"من سيوقف الإبادة الجماعية ضد مسلمي الروهينجا؟"
خطاب د. نسرين نواز، مديرة القسم النسائي في المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
(ألقي أمام سفارة بنغلاديش في لندن في 9 أيلول/سبتمبر 2017)
(مترجم)
الإخوة والأخوات الأعزاء،
"من سيوقف الإبادة الجماعية ضد مسلمي الروهينجا؟"
خطاب د. نسرين نواز، مديرة القسم النسائي في المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
(ألقي أمام سفارة بنغلاديش في لندن في 9 أيلول/سبتمبر 2017)
(مترجم)
الإخوة والأخوات الأعزاء،
كما تعلمون، فإن مسلمي الروهينجا في ولاية راخين في ميانمار يواجهون حاليا حملة إبادة جماعية وحشية من جانب نظام ميانمار المجرم الذي قام بذلك تحت غطاء زائف وهو (مكافحة الإرهاب). إن المحنة المروعة التي يعاني منها إخواننا وأخواتنا من الروهينجا لا يمكن وصفها. وعلى مدى الأسبوعين الماضيين، شارك جنود ميانمار وسكان بوذيون مسلحون في موجة قتل لا ترحم ضد مسلمي الروهينجا - حيث أطلقوا النار عشوائيا على الرجال والنساء والأطفال وأحرقوا المنازل والقرى وقتلوا المدنيين الأبرياء بالسيوف والمناجل حتى الموت - كل ذلك فقط لأنهم يقولون "لا إله إلا الله"!.
لقد قتل مئات من إخواننا وأخواتنا وأطفالهم. وقد تم نشر الفيديوهات البشعة على وسائل التواصل الإلكتروني والتي تظهر النساء والأطفال الذين يقتلون بدم بارد من قبل هؤلاء الجزارين البوذيين، كما أنهم أحرقوا المساجد والمدارس. وهرب ما لا يقل عن 270 ألفاً من مسلمي الروهينجا من ميانمار إلى بنغلاديش في محاولة للهروب من الموت (أي ما يمثل تقريبا ثلث مسلمي الروهينجا الذين يعيشون في ميانمار)، 80٪ منهم من النساء والأطفال وفقا لليونيسيف، وعشرات الآلاف تركوا منازلهم وقد تقطعت بهم السبل دون طعام أو مأوى. كما غرق العشرات من النساء والأطفال الروهينجا أثناء محاولتهم الفرار إلى بنغلاديش عبر القوارب. وقد أرسل أحد أفراد حرس الحدود البنغالي صورا إلى (سي إن إن) تظهر أطفالا صغارا قتلوا وألقي بهم على ضفاف نهر ناف. ولا حول ولا قوة إلا بالله!
وقد قامت قوات الأمن في ميانمار بإطلاق قذائف الهاون واستخدام المدافع الرشاشة ضد المدنيين الهاربين أثناء محاولتهم عبور الحدود إلى بنغلاديش سعياً للحصول على الأمان، وقد وردت مؤخراً تقارير عن قيام جيش ميانمار بوضع ألغام أرضية جديدة على طول الحدود مع بنغلاديش لصد اللاجئين من الروهينجا مما أدى إلى إصابة بعض أطفال الروهينجا بجراح خطيرة. حسبنا الله ونعم الوكيل!
إن التقارير التي تحدثت عن ميانمار وما حصل من المذابح التي ارتكبها الإرهابيون البوذيون ضد إخوتنا وأخواتنا من الروهينجا المسلمين مروعة بالفعل. حيث تقطع رؤوس الأطفال المسلمين، ويذبح الآخرون أو يلقون في البحيرات، بمن فيهم طفل عمره 6 أشهر، كما يتم جمع الرجال المسلمين ووضعهم في كوخ من الخيزران ومن ثم إضرام النار فيه ويحرقون حتى الموت.
إن كل هذا يمثل أحدث المجازر التي واجهها مسلمو الروهينجا خلال عقود من الاضطهاد في ميانمار، حيث تعرضت أخواتنا للاغتصاب الجماعي وشاهدن أطفالهن يذبحون أمام أعينهن. فقد تعرضوا لعقود من العيش في الفصل العنصري في ظروف سيئة من الفقر المدقع والحرمان من الحقوق الأساسية في التعليم والرعاية الصحية والعمل، كما أجبروا على الزواج الوحشي وقوانين الحمل للحد من أعدادهم وحرمانهم من الحصول على الجنسية من قبل النظام الوحشي في ميانمار، مما جعلهم عديمي الجنسية في الأرض التي عاشوا فيها لأجيال.
لذلك أطلب منكم أيها الإخوة والأخوات، هل ستوقف منظمة الصحة العالمية هذه الإبادة الجماعية ضد مسلمي الروهينجا؟ أي دولة في العالم ستتدخل اليوم لإنهاء سيل الدم هذا؟ أي دولة في العالم اليوم لديها شعور أخلاقي للوقوف في وجه نظام ميانمار والدفاع عن مسلمي الروهينجا، ووضع حياة الإنسان فوق أي مصالح سياسية أو اقتصادية؟ أي دولة في العالم تمثل حقاً مصالح المسلمين ويمكنها أن تبعث الخوف في قلوب أنظمة ميانمار العسكرية والجزارين البوذيين كي لا يجرؤوا على الإضرار برجل واحد أو امرأة أو طفل من الروهينجا المسلمين؟
إننا نعلم أنه لا توجد مثل هذه الدولة، ولا نظام من هذا القبيل، ولا هيئة دولية في العالم اليوم ستفعل ذلك لأننا شهدنا المذابح بحق المسلمين في سوريا... والعالم لم يفعل شيئاً، ومذابح المسلمين في أفريقيا الوسطى... ولم يفعل العالم شيئاً؛ والقتل الجماعي للمسلمين في كشمير والصومال وأفغانستان وأماكن أخرى... ومع ذلك لم يفعل العالم شيئاً!
أيها الإخوة والأخوات، اليوم، كل حكومة في العالم ترى هذه المذابح، وتسمع صراخ النساء والأطفال الأبرياء، وتشاهد الظلم البشع ومستويات من القمع لا توصف... ولكنهم يحوّلون نظرهم بعيداً، ويغسلون أيديهم من أي واجب لحماية حياة الأبرياء... والسبب في ذلك حسب رأيهم ووفقا لأيديولوجية الرأسمالية اللاإنسانية؛ هو أن حماية هؤلاء الأشخاص لا يعود عليهم بمكاسب سياسية أو اقتصادية. إلا أنهم يدعون أن الديمقراطية متحضرة في حين يعتبرون الشريعة الإسلامية بربرية لأنها تلزم الدولة بحماية الإنسانية من مثل هذه الفظائع وتقمع الظالمين! سبحان الله!
إن أونغ سان سو كي التي تعتبر الزعيم الفعلي لميانمار، والفتاة "الذهبية" للديمقراطية؛ قد أنكرت هذا الحمام الدموي وحملة الوحشية من التطهير العرقي للمسلمين من قبل جيشها... وحقيقة أن ذلك يمثل تجارة بالنسبة للحكومات الديمقراطية في جميع أنحاء العالم في علاقتها مع نظام ميانمار القاتل... وذلك يفضح مرة أخرى الوجه الحقيقي للنظام الديمقراطي الذي وضعه البشر حيث يتم تجاهل القمع وذبح الأبرياء عند تحقيق المصالح.
أيها الإخوة والأخوات، وماذا عن استجابة الأنظمة والحكام في العالم الإسلامي لهذه الإبادة الجماعية ضد المسلمين... كيف كانت؟ حسنًا، أكانت مرضية؟! إن نظام حسينة في بنغلاديش، بدلاً من الترحيب بالمسلمين المضطهدين على شواطئه وتوفير ملاذ لهم، أمرت حراس الحدود بدفعهم بعيدا عن حدودها... مما جعلهم يغرقون في قواربهم المتهالكة أو يعودون إلى ميادين القتل في ميانمار، أو في بعض الحالات تستقبلهم لكنها وضعتهم في مخيمات قاسية تفتقر إلى الاحتياجات الأساسية، كما رفضت الاعتراف بهم كلاجئين.
وتجدر الإشارة إلى أن الآلاف من مسلمي الروهينجا تقطعت بهم السبل حالياً في المنطقة غير المأهولة بالسكان بين ميانمار وبنغلاديش. وفي وقت سابق من هذا العام، اقترح نظام حسينة نقل جميع اللاجئين من الروهينجا إلى جزيرة منخفضة في خليج البنغال، حيث تفيض الفيضانات بشكل منتظم، وهذه الجزيرة وصفتها الجماعات الحقوقية بأنها "غير صالحة للسكن". سبحان الله! لكن خدعة حسينة قد كانت أكبر من ذلك، لأن حكومتها اقترحت عملية عسكرية مشتركة مع نظام ميانمار المجرم للمساعدة في ما يسمى بعملية "مكافحة الإرهاب"، حملة الإبادة الجماعية ضد الروهينجا. لا حول ولا قوة إلا بالله!
كما أن النظام الباكستاني الخائن لا يتردد في تعزيز قوة جيش ميانمار المجرم والاستفادة من ذبح إخوانه وأخواته المسلمين. وقد وقعت الباكستان في عام 2015 عقداً لتوريد 16 طائرة حربية من طراز (جف-17) إلى جيش ميانمار، على الرغم من عمليات القتل الجماعية التي ارتكبت ضد الروهينجا في عام 2012. ومن المقرر أن تستخدم أولى هذه الطائرات في القوات الجوية الميانمارية هذا العام.
وماذا عن أنظمة المملكة العربية السعودية ودول الخليج ومصر والأردن؟ حسناً، كانوا يفضلون إطلاق العنان لقوتهم العسكرية لقتل وتجويع أطفال اليمن بناء على طلب من أسيادهم الغربيين بدلاً من استخدام جيوشهم لإنقاذ الأطفال المسلمين في ميانمار!
وماذا عن تركيا؟ تركيا التي لديها سابع أكبر جيش في العالم وثاني أكبر دولة في منظمة حلف شمال الأطلسي... ماذا كان الرد من قيادتها على هذه الأزمة؟ حسناً، لقد اختار أردوغان ببساطة أن يشارك في الدبلوماسية الخفيفة مع زعيمة ميانمار (سو كي)، بما في ذلك التماس إذنها لتقديم المساعدات إلى الروهينجا المتضررين من العنف. سبحان الله! زعيم البلاد التي كانت في السابق مقراً لدولة الخلافة العظيمة، القوة العظمى العالمية التي من شأنها أن تجعل أعداء الإسلام يرتعدون خوفاً... شعر بالحاجة إلى الحصول على إذن من نظام يقتل المسلمين لتقديم المساعدات إلى أولئك الذين يفرون من القتل من قبل هذا النظام؟! سبحان الله... إن ذلك يدل على مستوى الإذلال الذي وصل إليه القادة المسلمون اليوم!
وفي الوقت نفسه دعا وزير خارجية تركيا بنغلاديش إلى فتح أبوابها للروهينجا الفارين من العنف مشيراً إلى أن تركيا ستدفع كل النفقات المترتبة على احتياجاتهم... في محاولة للعب دور البطل بطريقة ساخرة في هذه المأساة. حسناً نحن نقول لأردوغان ونظامه... لم لا تحوّل جيشك من العبودية للحكومات الغربية ومصالحها في حلف الناتو، إلى هدفه ومساره الصحيح... للدفاع عن دم المسلمين في ميانمار وأنحاء العالم، للقتال ضد أولئك الذين يضطهدون المؤمنين، لإنقاذ المسلمين من القتلة... ودفع جميع النفقات لذلك؟؟؟!! وقد قال أردوغان: "أولئك الذين يغمضون أعينهم عن هذه الإبادة الجماعية التي تندرج تحت غطاء الديمقراطية هم مشتركون فيها". حسنا، نقول: نعم أردوغان، هذا صحيح؛ مما يجعلك وجميع الأنظمة القائمة في العالم الإسلامي مشتركين في هذه الجريمة البشعة... إنكم جلستم جميعاً مكتوفي الأيدي في حين يمكنكم وضع حد لحمام الدم هذا بتسيير جيوشكم!
إن الفرق كبير بين هذه الأنظمة الخسيسة وبين أبناء وبنات هذه الأمة الشرفاء الذين نزلوا إلى الشوارع في بلادهم للتظاهر من جميع أنحاء العالم، (من إندونيسيا إلى باكستان وبنغلاديش إلى ماليزيا... وغيرها، بما في ذلك هنا في بريطانيا حيث سيكون هناك اليوم مظاهرة أمام سفارة بنغلاديش في لندن سيحضرها المسلمون من جميع أنحاء المملكة المتحدة)... خرجوا للتعبير عن دعمهم لإخوانهم وأخواتهم من الروهينجا المسلمين ومطالبة الحكومات في العالم الإسلامي بإنهاء علاقاتها مع نظام ميانمار المجرم ووقف سفك الدماء. هذه الأنظمة الفاسدة لا تستحق أن تحكم هذه الأمة المشرّفة لثانية واحدة، فالأمة بحاجة إلى اقتلاعها؛ لأن هذه الأمة تستحق قيادة تعكس حبها لدينها ولإخوتها وأخواتها من المسلمين.
أيها الإخوة والأخوات الأعزاء، لا يوجد اليوم أي دولة من شأنها أن توقف حمام الدم هذا ضد إخواننا وأخواتنا من الروهينجا المسلمين... لذلك فالأمر متروك إلينا نحن أمة رسول الله e لإنهاء هذه الإبادة الجماعية. للقيام بذلك... لا يكفي أن نشعر بالألم ونذرف الدموع عندما نرى ما يحدث لإخواننا وأخواتنا، أو أن نعبر مجرد تعبير عن الغضب، أو فقط الدعاء لهم. يجب علينا أن نربط الشعور بالألم والغضب مع الحل الذي بيّنه لنا ديننا والذي من شأنه أن ينهي كابوسهم!
وهذا الحل هو العمل من أجل إقامة دولة تمتاز بالوازع الأخلاقي للوقوف ضد مثل هذه الجرائم البشعة ضد الإنسانية؛ الدولة التي تمثل حقاً مصالح المسلمين ودينهم. الدولة التي يلتزم حاكمها بأن يكون الوصي على هذه الأمة ودمائها؛ الدولة التي سيقوم جيشها بدوره الحقيقي كمدافع عن المسلمين؛ والدولة التي يوفر نظامها الإسلامي للمؤمنين المضطهدين الملاذ والحياة الكريمة وحقوق الإسلام الكاملة لمن يحملون تابعيتها بغض النظر عن مكان وجودهم.
أيها الإخوة والأخوات، هذه الدولة هي الخلافة الراشدة على منهاج النبوة، التي تطبق نظام الله سبحانه وتعالى، فرسول الله e قال: «وَإِنَّمَا الإِمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ وَيُتَّقَىْ بِهِ».
لذلك نطلب منكم أيها الإخوة والأخوات الأعزاء أن تبذلوا أقصى جهودكم في حمل هذه الدعوة لإقامة دولة الخلافة النبيلة حتى نتمكن من وضع حد لقتل أبناء أمتنا في ميانمار وفي العالم، ولنعيد المجد إلى المسلمين ودينهم. لذلك ندعوكم إلى العمل مع حزب التحرير لإقامة هذه الدولة المجيدة التي لن تستريح حتى تقضي على كل نظام قمعي وتحقق العدل في هذا العالم.
وللضباط المسلمين الصادقين في جيوش العالم الإسلامي، ندعوكم للرد على صرخات استغاثة إخوانكم وأخواتكم وأطفالكم من الروهينجا المسلمين الذين يتوسلون إليكم للدفاع عنهم. خلاصهم يكمن في أيديكم. لا تتبعوا مسار حكامكم الذين سيدخلهم إلى جهنم لأنهم خانوا المسلمين ودينهم. أعطوا النصرة فوراً للقيادة الشجاعة لحزب التحرير لإقامة دولة الخلافة التي ستعبئكم على الفور للدفاع عن دماء أمتكم، مما يجعل منكم أبطالاً عظماء لهذا الدين مثل صلاح الدين الأيوبي ومحمد بن القاسم... وتتحقق لكم الرفعة في الحياة الدنيا والأجر العظيم في الآخرة.
يقول الله سبحانه وتعالى: ﴿وَمَا لَكُمۡ لَا تُقَـٰتِلُونَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱلۡمُسۡتَضۡعَفِينَ مِنَ ٱلرِّجَالِ وَٱلنِّسَآءِ وَٱلۡوِلۡدَٲنِ ٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَآ أَخۡرِجۡنَا مِنۡ هَـٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةِ ٱلظَّالِمِ أَهۡلُهَا وَٱجۡعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ وَلِيًّ۬ا وَٱجۡعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ نَصِيرًا﴾ [النساء: 75]
د. نسرين نواز
مديرة القسم النسائي في المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
Msidanganyike na Majina, Muhimu ni Msimamo Sio Nasaba
Kila mara tunapoletewa "nembo mpya" yenye mizizi ya Kiislamu au sura za Mashariki, Waislamu wengi hushangilia, na matumaini hujengwa juu ya udanganyifu unaoitwa "uwakilishi wa kisiasa" katika mfumo wa kikafiri ambao hautambui Uislamu kama hukumu, itikadi, au sheria.
Sote tunakumbuka furaha kubwa iliyoenea katika hisia za wengi wakati Obama aliposhinda mwaka 2008. Yeye ni mtoto wa Kenya, na ana baba Muislamu! Hapa baadhi walidhani kuwa Uislamu na Waislamu wamekaribia ushawishi wa Kimarekani, lakini Obama alikuwa mmoja wa marais waliowaumiza Waislamu zaidi, kwani aliharibu Libya, alichangia janga la Syria, na aliwasha moto Afghanistan na Iraq na ndege zake na askari, na hata alikuwa mtoaji damu nchini Yemen kupitia zana zake, na enzi yake ilikuwa muendelezo wa uadui uliopangwa dhidi ya umma.
Leo, tukio hilo linajirudia, lakini kwa majina mapya. Zohran Mamdani anasherehekewa kwa sababu yeye ni Muislamu, mhamiaji, na kijana, kana kwamba yeye ndiye mwokozi! Lakini wachache tu wanaangalia misimamo yake ya kisiasa na kiitikadi. Mtu huyu ni miongoni mwa wafuasi wakubwa wa mashoga, na anashiriki katika shughuli zao, na anazingatia upotovu wao kama haki za binadamu!
Ni aibu gani hii ambayo watu wanatundika matumaini yao?! Je, haikuwa marudio ya kukata tamaa ile ile ya kisiasa na kiitikadi ambayo umma umeingia mara kwa mara?! Ndiyo, kwa sababu unavutia umbo, si kiini! Unadanganywa na tabasamu, na unashughulika na hisia, si itikadi, na kwa majina, si dhana, na kwa alama, si kanuni!
Mvuto huu kwa maumbo na majina ni matokeo ya kukosekana kwa ufahamu wa kisiasa wa kisheria, kwa sababu Uislamu haupimwi kwa asili, jina, au rangi, lakini kwa kuzingatia kanuni ya Uislamu kikamilifu; kama mfumo, itikadi, na sheria. Na haina thamani Muislamu ambaye hahukumu kwa Uislamu wala kuutetea, bali anatii mfumo wa kibepari wa kikafiri, na anahalalisha ukafiri na upotovu kwa jina la "uhuru".
Na Waislamu wote waliofurahia ushindi wake na wakadhani kwamba yeye ni mbegu ya kheri au mwanzo wa kuamka, wajue kwamba kuamka hakutoki ndani ya mifumo ya ukafiri, wala kwa zana zake, wala kupitia masanduku yake ya kura, wala chini ya paa la katiba zake.
Yeyote anayejitokeza kupitia mfumo wa kidemokrasia, na anaapa kuheshimu sheria zake, kisha anatetea ushoga na kuusherehekea, na anatoa wito kwa mambo yanayomkasirisha Mungu, basi yeye si msaidizi wa Uislamu wala tumaini la umma, bali ni chombo cha kung'arisha na kufifisha, na uwakilishi bandia ambao hauna maana.
Yanayoitwa mafanikio ya kisiasa katika nchi za Magharibi kwa baadhi ya watu wenye majina ya Kiislamu, ni makombo tu yanayotolewa kama dawa za maumivu kwa umma, ili kuwaambia: Angalieni, mabadiliko yanawezekana kupitia mifumo yetu.
Kwa hiyo, ukweli wa "uwakilishi" huu ni nini?
Nchi za Magharibi hazifungui milango ya utawala kwa Uislamu, bali zinaifungua tu kwa wale wanaolingana na maadili na mawazo yao. Na mtu yeyote anayeingia katika mfumo wao lazima akubali katiba yao, na sheria zao zilizowekwa, na kukataa hukumu ya Uislamu, ikiwa atakubali hilo, basi atakuwa mfano unaokubalika, ama Muislamu wa kweli, basi anakataliwa nao kutoka mizizi yake.
Kwa hiyo, Zohran Mamdani ni nani? Na kwa nini udanganyifu huu unatengenezwa?
Yeye ni mtu anayebeba jina la Kiislamu lakini anakumbatia ajenda potofu inayopingana kabisa na maumbile ya Uislamu, kutoka kuunga mkono mashoga, na kukuza kile kinachoitwa "haki zao", na yeye ni mfano hai wa jinsi nchi za Magharibi zinavyotengeneza mifano yake: Muislamu kwa jina, mfuasi wa mrengo wa kulia kwa vitendo, mtumishi wa ajenda ya uliberali wa Magharibi, si zaidi. Bali kuushughulisha umma na njia yake halisi, hivyo badala ya kudai dola ya Kiislamu na ukhalifa, wanashughulika na viti vya bunge na nyadhifa katika mifumo ya ukafiri! Na badala ya kuelekea ukombozi wa Palestina, wanamngoja yule "anayetetea Gaza" kutoka ndani ya Congress ya Marekani au Bunge la Ulaya!
Ukweli wa mambo ni kwamba huu ni upotoshaji wa njia ya kweli ya mabadiliko, ambayo ni kuanzisha Ukhalifa Rashid kwa njia ya unabii, ambao unaheshimu bendera ya Uislamu, unatekeleza sheria ya Mungu, na unaunganisha umma nyuma ya Khalifa mmoja ambaye anapigana kutoka nyuma yake na anaogopwa.
Basi msidanganyike na majina, wala msifurahie wale wanaohusiana nanyi kwa sura na kupingana nanyi kwa maudhui, si kila anayebeba jina Said au Ali au Zohran yuko katika njia ya Nabii wetu Muhammad ﷺ.
Na jueni kwamba mabadiliko hayatoki ndani ya mabunge ya ukafiri, bali kutoka kwa majeshi ya umma ambayo wakati wake umefika wa kusonga, na kutoka kwa vijana wake wenye ufahamu ambao wanafanya kazi usiku na mchana kupindua meza juu ya vichwa vya nchi za Magharibi na wasaidizi wake na wafuasi wasaliti katika nchi za Kiislamu na Waislamu.
Waislamu hawataamka kupitia uchaguzi wa demokrasia wala kupitia masanduku ya nchi za Magharibi, bali kwa kuamka halisi kwa msingi wa itikadi ya Kiislamu, kwa kuanzisha dola ya Ukhalifa Rashid ambayo inarejesha Uislamu mahali pake, na heshima ya Waislamu, na kuvunja udanganyifu wa demokrasia.
Msidanganyike na majina, wala msitundike matumaini yenu kwa watu binafsi katika mifumo ya ukafiri, bali rudini kwenye mradi wenu mkuu: kuanzisha upya maisha ya Kiislamu, hii pekee ndiyo njia ya heshima, ushindi na uwezeshaji.
Tukio hilo ni marudio ya kudhalilisha ya majanga ya zamani: alama bandia, uaminifu kwa mifumo ya Magharibi, na kupotoka kutoka kwa njia ya Uislamu. Na kila anayeshangilia njia hii, anapotosha umma. Kwa hiyo, rudini kwenye mradi wa Ukhalifa, na msiwaruhusu maadui wa Uislamu kuwatengenezea viongozi wenu na wawakilishi wenu. Heshima haiko katika viti vya demokrasia, bali katika kiti cha Ukhalifa ambao Hizb ut-Tahrir inaufanyia kazi na inaonya umma dhidi ya mporomoko huu wa kiitikadi na kisiasa. Hakuna wokovu kwetu isipokuwa kwa dola ya Ukhalifa, ambayo hairuhusu Waislamu kutawaliwa na mtu anayeabudu dini isiyo ya Uislamu, wala kwa anayehalalisha upotovu na ukengeufu, wala kwa anayeanzisha sheria kwa watu isipokuwa yale ambayo Mungu ameyateremsha.
Imeandikwa kwa ajili ya Radio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir
Abdul-Mahmoud Al-Amiri - Jimbo la Yemen
Misri Kati ya Slogani za Serikali na Ukweli Mchungu
Ukweli Kamili Kuhusu Umaskini na Sera za Kibepari
Tovuti ya Al-Ahram iliripoti Jumanne, Novemba 4, 2025, kwamba Waziri Mkuu wa Misri, katika hotuba aliyoitoa kwa niaba ya Rais katika Mkutano wa Pili wa Kimataifa wa Maendeleo ya Kijamii katika mji mkuu wa Qatar, Doha, alisema kwamba Misri inatumia mbinu kamili ya kukomesha umaskini katika aina zake zote na vipimo, ikiwa ni pamoja na "umasikini wa pande nyingi."
Kwa miaka mingi, karibu kila hotuba rasmi nchini Misri inajumuisha misemo kama vile "mbinu kamili ya kukomesha umaskini" na "mwanzo wa kweli wa uchumi wa Misri." Maafisa wanarudia kauli mbiu hizi katika mikutano na matukio, wakifuatana na picha za kupendeza za miradi ya uwekezaji, hoteli na resorts. Lakini ukweli, kama inavyoshuhudiwa na ripoti za kimataifa, ni tofauti kabisa. Umaskini nchini Misri bado ni jambo la kudumu, na hata linalozidi kuwa mbaya, licha ya ahadi za mara kwa mara za serikali za uboreshaji na uamsho.
Kulingana na ripoti za UNICEF, ESCWA na Shirika la Mpango wa Chakula Duniani kwa miaka ya 2024 na 2025, karibu mmoja kati ya Wamisri watano anaishi katika umaskini wa pande nyingi, yaani, amenyimwa zaidi ya kipengele kimoja cha vipengele muhimu vya maisha kama vile elimu, afya, makazi, kazi na huduma. Data pia inathibitisha kwamba zaidi ya 49% ya kaya zina shida ya kupata chakula cha kutosha, ambayo ni takwimu ya kushangaza inayoonyesha kina cha mzozo wa maisha.
Ama umaskini wa kifedha, yaani, kupungua kwa mapato ikilinganishwa na gharama za maisha, umeongezeka kwa kasi, kama matokeo ya mawimbi mfululizo ya mfumuko wa bei ambayo yamela mishahara ya watu, juhudi zao na akiba zao, hadi asilimia kubwa ya Wamisri wako chini ya mstari wa umaskini wa kifedha licha ya kufanya kazi daima.
Wakati serikali inazungumza juu ya mipango kama vile "Takaful na Karama" na "Maisha Bora," takwimu za kimataifa zinaonyesha kuwa programu hizi hazijabadilisha muundo wa umaskini kimsingi, lakini zimepunguzwa kwa suluhisho za muda mfupi ambazo zinafanana na tone linalomwagika jangwani. Vijijini mwa Misri, ambako zaidi ya nusu ya watu wanaishi, bado wanakabiliwa na huduma duni, ukosefu wa fursa za ajira bora, na miundombinu iliyochakaa. Ripoti ya ESCWA inathibitisha kwamba kunyimwa vijijini ni mara kadhaa zaidi kuliko mijini, ambayo inaonyesha usambazaji mbaya wa mali na kupuuzwa kwa muda mrefu kwa pembezoni.
Wakati Waziri Mkuu anamshukuru mwana wa nchi "ambaye amevumilia na serikali hatua za mageuzi ya kiuchumi," kwa kweli anakiri kuwepo kwa mateso ya kweli yanayotokana na sera hizo. Hata hivyo, kukiri huku hakufuatiwi na mabadiliko katika mbinu, lakini badala yake kuendelea zaidi katika njia ileile ya kibepari ambayo ilisababisha mgogoro huo.
Mageuzi hayo ya uwongo ambayo yalianza mwaka 2016 na mpango wa "uelezaji" na kuondoa ruzuku na kuongeza kodi, hayakuwa mageuzi bali yalikuwa ni kuwabebesha maskini gharama ya madeni na nakisi. Wakati maafisa wanazungumza juu ya "mwanzo," uwekezaji mkubwa unaelekezwa kwenye mali isiyohamishika ya kifahari na miradi ya utalii ambayo inawahudumia wamiliki wa mitaji, wakati mamilioni ya vijana hawapati fursa za kazi au makazi. Kwa hakika, miradi mingi kama hii, kama vile eneo la Alam El Roum huko Matrouh, ambalo uwekezaji wake unakadiriwa kuwa dola bilioni 29, ni ushirikiano wa kigeni wa kibepari ambao unachukua ardhi na utajiri na kuugeuza kuwa chanzo cha faida kwa wawekezaji, si chanzo cha riziki kwa watu.
Mfumo huo unashindwa si kwa sababu tu ni fisadi, bali kwa sababu unafuata misingi ya mawazo potofu, ambayo ni mfumo wa kibepari, ambao unafanya fedha kuwa mhimili wa sera zote za serikali. Ubepari unategemea uhuru kamili wa umiliki, na unaruhusu ukusanyaji wa mali mikononi mwa wachache wanaomiliki vyombo vya uzalishaji, wakati wengi hubeba mzigo wa kodi, bei na deni la umma.
Kwa hivyo, kile kinachoitwa "mipango ya ulinzi wa jamii" ni jaribio tu la kupamba uso wa kikatili wa ubepari, na kurefusha maisha ya mfumo usio wa haki ambao unazingatia matajiri na kukusanya kutoka kwa maskini. Badala ya kushughulikia asili ya ugonjwa; yaani, ukiritimba wa utajiri na utegemezi wa uchumi kwa taasisi za kimataifa, inatosha kusambaza makombo ya misaada ya fedha, ambayo haiondoi umaskini wala kuhifadhi heshima.
Huduma si ihsani kutoka kwa mtawala kwa raia, lakini wajibu wa kisheria, na jukumu ambalo Mungu atamwajibisha nalo katika dunia hii na akhera. Kinachotokea leo ni kupuuzwa kwa makusudi kwa masuala ya watu, na kuachwa kwa wajibu wa utunzaji kwa ajili ya mikopo yenye masharti kutoka kwa Shirika la Fedha la Kimataifa na Benki ya Dunia.
Serikali imekuwa mwasuluhishi kati ya maskini na mdaiwa wa kigeni, ikitoza kodi, kupunguza ruzuku na kuuza mali ya umma ili kuziba nakisi iliyoenea iliyoundwa na mfumo wa kibepari wenyewe. Katika haya yote, dhana za kisheria ambazo zinadhibiti uchumi hazipo, kama vile kukataza riba, kuzuia umiliki wa mali ya umma na watu binafsi, na wajibu wa kutoa matumizi kwa raia kutoka hazina ya Waislamu.
Uislamu umetoa mfumo kamili wa kiuchumi ambao unashughulikia umaskini kutoka kwa mizizi yake, si kwa msaada wa fedha tu au miradi ya urembo. Mfumo huu unategemea misingi thabiti ya kisheria, muhimu zaidi ambayo ni:
1- Kukataza riba na madeni ya riba ambayo yanaifunga nchi na kumaliza rasilimali zake. Kwa kutoweka kwa riba, utegemezi wa uchumi kwa taasisi za kimataifa utatoweka, na uhuru wa kifedha utarudishwa kwa taifa.
2- Kufanya umiliki kuwa aina tatu:
Umiliki wa mtu binafsi: kama vile nyumba, maduka na mashamba binafsi...
Umiliki wa umma: unajumuisha utajiri mkuu kama vile mafuta, gesi, madini na maji...
Umiliki wa dola: kama vile ardhi ya fai, rikazi na kharaji...
Kwa usambazaji huu, haki inapatikana, kwani kundi dogo linazuiwa kukiritimba rasilimali za taifa.
3- Kuhakikisha kutosha kwa kila mtu kutoka kwa raia: Dola inahakikisha kila mtu katika utunzaji wake mahitaji yake ya msingi ya chakula, mavazi na makazi. Ikiwa hawezi kufanya kazi, ni wajibu wa hazina kutoa matumizi kwake.
4- Zaka na matumizi ya lazima: Zaka si hisani bali ni faradhi, inayokusanywa na dola na kutumika katika matumizi yake ya kisheria kwa maskini, wahitaji na wenye madeni. Ni chombo cha usambazaji chenye ufanisi ambacho kinarudisha fedha katika mzunguko wa maisha katika jamii.
Pamoja na motisha ya kazi yenye tija na kuzuia unyonyaji, na kuhimiza uwekezaji wa rasilimali katika miradi yenye manufaa ya kweli kama vile viwanda vizito na vya kijeshi, si katika uvumi, mali isiyohamishika ya kifahari na miradi ya udanganyifu. Mbali na kudhibiti bei kwa usambazaji na mahitaji halisi, si kwa ukiritimba au uelekezi.
Dola ya Ukhalifa kwa misingi ya unabii ndiyo pekee inayoweza kutumia hukumu hizi kivitendo, kwa sababu inajengwa kwa misingi ya itikadi ya Kiislamu, na lengo lake ni kutunza masuala ya watu, si kukusanya fedha zao. Katika kivuli cha Ukhalifa, hakuna riba, hakuna mikopo yenye masharti, na hakuna uuzaji wa utajiri wa umma kwa wageni, lakini rasilimali zinasimamiwa kwa njia ambayo inakidhi maslahi ya taifa, na hazina inachukua jukumu la kufadhili huduma za afya, elimu na vifaa vya umma kutoka kwa rasilimali za serikali, kharaji, anfal na mali ya umma.
Ama maskini, mahitaji yao ya msingi yanahakikishwa mmoja mmoja, si kupitia sadaka za muda mfupi bali kama haki ya kisheria iliyohakikishwa. Kwa hiyo, kupambana na umaskini katika Uislamu si kauli mbiu ya kisiasa, bali ni mfumo kamili wa maisha ambao unasimamisha haki, unazuia dhuluma na unarudisha utajiri kwa wenyewe.
Kuna umbali mkubwa kati ya hotuba rasmi na ukweli uliopo ambao haujafichwa kwa mtu yeyote. Wakati serikali inaimba sifa za miradi yake "mikubwa" na "mwanzo wa kweli," mamilioni ya Wamisri wanaishi chini ya mstari wa umaskini, wanakabiliwa na bei ghali, ukosefu wa ajira na ukosefu wa matumaini. Ukweli ni kwamba mateso haya hayatatoweka mradi Misri inaendelea katika njia ya ubepari, inatoa uchumi wake kwa watoa riba na kujisalimisha kwa sera za taasisi za kimataifa.
Mgogoro na matatizo ya Misri ni matatizo ya kibinadamu na si ya kimwili, na yanahusiana na hukumu za kisheria zinazoonyesha jinsi ya kushughulikia na kutibu kwa misingi ya Uislamu. Suluhisho ni rahisi kuliko kufumba macho, lakini zinahitaji usimamizi mwaminifu ambao una utashi huru wa kutaka kutembea katika njia sahihi na kutaka mema kwa Misri na watu wake kwa kweli. Wakati huo, usimamizi huu unapaswa kukagua mikataba yote iliyoandaliwa hapo awali na ambayo imefanywa na makampuni yote ambayo yanakiritimba mali ya nchi na kile kilicho cha mali yake ya umma, hasa makampuni ya uchimbaji wa gesi, mafuta, dhahabu na madini mengine na utajiri. Wanapaswa kuwafukuza makampuni hayo yote kwa sababu asili yao ni makampuni ya kikoloni ambayo yanapora utajiri wa nchi, kisha wanapaswa kuunda agano jipya linalotegemea kuwawezesha watu kupata utajiri wa nchi na kuanzisha au kukodisha makampuni ambayo yanahusika na uzalishaji wa utajiri kutoka kwa vyanzo vya mafuta, gesi, dhahabu na madini mengine na kusambaza upya utajiri huu kwa watu. Wakati huo, watu wataweza kulima ardhi iliyokufa ambayo serikali itawawezesha kuitumia kwa haki yao ndani yake, na pia wataweza kutengeneza kile kinachopaswa kutengenezwa ili kuinua uchumi wa Misri na kuwatosheleza watu wake, na serikali itawaunga mkono katika suala hili. Yote haya si ndoto, si vigumu kutokea, wala si mradi ambao tunaweka kwa majaribio ambayo yanaweza kufanikiwa au kushindwa, lakini ni hukumu za kisheria ambazo ni muhimu na za lazima kwa dola na raia. Hairuhusiwi dola kutoa utajiri wa nchi ambao ni mali ya watu kwa madai ya mikataba iliyoidhinishwa na kuungwa mkono na sheria za kimataifa zisizo za haki, na hairuhusiwi kuwazuia watu, lakini inapaswa kukata kila mkono unaoenea na kupora utajiri wa watu. Hivi ndivyo Uislamu unavyotoa na lazima utekelezwe, lakini haitekelezwi kwa kutengwa na mifumo mingine ya Uislamu, bali haitekelezwi ila kupitia dola ya Ukhalifa Rashidun kwa misingi ya unabii. Dola hii ambayo chama cha Hizb ut-Tahrir kina wasiwasi nayo na kinaialika, na kinaialika Misri na watu wake, watu na jeshi, kufanya kazi nayo kwa ajili yake. Mungu anaweza kuandika ushindi kutoka kwake, ili tuweze kuuona kama ukweli unaoinua Uislamu na watu wake. Ee Mungu, hivi karibuni na si kuchelewa.
﴿Na lau kwamba watu wa miji wangeamini na wakamcha Mungu, tungewafungulia baraka kutoka mbinguni na ardhini﴾
Imeandikwa kwa Ofisi ya Habari Kuu ya Hizb ut-Tahrir
Saeed Fadl
Mwanachama wa Ofisi ya Habari ya Hizb ut-Tahrir katika jimbo la Misri