اللباس الشرعي - إيمان أم موضة؟
April 21, 2016

اللباس الشرعي - إيمان أم موضة؟

اللباس الشرعي - إيمان أم موضة؟

ضمن حملة القسم النسائي "الشباب المسلم: روّاد التغيير الحقيقي"

(مترجمة)

في القرن الواحد والعشرين، لا يمكن إنكار الضغط الكبير الذي تتعرض له النساء، والشباب بشكل خاص للظهور بمظهر معين. وفي عالم العولمة التي تدور حول ثقافة البوب ​​والمشاهير، ومع وسائل الإعلام الفضائية التي تعزز المعايير المجتمعية في كل منعطف، فإنه من المستحيل الهروب من التركيز على المظهر.

وللأسف لم تنجُ الفتاة المسلمة من هذا الضغط، وعلى مدى السنوات القليلة الماضية، أخذ (الحجاب) مكانه في صناعة الأزياء. ومن خلال العديد من (المحجبات) اللاتي يظهرن في اليوتيوب، أو "عروض الأزياء الإسلامية"، أو مجلات الموضة للمحلات التجارية، يتم تشجيع الفتيات المسلمات على التطلع إلى تعريف ميبستيرز للمحجبة؛ شخصية أنيقة وحسنة المظهر، والتي تُدرج غطاء الرأس، الذي تلبسه كعمامة أو تلفّه حول جسمها، دون عناء مع الأزياء الغربية، عارضة ذوقها واتجاهات الموضة التي تؤيدها. وقد أدى ذلك بالعديد من دور الأزياء الغربية مثل أتش آند إم لتوظيف عارضات أزياء مسلمات (محجبات)، وإطلاق مجموعات خاصة للمرأة المسلمة، كما فعل دولتشي وغابانا في وقت سابق من هذا العام.

ومن المؤسف أن هذه الاتجاهات قد غيرت وحولت (الحجاب) لدرجة أنه لم يعد يشبه اللباس الشرعي للمرأة المسلمة. لقد أدت الضجة الإعلامية حول الخمار كونه غطاء الرأس إلى تحويله ببساطة إلى قطعة من القماش الذي يغطي الرأس. لقد فقد القصد من وراء ارتداء اللباس الشرعي، بالتوازي مع ضياع مفهوم الحياء، والتفاصيل الشاملة لممّا يتكون هذا اللباس!

لقد نسيت الفتيات المسلمات أنه في ظل الإسلام، فإن الأزياء ليست جزءاً من لباس المرأة المسلمة. فالله سبحانه وتعالى قد حدد لباسنا على وجه التحديد، لذلك نحن لا نخضع لمطالب المصممين أو الرجال أو المجتمع. إنه ليس لأحد أن يأخذ على عاتقه أن يقرر ما يجب على النساء ارتداؤه أو عدم ارتدائه في المواسم المختلفة. فالله سبحانه وتعالى قد حررنا من هذا برحمته. لكن هل يعني هذا أنني أقول أن المرأة المسلمة لا تستطيع أن تلبس اللباس الجميل؟ بالطبع تستطيع، ولكن الله سبحانه وتعالى قد وصف لنا كيف يجب أن يكون لباسنا في الحياة العامة على وجه التحديد كجزء من النظام الاجتماعي الإسلامي الأوسع.

لقد فصل الله سبحانه وتعالى في القرآن والسنة بشكل واضح ما هو لباس المرأة المسلمة ولم يترك ذلك للأهواء الشخصية للأفراد لتحديده وفقا لما يرونه محتشما أم لا. فالله سبحانه وتعالى يقول في سورة النور: ﴿وَقُل لِّلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيُوبِهِنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاء بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاء بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُوْلِي الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلَى عَوْرَاتِ النِّسَاء وَلَا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِن زِينَتِهِنَّ﴾، فالله سبحانه وتعالى يأمر في هذه الآية الكريمة، المرأة المسلمة بستر زينتها باستثناء ما ظهر منها أمام جميع الرجال باستثناء الزوج، والأب، والأبناء، وأبناء الزوج ... وغيرهم ممن ذكرتهم الآية. وقوله سبحانه ﴿... إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا﴾ يعني الوجه والكفين. وهذا بإجماع غالبية العلماء مثل السيدة عائشة رضي الله عنها، والإمام مالك، والإمام الشافعي، والإمام الطبري، والإمام القرطبي، وأبو قتادة، ومجاهد والحسن وابن حزم. فالله سبحانه وتعالى يأمر نساء المؤمنين بأن يلوين خُمُرهن (الخُمُر جمع خمار وهو ما يغطى به الرأس) ﻋﻠﻰ ﺃﻋﻨﺎﻗﻬﻦ ﻭﺻﺪﻭﺭﻫﻦ، ﻟﻴﺨفين "جيوبهن" أي ﻣﺎ ﻳﻈﻬﺮ ﻣﻦ ﻃﻮﻕ ﺍﻟﻘﻤﻴﺺ ﻭﻃﻮﻕ ﺍﻟﺜﻮﺏ ﻣﻦ ﺍﻟﻌﻨﻖ. وقد كانت النساء في عهد النبي ﷺ، قبل نزول الآية يغطين رؤوسهن بالخمار، برمي أطرافها على ظهورهن كاشفات بذلك رقابهن، وآذانهن، والجزء العلوي من صدورهن، على غرار النصرانيات. ثم من خلال الوحي أمرهن الله سبحانه وتعالى في سورة النور، الآية 31، بتغطية تلك الأجزاء أيضا بالخمار. قال الإمام ابن كثير فيما يتعلق بالآية ﴿وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّ﴾، يعني المقانع (الخمر) يعمل لها صنفات ضاربات على صدورهن؛ لتواري ما تحتها من صدرها وترائبها؛ ليخالفن شعار نساء أهل الجاهلية؛ فإنهن لم يكن يفعلن ذلك، بل كانت المرأة منهن تمر بين الرجال مسفحة بصدرها، لا يواريه شيء، وربما أظهرت عنقها وذوائب شعرها وأقرطة آذانها". ومن هنا أمر الله سبحانه وتعالى المرأة بأن تغطي بخمارها رأسها وعنقها وصدرها. وبالإضافة إلى ذلك، فقد قال النبي ﷺ: «إِنَّ الْمَرْأَةَ إِذَا بَلَغَتْ الْمَحِيضَ لَمْ تَصْلُحْ أَنْ يُرَى مِنْهَا إِلَّا هَذَا وَهَذَا وَأَشَارَ إِلَى وَجْهِهِ وَكَفَّيْهِ».

ووفقا لهذه الأدلة الشرعية وغيرها الكثير، فإن تغطية المرأة جسدها كله ما عدا وجهها وكفيها أمام الرجال من غير محارمها هو فرض عليها. ويجب أن لا تكون الملابس التي ترتديها شفافة تظهر ﻟﻮﻥ الجلد، كذلك يجب أن لا تلبس الخمار بطريقة بحيث تُظهر رقبتها أو جزءاً من شعرها (حتى ولو كانت شعرة واحدة).

وعلاوة على ذلك، فقد حدد الإسلام وأوجب على المرأة لباسا خاصا تلبسه حين تخرج من بيتها وتسير في الحياة العامة. ففي الحياة العامة، أوجب الشارع عليها ارتداء الخمار (غطاء الرأس) والجلباب (قطعة واحدة ﻣﻼﺀﺓ ﺃﻭ ﻣﻠﺤﻔﺔ ﺗﻠﺒﺴﻬﺎ ﻓﻮﻕ ﺛﻴﺎﺑﻬﺎ ﻭﺗﺮﺧﻴﻬﺎ إلى ﺃﺳﻔﻞ حتى ﺗﻐﻄﻲ ﻗﺪﻣﻴﻬﺎ). وكما ذكر سابقا، فإن الآية ﴿وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيُوبِهِنَّ﴾ من سورة النور تتحدث عن الخمار، وقوله تعالى في سورة الأحزاب، ﴿يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُل لِّأَزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاء الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِن جَلَابِيبِهِنَّ﴾ تتحدث عن الجلباب.

وبالإضافة إلى ذلك، روي عن أم عطية رضي الله، أنها قالت: «أمرنا رسول الله ﷺ أن نخرجهن في الفطر والأضحى العواتق والحيض وذوات الخدور فأما الحيض فيعتزلن الصلاة ويشهدن الخير ودعوة المسلمين. قلت يا رسول الله إحدانا لا يكون لها جلباب قال لتلبسها أختها من جلبابها». ففي هذا الحديث، يبين لنا النبي ﷺ بوضوح أن ارتداء الجلباب هو شرط يجب أن يتوفر في المرأة إذا أرادت الخروج إلى الحياة العامة، حيث إنه لم يعط الإذن بالخروج لمن ﻟﻴﺲ لها ﺛﻮﺏ ﺗﻠﺒﺴﻪ ﻓﻮﻕ ﺛﻴﺎﺑﻬﺎ ﻟﺘﺨﺮﺝ ﻓﻴﻬﺎ، وﺃﻣﺮ ﻋﻠﻴﻪ الصلاة وﺍﻟﺴﻼﻡ ﺃﻥ تعيرﻫﺎ ﺃﺧﺘﻬﺎ من جلبابها لتخرج به للحياة العامة، ﻭﻫﺬﺍ ﻗﺮﻳﻨﺔ ﻋﻠﻰ ﺃﻥ ﺍﻷﻣﺮ في ﻫﺬﺍ الحديث ﻟﻠﻮﺟﻮﺏ.

وبالتالي، فإنه في الحياة العامة، لا يكفي للمرأة أن ترتدي الخمار مع قميص وتنورة أو بنطال أو أي شكل من أشكال اللباس، وإن كانت ساترة للعورة، إن لم تتوافق مع ما فرضه الله سبحانه وتعالى من خمار وجلباب.

إلى جانب ذلك، منع الإسلام المرأة من التبرج. وهذا يعني ارتداء أي نوع من الثياب، والمجوهرات والزركشات التي تلفت الانتباه إلى زينتها بأي شكل من الأشكال أمام غير المحارم. يقول الله سبحانه وتعالى في سورة الأحزاب: ﴿وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْأُولَى﴾.

وبالتالي، فإنه من الواضح أنه على الرغم من أن نوعا معينا من الملابس وإن كانت تغطي العورة، إلا أن هذا لا يعني أنه مسموح للمرأة لبسها في وجود غير المحارم. فإذا كانت الملابس ضيقة، تصف شكل جسمها أو مزينة بطريقة تلفت الانتباه إلى جمالها فلا يجوز لها أن تلبسها، لأنها ستكون متبرجة. قال النبي ﷺ: «صِنْفَانِ مِنْ أَهْلِ النَّارِ لَمْ أَرَهُمَا قَوْمٌ مَعَهُمْ سِيَاطٌ كَأَذْنَابِ الْبَقَرِ يَضْرِبُونَ بِهَا النَّاسَ وَنِسَاءٌ كَاسِيَاتٌ عَارِيَاتٌ مُمِيلَاتٌ مَائِلَاتٌ رُءُوسُهُنَّ كَأَسْنِمَةِ الْبُخْتِ الْمَائِلَةِ لَا يَدْخُلْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يَجِدْنَ رِيحَهَا وَإِنَّ رِيحَهَا لَيُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ كَذَا وَكَذَا».

في الواقع، لقد عملت صناعة الأزياء الإسلامية فقط على تعزيز البناء الغربي للصورة المثالية للجمال، وهو أمر غير موجود في الإسلام. ودعونا لا نكون ساذجين في افتراض أن هذا الأمر لم يكن مدبرا. بل إن الربط المستمر بين هذه الأزياء ولباس المرأة المسلمة، قد تم تلفيقه من أجل محاولة إبعاد المرأة المسلمة عن الإسلام، لجعلها تابعة للمجتمع وتعيش لتحقيق توقعاته بدلا من العيش وفق أوامر الله سبحانه وتعالى. أليس من المفارقة أنه بينما تمنع الدول الليبرالية العلمانية أخواتنا المسلمات من ارتداء الحجاب والنقاب في الأماكن العامة، تقوم صناعاتها في الوقت نفسه بتعزيز "حجاب الموضة"؟! وذلك لأن صناعة الأزياء الغربية تدرك القوة التي لدى المسلمة التي تتبنى الإسلام بشكل صحيح، والتهديد الذي تشكله على نظامها الرأسمالي الذي يستغل انعدام الأمن عند النساء لمنافعه المالية الخاصة. إن المسلمة التي تحررت من مطالب المجتمع حرة في التفكير بذاتها، وتحب نفسها كما هي، وتكرس نفسها لعبادة الله سبحانه وتعالى، وليس لعبادة المصممين. إن القيمة الحقيقية للمرأة وتمكينها وتحريرها إنما يأتي من الإسلام؛ ذلك النظام الذي يعامل المرأة بوصفها إنسانا. بينما تخشى المجتمعات العلمانية هذا، ولذلك أوجدت الأزياء الإسلامية لمنع المرأة المسلمة من اعتناق الإسلام بشكل كلي.

إنها إرهاصات خير ولله الحمد بأن الكثير من الفتيات والشابات المسلمات بدأن بارتداء اللباس الشرعي من أجل التقيد بشكل أوثق بدينهن وإرضاء ربهن. ومع ذلك، فإن اتباع "اتجاهات حجاب الموضة" أو اتخاذ أي لباس لا يتفق مع النصوص الإسلامية الواضحة المعالم يخالف الغرض الأساسي الذي لأجله بدأن ارتداء ذلك اللباس. وعلاوة على ذلك، فإن ذلك يعني ببساطة استبدال اتباع التوقعات الضحلة المفروضة من قبل صناعة الأزياء الغربية لكيف يجب أن تبدو المرأة ونوع لباسها، بتوقعات أولئك الذين يعملون في صناعة الأزياء الإسلامية. وبالطبع لا يكاد يكون هناك أي تحرير للمرأة المسلمة في هذا!

إن الفتاة المسلمة يجب أن تدرك أن هذا التلاعب باللباس الإسلامي تم تصميمه لعلمنتها، ولحملها لتقديم تنازلات، وجعلها تنتقي وتختار من الإسلام ما تريد تطبيقه وتترك ما لا تريد. يجب عليها أن تقف ضد هذا الهجوم وأن تكون حازمة في عزيمتها على ارتداء اللباس الشرعي في سبيل الله سبحانه وتعالى وحده وبالطريقة التي وصفها الله سبحانه وتعالى، وفي أوقات الشدة، علينا أن نتذكر حديث نبينا محمد ﷺ: «فَإِنَّ مِنْ وَرَائِكُمْ أَيَّامَ الصَّبْرِ، الصَّبْرُ فِيهِنَّ مِثْلُ قَبْضٍ عَلَى الْجَمْرِ لِلْعَامِلِ فِيهِنَّ مِثْلُ أَجْرِ خَمْسِينَ رَجُلاً يَعْمَلُونَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ».

لقد تنبأ رسول الله ﷺ بمثل هذه الأوقات، ولكن يجب علينا أن نكون مطمئنين عندما ندرك أن ثمار مثل هذه الأوقات ستكون كبيرة وأن هذا الدين يستحق النضال والتضحية لأجله.

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

عائشة حسن

More from null

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu: Dang Humması ve Sıtma

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu

Dang Humması ve Sıtma

Sudan'da dang humması ve sıtmanın yaygın bir şekilde yayılmasıyla, Sağlık Bakanlığı'nın etkili rolünün yokluğunu ve devletin her geçen gün can alan bir salgınla başa çıkma konusundaki yetersizliğini ortaya koyan ciddi bir sağlık krizi ortaya çıkıyor. Hastalık bilimi alanındaki bilimsel ve teknolojik ilerlemeye rağmen, gerçekler ortaya çıkıyor ve yolsuzluk kendini gösteriyor.

Net Bir Planın Yokluğu:

Vaka sayısının binleri aşmasına ve bazı medya kaynaklarına göre toptan ölümlerin kaydedilmesine rağmen, Sağlık Bakanlığı salgınla mücadele için net bir plan açıklamadı. Sağlık kurumları arasında koordinasyon eksikliği ve salgın krizlerle başa çıkmada önleyici vizyon eksikliği dikkat çekiyor.

Tıbbi Tedarik Zincirlerinin Çöküşü

"Parol" gibi en basit ilaçlar bile bazı bölgelerde nadir hale geldi, bu da tedarik zincirlerindeki bir çöküşü ve ilaç dağıtımı üzerindeki denetim eksikliğini yansıtıyor, bu da kişinin en basit yatıştırıcı ve destek araçlarına ihtiyaç duyduğu bir zamanda.

Toplumsal Bilinçlendirme Eksikliği

İnsanları sivrisineklerden korunma yöntemleri veya hastalığın belirtileri hakkında eğitmek için etkili medya kampanyaları yok, bu da enfeksiyonun yayılmasını artırıyor ve toplumun kendini koruma yeteneğini zayıflatıyor.

Sağlık Altyapısının Zayıflığı

Hastaneler, tıbbi personel ve ekipman, hatta temel teşhis araçları konusunda ciddi bir eksiklik çekiyor, bu da salgına yanıtı yavaş ve rastgele hale getiriyor ve binlerce kişinin hayatını tehlikeye atıyor.

Diğer Ülkeler Salgınlarla Nasıl Başa Çıktı?

 Brezilya:

- Modern böcek ilaçları kullanarak yer ve hava yoluyla ilaçlama kampanyaları başlattı.

- Sinekliği dağıttı ve toplumsal bilinçlendirme kampanyalarını etkinleştirdi.

- Salgın bölgelerinde acil olarak ilaç sağladı.

Bangladeş:

- Yoksul mahallelerde geçici acil durum merkezleri kurdu.

- Bildirimler için yardım hatları ve mobil müdahale ekipleri sağladı.

Fransa:

- Erken uyarı sistemlerini etkinleştirdi.

- Taşıyıcı sivrisinekler üzerindeki denetimi yoğunlaştırdı ve yerel bilinçlendirme kampanyaları başlattı.

Sağlık En Önemli Görevlerden Biridir ve Devletin Sorumluluğu Tamdır

Sudan hala etkili tespit ve raporlama mekanizmalarından yoksun, bu da gerçek rakamların açıklanandan çok daha yüksek olmasına neden oluyor ve krizi daha da karmaşık hale getiriyor. Mevcut sağlık krizi, devletin insan hayatını önceliklerinin en üst sırasına koyan sağlık hizmetlerinde etkili rolünün yokluğunun doğrudan bir sonucudur. İslam'ı uygulayan ve Ömer bin Hattab'ın "Irak'ta bir katır tökezlese, Allah Kıyamet Günü'nde ondan beni hesaba çeker" sözünü uygulayan bir devlet.

Önerilen Çözümler

- İnsan hayatında Allah'tan korkan ve her şeyden önce etkili, hisse senedi veya yolsuzluğa tabi olmayan bir sağlık sistemi kurmak.

- Ücretsiz sağlık hizmetini her reayanın temel hakkı olarak sağlamak. Özel hastanelerin ruhsatlarını iptal etmek ve tıp alanındaki yatırımları engellemek.

- Bilinçlendirme kampanyaları ve sivrisineklerle mücadele yoluyla tedaviden önce önlemenin rolünü etkinleştirmek.

- Sağlık Bakanlığı'nı insanların hayatından sorumlu olacak şekilde yeniden yapılandırmak, sadece bir idari kurum olmaktan çıkarmak.

- İnsan hayatını ekonomik ve siyasi çıkarların üstüne koyan bir siyasi sistem benimsemek.

- Suç örgütleri ve ilaç mafyasıyla bağları koparmak.

Müslümanların tarihinde, hastaneler insanlara ücretsiz hizmet vermek için kurulurdu, yüksek verimlilikle yönetilir ve insanların cebinden değil, devlet hazinesinden finanse edilirdi. Sağlık hizmetleri devletin sorumluluğunun bir parçasıydı, ne bir lütuf ne de bir ticaret.

Bugün Sudan'da salgınların yayılması ve devletin sahnede olmaması, göz ardı edilemeyecek bir tehlike işaretidir. Gerekli olan sadece Parol sağlamak değil, aynı zamanda insan hayatıyla ilgilenen ve krizin semptomlarını değil, köklerini tedavi eden gerçek bir refah devleti kurmaktır, insanın değerinin, hayatının ve yaratılış amacının (yalnızca Allah'a ibadet etmek) farkında olan bir devlet. İslami devlet, sağlık hizmetleri konularını ancak Nübüvvet metoduna göre ikinci Raşid Halifeliği devletinin gölgesinde uygulanabilen sağlık sistemi aracılığıyla çözebilir, bu devlet Allah'ın izniyle yakında kurulacaktır.

﴿Ey iman edenler! Sizi diriltecek şeylere çağırdığı zaman Allah'a ve Resul'e icabet edin﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Hatem El-Attar – Mısır Vilayeti

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

22 Rebiülevvel 1447 Hicri, miladi 14 Eylül 2025 sabahı, seksen yedi yaşına yakın bir yaşta, Hizb-ut Tahrir'in ilk neslinden Ahmed Bekir (Hezim), Rabb'inin rahmetine kavuştu. Davayı uzun yıllar taşıdı, bu uğurda uzun hapisler ve şiddetli işkenceler çekti, ancak Allah'ın lütfu ve yardımıyla ne gevşedi, ne zayıfladı, ne değiştirdi, ne de dönüştürdü.

Seksenli yıllarda Suriye'de, rahmetli Hafız'ın hükümeti döneminde uzun yıllar gizlenerek yaşadı. 1991 yılında Hava İstihbaratı tarafından bir grup Hizb-ut Tahrir genciyle birlikte tutuklandı ve suçlular Ali Memluk ve Cemil Hasan'ın gözetiminde en ağır işkencelere maruz kaldı. Ebu Üsame ve bazı arkadaşlarının sorgusundan sonra sorgu odasına giren bir kişi bana, sorgu odasının duvarlarında et parçaları ve kan gördüğünü söyledi.

Mezze'deki Hava İstihbarat Şubesi'nin hücrelerinde bir yıldan fazla kaldıktan sonra, geri kalan arkadaşlarıyla birlikte Seydnaya hapishanesine gönderildi ve ardından on yıl hapis cezasına çarptırıldı. Sabırla ve mükafatını Allah'tan bekleyerek yedi yılını geçirdi, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

Hapisten çıktıktan sonra doğrudan davayı taşımaya devam etti ve Suriye'de 1999 yılının Aralık ayının ortasında yüzlerce Hizb gençliğini kapsayan tutuklamalar başlayana kadar devam etti. Beyrut'taki evi basıldı ve kaçırılarak Mezze havaalanındaki Hava İstihbarat Şubesi'ne götürüldü, böylece yeni bir korkunç işkence aşaması başladı. Allah'ın yardımıyla yaşına rağmen sabırlı, sebatlı ve mükafatını Allah'tan bekleyen biriydi.

Yaklaşık bir yıl sonra yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildi ve Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde yargılandı. Daha sonra on yıl hapis cezasına çarptırıldı ve Allah ona yaklaşık sekiz yılını geçirmeyi nasip etti, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

2001 yılında Seydnaya hapishanesinde onunla tam bir yıl geçirdim, hatta beşinci koğuşta (A) üçüncü katın solunda tam yanındaydım, ona sevgili amcam diye hitap ederdim.

Birlikte yemek yerdik, yan yana uyurduk, kültürü ve fikirleri müzakere ederdik. Kültürü ondan öğrendik, sabrı ve sebatı ondan öğrenirdik.

İnsanları seven, hoşgörülü, gençlere düşkün, onlara zafere ve Allah'ın vaadinin yakın zamanda gerçekleşeceğine dair güven aşılardı.

Allah'ın Kitabını ezberlemişti ve her gün ve gece okurdu. Gecenin çoğunu ibadetle geçirirdi ve şafak yaklaştığında beni kıyam namazı ve ardından sabah namazı için uyandırırdı.

Hapisten çıktım ve 2004 yılında geri döndüm. 2005'in başlarında yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildik ve 2001'in sonunda ilk kez çıktığımızda hapiste kalanlarla yeniden buluştuk. Onlardan biri de sevgili amcam Ebu Üsame Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh idi.

Koğuşların önünde uzun süreler yürüyerek hapishane duvarlarını, demir parmaklıkları, aile ve sevdiklerinden ayrılığı unutmaya çalışırdık. Nasıl unutabilirdik ki o, uzun yıllarını hapiste geçirmiş ve neler yaşamıştı!

Ona yakınlığıma ve uzun süre arkadaşlık etmeme rağmen, onu asla şikayet ederken veya sızlanırken görmedim. Sanki hapiste değilmiş de hapishane duvarlarının dışında uçuyormuş gibiydi; çoğu zaman okuduğu Kur'an ile uçuyordu, Allah'ın vaadine olan güven ve Peygamberimiz ﷺ'in zafer ve iktidar müjdesi kanatlarıyla uçuyordu.

En karanlık ve en zorlu koşullarda bile, Peygamberimiz ﷺ'in «Sonra Nübüvvet Minhacı Üzere Hilafet Olacak» müjdesinin gerçekleşeceği büyük zafer gününü özlüyorduk. Hilafetin gölgesinde ve ak sancak dalgalanırken bir araya gelmeyi arzuluyorduk. Ancak Allah, senin bu sıkıntı diyarından ebediyet ve beka diyarına göçmeni takdir etti.

Allah'tan Firdevs-i Ala'da olmanı dileriz ve Allah katında kimseyi temize çıkarmıyoruz.

Sevgili amcamız Ebu Üsame:

Allah'tan sana engin rahmetiyle muamele etmesini, seni cennetlerinin en geniş yerine yerleştirmesini, seni sıddıklar ve şehitlerle birlikte kılmasını, çektiğin eziyet ve azaba karşılık cennetteki en yüksek dereceleri vermesini dileriz. Yüce Allah'tan havuz başında Peygamberimiz ﷺ ile ve rahmetinin karar yerinde bizi seninle bir araya getirmesini dileriz.

Tesellimiz, Rahmet Edenlerin En Merhametlisinin huzuruna varman ve biz ancak Allah'ı razı eden sözleri söyleriz. Biz Allah'a aitiz ve O'na döneceğiz.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Ebu Suteyf Cicu