قيادة العالم لا تكون إلا بالإسلام هو وحده الكفيل بإنقاذ البشريّة من الظّلم والظّلمات وإسعادها بأحكام ربّ الأرض والسّماوات
February 28, 2021

قيادة العالم لا تكون إلا بالإسلام هو وحده الكفيل بإنقاذ البشريّة من الظّلم والظّلمات وإسعادها بأحكام ربّ الأرض والسّماوات

قيادة العالم لا تكون إلا بالإسلام
هو وحده الكفيل بإنقاذ البشريّة من الظّلم والظّلمات
وإسعادها بأحكام ربّ الأرض والسّماوات


أكّد البنك الدّولي في تقرير له نشره في 07 تشرين الأول/أكتوبر 2020 أنّ عدد الفقراء في العالم سيتزايد وأنّه "بحلول العام 2021 قد يصل هذا العدد إلى 150 مليون شخص يعيشون بـ1,90 دولار في اليوم أي أقلّ من سعر فنجان قهوة في بلد متطوّر. وسيعيش 80% من الفقراء الجدد في دول متوسّطة الدّخل". و"سيكون الأطفال نصف الفقراء" كما ستمثّل النّساء "أغلبيّة الفقراء في معظم المناطق" ( فرانس 24، 2020/10/7)


وفي تقرير لها يوم 2020/12/10 أوردت صحيفة "ديلي إكسبرس" البريطانيّة 6 مناطق حول العالم، قالت إنّ أيّا منها يمكن أن يشهد اندلاع حرب بين دولتين تكون شرارة لإشعال حرب كبرى في العالم أجمع. فبمَ يَعِدون؟ وبمَ يبشِّرون؟


جوع وفقر وبطالة، حروب وضحايا ودمار، عناوين كثيرة لصيقة بالنّظام العالميّ الذي يقود البشريّة اليوم. عناوين لا تنبئ إلّا بطريق مظلم يهوي بالنّاس في الظّلمات. لا يختلف اثنان على ما تعانيه البشريّة في ظلّ هذا النّظام الذي سقطت كلّ أقنعته فظهر وجهه الحقيقيّ: نظام متوحّش يقتات على مآسي النّاس ويقودهم بالحديد والنّار ليفرض وجوده ويحافظ عليه.


قيادة لا همّ لها من ورائها إلّا السّيطرة والتّحكّم في العالم بكلّ الوسائل: بالمناورة، بالقوّة، بالتّحكّم في الرّقاب. يقود النّاس ليجعلهم عبيدا له فيسيّرهم كيفما يشاء حتّى يحافظ على وجوده ويدافع عنه. قيادة فاشلة تستند لنظام وضعيّ بشريّ ناقص عجز عن قيادة السّفينة والرسوّ بها في برّ الأمان، يتخبّط بين أمواج مشاكل البشريّة المتجدّدة ويستنجد بالمنظّمات والجمعيّات فيوظّفها لتبيّض سواد مفاهيمه وقوانينه التي يتفنّن في تغييرها وتجديدها وتنقيحها بين الحين والحين ليظهر سعيه وعمله المتواصل للخروج من الأزمات، جعل من أيّام السّنة أيّاما عالميّة يغطّي بها فشله وعجزه عن حلّ المشاكل المتزايدة (يوم عالميّ للمرأة، للطّفل، لكبار السّنّ، للصّحة، للبيئة...)، وليظهر نظاما عالميّا يرعى النّاس ويسعى لحلّ مشاكلهم وأنّه وحده القادر على قيادتهم ولا بديل له. لكنّ الحقائق تفنّد ادّعاءاته وتكشف وجهه القبيح: نظام فاسد متوحّش يسهر فقط على مصالح ثلّة قليلة من الرّأسماليين ويدوس على الملايين من النّاس فيذيقهم الويلات ويفرض عليهم بالقوّة مفاهيمه وقيادته فينصاعون له مكرهين.


من طبيعة الأمم أنّها تقاد وتبحث دوما عن قيادة لها في الحياة حتّى تسوسها وفق أفكارها التي آمنت بها، لذا كان لا بدّ من شخص يرأس الأمّة لتصلح بصلاحه فإن افتقر إلى مقوّمات القائد الحقيقيّ وبحث عن السّيادة واعتلاء العروش هلكت وتاهت وتمكّن منها أعداؤها. وما يعيشه النّاس اليوم في ظلّ النّظام الرّأسماليّ (فقر، قهر، وظلم) يعكس صورة هذه القيادة التي لا تبحث إلّا عن تحقيق مصالحها رامية بآمال هؤلاء في العيش الهنيء عرض الحائط.


إنّ الأمّة الإسلاميّة - والبشريّة عموما - تستصرخ وتنشد قيادة صحيحة ترى فيها الحياة الهنيئة فتتبعها مطمئنة راضية تسير وراءها وهي على يقين بأنّها سترسو بها وبالبشريّة في برّ الأمان وستخلّصهم جميعا من متاعب الحياة ومشاكلها؛ إذ إنّ هذه القيادة ستحرّكهم في اتّجاه محدّد ومخطّط له وتحفّزهم على العمل والبذل حتّى تحقّق مصالحهم على المدى القريب والبعيد. فالقيادة - بمعناها الحقيقيّ - مسؤوليّة تجاه المجموعة التي تقاد وليست حبّ ظهور ولا سيادة، فمن كانت هذه غايته قاد النّاس للهلاك وألقى بهم لقمة سائغة للدّول الأخرى كما هو حال قادة المسلمين الذين جعلوا من الشّعوب أيتاما على موائد اللّئام. فقد تبع هؤلاء الحكّام الغرب وصاروا خدما لهم بدل أن يكونوا خدما لشعوبهم (وسيّد القوم خادمهم). انبتّوا عن الأمّة ولم يتبنّوا فكرها ولم يحملوا عقيدتها بل "ماركة مسجّلة" صنعها الغرب حسب مقاييسه لينفّذوا أوامره ومخطّطاته الخبيثة فيتمكّن من قيادة الأمّة وإدخالها جحره ويحكم الخناق عليها فيسيّرها دون وعي منها حسب نظرته الرّأسماليّة الفاسدة التي تقصي الإسلام وتخرجه وأحكامه من الحياة. وهذه نتيجة حتميّة لحال كلّ أمّة تترك صناعة قادتها لغيرها ولا تصنعهم بنفسها.


فأمّة الإسلام لمّا كانت تحت إمرة قادتها الذين صنعتهم وكانوا من أبنائها البررة الذين يخشون الله فيها ويسعون إلى صلاحها وفلاحها وينفّذون فيها أحكام ربّهم، كانت تقود العالم بنور الله عزيزة قويّة تنشر رحمة الله وهداه في العالمين، لكن حين سقطت دولتها وتحكّم فيها الأعداء وصنعوا لها قادة عملاء ضلّت وضعفت وصارت منتهكة أعراضها ومسلوبة أراضيها ومسفوكة دماء أبنائها.


يقول سبحانه وتعالى ﴿الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِيناً﴾، حسب ما جاء في تفسير ابن كثير لهذه الآية أنّ "هذه أكبر نعم الله عزّ وجلّ على هذه الأمّة حيث أكمل تعالى لهم دينهم، فلا يحتاجون إلى دين غيره، ولا إلى نبيّ غير نبيّهم، صلوات الله وسلامه عليه، ولهذا جعله الله خاتم الأنبياء، وبعثه إلى الإنس والجنّ، فلا حلال إلّا ما أحلّه، ولا حرام إلاّ ما حرّمه، ولا دين إلّا ما شرّعه، وكلّ شيء أخبر به فهو حقّ وصدق لا كذب فيه ولا خلف".


لذلك فالإسلام وهو دين الله الذي ﴿لَا يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَلَا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ﴾ هو وحده الكفيل بقيادة أمّة الإسلام والبشريّة جمعاء. كما أنّ أمّة الإسلام التي هي خير أمّة أخرجت للنّاس بما حباها الله من تشريع ينير دربها ويسيّر حياتها هي وحدها منبت خير قادة يمكن أن تجود بهم الدّنيا إن هم تمسّكوا بالإسلام وأحكامه وساروا على هديها. هؤلاء القادة الذين تملّكهم الإحساس بالمسؤوليّة والخوف من المساءلة والمحاسبة من خالقهم سعوا دوما لشقّ الصّعاب وقيادة الأمّة والنّاس إلى برّ الأمان على هدي حضارة متميّزة ترفع شأن الإنسان وترتقي به إلى أعلى مراتب الفكر فتحييه حياة طيّبة... ساروا تضيء دربهم حضارة لها من الخصائص السّامية الرّفيعة ما يميّزها عن كلّ الحضارات الأخرى، كيف لا وهي من الخالق العالم بشؤون عباده؟ أمّا الحضارات الأخرى فتقف عاجزة فاشلة أمام مشاكل النّاس المتزايدة ولا تجد لها حلولا؛ قيادات تعود بالنّاس إلى عالم الظّلم والظّلمات لأنّها من وضع إنسان ناقص عاجز.


تبحث الأمّة الإسلاميّة اليوم عن قادة حقيقيّين يعيدون لها مجدها الضّائع وعزّها المسلوب، تريد إسقاط النّظام ليحلّ نظام عقيدتها الذي سيحرّرها من التّبعيّة والارتهان. ولكنّها تحتاج لقيادة سياسيّة واعية تسير بها على هدي نبيّها وتسلك طريقه في التّغيير وفي قيادة الأمّة والنّاس كافّة.


لقد كوّن الرّسول ﷺ بعد بعثته حزبا على أساس الإسلام، هذا الحزب الذي جمع خيرة القادة الذين نشروا هذا الدّين ورفعوا من شأن أمّته. ولئن صارت الأمّة في ذيل الأمم بسبب ابتعادها عن شرع ربّها وخيانة قادتها إلّا أنّ الله يبعث من يسخّره لقيادة أمّة الإسلام القيادة الحقّة وليجدّد لها دينها؛ الشيخ تقيّ الدين النّبهاني الذي هداه الله إلى السّير على خطا النّبيّ ﷺ فقد وعى هذا القائد المجدّد على أحوال الأمّة وتفطّن لموطن الدّاء ووصف الدّواء فكان سياسيّا بامتياز كشف خطط الأعداء والعملاء وجعل همّه مصالح أمّته والنّهوض بها على أساس الإسلام. رسم غايته فجعلها عنوان عمله "استئناف الحياة الإسلاميّة بإقامة دولة الخلافة" التي ستجتثّ النّظام العالميّ القائم من جذوره وتغيّر وجه العالم وتعيد القيادة لأمّة الإسلام التي ستنهض النّهضة التي لا مثيل لها.


أسّس هذا القائد حزبه وبيّن فكرته وطريقته وغايته وغرس ذلك في أتباعه وأيقن أنّ هدفه لن يتحقّق بدون الأمّة والتفافها حوله وتأييدها له، لذلك عمل على أن يأخذ قيادتها لتتعرّف على الطّريق الصّحيح للنّهضة وتسترجع سلطانها فتعيد مجدها وعزّها، وهو ما تبنّاه فشدّد على شبابه ضرورة الالتحام بالأمّة والتّعايش معها والسّهر على رعاية شؤونها وتحذيرها من المخاطر التي تتهدّدها حتّى يكسبوا بذلك ثقتها ويتمكّنوا من إقناعها بالخير الذي يريده لها الحزب - كقائد ورائد لا يكذب أهله - بنصرتها له ولفكرته وعملها معه لتحقيق غايته.


ولئن عمل الأعداء - ولا زالوا - جاهدين على صنع قيادات جديدة للأمّة بعد أن ثارت على القيادات الأولى التي أذاقتها الويلات ويسعون لمحاربة القيادات المخلصة - التي يمكن أن تتوجّه إليها أنظار الأمّة وتأمل عندها الخلاص - بالتّضييق والملاحقة تارة وبالسّجن والاعتقالات والقتل تارة أخرى... فإنّ ذلك لم ولن يصرف المخلصين من أبناء الأمّة عن أداء مسؤوليّتهم نحو أمّتهم ونحو البشريّة قاطبة ﴿لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْراً كَانَ مَفْعُولاً وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الاُمُورُ﴾.


﴿وَاللَّهُ متِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ﴾


#أقيموا_الخلافة
#ReturnTheKhilafah
#YenidenHilafet
#خلافت_کو_قائم_کرو

كتبته للمكتب الإعلاميّ المركزيّ لحزب التّحرير
زينة الصّامت

More from null

Msidanganyike na Majina, Muhimu ni Msimamo Sio Nasaba

Msidanganyike na Majina, Muhimu ni Msimamo Sio Nasaba

Kila mara tunapoletewa "nembo mpya" yenye mizizi ya Kiislamu au sura za Mashariki, Waislamu wengi hushangilia, na matumaini hujengwa juu ya udanganyifu unaoitwa "uwakilishi wa kisiasa" katika mfumo wa kikafiri ambao hautambui Uislamu kama hukumu, itikadi, au sheria.

Sote tunakumbuka furaha kubwa iliyoenea katika hisia za wengi wakati Obama aliposhinda mwaka 2008. Yeye ni mtoto wa Kenya, na ana baba Muislamu! Hapa baadhi walidhani kuwa Uislamu na Waislamu wamekaribia ushawishi wa Kimarekani, lakini Obama alikuwa mmoja wa marais waliowaumiza Waislamu zaidi, kwani aliharibu Libya, alichangia janga la Syria, na aliwasha moto Afghanistan na Iraq na ndege zake na askari, na hata alikuwa mtoaji damu nchini Yemen kupitia zana zake, na enzi yake ilikuwa muendelezo wa uadui uliopangwa dhidi ya umma.

Leo, tukio hilo linajirudia, lakini kwa majina mapya. Zohran Mamdani anasherehekewa kwa sababu yeye ni Muislamu, mhamiaji, na kijana, kana kwamba yeye ndiye mwokozi! Lakini wachache tu wanaangalia misimamo yake ya kisiasa na kiitikadi. Mtu huyu ni miongoni mwa wafuasi wakubwa wa mashoga, na anashiriki katika shughuli zao, na anazingatia upotovu wao kama haki za binadamu!

Ni aibu gani hii ambayo watu wanatundika matumaini yao?! Je, haikuwa marudio ya kukata tamaa ile ile ya kisiasa na kiitikadi ambayo umma umeingia mara kwa mara?! Ndiyo, kwa sababu unavutia umbo, si kiini! Unadanganywa na tabasamu, na unashughulika na hisia, si itikadi, na kwa majina, si dhana, na kwa alama, si kanuni!

Mvuto huu kwa maumbo na majina ni matokeo ya kukosekana kwa ufahamu wa kisiasa wa kisheria, kwa sababu Uislamu haupimwi kwa asili, jina, au rangi, lakini kwa kuzingatia kanuni ya Uislamu kikamilifu; kama mfumo, itikadi, na sheria. Na haina thamani Muislamu ambaye hahukumu kwa Uislamu wala kuutetea, bali anatii mfumo wa kibepari wa kikafiri, na anahalalisha ukafiri na upotovu kwa jina la "uhuru".

Na Waislamu wote waliofurahia ushindi wake na wakadhani kwamba yeye ni mbegu ya kheri au mwanzo wa kuamka, wajue kwamba kuamka hakutoki ndani ya mifumo ya ukafiri, wala kwa zana zake, wala kupitia masanduku yake ya kura, wala chini ya paa la katiba zake.

Yeyote anayejitokeza kupitia mfumo wa kidemokrasia, na anaapa kuheshimu sheria zake, kisha anatetea ushoga na kuusherehekea, na anatoa wito kwa mambo yanayomkasirisha Mungu, basi yeye si msaidizi wa Uislamu wala tumaini la umma, bali ni chombo cha kung'arisha na kufifisha, na uwakilishi bandia ambao hauna maana.

Yanayoitwa mafanikio ya kisiasa katika nchi za Magharibi kwa baadhi ya watu wenye majina ya Kiislamu, ni makombo tu yanayotolewa kama dawa za maumivu kwa umma, ili kuwaambia: Angalieni, mabadiliko yanawezekana kupitia mifumo yetu.

 Kwa hiyo, ukweli wa "uwakilishi" huu ni nini?

Nchi za Magharibi hazifungui milango ya utawala kwa Uislamu, bali zinaifungua tu kwa wale wanaolingana na maadili na mawazo yao. Na mtu yeyote anayeingia katika mfumo wao lazima akubali katiba yao, na sheria zao zilizowekwa, na kukataa hukumu ya Uislamu, ikiwa atakubali hilo, basi atakuwa mfano unaokubalika, ama Muislamu wa kweli, basi anakataliwa nao kutoka mizizi yake.

Kwa hiyo, Zohran Mamdani ni nani? Na kwa nini udanganyifu huu unatengenezwa?

Yeye ni mtu anayebeba jina la Kiislamu lakini anakumbatia ajenda potofu inayopingana kabisa na maumbile ya Uislamu, kutoka kuunga mkono mashoga, na kukuza kile kinachoitwa "haki zao", na yeye ni mfano hai wa jinsi nchi za Magharibi zinavyotengeneza mifano yake: Muislamu kwa jina, mfuasi wa mrengo wa kulia kwa vitendo, mtumishi wa ajenda ya uliberali wa Magharibi, si zaidi. Bali kuushughulisha umma na njia yake halisi, hivyo badala ya kudai dola ya Kiislamu na ukhalifa, wanashughulika na viti vya bunge na nyadhifa katika mifumo ya ukafiri! Na badala ya kuelekea ukombozi wa Palestina, wanamngoja yule "anayetetea Gaza" kutoka ndani ya Congress ya Marekani au Bunge la Ulaya!

Ukweli wa mambo ni kwamba huu ni upotoshaji wa njia ya kweli ya mabadiliko, ambayo ni kuanzisha Ukhalifa Rashid kwa njia ya unabii, ambao unaheshimu bendera ya Uislamu, unatekeleza sheria ya Mungu, na unaunganisha umma nyuma ya Khalifa mmoja ambaye anapigana kutoka nyuma yake na anaogopwa.

Basi msidanganyike na majina, wala msifurahie wale wanaohusiana nanyi kwa sura na kupingana nanyi kwa maudhui, si kila anayebeba jina Said au Ali au Zohran yuko katika njia ya Nabii wetu Muhammad ﷺ.

Na jueni kwamba mabadiliko hayatoki ndani ya mabunge ya ukafiri, bali kutoka kwa majeshi ya umma ambayo wakati wake umefika wa kusonga, na kutoka kwa vijana wake wenye ufahamu ambao wanafanya kazi usiku na mchana kupindua meza juu ya vichwa vya nchi za Magharibi na wasaidizi wake na wafuasi wasaliti katika nchi za Kiislamu na Waislamu.

Waislamu hawataamka kupitia uchaguzi wa demokrasia wala kupitia masanduku ya nchi za Magharibi, bali kwa kuamka halisi kwa msingi wa itikadi ya Kiislamu, kwa kuanzisha dola ya Ukhalifa Rashid ambayo inarejesha Uislamu mahali pake, na heshima ya Waislamu, na kuvunja udanganyifu wa demokrasia.

Msidanganyike na majina, wala msitundike matumaini yenu kwa watu binafsi katika mifumo ya ukafiri, bali rudini kwenye mradi wenu mkuu: kuanzisha upya maisha ya Kiislamu, hii pekee ndiyo njia ya heshima, ushindi na uwezeshaji.

Tukio hilo ni marudio ya kudhalilisha ya majanga ya zamani: alama bandia, uaminifu kwa mifumo ya Magharibi, na kupotoka kutoka kwa njia ya Uislamu. Na kila anayeshangilia njia hii, anapotosha umma. Kwa hiyo, rudini kwenye mradi wa Ukhalifa, na msiwaruhusu maadui wa Uislamu kuwatengenezea viongozi wenu na wawakilishi wenu. Heshima haiko katika viti vya demokrasia, bali katika kiti cha Ukhalifa ambao Hizb ut-Tahrir inaufanyia kazi na inaonya umma dhidi ya mporomoko huu wa kiitikadi na kisiasa. Hakuna wokovu kwetu isipokuwa kwa dola ya Ukhalifa, ambayo hairuhusu Waislamu kutawaliwa na mtu anayeabudu dini isiyo ya Uislamu, wala kwa anayehalalisha upotovu na ukengeufu, wala kwa anayeanzisha sheria kwa watu isipokuwa yale ambayo Mungu ameyateremsha.

Imeandikwa kwa ajili ya Radio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Abdul-Mahmoud Al-Amiri - Jimbo la Yemen

Misri Kati ya Slogani za Serikali na Ukweli Mchungu: Ukweli Kamili Kuhusu Umaskini na Sera za Kibepari

Misri Kati ya Slogani za Serikali na Ukweli Mchungu

Ukweli Kamili Kuhusu Umaskini na Sera za Kibepari

Tovuti ya Al-Ahram iliripoti Jumanne, Novemba 4, 2025, kwamba Waziri Mkuu wa Misri, katika hotuba aliyoitoa kwa niaba ya Rais katika Mkutano wa Pili wa Kimataifa wa Maendeleo ya Kijamii katika mji mkuu wa Qatar, Doha, alisema kwamba Misri inatumia mbinu kamili ya kukomesha umaskini katika aina zake zote na vipimo, ikiwa ni pamoja na "umasikini wa pande nyingi."

Kwa miaka mingi, karibu kila hotuba rasmi nchini Misri inajumuisha misemo kama vile "mbinu kamili ya kukomesha umaskini" na "mwanzo wa kweli wa uchumi wa Misri." Maafisa wanarudia kauli mbiu hizi katika mikutano na matukio, wakifuatana na picha za kupendeza za miradi ya uwekezaji, hoteli na resorts. Lakini ukweli, kama inavyoshuhudiwa na ripoti za kimataifa, ni tofauti kabisa. Umaskini nchini Misri bado ni jambo la kudumu, na hata linalozidi kuwa mbaya, licha ya ahadi za mara kwa mara za serikali za uboreshaji na uamsho.

Kulingana na ripoti za UNICEF, ESCWA na Shirika la Mpango wa Chakula Duniani kwa miaka ya 2024 na 2025, karibu mmoja kati ya Wamisri watano anaishi katika umaskini wa pande nyingi, yaani, amenyimwa zaidi ya kipengele kimoja cha vipengele muhimu vya maisha kama vile elimu, afya, makazi, kazi na huduma. Data pia inathibitisha kwamba zaidi ya 49% ya kaya zina shida ya kupata chakula cha kutosha, ambayo ni takwimu ya kushangaza inayoonyesha kina cha mzozo wa maisha.

Ama umaskini wa kifedha, yaani, kupungua kwa mapato ikilinganishwa na gharama za maisha, umeongezeka kwa kasi, kama matokeo ya mawimbi mfululizo ya mfumuko wa bei ambayo yamela mishahara ya watu, juhudi zao na akiba zao, hadi asilimia kubwa ya Wamisri wako chini ya mstari wa umaskini wa kifedha licha ya kufanya kazi daima.

Wakati serikali inazungumza juu ya mipango kama vile "Takaful na Karama" na "Maisha Bora," takwimu za kimataifa zinaonyesha kuwa programu hizi hazijabadilisha muundo wa umaskini kimsingi, lakini zimepunguzwa kwa suluhisho za muda mfupi ambazo zinafanana na tone linalomwagika jangwani. Vijijini mwa Misri, ambako zaidi ya nusu ya watu wanaishi, bado wanakabiliwa na huduma duni, ukosefu wa fursa za ajira bora, na miundombinu iliyochakaa. Ripoti ya ESCWA inathibitisha kwamba kunyimwa vijijini ni mara kadhaa zaidi kuliko mijini, ambayo inaonyesha usambazaji mbaya wa mali na kupuuzwa kwa muda mrefu kwa pembezoni.

Wakati Waziri Mkuu anamshukuru mwana wa nchi "ambaye amevumilia na serikali hatua za mageuzi ya kiuchumi," kwa kweli anakiri kuwepo kwa mateso ya kweli yanayotokana na sera hizo. Hata hivyo, kukiri huku hakufuatiwi na mabadiliko katika mbinu, lakini badala yake kuendelea zaidi katika njia ileile ya kibepari ambayo ilisababisha mgogoro huo.

Mageuzi hayo ya uwongo ambayo yalianza mwaka 2016 na mpango wa "uelezaji" na kuondoa ruzuku na kuongeza kodi, hayakuwa mageuzi bali yalikuwa ni kuwabebesha maskini gharama ya madeni na nakisi. Wakati maafisa wanazungumza juu ya "mwanzo," uwekezaji mkubwa unaelekezwa kwenye mali isiyohamishika ya kifahari na miradi ya utalii ambayo inawahudumia wamiliki wa mitaji, wakati mamilioni ya vijana hawapati fursa za kazi au makazi. Kwa hakika, miradi mingi kama hii, kama vile eneo la Alam El Roum huko Matrouh, ambalo uwekezaji wake unakadiriwa kuwa dola bilioni 29, ni ushirikiano wa kigeni wa kibepari ambao unachukua ardhi na utajiri na kuugeuza kuwa chanzo cha faida kwa wawekezaji, si chanzo cha riziki kwa watu.

Mfumo huo unashindwa si kwa sababu tu ni fisadi, bali kwa sababu unafuata misingi ya mawazo potofu, ambayo ni mfumo wa kibepari, ambao unafanya fedha kuwa mhimili wa sera zote za serikali. Ubepari unategemea uhuru kamili wa umiliki, na unaruhusu ukusanyaji wa mali mikononi mwa wachache wanaomiliki vyombo vya uzalishaji, wakati wengi hubeba mzigo wa kodi, bei na deni la umma.

Kwa hivyo, kile kinachoitwa "mipango ya ulinzi wa jamii" ni jaribio tu la kupamba uso wa kikatili wa ubepari, na kurefusha maisha ya mfumo usio wa haki ambao unazingatia matajiri na kukusanya kutoka kwa maskini. Badala ya kushughulikia asili ya ugonjwa; yaani, ukiritimba wa utajiri na utegemezi wa uchumi kwa taasisi za kimataifa, inatosha kusambaza makombo ya misaada ya fedha, ambayo haiondoi umaskini wala kuhifadhi heshima.

Huduma si ihsani kutoka kwa mtawala kwa raia, lakini wajibu wa kisheria, na jukumu ambalo Mungu atamwajibisha nalo katika dunia hii na akhera. Kinachotokea leo ni kupuuzwa kwa makusudi kwa masuala ya watu, na kuachwa kwa wajibu wa utunzaji kwa ajili ya mikopo yenye masharti kutoka kwa Shirika la Fedha la Kimataifa na Benki ya Dunia.

Serikali imekuwa mwasuluhishi kati ya maskini na mdaiwa wa kigeni, ikitoza kodi, kupunguza ruzuku na kuuza mali ya umma ili kuziba nakisi iliyoenea iliyoundwa na mfumo wa kibepari wenyewe. Katika haya yote, dhana za kisheria ambazo zinadhibiti uchumi hazipo, kama vile kukataza riba, kuzuia umiliki wa mali ya umma na watu binafsi, na wajibu wa kutoa matumizi kwa raia kutoka hazina ya Waislamu.

Uislamu umetoa mfumo kamili wa kiuchumi ambao unashughulikia umaskini kutoka kwa mizizi yake, si kwa msaada wa fedha tu au miradi ya urembo. Mfumo huu unategemea misingi thabiti ya kisheria, muhimu zaidi ambayo ni:

1- Kukataza riba na madeni ya riba ambayo yanaifunga nchi na kumaliza rasilimali zake. Kwa kutoweka kwa riba, utegemezi wa uchumi kwa taasisi za kimataifa utatoweka, na uhuru wa kifedha utarudishwa kwa taifa.

2- Kufanya umiliki kuwa aina tatu:

Umiliki wa mtu binafsi: kama vile nyumba, maduka na mashamba binafsi...

Umiliki wa umma: unajumuisha utajiri mkuu kama vile mafuta, gesi, madini na maji...

Umiliki wa dola: kama vile ardhi ya fai, rikazi na kharaji...

Kwa usambazaji huu, haki inapatikana, kwani kundi dogo linazuiwa kukiritimba rasilimali za taifa.

3- Kuhakikisha kutosha kwa kila mtu kutoka kwa raia: Dola inahakikisha kila mtu katika utunzaji wake mahitaji yake ya msingi ya chakula, mavazi na makazi. Ikiwa hawezi kufanya kazi, ni wajibu wa hazina kutoa matumizi kwake.

4- Zaka na matumizi ya lazima: Zaka si hisani bali ni faradhi, inayokusanywa na dola na kutumika katika matumizi yake ya kisheria kwa maskini, wahitaji na wenye madeni. Ni chombo cha usambazaji chenye ufanisi ambacho kinarudisha fedha katika mzunguko wa maisha katika jamii.

Pamoja na motisha ya kazi yenye tija na kuzuia unyonyaji, na kuhimiza uwekezaji wa rasilimali katika miradi yenye manufaa ya kweli kama vile viwanda vizito na vya kijeshi, si katika uvumi, mali isiyohamishika ya kifahari na miradi ya udanganyifu. Mbali na kudhibiti bei kwa usambazaji na mahitaji halisi, si kwa ukiritimba au uelekezi.

Dola ya Ukhalifa kwa misingi ya unabii ndiyo pekee inayoweza kutumia hukumu hizi kivitendo, kwa sababu inajengwa kwa misingi ya itikadi ya Kiislamu, na lengo lake ni kutunza masuala ya watu, si kukusanya fedha zao. Katika kivuli cha Ukhalifa, hakuna riba, hakuna mikopo yenye masharti, na hakuna uuzaji wa utajiri wa umma kwa wageni, lakini rasilimali zinasimamiwa kwa njia ambayo inakidhi maslahi ya taifa, na hazina inachukua jukumu la kufadhili huduma za afya, elimu na vifaa vya umma kutoka kwa rasilimali za serikali, kharaji, anfal na mali ya umma.

Ama maskini, mahitaji yao ya msingi yanahakikishwa mmoja mmoja, si kupitia sadaka za muda mfupi bali kama haki ya kisheria iliyohakikishwa. Kwa hiyo, kupambana na umaskini katika Uislamu si kauli mbiu ya kisiasa, bali ni mfumo kamili wa maisha ambao unasimamisha haki, unazuia dhuluma na unarudisha utajiri kwa wenyewe.

Kuna umbali mkubwa kati ya hotuba rasmi na ukweli uliopo ambao haujafichwa kwa mtu yeyote. Wakati serikali inaimba sifa za miradi yake "mikubwa" na "mwanzo wa kweli," mamilioni ya Wamisri wanaishi chini ya mstari wa umaskini, wanakabiliwa na bei ghali, ukosefu wa ajira na ukosefu wa matumaini. Ukweli ni kwamba mateso haya hayatatoweka mradi Misri inaendelea katika njia ya ubepari, inatoa uchumi wake kwa watoa riba na kujisalimisha kwa sera za taasisi za kimataifa.

Mgogoro na matatizo ya Misri ni matatizo ya kibinadamu na si ya kimwili, na yanahusiana na hukumu za kisheria zinazoonyesha jinsi ya kushughulikia na kutibu kwa misingi ya Uislamu. Suluhisho ni rahisi kuliko kufumba macho, lakini zinahitaji usimamizi mwaminifu ambao una utashi huru wa kutaka kutembea katika njia sahihi na kutaka mema kwa Misri na watu wake kwa kweli. Wakati huo, usimamizi huu unapaswa kukagua mikataba yote iliyoandaliwa hapo awali na ambayo imefanywa na makampuni yote ambayo yanakiritimba mali ya nchi na kile kilicho cha mali yake ya umma, hasa makampuni ya uchimbaji wa gesi, mafuta, dhahabu na madini mengine na utajiri. Wanapaswa kuwafukuza makampuni hayo yote kwa sababu asili yao ni makampuni ya kikoloni ambayo yanapora utajiri wa nchi, kisha wanapaswa kuunda agano jipya linalotegemea kuwawezesha watu kupata utajiri wa nchi na kuanzisha au kukodisha makampuni ambayo yanahusika na uzalishaji wa utajiri kutoka kwa vyanzo vya mafuta, gesi, dhahabu na madini mengine na kusambaza upya utajiri huu kwa watu. Wakati huo, watu wataweza kulima ardhi iliyokufa ambayo serikali itawawezesha kuitumia kwa haki yao ndani yake, na pia wataweza kutengeneza kile kinachopaswa kutengenezwa ili kuinua uchumi wa Misri na kuwatosheleza watu wake, na serikali itawaunga mkono katika suala hili. Yote haya si ndoto, si vigumu kutokea, wala si mradi ambao tunaweka kwa majaribio ambayo yanaweza kufanikiwa au kushindwa, lakini ni hukumu za kisheria ambazo ni muhimu na za lazima kwa dola na raia. Hairuhusiwi dola kutoa utajiri wa nchi ambao ni mali ya watu kwa madai ya mikataba iliyoidhinishwa na kuungwa mkono na sheria za kimataifa zisizo za haki, na hairuhusiwi kuwazuia watu, lakini inapaswa kukata kila mkono unaoenea na kupora utajiri wa watu. Hivi ndivyo Uislamu unavyotoa na lazima utekelezwe, lakini haitekelezwi kwa kutengwa na mifumo mingine ya Uislamu, bali haitekelezwi ila kupitia dola ya Ukhalifa Rashidun kwa misingi ya unabii. Dola hii ambayo chama cha Hizb ut-Tahrir kina wasiwasi nayo na kinaialika, na kinaialika Misri na watu wake, watu na jeshi, kufanya kazi nayo kwa ajili yake. Mungu anaweza kuandika ushindi kutoka kwake, ili tuweze kuuona kama ukweli unaoinua Uislamu na watu wake. Ee Mungu, hivi karibuni na si kuchelewa.

﴿Na lau kwamba watu wa miji wangeamini na wakamcha Mungu, tungewafungulia baraka kutoka mbinguni na ardhini﴾

Imeandikwa kwa Ofisi ya Habari Kuu ya Hizb ut-Tahrir

Saeed Fadl

Mwanachama wa Ofisi ya Habari ya Hizb ut-Tahrir katika jimbo la Misri