ya Kiislamu, hii pekee ndiyo njia ya heshima, ushindi na uwezeshaji.

Tukio hilo ni marudio ya kudhalilisha ya majanga ya zamani: alama bandia, uaminifu kwa mifumo ya Magharibi, na kupotoka kutoka kwa njia ya Uislamu. Na kila anayeshangilia njia hii, anapotosha umma. Kwa hiyo, rudini kwenye mradi wa Ukhalifa, na msiwaruhusu maadui wa Uislamu kuwatengenezea viongozi wenu na wawakilishi wenu. Heshima haiko katika viti vya demokrasia, bali katika kiti cha Ukhalifa ambao Hizb ut-Tahrir inaufanyia kazi na inaonya umma dhidi ya mporomoko huu wa kiitikadi na kisiasa. Hakuna wokovu kwetu isipokuwa kwa dola ya Ukhalifa, ambayo hairuhusu Waislamu kutawaliwa na mtu anayeabudu dini isiyo ya Uislamu, wala kwa anayehalalisha upotovu na ukengeufu, wala kwa anayeanzisha sheria kwa watu isipokuwa yale ambayo Mungu ameyateremsha.

Imeandikwa kwa ajili ya Radio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Abdul-Mahmoud Al-Amiri - Jimbo la Yemen

Tazama Asili

November 15, 2025

Misri Kati ya Slogani za Serikali na Ukweli Mchungu: Ukweli Kamili Kuhusu Umaskini na Sera za Kibepari

Misri Kati ya Slogani za Serikali na Ukweli Mchungu

Ukweli Kamili Kuhusu Umaskini na Sera za Kibepari

Tovuti ya Al-Ahram iliripoti Jumanne, Novemba 4, 2025, kwamba Waziri Mkuu wa Misri, katika hotuba aliyoitoa kwa niaba ya Rais katika Mkutano wa Pili wa Kimataifa wa Maendeleo ya Kijamii katika mji mkuu wa Qatar, Doha, alisema kwamba Misri inatumia mbinu kamili ya kukomesha umaskini katika aina zake zote na vipimo, ikiwa ni pamoja na "umasikini wa pande nyingi."

Kwa miaka mingi, karibu kila hotuba rasmi nchini Misri inajumuisha misemo kama vile "mbinu kamili ya kukomesha umaskini" na "mwanzo wa kweli wa uchumi wa Misri." Maafisa wanarudia kauli mbiu hizi katika mikutano na matukio, wakifuatana na picha za kupendeza za miradi ya uwekezaji, hoteli na resorts. Lakini ukweli, kama inavyoshuhudiwa na ripoti za kimataifa, ni tofauti kabisa. Umaskini nchini Misri bado ni jambo la kudumu, na hata linalozidi kuwa mbaya, licha ya ahadi za mara kwa mara za serikali za uboreshaji na uamsho.

Kulingana na ripoti za UNICEF, ESCWA na Shirika la Mpango wa Chakula Duniani kwa miaka ya 2024 na 2025, karibu mmoja kati ya Wamisri watano anaishi katika umaskini wa pande nyingi, yaani, amenyimwa zaidi ya kipengele kimoja cha vipengele muhimu vya maisha kama vile elimu, afya, makazi, kazi na huduma. Data pia inathibitisha kwamba zaidi ya 49% ya kaya zina shida ya kupata chakula cha kutosha, ambayo ni takwimu ya kushangaza inayoonyesha kina cha mzozo wa maisha.

Ama umaskini wa kifedha, yaani, kupungua kwa mapato ikilinganishwa na gharama za maisha, umeongezeka kwa kasi, kama matokeo ya mawimbi mfululizo ya mfumuko wa bei ambayo yamela mishahara ya watu, juhudi zao na akiba zao, hadi asilimia kubwa ya Wamisri wako chini ya mstari wa umaskini wa kifedha licha ya kufanya kazi daima.

Wakati serikali inazungumza juu ya mipango kama vile "Takaful na Karama" na "Maisha Bora," takwimu za kimataifa zinaonyesha kuwa programu hizi hazijabadilisha muundo wa umaskini kimsingi, lakini zimepunguzwa kwa suluhisho za muda mfupi ambazo zinafanana na tone linalomwagika jangwani. Vijijini mwa Misri, ambako zaidi ya nusu ya watu wanaishi, bado wanakabiliwa na huduma duni, ukosefu wa fursa za ajira bora, na miundombinu iliyochakaa. Ripoti ya ESCWA inathibitisha kwamba kunyimwa vijijini ni mara kadhaa zaidi kuliko mijini, ambayo inaonyesha usambazaji mbaya wa mali na kupuuzwa kwa muda mrefu kwa pembezoni.

Wakati Waziri Mkuu anamshukuru mwana wa nchi "ambaye amevumilia na serikali hatua za mageuzi ya kiuchumi," kwa kweli anakiri kuwepo kwa mateso ya kweli yanayotokana na sera hizo. Hata hivyo, kukiri huku hakufuatiwi na mabadiliko katika mbinu, lakini badala yake kuendelea zaidi katika njia ileile ya kibepari ambayo ilisababisha mgogoro huo.

Mageuzi hayo ya uwongo ambayo yalianza mwaka 2016 na mpango wa "uelezaji" na kuondoa ruzuku na kuongeza kodi, hayakuwa mageuzi bali yalikuwa ni kuwabebesha maskini gharama ya madeni na nakisi. Wakati maafisa wanazungumza juu ya "mwanzo," uwekezaji mkubwa unaelekezwa kwenye mali isiyohamishika ya kifahari na miradi ya utalii ambayo inawahudumia wamiliki wa mitaji, wakati mamilioni ya vijana hawapati fursa za kazi au makazi. Kwa hakika, miradi mingi kama hii, kama vile eneo la Alam El Roum huko Matrouh, ambalo uwekezaji wake unakadiriwa kuwa dola bilioni 29, ni ushirikiano wa kigeni wa kibepari ambao unachukua ardhi na utajiri na kuugeuza kuwa chanzo cha faida kwa wawekezaji, si chanzo cha riziki kwa watu.

Mfumo huo unashindwa si kwa sababu tu ni fisadi, bali kwa sababu unafuata misingi ya mawazo potofu, ambayo ni mfumo wa kibepari, ambao unafanya fedha kuwa mhimili wa sera zote za serikali. Ubepari unategemea uhuru kamili wa umiliki, na unaruhusu ukusanyaji wa mali mikononi mwa wachache wanaomiliki vyombo vya uzalishaji, wakati wengi hubeba mzigo wa kodi, bei na deni la umma.

Kwa hivyo, kile kinachoitwa "mipango ya ulinzi wa jamii" ni jaribio tu la kupamba uso wa kikatili wa ubepari, na kurefusha maisha ya mfumo usio wa haki ambao unazingatia matajiri na kukusanya kutoka kwa maskini. Badala ya kushughulikia asili ya ugonjwa; yaani, ukiritimba wa utajiri na utegemezi wa uchumi kwa taasisi za kimataifa, inatosha kusambaza makombo ya misaada ya fedha, ambayo haiondoi umaskini wala kuhifadhi heshima.

Huduma si ihsani kutoka kwa mtawala kwa raia, lakini wajibu wa kisheria, na jukumu ambalo Mungu atamwajibisha nalo katika dunia hii na akhera. Kinachotokea leo ni kupuuzwa kwa makusudi kwa masuala ya watu, na kuachwa kwa wajibu wa utunzaji kwa ajili ya mikopo yenye masharti kutoka kwa Shirika la Fedha la Kimataifa na Benki ya Dunia.

Serikali imekuwa mwasuluhishi kati ya maskini na mdaiwa wa kigeni, ikitoza kodi, kupunguza ruzuku na kuuza mali ya umma ili kuziba nakisi iliyoenea iliyoundwa na mfumo wa kibepari wenyewe. Katika haya yote, dhana za kisheria ambazo zinadhibiti uchumi hazipo, kama vile kukataza riba, kuzuia umiliki wa mali ya umma na watu binafsi, na wajibu wa kutoa matumizi kwa raia kutoka hazina ya Waislamu.

Uislamu umetoa mfumo kamili wa kiuchumi ambao unashughulikia umaskini kutoka kwa mizizi yake, si kwa msaada wa fedha tu au miradi ya urembo. Mfumo huu unategemea misingi thabiti ya kisheria, muhimu zaidi ambayo ni:

1- Kukataza riba na madeni ya riba ambayo yanaifunga nchi na kumaliza rasilimali zake. Kwa kutoweka kwa riba, utegemezi wa uchumi kwa taasisi za kimataifa utatoweka, na uhuru wa kifedha utarudishwa kwa taifa.

2- Kufanya umiliki kuwa aina tatu:

Umiliki wa mtu binafsi: kama vile nyumba, maduka na mashamba binafsi...

Umiliki wa umma: unajumuisha utajiri mkuu kama vile mafuta, gesi, madini na maji...

Umiliki wa dola: kama vile ardhi ya fai, rikazi na kharaji...

Kwa usambazaji huu, haki inapatikana, kwani kundi dogo linazuiwa kukiritimba rasilimali za taifa.

3- Kuhakikisha kutosha kwa kila mtu kutoka kwa raia: Dola inahakikisha kila mtu katika utunzaji wake mahitaji yake ya msingi ya chakula, mavazi na makazi. Ikiwa hawezi kufanya kazi, ni wajibu wa hazina kutoa matumizi kwake.

4- Zaka na matumizi ya lazima: Zaka si hisani bali ni faradhi, inayokusanywa na dola na kutumika katika matumizi yake ya kisheria kwa maskini, wahitaji na wenye madeni. Ni chombo cha usambazaji chenye ufanisi ambacho kinarudisha fedha katika mzunguko wa maisha katika jamii.

Pamoja na motisha ya kazi yenye tija na kuzuia unyonyaji, na kuhimiza uwekezaji wa rasilimali katika miradi yenye manufaa ya kweli kama vile viwanda vizito na vya kijeshi, si katika uvumi, mali isiyohamishika ya kifahari na miradi ya udanganyifu. Mbali na kudhibiti bei kwa usambazaji na mahitaji halisi, si kwa ukiritimba au uelekezi.

Dola ya Ukhalifa kwa misingi ya unabii ndiyo pekee inayoweza kutumia hukumu hizi kivitendo, kwa sababu inajengwa kwa misingi ya itikadi ya Kiislamu, na lengo lake ni kutunza masuala ya watu, si kukusanya fedha zao. Katika kivuli cha Ukhalifa, hakuna riba, hakuna mikopo yenye masharti, na hakuna uuzaji wa utajiri wa umma kwa wageni, lakini rasilimali zinasimamiwa kwa njia ambayo inakidhi maslahi ya taifa, na hazina inachukua jukumu la kufadhili huduma za afya, elimu na vifaa vya umma kutoka kwa rasilimali za serikali, kharaji, anfal na mali ya umma.

Ama maskini, mahitaji yao ya msingi yanahakikishwa mmoja mmoja, si kupitia sadaka za muda mfupi bali kama haki ya kisheria iliyohakikishwa. Kwa hiyo, kupambana na umaskini katika Uislamu si kauli mbiu ya kisiasa, bali ni mfumo kamili wa maisha ambao unasimamisha haki, unazuia dhuluma na unarudisha utajiri kwa wenyewe.

Kuna umbali mkubwa kati ya hotuba rasmi na ukweli uliopo ambao haujafichwa kwa mtu yeyote. Wakati serikali inaimba sifa za miradi yake "mikubwa" na "mwanzo wa kweli," mamilioni ya Wamisri wanaishi chini ya mstari wa umaskini, wanakabiliwa na bei ghali, ukosefu wa ajira na ukosefu wa matumaini. Ukweli ni kwamba mateso haya hayatatoweka mradi Misri inaendelea katika njia ya ubepari, inatoa uchumi wake kwa watoa riba na kujisalimisha kwa sera za taasisi za kimataifa.

Mgogoro na matatizo ya Misri ni matatizo ya kibinadamu na si ya kimwili, na yanahusiana na hukumu za kisheria zinazoonyesha jinsi ya kushughulikia na kutibu kwa misingi ya Uislamu. Suluhisho ni rahisi kuliko kufumba macho, lakini zinahitaji usimamizi mwaminifu ambao una utashi huru wa kutaka kutembea katika njia sahihi na kutaka mema kwa Misri na watu wake kwa kweli. Wakati huo, usimamizi huu unapaswa kukagua mikataba yote iliyoandaliwa hapo awali na ambayo imefanywa na makampuni yote ambayo yanakiritimba mali ya nchi na kile kilicho cha mali yake ya umma, hasa makampuni ya uchimbaji wa gesi, mafuta, dhahabu na madini mengine na utajiri. Wanapaswa kuwafukuza makampuni hayo yote kwa sababu asili yao ni makampuni ya kikoloni ambayo yanapora utajiri wa nchi, kisha wanapaswa kuunda agano jipya linalotegemea kuwawezesha watu kupata utajiri wa nchi na kuanzisha au kukodisha makampuni ambayo yanahusika na uzalishaji wa utajiri kutoka kwa vyanzo vya mafuta, gesi, dhahabu na madini mengine na kusambaza upya utajiri huu kwa watu. Wakati huo, watu wataweza kulima ardhi iliyokufa ambayo serikali itawawezesha kuitumia kwa haki yao ndani yake, na pia wataweza kutengeneza kile kinachopaswa kutengenezwa ili kuinua uchumi wa Misri na kuwatosheleza watu wake, na serikali itawaunga mkono katika suala hili. Yote haya si ndoto, si vigumu kutokea, wala si mradi ambao tunaweka kwa majaribio ambayo yanaweza kufanikiwa au kushindwa, lakini ni hukumu za kisheria ambazo ni muhimu na za lazima kwa dola na raia. Hairuhusiwi dola kutoa utajiri wa nchi ambao ni mali ya watu kwa madai ya mikataba iliyoidhinishwa na kuungwa mkono na sheria za kimataifa zisizo za haki, na hairuhusiwi kuwazuia watu, lakini inapaswa kukata kila mkono unaoenea na kupora utajiri wa watu. Hivi ndivyo Uislamu unavyotoa na lazima utekelezwe, lakini haitekelezwi kwa kutengwa na mifumo mingine ya Uislamu, bali haitekelezwi ila kupitia dola ya Ukhalifa Rashidun kwa misingi ya unabii. Dola hii ambayo chama cha Hizb ut-Tahrir kina wasiwasi nayo na kinaialika, na kinaialika Misri na watu wake, watu na jeshi, kufanya kazi nayo kwa ajili yake. Mungu anaweza kuandika ushindi kutoka kwake, ili tuweze kuuona kama ukweli unaoinua Uislamu na watu wake. Ee Mungu, hivi karibuni na si kuchelewa.

﴿Na lau kwamba watu wa miji wangeamini na wakamcha Mungu, tungewafungulia baraka kutoka mbinguni na ardhini﴾

Imeandikwa kwa Ofisi ya Habari Kuu ya Hizb ut-Tahrir

Saeed Fadl

Mwanachama wa Ofisi ya Habari ya Hizb ut-Tahrir katika jimbo la Misri

Tazama Asili