يا ماكرون: المسلمون مستعدون لخوض حربكم الثقافية العلمانية ضد الإسلام!
November 22, 2020

يا ماكرون: المسلمون مستعدون لخوض حربكم الثقافية العلمانية ضد الإسلام!

يا ماكرون: المسلمون مستعدون لخوض حربكم الثقافية العلمانية ضد الإسلام!
(مترجم)


يا ماكرون! أنت تقول إنك تريد شن حرب أيديولوجية ضد الإسلام بقيمك العلمانية وأسلوب حياتك الليبرالي. حسناً، نحن المسلمين أكثر من جاهزين لمجابهة معركة الأفكار هذه.


إذن، ما هي الأسلحة الفكرية التي لديك لضربنا بها؟ هل تجادل بأن العلمانية أوجدت دولاً حضارية ترتكز على قيم كريمة... بينما أنت تشجع إلقاء الشتائم والإساءات على المعتقدات المقدسة للناس تحت راية الحريات الليبرالية؟ هذا إلى جانب وصم (الأقليات) الدينية ومعاملتها كمنبوذين ورعايا من الدرجة الثانية فيما يتعلق بحقوقهم؟ هل ترى أنه من الحضارة ترويع الأطفال المسلمين بمداهمة منازلهم بالشرطة المسلحة، لمجرد أنهم رفضوا قبول الرسوم الكرتونية المهينة لنبيهم ﷺ الذي يحبونه بشدة، أو شيطنة (الأقليات) الدينية من أجل استمالة الناخبين العنصريين المعادين للأجانب كجزء من ألعابك السياسية العلمانية الانتهازية؟ هل الدليل على الدولة الحضارية أن تستعمر وتنهب موارد الدول، وتذبح الشعوب وتفقرها في هذه العملية، أم لدعم حكم الديكتاتوريين في العالم، بما في ذلك بيع السلاح لهم، كما هو الحال مع السعودية، ليتم إطلاق العنان لهم؟ وإطلاقها على السكان المدنيين في اليمن وأماكن أخرى؟ وما مدى التحضر في التعامل مع المهاجرين وطالبي اللجوء الضعفاء والعاجزين الذين يفرون من الحرب والاضطهاد والقمع وكأنهم حشرات يرفضون منحهم الحماية والملاذ الكريم؟


في هذه الحرب الثقافية، هل ستدعي أن العلمانية هي الأيديولوجية والنظام الوحيد القادر على توحيد الناس من مختلف الأعراق والأجناس والمعتقدات... في الوقت الذي يمتلئ به نظامك بالعنصرية بسبب معتقداتك القومية والأوروبية؟ هذا بالإضافة إلى بناء الخوف والكراهية والغضب والانقسام بين المجتمعات من خلال الترويج المعتاد للإسلاموفوبيا من السياسيين العلمانيين والإعلاميين الذين يحاولون تشويه صورة العقيدة الإسلامية بلا هوادة؟ كيف يمكنك التأكيد على أن العلمانية هي قوة موحدة في حين إن الدول العلمانية التي تدير النظام العالمي مهووسة بالنمو المتزايد وتأثير المنظمات والحركات اليمينية والعنصرية والفاشية؟ وكيف لديك الجرأة لإعلان أن المعتقدات الإسلامية تغذي النزعة الانفصالية، بينما أنت وزملاؤك السياسيون العلمانيون هم من ينشرون الروايات المسببة لانعزال المسلمين، الذين تسمونهم مرةً "طابوراً خامساً" في البلاد، ومرةً "الآخر" ومرةً "العدو في الداخل" فقط لتمسكهم بمعتقداتهم الدينية، ومثل منعك للحجاب والنقاب مما أدّى إلى تهميش المرأة المسلمة من الانخراط الكامل في المجتمع؟


لقد كان الإسلام، حيث يجب أن تعلم، هو الذي وحّد الناس من جميع الأعراق والأجناس والخلفيات، من الصين إلى إسبانيا في ظل نظام واحد، دولة واحدة يحكمها مبدؤها، استطاعت إزالة العنصرية من قلوب رعاياها؛ لأنّ عقيدتها نفسها ترفض العنصرية والتمييز، هذه هي الأفكار السامة والمفاهيم التي تغذيها القومية. إنه النبي محمد ﷺ الذي تهاجمه هو من قال: «فَلَيْسَ لِعَرَبِيٍّ عَلَى عَجَمِيٍّ فَضْلٌ، وَلَا لِعَجَمِيِّ عَلَى عَرَبِيٍّ فَضْلٌ، وَلَا لِأَسْوَدَ عَلَى أَبْيَضَ فَضْلٌ، وَلَا لِأَبْيَضَ عَلَى أَسْوَدَ فَضْلٌ، إِلَّا بِالتَّقْوَى». علاوة على ذلك، فإن نبينا الحبيب ﷺ هو الذي وضع نموذجاً لنظام الحكم الإسلامي في المدينة المنورة، حيث كان جميع الناس متساوين أمام الأحكام ويتمتعون بنفس الحقوق وحماية التابعية دون تمييز بين أسود وأبيض، مسلم وغير مسلم، وقد أظهر الإسلام للعالم كيف يُعنى حقاً باحتياجات وحقوق أولئك الذين يدينون بديانات غير الإسلام. حيث نص ميثاق المدينة المنورة على سبيل المثال على أن لجميع غير المسلمين في الدولة التي يحكمها الإسلام الحق في ممارسة معتقداتهم وممارساتهم الدينية دون مضايقة أو إساءة أو أذى. وقد قال نبينا ﷺ: «أَلَا مَنْ ظَلَمَ مُعَاهِدًا، أَوِ انْتَقَصَهُ، أَوْ كَلَّفَهُ فَوْقَ طَاقَتِهِ، أَوْ أَخَذَ مِنْهُ شَيْئًا بِغَيْرِ طِيبِ نَفْسٍ، فَأَنَا حَجِيجُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ».


لهذا السبب أشاد العديد من الكتاب والمؤرخين من غير المسلمين في الماضي بنظام الخلافة - وهو النظام الذي تحارب إعادة تأسيسه - مثل الكاتب الإنجليزي ه. ج. ويلز، الذي كتب عن عدالة الخلافة: "لقد أسسوا تقاليد عظيمة من مجرد التسامح، إنها تلهم الناس بروح الكرم والتسامح، وهي إنسانية وعملية، لقد أوجدوا مجتمعاً إنسانياً كان من النادر أن تجد فيه القسوة والظلم الاجتماعي، على عكس أي مجتمع جاء قبله"، وويل ديورانت، الكاتب والمؤرخ الأمريكي، الذي ذكر في كتابه "قصة الحضارة - عصر الإيمان: في زمن الخلافة الأموية، كان أهل الذمة من النصارى، والزرادشتيين، واليهود، والصابئة يتمتعون جميعاً بدرجة من التسامح لا نجدها حتى اليوم في البلدان المسيحية، كانوا أحراراً في ممارسة شعائر دينهم وتمّ الحفاظ على كنائسهم ومعابدهم. لقد تمتعوا بالاستقلالية من حيث إنهم كانوا يخضعون للأحكام الشرعية التي وضعها الفقهاء والقضاة". في الواقع، لم تحم الخلافة رعاياها من غير المسلمين فحسب، بل إنها، بصفتها دولة إنسانية متحضرة حقاً، قد أنقذت ووفّرت ملاذاً لأتباع الديانات الأخرى الذين واجهوا الاضطهاد، كما رأينا في أعمال الخليفة بايزيد الثاني، في القرن الخامس عشر الميلادي، في ظل حكم الخلافة العثمانية، فقد أرسل أسطوله البحري بأكمله لإنقاذ 150 ألف يهودي أوروبي كانوا يتعرضون للاضطهاد من الحكام النصارى في إسبانيا واستقروا في أراضي المسلمين.


يا ماكرون! ما هي الترسانة الفكرية الأخرى التي تمتلكها بين يديك؟ هل ستجادل في أن العلمانية هي أيديولوجية ولدت من التنوير... بينما كانت ولادتها تستند إلى الحل الوسط (فصل الدين عن الدولة)، والذي تجاهل مسألة أي نظام عقائدي كان صحيحاً منطقياً، وتجنب النقاش حول من كان أحق بتشريع القوانين للإنسان، الخالق أم المخلوق؟ وكيف يمكن أن تدعي أن العلمانية تقوم على التنوير، بينما تجبر المسلمين على قبول معتقداتها من خلال الإيمان الأعمى ومن خلال استخدام قوانين حظر قمعية ونشر الخوف، وليس من خلال الحجج المنطقية؟ ومع ذلك، فإن إيماننا بالإسلام يرفض الإيمان الأعمى ويوجب على الأفراد اعتناقه على أساس إيمان عقلي لا دوغمائية، لأن حقيقته تتجلى في براهين فكرية واضحة. يقول القرآن: ﴿وَمَا يَتَّبِعُ أَكْثَرُهُمْ إِلاَّ ظَنّاً إَنَّ الظَّنَّ لاَ يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئاً﴾ [يونس: 36]. بالإضافة إلى ذلك، وخلافاً للنظام العلماني، يحظر الإسلام أي استخدام للإكراه في قبول معتقداته، لأن القرآن واضح: ﴿لاَ إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ﴾ [البقرة: 256]


ربما يا ماكرون، ستدافع عن أن تهميش الدين داخل الدول هو الطريق لإيجاد مجتمعات صحيّة ومفيدة. إذا كان الأمر كذلك، فلماذا، وفقاً لتقرير منظمة الصحة العالمية لعام 2011، صُنّفت فرنسا على أنها أكثر دول العالم اكتئاباً، حيث يعاني 1 من كل 5 في الدولة من الاكتئاب الإكلينيكي، وكتبت صحافتها أنها "بطلة العالم في البؤس"؟ ومنحت أمريكا المركز الثاني، وهي قوة علمانية رائدة أخرى في العالم. وإذا كانت طريقة الحياة العلمانية الليبرالية هي الوسيلة للقناعة والسعادة، فلماذا إذن هناك 220 ألف محاولة انتحار في فرنسا كل عام؟ (يوروستات). الجواب بسيط: لقد أوجد تحييد الدين والخالق عن الحياة والمجتمع في ظل العلمانية فراغاً روحياً في حياة الناس، إلى جانب توليد جبل من المشاكل الاقتصادية والاجتماعية والأخلاقية وغيرها من المشكلات التي لا يستطيع الأفراد التعامل معها بفعالية. نرى على سبيل المثال، كيف أنه على الرغم من كونها واحدة من أغنى البلدان في العالم، وحتى قبل كوفيد-19، كان 1 من كل 7 أشخاص أي (9 ملايين شخص) يعيشون تحت خط الفقر في فرنسا (ستاتيسترا)، و1 من كل 5 أشخاص لم يكن قادراً على توفير ثلاث وجبات في اليوم (سورس بوبيولار) الإغاثة الشعبية الفرنسية، وكانت هناك مستويات عالية ومتنامية من البطالة والديون الضخمة ومستويات كبيرة من الضغوط المالية على الناس، والوضع الآن أكثر كارثية، ويعكس كذلك الصورة عن الدول العلمانية في جميع أنحاء العالم. علاوةً على ذلك، فإن الحريات الليبرالية والنظام العلماني الرأسمالي قد غذّوا أنماط الحياة الفردية والمتعة والمادية التي تسببت في انتشار الانحلال مثل تعاطي المخدرات والإدمان على الكحول وكذلك الجريمة. ففي فرنسا، يعاني شخص واحد من بين كل 10 أشخاص من مشكلة الكحول (الإندبندنت)، بينما يموت أكثر من 110 أشخاص كل يوم بسبب حادث أو حالة مرتبطة بالكحول (سانت بابليك فرانس).


في المقابل، يوفر الإسلام هدفاً واضحاً في الحياة بالإضافة إلى الأساس الروحي للتعامل مع الصعوبات والمصاعب، مما يساعد على منع القلق والاكتئاب وتخفيفه. هذا بالإضافة إلى نبذ الفردية ومذهب المتعة والمادية واستهلاك الخمور والمخدرات والسعي الأناني المدمر لرغبات المرء دون اعتبار للعواقب. بدلاً من ذلك، يوجد الإسلام عقليات مسؤولة تحمل إحساساً بالمساءلة في أفعال الفرد وفي معاملة الآخرين وفقاً للمعايير الأخلاقية العالية التي وضعها الخالق. إلى جانب ذلك، تفصّل النصوص الإسلامية حلولاً شاملة وسليمة لجميع مشاكل الإنسان، وإيجاد مجتمعات متناغمة وخالية من الجريمة ينعم فيها الجميع بالرخاء، وليس فقط لقلة قليلة من الناس، وقد تجلى هذا على مدى قرون في ظل الحكم الإسلامي (الخلافة). لذلك، بينما ترك الاحتلال الفرنسي لشمال أفريقيا إرثاً من الفقر والفشل الاقتصادي في المنطقة، فإن الحكم الإسلامي على تلك الأراضي نفسها في ظل خلافة عمر بن عبد العزيز، انتشل الناس من الفقر من خلال تطبيق النظام الاقتصادي الإسلامي، ومثلاً لم يوجد أحد بحاجة إلى صدقة الزكاة الإسلامية. قال والي شمال أفريقيا حينها يحيى بن سعيد: "بعثني عمر بن عبد العزيز رضي الله عنه على صدقات أفريقيا فاقتضيتها (أي جمعت الزكوات) وطلبت فقراء نعطيها لهم فلم نجد فقيرا، ولم نجد من يأخذها مني، فقد أغنى عمر بن عبد العزيز الناس".


يا ماكرون! أنت تزعم أن المعتقدات الإسلامية المحافظة قد تولد العنف وقتل المدنيين، بينما تعلن بشكل سخيف أن العلمانية لم تقتل أحداً قط. لكن المسلمين لا يحتاجون إلى دروس في منع إراقة الدماء من جمهورية علمانية ولدت من ثورة قامت على الإرهاب والذبح. كما أننا لسنا بحاجة إلى محاضرات حول منع العنف من حكومة استعمارية تلطّخت أيديها بدماء ملايين الأبرياء، والتي أدّت سياستها الخارجية إلى إنشاء مقابر للدول، بما في ذلك الجزائر ورواندا. في المقابل، يكره الإسلام العنف الأعمى وسفك دماء الأبرياء، حتى أثناء الحرب، فقد أمر الخليفة الأول أبو بكر الصديق رضي الله عنه جنوده بحدود إراقة الدماء في المعركة قائلاً: "يا أيها الناس، قفوا أوصيكم بعشر فاحفظوها عني: لا تخونوا ولا تغلوا، ولا تغدروا ولا تمثلوا، ولا تقتلوا طفلاً صغيراً، ولا شيخاً كبيراً ولا امرأة، ولا تعقروا نخلاً ولا تحرقوه، ولا تقطعوا شجرة مثمرة، ولا تذبحوا شاةً ولا بقرة ولا بعيراً إلا لمأكلة، وسوف تمرون بأقوام قد فرغوا أنفسهم في الصوامع؛ فدعوهم وما فرغوا أنفسهم له، وسوف تقدمون على قوم يأتونكم بآنية فيها ألوان الطعام، فإن أكلتم منها شيئاً بعد شيء فاذكروا اسم الله عليها. وتلقون أقواماً قد فحصوا أوساط رؤوسهم وتركوا حولها مثل العصائب، فاخفقوهم بالسيف خفقاً. اندفعوا باسم الله، أفناكم الله بالطعن والطاعون".


يا ماكرون، ربما تشعر أنه يمكنك الفوز في هذه الحرب الأيديولوجية العلمانية ضد الإسلام في ساحة معركة المرأة وحقوقها. ربما تعتقد أنه يمكنك الاستمرار في الترويج للرواية البالية، الاستعمارية، الوهمية بأن العلمانية تكرّم المرأة وأنّ الإسلام يضطهدها، على أمل أن يتجاهل العالم احتجاجات آلاف النساء الفرنسيات الغاضبات في شوارعك من وباء العنف الناتج عن نظامك العلماني الليبرالي؟! هل تعتقد أنه يمكنك فقط إخفاء النفايات تحت السجادة؟ الحقيقة أن أكثر من 219000 امرأة في فرنسا يواجهن العنف المنزلي كل عام (يورونيوز)، وأن امرأة واحدة تُقتل كل ثلاثة أيام على يد شريك حالي أو سابق (فرانس 24)، أو حقيقة أن أكثر من نصف النساء الفرنسيات تعرضن للتحرش الجنسي (ستاتيستا). وأنّ أكثر من 1 من كل 10 يتمّ اغتصابهن (مؤسسة جين جاروس ثينكتانك)، أو حقيقة أن البرلمان الفرنسي - قلب الحكم العلماني - مليء بالتمييز العنصري؟


وأنت تعلم جيداً أن هذه الإحصائيات تعكس الصورة، إن لم تكن أسوأ، في دول علمانية أخرى في جميع أنحاء العالم. علاوةً على ذلك، كيف يمكنك أن تدعي أن النظام العلماني يكرّم المرأة، في حين إن جعلها سلعة واستغلالها الجنسي في صناعات التجميل والإعلانات والمواد الإباحية والدعارة مرخّص به داخل الدول العلمانية بموجب الحريات الجنسية الليبرالية، مما يسمح للشركات بالاستفادة من إهانة المرأة؟ وما هو شعورك تجاه التحرّر لأن تكون النّساء أمهات عازبات، يكافحن من أجل تربية أطفالهن وإعالتهن بمفردهن، بسبب دمار الزواج والحياة الأسرية بسبب دوامة العلاقات المرحة الناتجة عن الحريات الجنسية الليبرالية؟


وفي الوقت نفسه، يتّهم العلمانيون بسخرية، الحجاب أو الجلباب باضطهاد المرأة، بينما يمثّلان في الواقع جزءاً من النظام الاجتماعي الإسلامي الذي يُجسد مجموعة شاملة من الأحكام التي تُنظم بشكل فعّال العلاقة بين الرجل والمرأة من أجل ضمان التعاون بين الجنسين في جميع جوانب الحياة من خلال توجيه إشباع الرغبات الجنسية إلى الزواج وحده. لذلك، فهو نظام يحظر صراحةً جعل المرأة سلعة وإضفاء الطابع الجنسي عليها، فضلاً عن استغلال جمالها لأي غرض، فضلاً عن أي عمل آخر يؤثّر على مكانتها في المجتمع. كل هذا يخلق بيئة محترمة للمرأة داخل مجتمع يمكنها فيه ممارسة حياة عامة نشطة، خالية من الخوف من التحرّش أو الإساءة، مع حماية قدسية الزواج،


وسلامة وحدة الأسرة، وحقوق الأطفال... وبينما تحتفي العلمانية بكل ما هو بذيء ورذيل، وتُجرّم كل ما هو كريم وأخلاقي، فإن الإسلام يحتضن ما هو فاضل ومشرف، حتى إن كلمة واحدة تنتهك شرف المرأة تعتبر جريمة خطيرة. بل إن النبي محمداً ﷺ، الذي تعمل أنت على تشويه سمعته والإساءة إليه، ذكر أن خير الرجال يجب أن يُقاس بمستوى معاملته للمرأة. فقال ﷺ: «إِنَّمَا النِّسَاءُ شَقَائِقُ الرِّجَالِ». وقال رسول الله ﷺ: «أَكْمَلُ الْمُؤْمِنِينَ إِيمَاناً أَحْسَنُهُمْ خُلُقاً وَخِيَارُكُمْ خِيَارُكُمْ لِنِسَائِهِمْ».


بعد كل هذا يا ماكرون، كيف تجرؤ على الادّعاء بأن الإسلام في أزمة، بينما العلمانية هي التي تواجه الانهيار؟ الحقيقة هي أنه ليس لديك أسلحة فكرية لضرب الإسلام، ولهذا لجأت بشدة إلى الأكاذيب والشتائم والقوانين الصارمة والحظر لخوض هذه الحرب الأيديولوجية، مع العلم أن العلمانية قد خسرت بالفعل معركة الأفكار الفكرية مع الإسلام.. في الواقع، أصيب الكثيرون في الغرب بخيبة أمل من المثل العليا للديمقراطية والعلمانية، بعد أن رأوا كذبة وعودها وادعاءاتها الوهمية. لهذا السبب ترفض حتى إجراء مناقشة مع المسلمين حول قيمهم الإسلامية ونظامهم وما يقدمونه للإنسانية والعالم، وتختار بدلاً من ذلك لومهم وإسكاتهم عن التعبير عن معتقداتهم.


لكننا لن نتخلى عن معتقداتنا الإسلامية، بغض النظر عن الأكاذيب والتسميات التي تلقونها علينا... فهذه المعتقدات ليست مبنية على الحقيقة فحسب، بل إن العالم يمر اليوم بأزمة بسبب العلمانية وغيرها فإنّ الأنظمة التي صنعها الإنسان بحاجة إلى قيم وأحكام الإسلام السامية أكثر من أي وقت مضى! لذا يا ماكرون، يمكنك الاستمرار في خوض هذه المعركة إذا كنت ترغب في ذلك... لكن اعلم هذا... إنها حرب لا يمكنك الفوز بها أبداً!


﴿أَفَمَنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَى تَقْوَى مِنَ اللّهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ أَم مَّنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَىَ شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ﴾ [التوبة: 109]

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
د. نسرين نواز
مديرة القسم النسائي في المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

More from null

Msidanganyike na Majina, Muhimu ni Msimamo Sio Nasaba

Msidanganyike na Majina, Muhimu ni Msimamo Sio Nasaba

Kila mara tunapoletewa "nembo mpya" yenye mizizi ya Kiislamu au sura za Mashariki, Waislamu wengi hushangilia, na matumaini hujengwa juu ya udanganyifu unaoitwa "uwakilishi wa kisiasa" katika mfumo wa kikafiri ambao hautambui Uislamu kama hukumu, itikadi, au sheria.

Sote tunakumbuka furaha kubwa iliyoenea katika hisia za wengi wakati Obama aliposhinda mwaka 2008. Yeye ni mtoto wa Kenya, na ana baba Muislamu! Hapa baadhi walidhani kuwa Uislamu na Waislamu wamekaribia ushawishi wa Kimarekani, lakini Obama alikuwa mmoja wa marais waliowaumiza Waislamu zaidi, kwani aliharibu Libya, alichangia janga la Syria, na aliwasha moto Afghanistan na Iraq na ndege zake na askari, na hata alikuwa mtoaji damu nchini Yemen kupitia zana zake, na enzi yake ilikuwa muendelezo wa uadui uliopangwa dhidi ya umma.

Leo, tukio hilo linajirudia, lakini kwa majina mapya. Zohran Mamdani anasherehekewa kwa sababu yeye ni Muislamu, mhamiaji, na kijana, kana kwamba yeye ndiye mwokozi! Lakini wachache tu wanaangalia misimamo yake ya kisiasa na kiitikadi. Mtu huyu ni miongoni mwa wafuasi wakubwa wa mashoga, na anashiriki katika shughuli zao, na anazingatia upotovu wao kama haki za binadamu!

Ni aibu gani hii ambayo watu wanatundika matumaini yao?! Je, haikuwa marudio ya kukata tamaa ile ile ya kisiasa na kiitikadi ambayo umma umeingia mara kwa mara?! Ndiyo, kwa sababu unavutia umbo, si kiini! Unadanganywa na tabasamu, na unashughulika na hisia, si itikadi, na kwa majina, si dhana, na kwa alama, si kanuni!

Mvuto huu kwa maumbo na majina ni matokeo ya kukosekana kwa ufahamu wa kisiasa wa kisheria, kwa sababu Uislamu haupimwi kwa asili, jina, au rangi, lakini kwa kuzingatia kanuni ya Uislamu kikamilifu; kama mfumo, itikadi, na sheria. Na haina thamani Muislamu ambaye hahukumu kwa Uislamu wala kuutetea, bali anatii mfumo wa kibepari wa kikafiri, na anahalalisha ukafiri na upotovu kwa jina la "uhuru".

Na Waislamu wote waliofurahia ushindi wake na wakadhani kwamba yeye ni mbegu ya kheri au mwanzo wa kuamka, wajue kwamba kuamka hakutoki ndani ya mifumo ya ukafiri, wala kwa zana zake, wala kupitia masanduku yake ya kura, wala chini ya paa la katiba zake.

Yeyote anayejitokeza kupitia mfumo wa kidemokrasia, na anaapa kuheshimu sheria zake, kisha anatetea ushoga na kuusherehekea, na anatoa wito kwa mambo yanayomkasirisha Mungu, basi yeye si msaidizi wa Uislamu wala tumaini la umma, bali ni chombo cha kung'arisha na kufifisha, na uwakilishi bandia ambao hauna maana.

Yanayoitwa mafanikio ya kisiasa katika nchi za Magharibi kwa baadhi ya watu wenye majina ya Kiislamu, ni makombo tu yanayotolewa kama dawa za maumivu kwa umma, ili kuwaambia: Angalieni, mabadiliko yanawezekana kupitia mifumo yetu.

 Kwa hiyo, ukweli wa "uwakilishi" huu ni nini?

Nchi za Magharibi hazifungui milango ya utawala kwa Uislamu, bali zinaifungua tu kwa wale wanaolingana na maadili na mawazo yao. Na mtu yeyote anayeingia katika mfumo wao lazima akubali katiba yao, na sheria zao zilizowekwa, na kukataa hukumu ya Uislamu, ikiwa atakubali hilo, basi atakuwa mfano unaokubalika, ama Muislamu wa kweli, basi anakataliwa nao kutoka mizizi yake.

Kwa hiyo, Zohran Mamdani ni nani? Na kwa nini udanganyifu huu unatengenezwa?

Yeye ni mtu anayebeba jina la Kiislamu lakini anakumbatia ajenda potofu inayopingana kabisa na maumbile ya Uislamu, kutoka kuunga mkono mashoga, na kukuza kile kinachoitwa "haki zao", na yeye ni mfano hai wa jinsi nchi za Magharibi zinavyotengeneza mifano yake: Muislamu kwa jina, mfuasi wa mrengo wa kulia kwa vitendo, mtumishi wa ajenda ya uliberali wa Magharibi, si zaidi. Bali kuushughulisha umma na njia yake halisi, hivyo badala ya kudai dola ya Kiislamu na ukhalifa, wanashughulika na viti vya bunge na nyadhifa katika mifumo ya ukafiri! Na badala ya kuelekea ukombozi wa Palestina, wanamngoja yule "anayetetea Gaza" kutoka ndani ya Congress ya Marekani au Bunge la Ulaya!

Ukweli wa mambo ni kwamba huu ni upotoshaji wa njia ya kweli ya mabadiliko, ambayo ni kuanzisha Ukhalifa Rashid kwa njia ya unabii, ambao unaheshimu bendera ya Uislamu, unatekeleza sheria ya Mungu, na unaunganisha umma nyuma ya Khalifa mmoja ambaye anapigana kutoka nyuma yake na anaogopwa.

Basi msidanganyike na majina, wala msifurahie wale wanaohusiana nanyi kwa sura na kupingana nanyi kwa maudhui, si kila anayebeba jina Said au Ali au Zohran yuko katika njia ya Nabii wetu Muhammad ﷺ.

Na jueni kwamba mabadiliko hayatoki ndani ya mabunge ya ukafiri, bali kutoka kwa majeshi ya umma ambayo wakati wake umefika wa kusonga, na kutoka kwa vijana wake wenye ufahamu ambao wanafanya kazi usiku na mchana kupindua meza juu ya vichwa vya nchi za Magharibi na wasaidizi wake na wafuasi wasaliti katika nchi za Kiislamu na Waislamu.

Waislamu hawataamka kupitia uchaguzi wa demokrasia wala kupitia masanduku ya nchi za Magharibi, bali kwa kuamka halisi kwa msingi wa itikadi ya Kiislamu, kwa kuanzisha dola ya Ukhalifa Rashid ambayo inarejesha Uislamu mahali pake, na heshima ya Waislamu, na kuvunja udanganyifu wa demokrasia.

Msidanganyike na majina, wala msitundike matumaini yenu kwa watu binafsi katika mifumo ya ukafiri, bali rudini kwenye mradi wenu mkuu: kuanzisha upya maisha ya Kiislamu, hii pekee ndiyo njia ya heshima, ushindi na uwezeshaji.

Tukio hilo ni marudio ya kudhalilisha ya majanga ya zamani: alama bandia, uaminifu kwa mifumo ya Magharibi, na kupotoka kutoka kwa njia ya Uislamu. Na kila anayeshangilia njia hii, anapotosha umma. Kwa hiyo, rudini kwenye mradi wa Ukhalifa, na msiwaruhusu maadui wa Uislamu kuwatengenezea viongozi wenu na wawakilishi wenu. Heshima haiko katika viti vya demokrasia, bali katika kiti cha Ukhalifa ambao Hizb ut-Tahrir inaufanyia kazi na inaonya umma dhidi ya mporomoko huu wa kiitikadi na kisiasa. Hakuna wokovu kwetu isipokuwa kwa dola ya Ukhalifa, ambayo hairuhusu Waislamu kutawaliwa na mtu anayeabudu dini isiyo ya Uislamu, wala kwa anayehalalisha upotovu na ukengeufu, wala kwa anayeanzisha sheria kwa watu isipokuwa yale ambayo Mungu ameyateremsha.

Imeandikwa kwa ajili ya Radio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Abdul-Mahmoud Al-Amiri - Jimbo la Yemen

Misri Kati ya Slogani za Serikali na Ukweli Mchungu: Ukweli Kamili Kuhusu Umaskini na Sera za Kibepari

Misri Kati ya Slogani za Serikali na Ukweli Mchungu

Ukweli Kamili Kuhusu Umaskini na Sera za Kibepari

Tovuti ya Al-Ahram iliripoti Jumanne, Novemba 4, 2025, kwamba Waziri Mkuu wa Misri, katika hotuba aliyoitoa kwa niaba ya Rais katika Mkutano wa Pili wa Kimataifa wa Maendeleo ya Kijamii katika mji mkuu wa Qatar, Doha, alisema kwamba Misri inatumia mbinu kamili ya kukomesha umaskini katika aina zake zote na vipimo, ikiwa ni pamoja na "umasikini wa pande nyingi."

Kwa miaka mingi, karibu kila hotuba rasmi nchini Misri inajumuisha misemo kama vile "mbinu kamili ya kukomesha umaskini" na "mwanzo wa kweli wa uchumi wa Misri." Maafisa wanarudia kauli mbiu hizi katika mikutano na matukio, wakifuatana na picha za kupendeza za miradi ya uwekezaji, hoteli na resorts. Lakini ukweli, kama inavyoshuhudiwa na ripoti za kimataifa, ni tofauti kabisa. Umaskini nchini Misri bado ni jambo la kudumu, na hata linalozidi kuwa mbaya, licha ya ahadi za mara kwa mara za serikali za uboreshaji na uamsho.

Kulingana na ripoti za UNICEF, ESCWA na Shirika la Mpango wa Chakula Duniani kwa miaka ya 2024 na 2025, karibu mmoja kati ya Wamisri watano anaishi katika umaskini wa pande nyingi, yaani, amenyimwa zaidi ya kipengele kimoja cha vipengele muhimu vya maisha kama vile elimu, afya, makazi, kazi na huduma. Data pia inathibitisha kwamba zaidi ya 49% ya kaya zina shida ya kupata chakula cha kutosha, ambayo ni takwimu ya kushangaza inayoonyesha kina cha mzozo wa maisha.

Ama umaskini wa kifedha, yaani, kupungua kwa mapato ikilinganishwa na gharama za maisha, umeongezeka kwa kasi, kama matokeo ya mawimbi mfululizo ya mfumuko wa bei ambayo yamela mishahara ya watu, juhudi zao na akiba zao, hadi asilimia kubwa ya Wamisri wako chini ya mstari wa umaskini wa kifedha licha ya kufanya kazi daima.

Wakati serikali inazungumza juu ya mipango kama vile "Takaful na Karama" na "Maisha Bora," takwimu za kimataifa zinaonyesha kuwa programu hizi hazijabadilisha muundo wa umaskini kimsingi, lakini zimepunguzwa kwa suluhisho za muda mfupi ambazo zinafanana na tone linalomwagika jangwani. Vijijini mwa Misri, ambako zaidi ya nusu ya watu wanaishi, bado wanakabiliwa na huduma duni, ukosefu wa fursa za ajira bora, na miundombinu iliyochakaa. Ripoti ya ESCWA inathibitisha kwamba kunyimwa vijijini ni mara kadhaa zaidi kuliko mijini, ambayo inaonyesha usambazaji mbaya wa mali na kupuuzwa kwa muda mrefu kwa pembezoni.

Wakati Waziri Mkuu anamshukuru mwana wa nchi "ambaye amevumilia na serikali hatua za mageuzi ya kiuchumi," kwa kweli anakiri kuwepo kwa mateso ya kweli yanayotokana na sera hizo. Hata hivyo, kukiri huku hakufuatiwi na mabadiliko katika mbinu, lakini badala yake kuendelea zaidi katika njia ileile ya kibepari ambayo ilisababisha mgogoro huo.

Mageuzi hayo ya uwongo ambayo yalianza mwaka 2016 na mpango wa "uelezaji" na kuondoa ruzuku na kuongeza kodi, hayakuwa mageuzi bali yalikuwa ni kuwabebesha maskini gharama ya madeni na nakisi. Wakati maafisa wanazungumza juu ya "mwanzo," uwekezaji mkubwa unaelekezwa kwenye mali isiyohamishika ya kifahari na miradi ya utalii ambayo inawahudumia wamiliki wa mitaji, wakati mamilioni ya vijana hawapati fursa za kazi au makazi. Kwa hakika, miradi mingi kama hii, kama vile eneo la Alam El Roum huko Matrouh, ambalo uwekezaji wake unakadiriwa kuwa dola bilioni 29, ni ushirikiano wa kigeni wa kibepari ambao unachukua ardhi na utajiri na kuugeuza kuwa chanzo cha faida kwa wawekezaji, si chanzo cha riziki kwa watu.

Mfumo huo unashindwa si kwa sababu tu ni fisadi, bali kwa sababu unafuata misingi ya mawazo potofu, ambayo ni mfumo wa kibepari, ambao unafanya fedha kuwa mhimili wa sera zote za serikali. Ubepari unategemea uhuru kamili wa umiliki, na unaruhusu ukusanyaji wa mali mikononi mwa wachache wanaomiliki vyombo vya uzalishaji, wakati wengi hubeba mzigo wa kodi, bei na deni la umma.

Kwa hivyo, kile kinachoitwa "mipango ya ulinzi wa jamii" ni jaribio tu la kupamba uso wa kikatili wa ubepari, na kurefusha maisha ya mfumo usio wa haki ambao unazingatia matajiri na kukusanya kutoka kwa maskini. Badala ya kushughulikia asili ya ugonjwa; yaani, ukiritimba wa utajiri na utegemezi wa uchumi kwa taasisi za kimataifa, inatosha kusambaza makombo ya misaada ya fedha, ambayo haiondoi umaskini wala kuhifadhi heshima.

Huduma si ihsani kutoka kwa mtawala kwa raia, lakini wajibu wa kisheria, na jukumu ambalo Mungu atamwajibisha nalo katika dunia hii na akhera. Kinachotokea leo ni kupuuzwa kwa makusudi kwa masuala ya watu, na kuachwa kwa wajibu wa utunzaji kwa ajili ya mikopo yenye masharti kutoka kwa Shirika la Fedha la Kimataifa na Benki ya Dunia.

Serikali imekuwa mwasuluhishi kati ya maskini na mdaiwa wa kigeni, ikitoza kodi, kupunguza ruzuku na kuuza mali ya umma ili kuziba nakisi iliyoenea iliyoundwa na mfumo wa kibepari wenyewe. Katika haya yote, dhana za kisheria ambazo zinadhibiti uchumi hazipo, kama vile kukataza riba, kuzuia umiliki wa mali ya umma na watu binafsi, na wajibu wa kutoa matumizi kwa raia kutoka hazina ya Waislamu.

Uislamu umetoa mfumo kamili wa kiuchumi ambao unashughulikia umaskini kutoka kwa mizizi yake, si kwa msaada wa fedha tu au miradi ya urembo. Mfumo huu unategemea misingi thabiti ya kisheria, muhimu zaidi ambayo ni:

1- Kukataza riba na madeni ya riba ambayo yanaifunga nchi na kumaliza rasilimali zake. Kwa kutoweka kwa riba, utegemezi wa uchumi kwa taasisi za kimataifa utatoweka, na uhuru wa kifedha utarudishwa kwa taifa.

2- Kufanya umiliki kuwa aina tatu:

Umiliki wa mtu binafsi: kama vile nyumba, maduka na mashamba binafsi...

Umiliki wa umma: unajumuisha utajiri mkuu kama vile mafuta, gesi, madini na maji...

Umiliki wa dola: kama vile ardhi ya fai, rikazi na kharaji...

Kwa usambazaji huu, haki inapatikana, kwani kundi dogo linazuiwa kukiritimba rasilimali za taifa.

3- Kuhakikisha kutosha kwa kila mtu kutoka kwa raia: Dola inahakikisha kila mtu katika utunzaji wake mahitaji yake ya msingi ya chakula, mavazi na makazi. Ikiwa hawezi kufanya kazi, ni wajibu wa hazina kutoa matumizi kwake.

4- Zaka na matumizi ya lazima: Zaka si hisani bali ni faradhi, inayokusanywa na dola na kutumika katika matumizi yake ya kisheria kwa maskini, wahitaji na wenye madeni. Ni chombo cha usambazaji chenye ufanisi ambacho kinarudisha fedha katika mzunguko wa maisha katika jamii.

Pamoja na motisha ya kazi yenye tija na kuzuia unyonyaji, na kuhimiza uwekezaji wa rasilimali katika miradi yenye manufaa ya kweli kama vile viwanda vizito na vya kijeshi, si katika uvumi, mali isiyohamishika ya kifahari na miradi ya udanganyifu. Mbali na kudhibiti bei kwa usambazaji na mahitaji halisi, si kwa ukiritimba au uelekezi.

Dola ya Ukhalifa kwa misingi ya unabii ndiyo pekee inayoweza kutumia hukumu hizi kivitendo, kwa sababu inajengwa kwa misingi ya itikadi ya Kiislamu, na lengo lake ni kutunza masuala ya watu, si kukusanya fedha zao. Katika kivuli cha Ukhalifa, hakuna riba, hakuna mikopo yenye masharti, na hakuna uuzaji wa utajiri wa umma kwa wageni, lakini rasilimali zinasimamiwa kwa njia ambayo inakidhi maslahi ya taifa, na hazina inachukua jukumu la kufadhili huduma za afya, elimu na vifaa vya umma kutoka kwa rasilimali za serikali, kharaji, anfal na mali ya umma.

Ama maskini, mahitaji yao ya msingi yanahakikishwa mmoja mmoja, si kupitia sadaka za muda mfupi bali kama haki ya kisheria iliyohakikishwa. Kwa hiyo, kupambana na umaskini katika Uislamu si kauli mbiu ya kisiasa, bali ni mfumo kamili wa maisha ambao unasimamisha haki, unazuia dhuluma na unarudisha utajiri kwa wenyewe.

Kuna umbali mkubwa kati ya hotuba rasmi na ukweli uliopo ambao haujafichwa kwa mtu yeyote. Wakati serikali inaimba sifa za miradi yake "mikubwa" na "mwanzo wa kweli," mamilioni ya Wamisri wanaishi chini ya mstari wa umaskini, wanakabiliwa na bei ghali, ukosefu wa ajira na ukosefu wa matumaini. Ukweli ni kwamba mateso haya hayatatoweka mradi Misri inaendelea katika njia ya ubepari, inatoa uchumi wake kwa watoa riba na kujisalimisha kwa sera za taasisi za kimataifa.

Mgogoro na matatizo ya Misri ni matatizo ya kibinadamu na si ya kimwili, na yanahusiana na hukumu za kisheria zinazoonyesha jinsi ya kushughulikia na kutibu kwa misingi ya Uislamu. Suluhisho ni rahisi kuliko kufumba macho, lakini zinahitaji usimamizi mwaminifu ambao una utashi huru wa kutaka kutembea katika njia sahihi na kutaka mema kwa Misri na watu wake kwa kweli. Wakati huo, usimamizi huu unapaswa kukagua mikataba yote iliyoandaliwa hapo awali na ambayo imefanywa na makampuni yote ambayo yanakiritimba mali ya nchi na kile kilicho cha mali yake ya umma, hasa makampuni ya uchimbaji wa gesi, mafuta, dhahabu na madini mengine na utajiri. Wanapaswa kuwafukuza makampuni hayo yote kwa sababu asili yao ni makampuni ya kikoloni ambayo yanapora utajiri wa nchi, kisha wanapaswa kuunda agano jipya linalotegemea kuwawezesha watu kupata utajiri wa nchi na kuanzisha au kukodisha makampuni ambayo yanahusika na uzalishaji wa utajiri kutoka kwa vyanzo vya mafuta, gesi, dhahabu na madini mengine na kusambaza upya utajiri huu kwa watu. Wakati huo, watu wataweza kulima ardhi iliyokufa ambayo serikali itawawezesha kuitumia kwa haki yao ndani yake, na pia wataweza kutengeneza kile kinachopaswa kutengenezwa ili kuinua uchumi wa Misri na kuwatosheleza watu wake, na serikali itawaunga mkono katika suala hili. Yote haya si ndoto, si vigumu kutokea, wala si mradi ambao tunaweka kwa majaribio ambayo yanaweza kufanikiwa au kushindwa, lakini ni hukumu za kisheria ambazo ni muhimu na za lazima kwa dola na raia. Hairuhusiwi dola kutoa utajiri wa nchi ambao ni mali ya watu kwa madai ya mikataba iliyoidhinishwa na kuungwa mkono na sheria za kimataifa zisizo za haki, na hairuhusiwi kuwazuia watu, lakini inapaswa kukata kila mkono unaoenea na kupora utajiri wa watu. Hivi ndivyo Uislamu unavyotoa na lazima utekelezwe, lakini haitekelezwi kwa kutengwa na mifumo mingine ya Uislamu, bali haitekelezwi ila kupitia dola ya Ukhalifa Rashidun kwa misingi ya unabii. Dola hii ambayo chama cha Hizb ut-Tahrir kina wasiwasi nayo na kinaialika, na kinaialika Misri na watu wake, watu na jeshi, kufanya kazi nayo kwa ajili yake. Mungu anaweza kuandika ushindi kutoka kwake, ili tuweze kuuona kama ukweli unaoinua Uislamu na watu wake. Ee Mungu, hivi karibuni na si kuchelewa.

﴿Na lau kwamba watu wa miji wangeamini na wakamcha Mungu, tungewafungulia baraka kutoka mbinguni na ardhini﴾

Imeandikwa kwa Ofisi ya Habari Kuu ya Hizb ut-Tahrir

Saeed Fadl

Mwanachama wa Ofisi ya Habari ya Hizb ut-Tahrir katika jimbo la Misri