July 12, 2025

UTHIBITISHO WA TAIFA? AU TAIFA LISILO NA UTHIBITISHO?!

UTHIBITISHO WA TAIFA? AU TAIFA LISILO NA UTHIBITISHO?!

Katika mwaka wa kumi na tatu wa utume, wawakilishi wa kabila la Aus na Khazraj waliokuja kutoka Yathrib kwenda Makka walimpa Mtume ﷺ ahadi ya utawala, vita na utiifu. Basi Mtume ﷺ alihama kwenda kwao ili kupokea utawala kutoka kwao kwa mujibu wa ahadi hiyo. Na kwa kufika kwake ﷺ Madina na kuanza kwake hatua za utawala na mamlaka, lilianzishwa taifa la kwanza la Kiislamu, juu ya msingi mpya ambao ni itikadi ya Kiislamu, na akaanza ﷺ kulinda maslahi ya raia wake kwa sharia ya Mwenyezi Mungu ambayo ilianza kushuka na kuwepo kwa taifa hili, baada ya kuwa hakuna kilichoteremshwa kabla yake ila kidogo. Basi ulimwengu ulianza kulifahamu taifa jipya, lenye utambulisho mpya wa kistaarabu, na jamii yenye mfumo mpya wa maisha. Na macho ya ulimwengu yalizidi kuvutiwa na taifa hili kila lilipoongezeka kupanuka kwake, ambako kulifikia katika zama za dola ya Khilafa India na mipaka ya China mashariki, na kingo za Atlantiki magharibi, na mipaka ya Ufaransa kutoka upande wa Andalusia. Na ilikuwa ni kutokana na nguvu ya ustaarabu wa Kiislamu kwamba iliweza kuvutia idadi hiyo kubwa ya watu. Walikuwa watu wenye dini nyingi, tamaduni tofauti, lugha tofauti, sheria tofauti, rangi na asili nyingi, na walikuwa na mitindo tofauti ya maisha. Kwa hiyo, watu hawa walikuwa wametawanyika kati ya "utambulisho" ambao hauwezi kuhesabika. Hata hivyo, Uislamu, kwa kukubaliana kwake na fitra ya kibinadamu na ushawishi wake kwa akili, uliweza kuwachanganya wote katika chungu kimoja. Baada ya kuamini na kukubali Uislamu, waliacha dini, tamaduni, sheria na mitindo yao ya maisha ya awali, bali wengi wao waliacha lugha zao za asili, na ustaarabu wa Kiislamu ulifuta kurasa za ustaarabu wao wa zamani, wakawa umma mmoja, wakaweka mfumo wa ustaarabu mmoja, wakaunganishwa katika mtindo mmoja wa maisha, na wakakubali mfumo mmoja wa kisheria ambao ni sharia ya Kiislamu, bila ya tofauti za asili zao na historia yao tofauti na mazingira yao ya kijiografia na hali ya hewa tofauti kuleta kikwazo chochote. Basi umma wa Kiislamu katika upana wake mkubwa huu ulitambulishwa kwa utambulisho mmoja ambao ni Uislamu. Uislamu pekee ndio utambulisho wa watu hawa wote baada ya kuwa umma mmoja ambao ni umma wa Kiislamu.

Uislamu ndio uliowapa wao dhana kamili kuhusu maisha ya dunia na yaliyotangulia na yaliyofuata na kuhusu uhusiano wake na yaliyotangulia na yaliyofuata, na ndio uliowapa maana ya kuwepo kwao katika maisha haya, na ndio uliowaelezea maana ya kuishi na lengo lake, na ndio uliowatambulisha na dhana ya furaha, na ndio uliowapa dhana za kheri na shari na kipimo cha uzuri na ubaya katika matendo, na ndio uliowaweka juu ya sheria ya amri, basi walijitosheleza nayo na sheria za watungaji, na ndio uliofanya uhusiano wa udugu wa Kiislamu kuwa badala ya uhusiano wa kitaifa, kikabila, lugha, uzalendo, na ushabiki mwingine, na walikuwa kwa neema ya Mwenyezi Mungu ndugu. Basi Uislamu haukuacha nafasi baada ya haya yote kwa utambulisho mwingine isipokuwa utambulisho wake, basi alikuwa Mquraishi, Aus, Khazraj, mweusi, mweupe, Mwarabu na asiye Mwarabu, ikiwa yeyote kati yao aliulizwa kuhusu utambulisho wake, alisema mimi ni Muislamu.

Utambulisho huu ambao Waislamu walikuwa nao na walijitambulisha nao kwa mamia ya miaka, mpaka vichwa vyao vilipopata uchafu wa ustaarabu wa Magharibi. Basi kundi la Waislamu lilichafuliwa na uchafu wa utaifa wa Kituruki, kisha wengine wakachafuliwa na uchafu wa utaifa wa Kiarabu, basi wengi wao waligawanyika na mwanzo wa karne ya ishirini katika kundi linaloenzi "utambulisho wa kitaifa wa Kituruki" na wengine wanaenzi "utambulisho wa kitaifa wa Kiarabu". Baada ya kuporomoka kwa dola ya Kiislamu na kuanguka kwa nchi nyingi za Waislamu chini ya uvamizi wa kafiri mkoloni, alifuata kanuni yake ya kikoloni "gawanya utawale" ili kuvunja nchi za Kiislamu, haswa nchi za Kiarabu, katika mataifa madogo. Na ili kuimarisha mataifa haya bandia juu ya ardhi, na kuimarisha uhalali wake ndani ya vichwa na nafsi, alikusudia kuanzisha "utambulisho" mpya kwa kila moja yao ambayo ingegawanya umma wenye "utambulisho" mmoja katika "utambulisho" tofauti. Baada ya kudhalilisha "utambulisho wa Kituruki na Kiarabu" aliifuata kwa "utambulisho wa Kikurdi", na "utambulisho wa Kiajemi", kisha akachimba kwa Wamisri "utambulisho wa Firauni", na kwa Wasiria "utambulisho wa Kiaramu", na kwa Wairaqi "utambulisho wa Babeli", na kwa W لبنانian "utambulisho wa Kifeniki", na kwa Wakurdi "utambulisho wa Kikurdi", na kwa W Tunisia "utambulisho wa Carthage Kifeniki", kisha wakachochea katika Berber kile walichokiita "utambulisho wa Amazigh". Na kafiri mkoloni alifanya bendera za mataifa hayo na yale yaliyomo ndani yake ya itikadi na alama za "utambulisho wa kuona" kwa kila moja yao, bali akaongeza juu yake "utambulisho wa kusikia" ambayo ni nyimbo za taifa, na "utambulisho wa kihistoria" kwani alianzisha kwa kila taifa historia maalum ambayo inalitenganisha na "utambulisho wake wa kihistoria" wa Kiislamu, basi alimhusisha kila mmoja wao na ustaarabu ulioharibika ambao ulipitia nchi yake kabla ya historia yake ya Kiislamu. Hivyo aliufanya umma wenye "utambulisho mmoja" kuwa mataifa yenye "utambulisho tofauti", na walikuwa wafungwa wa magereza haya yanayoitwa mataifa, kila mmoja wao anajitambulisha kama Msiria, Mairaqi, Mlebanon, Mmisri, Mpalestina, au Myordani, baada ya wote kujitambulisha kama Waislamu "utambulisho wao wa Kiislamu", na kwamba wao ni wa ustaarabu mmoja ambao ni ustaarabu wa Kiislamu.

Wakati mapinduzi ya Sham yalipoanza miaka kumi na nne iliyopita, waasi wake waliokuwa wamezinduliwa kutoka misikitini walibeba itikadi za Kiislamu zinazoonyesha "utambulisho" wao wa kweli, na watu wote wa Syria na wale waliowaunga mkono waliifuata, na walitoa roho zao, damu zao na mali zao kwa ajili yake: "Ni kwa ajili ya Mwenyezi Mungu, ni kwa ajili ya Mwenyezi Mungu", "Hakuna mashariki wala magharibi, Uislamu, Uislamu", "Kiongozi wetu milele, bwana wetu Muhammad", "Watu wanataka kutawaliwa na sheria ya Mwenyezi Mungu". Mara tu makundi yaliyobeba anwani za kitaifa na za kilimwengu yalipotea ili waasi wafuate makundi ambayo yanatangaza "utambulisho wa Kiislamu" na kutangaza kwamba lengo lao ni kuanzisha mfumo wa Kiislamu juu ya magofu ya mfumo wa kikafiri wa Baath Asad, na kukumbatia wapiganaji kutoka pande zote za nchi za Kiislamu ambao walikuja wakifurahi kama Waislamu wengi katika pande zote za dunia karibu na kuanzishwa kwa dola ya Kiislamu katika makao ya waumini huko Sham. Na kikundi kile kile ambacho kilichukua mamlaka huko Damascus baada ya kuanguka kwa dikteta, mwanzo wake na kwa miaka mingi kilikuwa kikundi cha wapiganaji kinachotangaza mradi wa kisiasa wa Kiislamu, bali mara nyingi kilishambulia baadhi ya makundi ya uasi na kupigana nayo kwa kisingizio cha kupotoka kwake kutoka kwa mradi wa Kiislamu na uaminifu wake kwa serikali za kikanda au kushughulika kwake na mataifa makubwa. Lakini mshtuko ulikuwa kwamba wakati alipochukua utawala, alibatilisha uzi wake baada ya nguvu, na akageuka dhidi ya ahadi zake na itikadi zake, na akaimarisha mfumo wa kilimwengu, na akashirikiana na nchi na serikali zenye uadui mkali kwa umma, wakati huo huo nchi hizi zinafanya mauaji mabaya zaidi dhidi ya Waislamu huko Gaza. Na siku chache zilizopita alitufurahisha kwa kutangaza kile alichokiita kwa uwongo "utambulisho wa kuona" wa Syria mpya. Je, tangazo hili linaashiria nini?

Ingelikuwa rahisi zaidi na nyepesi zaidi ikiwa tangazo hili jipya lingelikuwa halina neno "utambulisho". Kukubali neno "utambulisho" hakukuja bure, bali lilikuja kubeba maana hatari sana. Kwani ilikuja kukata njia ya kutangaza "utambulisho" wa kweli wa watu wa Syria na Waislamu wengine ulimwenguni kote, pamoja na kwamba ilipitishwa kwa kutegemea ukosefu wa uelewa wa watu wa Syria kwa ujumla na Waislamu kwa ujumla ulimwenguni wa maana ya neno hili: "Utambulisho".

"Utambulisho" ni neno la kisasa, ambalo kwa mujibu wake limetafsiriwa kama "tabia, sifa, itikadi na maadili tofauti ambayo yanatambulisha mtu au kikundi, na kuunda utofauti wao na hisia zao za ubinafsi". Na alieleza Sharif Al-Jurjani katika kitabu chake cha ufafanuzi kwamba ni "ukweli kamili unaojumuisha ukweli, ujumuishaji wa kiini kwenye mti". Kwa hivyo, "utambulisho wa serikali" unaundwa na: itikadi ambayo ilianzishwa juu yake, mtazamo wake juu ya maisha, ustaarabu ambao inahusiana nayo, umma ambao inawakilisha, mfumo wake wa kisheria ambao unasimamia mahusiano ya watu ndani yake, na ujumbe ambao inabeba kwa ubinadamu. Na "utambulisho" huu haujaonyeshwa kwa picha ya ndege. Na mbaya zaidi ya hayo ni kwamba alama ambazo picha hii inajumuisha zinaelezewa kwa njia ambayo inavuruga akili kutoka kwa "utambulisho wa Kiislamu". Nyota tatu ni nyota za bendera ya kitaifa ya Syria ambayo iliyokubaliwa na kamishna mkuu wa uvamizi wa Ufaransa Henri Ponsot mwaka 1932 BK. Na alama zingine zote zinaashiria maeneo ya kijiografia ya jimbo hili la kitaifa, na mgawanyiko wake wa kiutawala, ambayo ni mikoa yake! Na ni jambo la ujinga sana kwamba mgawanyiko wa kiutawala wa jimbo fulani unahesabiwa kuwa sehemu ya "utambulisho" wake! Na hatari zaidi katika kuelezea alama hii ni kile ambacho mtawala wa serikali alisema katika hotuba yake katika hafla ya kutangaza "utambulisho" huu bandia.

Jambo muhimu zaidi ambalo lilitajwa katika hotuba ya mtawala mpya wa Syria na hatari zaidi ni kuhusisha "utambulisho" wa watu wa Syria na ustaarabu wa kabla ya Uislamu kwa maelfu ya miaka! Kwa hiyo, ustaarabu wao si ustaarabu wa Kiislamu, na "utambulisho" wao hautokani na Uislamu, lakini "utambulisho" wao ni matokeo ya ustaarabu mbalimbali ambao wamefuatana katika ardhi ya Sham kwa maelfu ya miaka, bila kujali "utambulisho" wa ustaarabu huu wa kidini, kiitikadi, kitamaduni na kisheria... Kwa maoni yake, utambulisho ni "utambulisho wa kijiografia na kihistoria", sehemu ya Uislamu, utamaduni na sheria ndani yake ni kwamba ni mojawapo ya pete zake na baadhi ya vipengele vyake si zaidi au chini, na kile kinachoonyesha maana hii ni maneno yake yaliyochaguliwa kwa uangalifu kuhusu "Syria kupitia historia", na "tofauti zake za kitamaduni", na "tabia ya Syria", badala ya Uislamu kuwa "utambulisho wake, utamaduni wake, ustaarabu wake na utu wake". Kisha, marudio ya maneno kama vile "watu wa Syria" na kwamba "utambulisho mpya" ni "utambulisho wa watu hawa" ni uthibitisho mwingine wa "utambulisho maalum" kwa watu wa Syria bila watu wengine, ingawa Mwenyezi Mungu aliamua na Mtume wake ﷺ kwamba Waislamu wote ni umma bila watu wengine. Basi "utambulisho" wao ni mmoja ambao ni "utambulisho wa Kiislamu", na "utu" wao ni mmoja ambao ni "utu wa Kiislamu", na ikiwa wanaanzisha serikali katika wilaya mojawapo, lazima wafanye kazi ya kuambatisha wilaya zingine kwake ili Waislamu wote wawe umma mmoja, katika serikali moja na chini ya bendera moja.

Na moja ya misamiati hatari zaidi ambayo ilikuja katika hotuba ya mtawala wa Syria ni msemo "Mwanadamu wa Syria"! Hii ni misemo hatari zaidi ambayo hata wasomi wengi, wanasiasa wa kilimwengu na watu wa Magharibi wanakataa. Aina hii ya misemo hutumiwa tu na wanabaguzi wa rangi na wanataifa ambao huainisha watu kulingana na ushirika wao wa kikabila. Ni usemi wa Wanazi waliosema juu ya "Mwanadamu wa Aryan bora", na usemi wa Wazayuni wanaozungumza juu ya Waebrania, watu waliochaguliwa wa Mwenyezi Mungu! Je, Mwenyezi Mungu ameumba mtu wa Syria na mwingine wa Lebanon na mwingine wa Palestina na mwingine wa Yordani na mwingine wa Iraq...?! Yuko wapi mtawala wa Syria kutoka kwa kauli ya Mwenyezi Mungu: ﴿Hakika Waumini ni ndugu﴾, na kutoka kwa kauli ya Mtume ﷺ: «Enyi watu, hakika Mola wenu ni mmoja, na baba yenu ni mmoja, hakika hakuna ubora wa Mwarabu juu ya asiye Mwarabu, wala wa asiye Mwarabu juu ya Mwarabu, wala mwekundu juu ya mweusi, wala mweusi juu ya mwekundu ila kwa uchaji Mungu...»?!

Ukweli ni kwamba mtawala wa Syria aliposema kwamba "utambulisho wa serikali yake" unachukua sifa zake kutoka kwa ndege mwindaji alikuwa muwazi kwamba alitaka serikali yake iwe "haina utambulisho". Hakuna serikali ambayo imewahi kufafanua "utambulisho" wake au "utambulisho wa watu wake" na ufafanuzi kama: nguvu, azimio, kasi, ustadi, macho makali, uwindaji wa akili, uvumbuzi katika utendaji, ujanja mzuri, kuogelea angani, kuruka juu, ustadi katika uwindaji, taaluma ya kushambulia, kulinda familia, madini safi! Bali kwa uwazi kabisa; Lau angeisoma jahili kama vile Antarah bin Shaddad, Hatim Al-Tai na Saif bin Dhi Yazan sifa hizi, angeweza kuzipata kuwa maelezo sahihi zaidi ya sifa zake na sifa za kila Mwarabu shujaa mwenye uanaume kutoka kwa Waarabu wa zama za ujahili kabla ya kushuka kwa wahyi kwa muhuri wa Manabii ﷺ. Ikiwa huu ndio "utambulisho", basi Mwenyezi Mungu alimtuma Mtume wake ﷺ kwa ajili gani? Na kwa ajili gani ﷺ alianzisha serikali yenye "utambulisho" mtukufu na adhimu zaidi na kupigana nayo Waarabu waliobeba katika madini yao vipengele vya "utambulisho" wenu huu mtupu, kisha akapigana na mataifa yenye "utambulisho" tofauti ili kuinua "utambulisho" mmoja katika ardhi ya Mwenyezi Mungu, ambao ni "utambulisho wa Kiislamu"?! Au mmesahau kauli ya Mwenyezi Mungu: ﴿Rangi ya Mwenyezi Mungu, na nani aliye mzuri zaidi kuliko Mwenyezi Mungu kwa rangi? Na sisi tunamuabudu Yeye﴾?! Hakika sisi ni wa Mwenyezi Mungu na kwake tutarejea.

Imeandikwa na Ofisi ya Habari Kuu ya Hizb ut-Tahrir

Ahmad Al-Qassas

Mjumbe wa Ofisi ya Habari Kuu ya Hizb ut-Tahrir

More from null

November 16, 2025

Msidanganyike na Majina, Muhimu ni Msimamo Sio Nasaba

Msidanganyike na Majina, Muhimu ni Msimamo Sio Nasaba

Kila mara tunapoletewa "nembo mpya" yenye mizizi ya Kiislamu au sura za Mashariki, Waislamu wengi hushangilia, na matumaini hujengwa juu ya udanganyifu unaoitwa "uwakilishi wa kisiasa" katika mfumo wa kikafiri ambao hautambui Uislamu kama hukumu, itikadi, au sheria.

Sote tunakumbuka furaha kubwa iliyoenea katika hisia za wengi wakati Obama aliposhinda mwaka 2008. Yeye ni mtoto wa Kenya, na ana baba Muislamu! Hapa baadhi walidhani kuwa Uislamu na Waislamu wamekaribia ushawishi wa Kimarekani, lakini Obama alikuwa mmoja wa marais waliowaumiza Waislamu zaidi, kwani aliharibu Libya, alichangia janga la Syria, na aliwasha moto Afghanistan na Iraq na ndege zake na askari, na hata alikuwa mtoaji damu nchini Yemen kupitia zana zake, na enzi yake ilikuwa muendelezo wa uadui uliopangwa dhidi ya umma.

Leo, tukio hilo linajirudia, lakini kwa majina mapya. Zohran Mamdani anasherehekewa kwa sababu yeye ni Muislamu, mhamiaji, na kijana, kana kwamba yeye ndiye mwokozi! Lakini wachache tu wanaangalia misimamo yake ya kisiasa na kiitikadi. Mtu huyu ni miongoni mwa wafuasi wakubwa wa mashoga, na anashiriki katika shughuli zao, na anazingatia upotovu wao kama haki za binadamu!

Ni aibu gani hii ambayo watu wanatundika matumaini yao?! Je, haikuwa marudio ya kukata tamaa ile ile ya kisiasa na kiitikadi ambayo umma umeingia mara kwa mara?! Ndiyo, kwa sababu unavutia umbo, si kiini! Unadanganywa na tabasamu, na unashughulika na hisia, si itikadi, na kwa majina, si dhana, na kwa alama, si kanuni!

Mvuto huu kwa maumbo na majina ni matokeo ya kukosekana kwa ufahamu wa kisiasa wa kisheria, kwa sababu Uislamu haupimwi kwa asili, jina, au rangi, lakini kwa kuzingatia kanuni ya Uislamu kikamilifu; kama mfumo, itikadi, na sheria. Na haina thamani Muislamu ambaye hahukumu kwa Uislamu wala kuutetea, bali anatii mfumo wa kibepari wa kikafiri, na anahalalisha ukafiri na upotovu kwa jina la "uhuru".

Na Waislamu wote waliofurahia ushindi wake na wakadhani kwamba yeye ni mbegu ya kheri au mwanzo wa kuamka, wajue kwamba kuamka hakutoki ndani ya mifumo ya ukafiri, wala kwa zana zake, wala kupitia masanduku yake ya kura, wala chini ya paa la katiba zake.

Yeyote anayejitokeza kupitia mfumo wa kidemokrasia, na anaapa kuheshimu sheria zake, kisha anatetea ushoga na kuusherehekea, na anatoa wito kwa mambo yanayomkasirisha Mungu, basi yeye si msaidizi wa Uislamu wala tumaini la umma, bali ni chombo cha kung'arisha na kufifisha, na uwakilishi bandia ambao hauna maana.

Yanayoitwa mafanikio ya kisiasa katika nchi za Magharibi kwa baadhi ya watu wenye majina ya Kiislamu, ni makombo tu yanayotolewa kama dawa za maumivu kwa umma, ili kuwaambia: Angalieni, mabadiliko yanawezekana kupitia mifumo yetu.

Kwa hiyo, ukweli wa "uwakilishi" huu ni nini?

Nchi za Magharibi hazifungui milango ya utawala kwa Uislamu, bali zinaifungua tu kwa wale wanaolingana na maadili na mawazo yao. Na mtu yeyote anayeingia katika mfumo wao lazima akubali katiba yao, na sheria zao zilizowekwa, na kukataa hukumu ya Uislamu, ikiwa atakubali hilo, basi atakuwa mfano unaokubalika, ama Muislamu wa kweli, basi anakataliwa nao kutoka mizizi yake.

Kwa hiyo, Zohran Mamdani ni nani? Na kwa nini udanganyifu huu unatengenezwa?

Yeye ni mtu anayebeba jina la Kiislamu lakini anakumbatia ajenda potofu inayopingana kabisa na maumbile ya Uislamu, kutoka kuunga mkono mashoga, na kukuza kile kinachoitwa "haki zao", na yeye ni mfano hai wa jinsi nchi za Magharibi zinavyotengeneza mifano yake: Muislamu kwa jina, mfuasi wa mrengo wa kulia kwa vitendo, mtumishi wa ajenda ya uliberali wa Magharibi, si zaidi. Bali kuushughulisha umma na njia yake halisi, hivyo badala ya kudai dola ya Kiislamu na ukhalifa, wanashughulika na viti vya bunge na nyadhifa katika mifumo ya ukafiri! Na badala ya kuelekea ukombozi wa Palestina, wanamngoja yule "anayetetea Gaza" kutoka ndani ya Congress ya Marekani au Bunge la Ulaya!

Ukweli wa mambo ni kwamba huu ni upotoshaji wa njia ya kweli ya mabadiliko, ambayo ni kuanzisha Ukhalifa Rashid kwa njia ya unabii, ambao unaheshimu bendera ya Uislamu, unatekeleza sheria ya Mungu, na unaunganisha umma nyuma ya Khalifa mmoja ambaye anapigana kutoka nyuma yake na anaogopwa.

Basi msidanganyike na majina, wala msifurahie wale wanaohusiana nanyi kwa sura na kupingana nanyi kwa maudhui, si kila anayebeba jina Said au Ali au Zohran yuko katika njia ya Nabii wetu Muhammad ﷺ.

Na jueni kwamba mabadiliko hayatoki ndani ya mabunge ya ukafiri, bali kutoka kwa majeshi ya umma ambayo wakati wake umefika wa kusonga, na kutoka kwa vijana wake wenye ufahamu ambao wanafanya kazi usiku na mchana kupindua meza juu ya vichwa vya nchi za Magharibi na wasaidizi wake na wafuasi wasaliti katika nchi za Kiislamu na Waislamu.

Waislamu hawataamka kupitia uchaguzi wa demokrasia wala kupitia masanduku ya nchi za Magharibi, bali kwa kuamka halisi kwa msingi wa itikadi ya Kiislamu, kwa kuanzisha dola ya Ukhalifa Rashid ambayo inarejesha Uislamu mahali pake, na heshima ya Waislamu, na kuvunja udanganyifu wa demokrasia.

Msidanganyike na majina, wala msitundike matumaini yenu kwa watu binafsi katika mifumo ya ukafiri, bali rudini kwenye mradi wenu mkuu: kuanzisha upya maisha ya Kiislamu, hii pekee ndiyo njia ya heshima, ushindi na uwezeshaji.

Tukio hilo ni marudio ya kudhalilisha ya majanga ya zamani: alama bandia, uaminifu kwa mifumo ya Magharibi, na kupotoka kutoka kwa njia ya Uislamu. Na kila anayeshangilia njia hii, anapotosha umma. Kwa hiyo, rudini kwenye mradi wa Ukhalifa, na msiwaruhusu maadui wa Uislamu kuwatengenezea viongozi wenu na wawakilishi wenu. Heshima haiko katika viti vya demokrasia, bali katika kiti cha Ukhalifa ambao Hizb ut-Tahrir inaufanyia kazi na inaonya umma dhidi ya mporomoko huu wa kiitikadi na kisiasa. Hakuna wokovu kwetu isipokuwa kwa dola ya Ukhalifa, ambayo hairuhusu Waislamu kutawaliwa na mtu anayeabudu dini isiyo ya Uislamu, wala kwa anayehalalisha upotovu na ukengeufu, wala kwa anayeanzisha sheria kwa watu isipokuwa yale ambayo Mungu ameyateremsha.

Imeandikwa kwa ajili ya Radio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Abdul-Mahmoud Al-Amiri - Jimbo la Yemen

Tazama Asili

November 15, 2025

Misri Kati ya Slogani za Serikali na Ukweli Mchungu: Ukweli Kamili Kuhusu Umaskini na Sera za Kibepari

Misri Kati ya Slogani za Serikali na Ukweli Mchungu

Ukweli Kamili Kuhusu Umaskini na Sera za Kibepari

Tovuti ya Al-Ahram iliripoti Jumanne, Novemba 4, 2025, kwamba Waziri Mkuu wa Misri, katika hotuba aliyoitoa kwa niaba ya Rais katika Mkutano wa Pili wa Kimataifa wa Maendeleo ya Kijamii katika mji mkuu wa Qatar, Doha, alisema kwamba Misri inatumia mbinu kamili ya kukomesha umaskini katika aina zake zote na vipimo, ikiwa ni pamoja na "umasikini wa pande nyingi."

Kwa miaka mingi, karibu kila hotuba rasmi nchini Misri inajumuisha misemo kama vile "mbinu kamili ya kukomesha umaskini" na "mwanzo wa kweli wa uchumi wa Misri." Maafisa wanarudia kauli mbiu hizi katika mikutano na matukio, wakifuatana na picha za kupendeza za miradi ya uwekezaji, hoteli na resorts. Lakini ukweli, kama inavyoshuhudiwa na ripoti za kimataifa, ni tofauti kabisa. Umaskini nchini Misri bado ni jambo la kudumu, na hata linalozidi kuwa mbaya, licha ya ahadi za mara kwa mara za serikali za uboreshaji na uamsho.

Kulingana na ripoti za UNICEF, ESCWA na Shirika la Mpango wa Chakula Duniani kwa miaka ya 2024 na 2025, karibu mmoja kati ya Wamisri watano anaishi katika umaskini wa pande nyingi, yaani, amenyimwa zaidi ya kipengele kimoja cha vipengele muhimu vya maisha kama vile elimu, afya, makazi, kazi na huduma. Data pia inathibitisha kwamba zaidi ya 49% ya kaya zina shida ya kupata chakula cha kutosha, ambayo ni takwimu ya kushangaza inayoonyesha kina cha mzozo wa maisha.

Ama umaskini wa kifedha, yaani, kupungua kwa mapato ikilinganishwa na gharama za maisha, umeongezeka kwa kasi, kama matokeo ya mawimbi mfululizo ya mfumuko wa bei ambayo yamela mishahara ya watu, juhudi zao na akiba zao, hadi asilimia kubwa ya Wamisri wako chini ya mstari wa umaskini wa kifedha licha ya kufanya kazi daima.

Wakati serikali inazungumza juu ya mipango kama vile "Takaful na Karama" na "Maisha Bora," takwimu za kimataifa zinaonyesha kuwa programu hizi hazijabadilisha muundo wa umaskini kimsingi, lakini zimepunguzwa kwa suluhisho za muda mfupi ambazo zinafanana na tone linalomwagika jangwani. Vijijini mwa Misri, ambako zaidi ya nusu ya watu wanaishi, bado wanakabiliwa na huduma duni, ukosefu wa fursa za ajira bora, na miundombinu iliyochakaa. Ripoti ya ESCWA inathibitisha kwamba kunyimwa vijijini ni mara kadhaa zaidi kuliko mijini, ambayo inaonyesha usambazaji mbaya wa mali na kupuuzwa kwa muda mrefu kwa pembezoni.

Wakati Waziri Mkuu anamshukuru mwana wa nchi "ambaye amevumilia na serikali hatua za mageuzi ya kiuchumi," kwa kweli anakiri kuwepo kwa mateso ya kweli yanayotokana na sera hizo. Hata hivyo, kukiri huku hakufuatiwi na mabadiliko katika mbinu, lakini badala yake kuendelea zaidi katika njia ileile ya kibepari ambayo ilisababisha mgogoro huo.

Mageuzi hayo ya uwongo ambayo yalianza mwaka 2016 na mpango wa "uelezaji" na kuondoa ruzuku na kuongeza kodi, hayakuwa mageuzi bali yalikuwa ni kuwabebesha maskini gharama ya madeni na nakisi. Wakati maafisa wanazungumza juu ya "mwanzo," uwekezaji mkubwa unaelekezwa kwenye mali isiyohamishika ya kifahari na miradi ya utalii ambayo inawahudumia wamiliki wa mitaji, wakati mamilioni ya vijana hawapati fursa za kazi au makazi. Kwa hakika, miradi mingi kama hii, kama vile eneo la Alam El Roum huko Matrouh, ambalo uwekezaji wake unakadiriwa kuwa dola bilioni 29, ni ushirikiano wa kigeni wa kibepari ambao unachukua ardhi na utajiri na kuugeuza kuwa chanzo cha faida kwa wawekezaji, si chanzo cha riziki kwa watu.

Mfumo huo unashindwa si kwa sababu tu ni fisadi, bali kwa sababu unafuata misingi ya mawazo potofu, ambayo ni mfumo wa kibepari, ambao unafanya fedha kuwa mhimili wa sera zote za serikali. Ubepari unategemea uhuru kamili wa umiliki, na unaruhusu ukusanyaji wa mali mikononi mwa wachache wanaomiliki vyombo vya uzalishaji, wakati wengi hubeba mzigo wa kodi, bei na deni la umma.

Kwa hivyo, kile kinachoitwa "mipango ya ulinzi wa jamii" ni jaribio tu la kupamba uso wa kikatili wa ubepari, na kurefusha maisha ya mfumo usio wa haki ambao unazingatia matajiri na kukusanya kutoka kwa maskini. Badala ya kushughulikia asili ya ugonjwa; yaani, ukiritimba wa utajiri na utegemezi wa uchumi kwa taasisi za kimataifa, inatosha kusambaza makombo ya misaada ya fedha, ambayo haiondoi umaskini wala kuhifadhi heshima.

Huduma si ihsani kutoka kwa mtawala kwa raia, lakini wajibu wa kisheria, na jukumu ambalo Mungu atamwajibisha nalo katika dunia hii na akhera. Kinachotokea leo ni kupuuzwa kwa makusudi kwa masuala ya watu, na kuachwa kwa wajibu wa utunzaji kwa ajili ya mikopo yenye masharti kutoka kwa Shirika la Fedha la Kimataifa na Benki ya Dunia.

Serikali imekuwa mwasuluhishi kati ya maskini na mdaiwa wa kigeni, ikitoza kodi, kupunguza ruzuku na kuuza mali ya umma ili kuziba nakisi iliyoenea iliyoundwa na mfumo wa kibepari wenyewe. Katika haya yote, dhana za kisheria ambazo zinadhibiti uchumi hazipo, kama vile kukataza riba, kuzuia umiliki wa mali ya umma na watu binafsi, na wajibu wa kutoa matumizi kwa raia kutoka hazina ya Waislamu.

Uislamu umetoa mfumo kamili wa kiuchumi ambao unashughulikia umaskini kutoka kwa mizizi yake, si kwa msaada wa fedha tu au miradi ya urembo. Mfumo huu unategemea misingi thabiti ya kisheria, muhimu zaidi ambayo ni:

1- Kukataza riba na madeni ya riba ambayo yanaifunga nchi na kumaliza rasilimali zake. Kwa kutoweka kwa riba, utegemezi wa uchumi kwa taasisi za kimataifa utatoweka, na uhuru wa kifedha utarudishwa kwa taifa.

2- Kufanya umiliki kuwa aina tatu:

Umiliki wa mtu binafsi: kama vile nyumba, maduka na mashamba binafsi...

Umiliki wa umma: unajumuisha utajiri mkuu kama vile mafuta, gesi, madini na maji...

Umiliki wa dola: kama vile ardhi ya fai, rikazi na kharaji...

Kwa usambazaji huu, haki inapatikana, kwani kundi dogo linazuiwa kukiritimba rasilimali za taifa.

3- Kuhakikisha kutosha kwa kila mtu kutoka kwa raia: Dola inahakikisha kila mtu katika utunzaji wake mahitaji yake ya msingi ya chakula, mavazi na makazi. Ikiwa hawezi kufanya kazi, ni wajibu wa hazina kutoa matumizi kwake.

4- Zaka na matumizi ya lazima: Zaka si hisani bali ni faradhi, inayokusanywa na dola na kutumika katika matumizi yake ya kisheria kwa maskini, wahitaji na wenye madeni. Ni chombo cha usambazaji chenye ufanisi ambacho kinarudisha fedha katika mzunguko wa maisha katika jamii.

Pamoja na motisha ya kazi yenye tija na kuzuia unyonyaji, na kuhimiza uwekezaji wa rasilimali katika miradi yenye manufaa ya kweli kama vile viwanda vizito na vya kijeshi, si katika uvumi, mali isiyohamishika ya kifahari na miradi ya udanganyifu. Mbali na kudhibiti bei kwa usambazaji na mahitaji halisi, si kwa ukiritimba au uelekezi.

Dola ya Ukhalifa kwa misingi ya unabii ndiyo pekee inayoweza kutumia hukumu hizi kivitendo, kwa sababu inajengwa kwa misingi ya itikadi ya Kiislamu, na lengo lake ni kutunza masuala ya watu, si kukusanya fedha zao. Katika kivuli cha Ukhalifa, hakuna riba, hakuna mikopo yenye masharti, na hakuna uuzaji wa utajiri wa umma kwa wageni, lakini rasilimali zinasimamiwa kwa njia ambayo inakidhi maslahi ya taifa, na hazina inachukua jukumu la kufadhili huduma za afya, elimu na vifaa vya umma kutoka kwa rasilimali za serikali, kharaji, anfal na mali ya umma.

Ama maskini, mahitaji yao ya msingi yanahakikishwa mmoja mmoja, si kupitia sadaka za muda mfupi bali kama haki ya kisheria iliyohakikishwa. Kwa hiyo, kupambana na umaskini katika Uislamu si kauli mbiu ya kisiasa, bali ni mfumo kamili wa maisha ambao unasimamisha haki, unazuia dhuluma na unarudisha utajiri kwa wenyewe.

Kuna umbali mkubwa kati ya hotuba rasmi na ukweli uliopo ambao haujafichwa kwa mtu yeyote. Wakati serikali inaimba sifa za miradi yake "mikubwa" na "mwanzo wa kweli," mamilioni ya Wamisri wanaishi chini ya mstari wa umaskini, wanakabiliwa na bei ghali, ukosefu wa ajira na ukosefu wa matumaini. Ukweli ni kwamba mateso haya hayatatoweka mradi Misri inaendelea katika njia ya ubepari, inatoa uchumi wake kwa watoa riba na kujisalimisha kwa sera za taasisi za kimataifa.

Mgogoro na matatizo ya Misri ni matatizo ya kibinadamu na si ya kimwili, na yanahusiana na hukumu za kisheria zinazoonyesha jinsi ya kushughulikia na kutibu kwa misingi ya Uislamu. Suluhisho ni rahisi kuliko kufumba macho, lakini zinahitaji usimamizi mwaminifu ambao una utashi huru wa kutaka kutembea katika njia sahihi na kutaka mema kwa Misri na watu wake kwa kweli. Wakati huo, usimamizi huu unapaswa kukagua mikataba yote iliyoandaliwa hapo awali na ambayo imefanywa na makampuni yote ambayo yanakiritimba mali ya nchi na kile kilicho cha mali yake ya umma, hasa makampuni ya uchimbaji wa gesi, mafuta, dhahabu na madini mengine na utajiri. Wanapaswa kuwafukuza makampuni hayo yote kwa sababu asili yao ni makampuni ya kikoloni ambayo yanapora utajiri wa nchi, kisha wanapaswa kuunda agano jipya linalotegemea kuwawezesha watu kupata utajiri wa nchi na kuanzisha au kukodisha makampuni ambayo yanahusika na uzalishaji wa utajiri kutoka kwa vyanzo vya mafuta, gesi, dhahabu na madini mengine na kusambaza upya utajiri huu kwa watu. Wakati huo, watu wataweza kulima ardhi iliyokufa ambayo serikali itawawezesha kuitumia kwa haki yao ndani yake, na pia wataweza kutengeneza kile kinachopaswa kutengenezwa ili kuinua uchumi wa Misri na kuwatosheleza watu wake, na serikali itawaunga mkono katika suala hili. Yote haya si ndoto, si vigumu kutokea, wala si mradi ambao tunaweka kwa majaribio ambayo yanaweza kufanikiwa au kushindwa, lakini ni hukumu za kisheria ambazo ni muhimu na za lazima kwa dola na raia. Hairuhusiwi dola kutoa utajiri wa nchi ambao ni mali ya watu kwa madai ya mikataba iliyoidhinishwa na kuungwa mkono na sheria za kimataifa zisizo za haki, na hairuhusiwi kuwazuia watu, lakini inapaswa kukata kila mkono unaoenea na kupora utajiri wa watu. Hivi ndivyo Uislamu unavyotoa na lazima utekelezwe, lakini haitekelezwi kwa kutengwa na mifumo mingine ya Uislamu, bali haitekelezwi ila kupitia dola ya Ukhalifa Rashidun kwa misingi ya unabii. Dola hii ambayo chama cha Hizb ut-Tahrir kina wasiwasi nayo na kinaialika, na kinaialika Misri na watu wake, watu na jeshi, kufanya kazi nayo kwa ajili yake. Mungu anaweza kuandika ushindi kutoka kwake, ili tuweze kuuona kama ukweli unaoinua Uislamu na watu wake. Ee Mungu, hivi karibuni na si kuchelewa.

﴿Na lau kwamba watu wa miji wangeamini na wakamcha Mungu, tungewafungulia baraka kutoka mbinguni na ardhini﴾

Imeandikwa kwa Ofisi ya Habari Kuu ya Hizb ut-Tahrir

Saeed Fadl

Mwanachama wa Ofisi ya Habari ya Hizb ut-Tahrir katika jimbo la Misri

Tazama Asili