اللهمّ اجعل الآخرة همّنا
May 24, 2019

اللهمّ اجعل الآخرة همّنا

اللهمّ اجعل الآخرة همّنا

يعيش المسلم في هذه الحياة الدنيا بين أمواجها العاتية التي تتقاذفه بين مدّها وجزرها: بين الصحة والمرض، بين الضيق والفرج، بين الغنى والفقر، بين الانشغال والفراغ، بين المنشط والمكره...

وهو عليه في كل تلك الوضعيات والتقلبات أن يكون مدركا تمام الإدراك غايته في هذه الحياة والواجبات التي في عنقه حتّى يتسنّى له الوصول بسفينته إلى برّ الأمان، إلى مغفرة الله ورضوانه عند لقائه عزّ وجلّ.

إنّ المسلم الذي أخذت العقيدة الإسلامية بألباب عقله وقلبه ليعي جيّدا أن النجاة كل النجاة في إدراكه أنه ليس كغيره من بني البشر والعيش وفقا لذلك، فهو الذي اختصه الله بالهدى والنور العظيم، أمانة يحتضنها يعيش ليرعاها ويؤديها إلى أهلها ويكون شاهدا على ذلك.

إنّ إدراك المسلم أنّ دينه هو دين الحقّ والعدل والرحمة للعالم أجمع يدفعه دفعا ليعيش به مبدأً يستقي منه أفكاره ويبني عليه أفعاله فيسعى جاهدا لإيجاده في معترك الحياة؛ إذ إنّ المبادئ لا تطيق مطلقا أن تكون حبيسة النفس والذات، قال تعالى: ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاءَ للهِ﴾.

يقول سيد قطب رحمه الله في تفسيره للآية: "إنه نداء للذين آمنوا، نداء لهم بصفتهم الجديدة، وهي صفتهم الفريدة، صفتهم التي بها أنشئوا نشأة أخرى، وولدوا ميلادا آخر. ولدت أرواحهم، وولدت تصوراتهم، وولدت مبادئهم وأهدافهم، وولدت معهم المهمة الجديدة التي تناط بهم، والأمانة العظيمة التي وكلت إليهم.. أمانة القوامة على البشرية، والحكم بين الناس بالعدل.. ومن ثم كان للنداء بهذه الصفة قيمته وكان له معناه: يا أيها الذين آمنوا فبسبب من اتصافهم بهذه الصفة، كان التكليف بهذه الأمانة الكبرى، وبسبب من اتصافهم بهذه الصفة كان التهيؤ والاستعداد للنهوض بهذه الأمانة الكبرى.. وهي لمسة من لمسات المنهج التربوي الحكيم تسبق التكليف الشاق الثقيل كونوا قوامين بالقسط، شهداء لله ولو على أنفسكم أو الوالدين والأقربين... إنها أمانة القيام بالقسط.. بالقسط على إطلاقه، في كل حال وفي كل مجال، القسط الذي يمنع البغي والظلم - في الأرض - والذي يكفل العدل بين الناس - والذي يعطي كل ذي حق حقه من المسلمين وغير المسلمين..."

فالأمر عظيم والهدف راقٍ، وهمّة المسلم عليها أن تتناسب مع عظم الأمانة ومشقة الدرب طبعا.

كما قلنا سابقا قد يمرض المسلم وينشغل وتضيق به الحال وتتبدّل عليه الأحوال وقد يبسط الله له في الرزق وقد تكثر المشاغل وغير ذلك، ولكنّ حامل الإسلام النقيّ يتعثر في السير ولا ينقطع عن المسير، لا يمكن له أن يرضى أن تكون حياته كغيره من بني البشر حياة عادية رتيبة منغمسة في الدنيا وملذاتها، فهو الذي وعى أنّ الدار الآخرة هي الدار الباقية وأنّ عمله عمل الأنبياء، لا يمكن للمسلم أن يرتضي السير في هذه الحياة دون مخطط يوصله للغاية التي ينشدها ألا وهي رضوان الله، ودون إدراك الأعمال التي توصله لتلك الغاية والقيام بها وإلا فحياته ستكون عبثية لا تخول له النجاج في الاختبار.

حمل همّ العالم بأسره والسعي لإخراجه من جاهلية هذا القرن أمر لا مناص منه لزام للمسلم، وإلا انحشر في زاوية الأنا المقيتة التي تحبسه بين جدران الأنانية وحب الذات وهذا لا يرضي الله.

إنّ السبيل التي تمكنّ المسلم من التزود بالزاد الكافي الذي يؤمن حطّ رحاله بأمان من هذه الحياة القصيرة الفانية هي:

1- اكتسابه المفاهيم الصحيحة عن الحياة والمآل وتذكير نفسه بها عند تغيّر حاله والحالات التي يمّر بها.

2- جعل رضوان الله هو أسمى الغايات عنده، فلا تكون عنده غاية أخرى تزاحمها المرتبة والبذل فيشكل حياته ويكرسها لتحقيقها فيجعل كل أموره تصبّ في تلك الغاية، وبالتالي يزن أعماله بالحلال والحرام في كل آن ويعيش بحس متيقظ ينبهه حين الغفلة ويذكره بميزانه وبالعدّاد الذي يشتغل في عدّ ما اكتسب من حسنات وسيئات.

3- أن يجعل الآخرة همّه ويزهد في الدنيا، ولا نقصد بالزهد هنا التقشف والامتناع عمّا أحلّ الله بل عدم الركض وراء الأمور الدنيوية والانغماس في الركض خلفها بحيث تشغلنا وتثبطنا عن المهمة الأساسية إذ يقول النبي e: «مَنْ كَانَتِ الآخِرَةُ هَمَّهُ جَعَلَ اللَّهُ غِنَاهُ فِي قَلْبِهِ، وَجَمَعَ لَهُ شَمْلَهُ، وَأَتَتْهُ الدُّنْيَا وَهِيَ رَاغِمَةٌ، وَمَنْ كَانَتِ الدُّنْيَا هَمَّهُ جَعَلَ اللَّهُ فَقْرَهُ بَيْنَ عَيْنَيْهِ، وَفَرَّقَ عَلَيْهِ شَمْلَهُ، وَلَمْ يَأْتِهِ مِنَ الدُّنْيَا إِلا مَا قُدِّرَ لَهُ».

وعَنْ أَبِى مُوسَى الأَشْعَرِىِّ رضى الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ e قَالَ: «مَنْ أَحَبَّ دُنْيَاهُ أَضَرَّ بِآخِرَتِهِ وَمَنْ أَحَبَّ آخِرَتَهُ أَضَرَّ بِدُنْيَاهُ فَآثِرُوا مَا يَبْقَى عَلَى مَا يَفْنَى». رواه أحمد وصححه المنذري والهيثمي والألباني.

4- تعهدّ النفسية بقراءة القرآن وكل ما من شأنه أن يجعل الصلة بالله حيّة قوية، فانقطاع ذلك الحبل لا تحمد عواقبه.

إنّ الفلاح كل الفلاح لمن عاش حياته مستمسكا بالعروة الوثقى عاضا بنواجذه على أوامر الله ونواهيه محددا الغاية ومدركا للطريقة والوسائل: وها هي نماذج مشرقة للصحابة والتابعين رضوان الله عليهم الذين قد تبوؤوا الدار والإيمان بفضل نجاحهم في حلّ المعادلة بطريقة صحيحة نذكرها لتكون لنا نبراسا وتذكرة.

فها هو الصحابي الجليل البراء بن مالك الذي كان يعيش لغاية هي "الله والجنة"، فلم يتخلف عن غزوة من الغزوات.. حرصا على الشهادة، جرح بضعة وثمانين جرحا في معركة اليمامة حتى ظل شهرا كاملا يشرف خالد بن الوليد قائد معركة اليمامة بنفسه على تمريضه. احترقت كفاه حتى بان العظم منها في حرب العراق، ورغم ذلك لم يثنه شيء عن مواصلة المسير حتى استجاب الله له وتحققت دعوته فاستشهد في الحرب ضد تحالف الأهواز والفرس على عهد عمر بن الخطاب رضي الله عنه بعد أن صرع وحده في بداية المعركة التي افتتحت بالمبارزة مائة مبارز من الفرس...!! فهنيئا له نوال مبتغاه

يقول الحسن البصري رحمه الله، يصف حال أخيار زمانه رضي الله عنهم: "أَدْرَكْتُ أَقْوَاماً كَانَتِ الدُّنْيَا تَعْرِضُ لِأَحَدِهِمْ حَلَالَهَا، فَيَدَعُهَا، فَيَقُولُ: وَاللَّهِ مَا أَدْرِي عَلَى مَا أَنَا مِنْ هَذِهِ، إِذَا صَارَتْ فِي يَدَيَّ"، كما في "الزهد" لابن المبارك (1/ 178)..

وعنه قَالَ: "وَاللَّهِ، لَقَدْ أَدْرَكْتُ أَقْوَاماً، وَصَحِبْتُ طَوَائِفَ مِنْهُمْ، مَا كَانُوا يَفْرَحُونَ بِشَيْءٍ مِنَ الدُّنْيَا، وَلَهِيَ كَانَتْ أَهْوَنَ فِي أَعْيُنِهِمْ مِنَ هَذَا التُّرَابِ، كَانَ أَحَدُهُمْ يَعِيشُ خَمْسِينَ سَنَةً لَمْ يُطْوَ لَهُ ثَوْبٌ قَطُّ، وَلَا نُصِبَ لَهُ قِدْرٌ، وَلَا جَعَلَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْأَرْضِ شَيْئاً، وَلَا أَمَرَ فِي بَيْتِهِ بِصَنْعَةِ طَعَامٍ قَطُّ، فَإِذَا كَانَ اللَّيْلُ: فَقِيَامٌ عَلَى أَطْرَافِهِمْ، يَفْتَرِشُونَ وُجُوهَهُمْ، تَجْرِي دُمُوعُهُمْ عَلَى خُدُودِهِمْ، يُنَاجُونَ رَبَّهُمْ فِي فِكَاكِ رِقَابِهِمْ، كَانُوا إِذَا عَمِلُوا الْحَسَنَةَ دَأَبُوا فِي شُكْرِهَا، وَسَأَلُوا اللَّهَ أَنْ يَقْبَلَهَا، وَإِذَا عَمِلُوا السَّيِّئَةَ أَحْزَنَتْهُمْ، وَسَأَلُوا اللَّهَ أَنْ يَغْفِرَهَا، فَمَا زَالُوا كَذَلِكَ عَلَى ذَلِكَ".

بأمثال هؤلاء علينا الاقتداء وتعلم تقديم الآخرة على الدنيا وترك كثير من المباح خشية الوقوع فيما لا يرضي الله عنّا، فالفتن كثيرة في هذه الدنيا ولا يدري الواحد منّا مداخل الشيطان؛ فالأموال قد تفتن البعض والأولاد قد يشغلون البعض وغير ذلك، فلا بدّ أن نضع نصب أعيننا أن لا شي يقدّم على رضوان الله وتأدية رسالة الإسلام التي اؤتمنا عليها، يقول رسول الله e: «لَا تَتَّخِذُوا الضَّيْعَةَ فَتَرْغَبُوا فِي الدُّنْيَا» رواه الترمذي (2328) وحسَّنه.

قال المباركفوري رحمه الله: (الضيعة) هي: البستان والقرية والمزرعة.

(فترغبوا في الدنيا) أي: فتميلوا إليها عن الأخرى، والمراد: النهي عن الاشتغال بها وبأمثالها مما يكون مانعاً عن القيام بعبادة المولى وعن التوجه كما ينبغي إلى أمور العقبى. وقال الطيبي: المعنى لا تتوغلوا في اتخاذ الضيعة فتلهوا بها عن ذكر الله قال تعالى: ﴿رِجَالٌ لَا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللهِ﴾. "تحفة الأحوذي" (6/511).

وقال عليه الصلاة والسلام أيضا: «إِنَّ الْوَلَدَ مَبْخَلَةُ مَجْبَنَةٌ»، فالولد قد يكون سبباً من أسباب حصول البخل وعدم الإنفاق في سبيل الله، وكذلك سبباً من أسباب الجبن والقعود، فهم محل لتحصيل البخل والجبن. قال تعالى: ﴿وَاعْلَمُوا أَنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ وَأَنَّ اللَّهَ عِندَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ﴾

فيجب على المسلم إذن أن يضع في أعلى سلم أولوياته الجنّة وما قرب لها من أقوال وأعمال، وأي عمل وقول أعظم من حمل الإسلام والعمل به والدعوة له، وأن يأخذ نصيبه من الدنيا الحلال دون انغماس ودون توغل... تلك مقاربة النجاة والفلاح.

فاللهمّ ثبتنا حتى الممات اللهمّ ثبتنا حتى الممات اللهمّ ثبتنا حتى الممات، اللهمّ لا تجعل الدنيا آخر همّنا ومبلغ علمنا وأعنّأ على طاعتك، اللهمّ استعملنا ولا تستبدلنا واجعلنا من عبادنا الصالحين، اللهمّ قوّ عزيمتنا واشحذ همّتنا، اللهمّ آتنا رشدنا وتوفّنا وأنت راض عنّا. اللهم آمين...

وآخر دعوانا الحمد لله ربّ العالمين

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

هاجر اليعقوبي

More from null

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu: Dang Humması ve Sıtma

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu

Dang Humması ve Sıtma

Sudan'da dang humması ve sıtmanın yaygın bir şekilde yayılmasıyla, Sağlık Bakanlığı'nın etkili rolünün yokluğunu ve devletin her geçen gün can alan bir salgınla başa çıkma konusundaki yetersizliğini ortaya koyan ciddi bir sağlık krizi ortaya çıkıyor. Hastalık bilimi alanındaki bilimsel ve teknolojik ilerlemeye rağmen, gerçekler ortaya çıkıyor ve yolsuzluk kendini gösteriyor.

Net Bir Planın Yokluğu:

Vaka sayısının binleri aşmasına ve bazı medya kaynaklarına göre toptan ölümlerin kaydedilmesine rağmen, Sağlık Bakanlığı salgınla mücadele için net bir plan açıklamadı. Sağlık kurumları arasında koordinasyon eksikliği ve salgın krizlerle başa çıkmada önleyici vizyon eksikliği dikkat çekiyor.

Tıbbi Tedarik Zincirlerinin Çöküşü

"Parol" gibi en basit ilaçlar bile bazı bölgelerde nadir hale geldi, bu da tedarik zincirlerindeki bir çöküşü ve ilaç dağıtımı üzerindeki denetim eksikliğini yansıtıyor, bu da kişinin en basit yatıştırıcı ve destek araçlarına ihtiyaç duyduğu bir zamanda.

Toplumsal Bilinçlendirme Eksikliği

İnsanları sivrisineklerden korunma yöntemleri veya hastalığın belirtileri hakkında eğitmek için etkili medya kampanyaları yok, bu da enfeksiyonun yayılmasını artırıyor ve toplumun kendini koruma yeteneğini zayıflatıyor.

Sağlık Altyapısının Zayıflığı

Hastaneler, tıbbi personel ve ekipman, hatta temel teşhis araçları konusunda ciddi bir eksiklik çekiyor, bu da salgına yanıtı yavaş ve rastgele hale getiriyor ve binlerce kişinin hayatını tehlikeye atıyor.

Diğer Ülkeler Salgınlarla Nasıl Başa Çıktı?

 Brezilya:

- Modern böcek ilaçları kullanarak yer ve hava yoluyla ilaçlama kampanyaları başlattı.

- Sinekliği dağıttı ve toplumsal bilinçlendirme kampanyalarını etkinleştirdi.

- Salgın bölgelerinde acil olarak ilaç sağladı.

Bangladeş:

- Yoksul mahallelerde geçici acil durum merkezleri kurdu.

- Bildirimler için yardım hatları ve mobil müdahale ekipleri sağladı.

Fransa:

- Erken uyarı sistemlerini etkinleştirdi.

- Taşıyıcı sivrisinekler üzerindeki denetimi yoğunlaştırdı ve yerel bilinçlendirme kampanyaları başlattı.

Sağlık En Önemli Görevlerden Biridir ve Devletin Sorumluluğu Tamdır

Sudan hala etkili tespit ve raporlama mekanizmalarından yoksun, bu da gerçek rakamların açıklanandan çok daha yüksek olmasına neden oluyor ve krizi daha da karmaşık hale getiriyor. Mevcut sağlık krizi, devletin insan hayatını önceliklerinin en üst sırasına koyan sağlık hizmetlerinde etkili rolünün yokluğunun doğrudan bir sonucudur. İslam'ı uygulayan ve Ömer bin Hattab'ın "Irak'ta bir katır tökezlese, Allah Kıyamet Günü'nde ondan beni hesaba çeker" sözünü uygulayan bir devlet.

Önerilen Çözümler

- İnsan hayatında Allah'tan korkan ve her şeyden önce etkili, hisse senedi veya yolsuzluğa tabi olmayan bir sağlık sistemi kurmak.

- Ücretsiz sağlık hizmetini her reayanın temel hakkı olarak sağlamak. Özel hastanelerin ruhsatlarını iptal etmek ve tıp alanındaki yatırımları engellemek.

- Bilinçlendirme kampanyaları ve sivrisineklerle mücadele yoluyla tedaviden önce önlemenin rolünü etkinleştirmek.

- Sağlık Bakanlığı'nı insanların hayatından sorumlu olacak şekilde yeniden yapılandırmak, sadece bir idari kurum olmaktan çıkarmak.

- İnsan hayatını ekonomik ve siyasi çıkarların üstüne koyan bir siyasi sistem benimsemek.

- Suç örgütleri ve ilaç mafyasıyla bağları koparmak.

Müslümanların tarihinde, hastaneler insanlara ücretsiz hizmet vermek için kurulurdu, yüksek verimlilikle yönetilir ve insanların cebinden değil, devlet hazinesinden finanse edilirdi. Sağlık hizmetleri devletin sorumluluğunun bir parçasıydı, ne bir lütuf ne de bir ticaret.

Bugün Sudan'da salgınların yayılması ve devletin sahnede olmaması, göz ardı edilemeyecek bir tehlike işaretidir. Gerekli olan sadece Parol sağlamak değil, aynı zamanda insan hayatıyla ilgilenen ve krizin semptomlarını değil, köklerini tedavi eden gerçek bir refah devleti kurmaktır, insanın değerinin, hayatının ve yaratılış amacının (yalnızca Allah'a ibadet etmek) farkında olan bir devlet. İslami devlet, sağlık hizmetleri konularını ancak Nübüvvet metoduna göre ikinci Raşid Halifeliği devletinin gölgesinde uygulanabilen sağlık sistemi aracılığıyla çözebilir, bu devlet Allah'ın izniyle yakında kurulacaktır.

﴿Ey iman edenler! Sizi diriltecek şeylere çağırdığı zaman Allah'a ve Resul'e icabet edin﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Hatem El-Attar – Mısır Vilayeti

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

22 Rebiülevvel 1447 Hicri, miladi 14 Eylül 2025 sabahı, seksen yedi yaşına yakın bir yaşta, Hizb-ut Tahrir'in ilk neslinden Ahmed Bekir (Hezim), Rabb'inin rahmetine kavuştu. Davayı uzun yıllar taşıdı, bu uğurda uzun hapisler ve şiddetli işkenceler çekti, ancak Allah'ın lütfu ve yardımıyla ne gevşedi, ne zayıfladı, ne değiştirdi, ne de dönüştürdü.

Seksenli yıllarda Suriye'de, rahmetli Hafız'ın hükümeti döneminde uzun yıllar gizlenerek yaşadı. 1991 yılında Hava İstihbaratı tarafından bir grup Hizb-ut Tahrir genciyle birlikte tutuklandı ve suçlular Ali Memluk ve Cemil Hasan'ın gözetiminde en ağır işkencelere maruz kaldı. Ebu Üsame ve bazı arkadaşlarının sorgusundan sonra sorgu odasına giren bir kişi bana, sorgu odasının duvarlarında et parçaları ve kan gördüğünü söyledi.

Mezze'deki Hava İstihbarat Şubesi'nin hücrelerinde bir yıldan fazla kaldıktan sonra, geri kalan arkadaşlarıyla birlikte Seydnaya hapishanesine gönderildi ve ardından on yıl hapis cezasına çarptırıldı. Sabırla ve mükafatını Allah'tan bekleyerek yedi yılını geçirdi, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

Hapisten çıktıktan sonra doğrudan davayı taşımaya devam etti ve Suriye'de 1999 yılının Aralık ayının ortasında yüzlerce Hizb gençliğini kapsayan tutuklamalar başlayana kadar devam etti. Beyrut'taki evi basıldı ve kaçırılarak Mezze havaalanındaki Hava İstihbarat Şubesi'ne götürüldü, böylece yeni bir korkunç işkence aşaması başladı. Allah'ın yardımıyla yaşına rağmen sabırlı, sebatlı ve mükafatını Allah'tan bekleyen biriydi.

Yaklaşık bir yıl sonra yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildi ve Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde yargılandı. Daha sonra on yıl hapis cezasına çarptırıldı ve Allah ona yaklaşık sekiz yılını geçirmeyi nasip etti, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

2001 yılında Seydnaya hapishanesinde onunla tam bir yıl geçirdim, hatta beşinci koğuşta (A) üçüncü katın solunda tam yanındaydım, ona sevgili amcam diye hitap ederdim.

Birlikte yemek yerdik, yan yana uyurduk, kültürü ve fikirleri müzakere ederdik. Kültürü ondan öğrendik, sabrı ve sebatı ondan öğrenirdik.

İnsanları seven, hoşgörülü, gençlere düşkün, onlara zafere ve Allah'ın vaadinin yakın zamanda gerçekleşeceğine dair güven aşılardı.

Allah'ın Kitabını ezberlemişti ve her gün ve gece okurdu. Gecenin çoğunu ibadetle geçirirdi ve şafak yaklaştığında beni kıyam namazı ve ardından sabah namazı için uyandırırdı.

Hapisten çıktım ve 2004 yılında geri döndüm. 2005'in başlarında yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildik ve 2001'in sonunda ilk kez çıktığımızda hapiste kalanlarla yeniden buluştuk. Onlardan biri de sevgili amcam Ebu Üsame Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh idi.

Koğuşların önünde uzun süreler yürüyerek hapishane duvarlarını, demir parmaklıkları, aile ve sevdiklerinden ayrılığı unutmaya çalışırdık. Nasıl unutabilirdik ki o, uzun yıllarını hapiste geçirmiş ve neler yaşamıştı!

Ona yakınlığıma ve uzun süre arkadaşlık etmeme rağmen, onu asla şikayet ederken veya sızlanırken görmedim. Sanki hapiste değilmiş de hapishane duvarlarının dışında uçuyormuş gibiydi; çoğu zaman okuduğu Kur'an ile uçuyordu, Allah'ın vaadine olan güven ve Peygamberimiz ﷺ'in zafer ve iktidar müjdesi kanatlarıyla uçuyordu.

En karanlık ve en zorlu koşullarda bile, Peygamberimiz ﷺ'in «Sonra Nübüvvet Minhacı Üzere Hilafet Olacak» müjdesinin gerçekleşeceği büyük zafer gününü özlüyorduk. Hilafetin gölgesinde ve ak sancak dalgalanırken bir araya gelmeyi arzuluyorduk. Ancak Allah, senin bu sıkıntı diyarından ebediyet ve beka diyarına göçmeni takdir etti.

Allah'tan Firdevs-i Ala'da olmanı dileriz ve Allah katında kimseyi temize çıkarmıyoruz.

Sevgili amcamız Ebu Üsame:

Allah'tan sana engin rahmetiyle muamele etmesini, seni cennetlerinin en geniş yerine yerleştirmesini, seni sıddıklar ve şehitlerle birlikte kılmasını, çektiğin eziyet ve azaba karşılık cennetteki en yüksek dereceleri vermesini dileriz. Yüce Allah'tan havuz başında Peygamberimiz ﷺ ile ve rahmetinin karar yerinde bizi seninle bir araya getirmesini dileriz.

Tesellimiz, Rahmet Edenlerin En Merhametlisinin huzuruna varman ve biz ancak Allah'ı razı eden sözleri söyleriz. Biz Allah'a aitiz ve O'na döneceğiz.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Ebu Suteyf Cicu