الشباب ذخر للإسلام منذ عهد النبوة... فهل ما زالوا كذلك؟
April 29, 2016

الشباب ذخر للإسلام منذ عهد النبوة... فهل ما زالوا كذلك؟

الشباب ذخر للإسلام منذ عهد النبوة... فهل ما زالوا كذلك؟
ضمن حملة القسم النسائي "الشباب المسلم... روّاد التغيير الحقيقي"


عندما نقرأ سيرة الرسول e وتاريخ المسلمين، نجد أن الشباب كانوا ذخراً للإسلام والمسلمين، فهم الذين حملوا عبء الدعوة وما صاحبَها من تضحيات ومشاقّ، فكان منهم القادة والجنود، وكان منهم الفاتحون والعلماء، وتروي لنا كتب السيرة أن أكثر الذين آمنوا بالنبي محمد e منذ بعثته حتى أمره الله سبحانه بإظهار الدعوة كانوا من صغار الشباب، بل إن بعضهم يصنفون على أنهم أطفال حسب مقاييس اليوم، وقد لازم هؤلاء الشباب الرسول e وحملوا معه الدعوة فنصر الله الإسلام بهم، ورفع مكانتهم به، ومن بين هؤلاء الصحابة رضوان الله عليهم علي بن أبي طالب والزبير بن العوام اللذان أسلما وهما لم يتجاوزا الثماني سنوات، وطلحة بن عبيد الله الذي أسلم وهو ابن إحدى عشرة سنة، والأرقم بن أبي الأرقم الذي كان الرسول e وصحابته الكرام يجتمعون في بيته أسلم وعمره 12 سنة، وعبد الله بن مسعود أول من جهر بالقرآن أسلم وهو ابن أربع عشرة سنة، وهناك عدد لا بأس به من الصحابة أسلم قبل أن يبلغ العشرين كسعد بن أبي وقاص، وجعفر بن أبي طالب، وصهيب الرومي، وآخرون أسلموا قبل بلوغهم الثلاثين كأبي عبيدة بن الجراح، ومصعب بن عمير الذي كان له دور كبير في الدعوة حيث كان له فضل دخول الإسلام إلى بيوت المدينة المنورة والتمهيد لاستقبال الرسول e فيها.


فما الذي تغير بين زماننا وزمانهم حتى بتنا نقصر في تعليم أبنائنا وبناتنا أحكامَ دينهم، وفي تعليمهم الحلال والحرام بحجة أنهم ما زالوا صغاراً، وأن الوقت ما زال مبكراً على ذلك فلندعهم يعيشون مرحلة الطفولة! حتى أدركَنا الوقت وشب هؤلاء الصغار على مفاهيم تخالف الإسلام، بينما الرسول e لم ينتظر هؤلاء "الصغار" حتى يكبروا وحمل إليهم دعوة الإسلام كما حملها إلى غيرهم فاستجابوا له، واتبعوا ديناً لم يكن عليه آباؤهم، حتى إن بعضهم أسلم قبل أن يسلم والداه، وبعضهم لم يسلم والداه قط.


ومن المفارقات العجيبة أننا في الوقت الذي ننتظر فيه أبناءنا ليكبروا حتى نعلمهم أحكام الإسلام، فإن أعداءنا لا ينتظرون عليهم حتى يكبروا فيستهدفوهم بنشاطاتهم ومشاريعهم الإفسادية، ويحاولون جاهدين جعلهم جيلاً بعيداً عن دينه، مستخدمين في ذلك أساليب ووسائل عدة، مجيشين أعداداً كبيرة من الأفراد والمؤسسات وحتى الدول لتحقيق أهدافهم. ومن الوسائل التي استخدموها لإفساد هذا الجيل وتغريبه عن دينه إغلاق الكتاتيب والمساجد ودور تحفيظ القرآن للصغار كما حصل في تونس وباكستان وغيرهما من بلاد المسلمين، ومن هذه الوسائل أيضاً تغيير وتعديل المناهج الدراسية من حين لآخر حيث يدخلون فيها القيم والأفكار الغربية كالحريات والديمقراطية والمساواة وغيرها من المفاهيم التي لا تمت للإسلام بصلة، في محاولة منهم لتشكيل عقليات الطلاب وفق مبادئهم وأفكارهم، كما نجدهم يركزون في نفوس الطلاب مفاهيم القومية والوطنية منذ الصفوف الابتدائية، ويركزون على أدائهم تحية العلم وترديدهم النشيد الوطني لبلادهم ليتربى هؤلاء الأطفال على الانتماء إلى التراب وقطعة القماش، لا على الانتماء إلى أمة الإسلام، وتقوم الأنظمة في العالم الإسلامي بحذف أي مادة لا يرضى عنها أسيادهم في هذه المناهج. ففي السعودية مثلاً التي ينخدع الكثيرون بكونها دولة إسلامية تطبق أحكام الإسلام، حذف مصطلح الولاء والبراء من مادة العقيدة ووضع بدلاً منه مصطلح الأخوة الإنسانية، وأزيلت أيضاً كل كلمة تتعرض لليهود أو النصارى أو حتى جهادهم! وفي مصر مثلاً حذفت الآيات والأحاديث النبوية التي تحث على الجهاد، وكذلك حذف درس "الإسلام والنظام السياسي" الذي يتناول مبادئ الحكم في الإسلام من منهج التربية الإسلامية للصف الثالث الإعدادي، بل إنهم عملوا على محو آثار تاريخ وأمجاد المسلمين من عقول الطلاب من خلال حذف الشخصيات الإسلامية من المناهج - مثل دروس عن صلاح الدين الأيوبي وعقبة بن نافع بدعوى أنهما يحضان على التطرف والعنف!


ولا ننسى دور وسائل الإعلام في هذا المجال؛ فهي من أشد الأسلحة خطراً وأكثرها فتكاً على الكبار والصغار على حد سواء، حيث أصبح لها تأثير كبير على ثقافة الشباب واتجاهاتهم وسلوكياتهم وخصوصاً في عصر الإعلام الجديد وشبكات التواصل التي يقبل عليها الشباب ويقضون عليها أوقاتاً طويلة، ويتواصلون من خلالها مع العالم.


ولأن الحديث عن الإعلام ودوره في إفساد جيل الأطفال والشباب يطول فسنتحدث عن زاوية واحدة من زوايا هذا الموضوع، ألا وهي استيراد وتعريب البرامج التلفزيونية الغربية التي تحاكي المجتمع الغربي وغزوها للقنوات العربية، وذلك كبرامج المواهب (الغناء والرقص والتمثيل...الخ) وما تحويه هذه البرامج من رقص وغناء هابط وكشف للعورات واختلاط بين الشباب والفتيات، إضافة إلى ما فيها من إهدار لطاقات الشباب وتضييع أوقاتهم، وشغلهم بأمور تافهة لصرف أنظارهم عن التفكير بالحال السيئ الذي تعيشه أمتهم فضلاً عن التفكير بالتغيير، والأدهى والأمر أن يتم إنتاج مواسم من هذه البرامج للأطفال سواء على القنوات الخاصة بالأطفال أو القنوات الأخرى، وهي برامج تعمل على تعليمهم حب الشهرة وإظهار الذات بحجة رعاية مواهبهم، وهي أيضاً تقتل الحياء فيهم وتربيهم على الاختلاط والمجون منذ الصغر.


والغريب أن هذه البرامج تجد رواجاً ودعماً من الأنظمة والعامة، ولا نجد أولئك الذين يقولون عن تعليم الأطفال القرآن والحديث والتحلي بأخلاق الإسلام بأنه تشدد وقتل للطفولة، لا نجدهم يقولون ذلك عن تلك البرامج الخبيثة ولا نراهم يغضبون لانتهاك حرمات الله وتضييع شباب المسلمين في برامج لا تخدم إلا الفكر الغربي والتمسك بالدنيا.


فما الذي تغير بين زماننا وذلك الزمان الجميل حتى بتنا نرى أطفالنا وشبابنا يتسابقون على الفوز بلقب في هذه البرامج المفسدة، وبتنا نرى المتسابقين وذويهم يبكون إن لم يفز أبناؤهم في هذه المسابقات، وكأن ابنهم قد خسر معركة عظيمة ضد أعداء الإسلام أو فاتته فرصة لا تعوض في خدمة الإسلام ونيل رضوان الله سبحانه، بينما نجد صغار الشباب من السلف كانوا يتسابقون لنيل رضوان الله وإعلاء كلمته... وتحضرني هنا قصة حصلت في معركة بدر، وهي قصة - معاذ ومعوذ ابني عفراء، شابين يبلغان من العمر خمسة عشر عاما شاركا في قتل أبي جهل وتسابقا ليخبر كل منهما النبي e  أنه هو الذي قتله، حتى إن أحدهما كان قد تعرض لإصابة في ذراعه في المعركة فقطعت ولكن الجلد بقي متصلاً بجسمه، فأخذت تتحرك وهو يركض في طريقه للنبي e، فخاف أن تعوقه في المسير فيسبقه أخوه فيبشر النبي e قبله فوضع يده تحت ركبته وقطعها!


وقبل أن أكمل فلا يظنن أحد أني ضد أن يلهو الأطفال ويلعبوا ويعيشوا براءة الطفولة، ولا يظنن أحد أن أطفال المسلمين في عهد الرسول e والصحابة لم يكونوا يلهون ويلعبون، فقد ورد في السيرة أن الرسول e كان يصلي والحسن والحسين يركبان على ظهره، وكذلك رويت قصص عديدة عن ملاعبة الرسول e للأطفال، ومن ذلك ما رواه الإمام مسلم عن أنس رضي الله عنه قال: (كان رسول الله e أحسن الناس خلقا، وكان لي أخ يقال له: أبو عمير - أحسبه قال: كان فطيما -، قال: فكان إذا جاء رسول الله e فرآه قال: يا أبا عمير، ما فعل النغير - طائر صغير كالعصفور -؟ قال: فكان يلعب به)، وكذلك مواقف أخرى في عهد الرسول e وخلفائه الراشدين لا يتسع المقام لذكرها، بل ما أريد قوله هنا أن عيش الأطفال لطفولتهم لا يتعارض مع تعليمهم أمور دينهم وأن فهمها ليس بالأمر الصعب عليهم.


ومما يلفت النظر أنه كان يوكل لصغار الشباب في عهد الرسول e وعهد الدولة الإسلامية مهمات عظيمة، كتكليف الرسول e لأسامة بن زيد قيادة جيش فيه كبار الصحابة من المهاجرين والأنصار، وكذلك فإن تاريخ المسلمين حافل بانتصارات وفتوحات ومواقف مشرفة لقادة مسلمين في عمر الشباب، كالقائد محمد الفاتح الذي حقق بشرى الرسول e بفتح القسطنطينية وهو ابن خمسة وعشرين عاماً، ومحمد بن القاسم الذي فتح الهند وهو ابن 17 عاماً وأسماء أخرى لا يتسع المقام لذكرها.


فما الذي تغير بين زماننا وزمانهم حتى كان أسامة بن زيد يقود جيشاً في عمر 17 بينما ابن 17 عاماً يعتبر اليوم مراهقاً يجب أن نراعي نفسيته ولا نثقل عليه؟! وما الذي تغير حتى بتنا نرى شباباً فاقداً للهوية، فاقداً للبوصلة تائهاً يتخبط، ليس لديه هدف، اهتماماته وطموحاته لا ترقى لمستوى شاب ينتمي لخير أمة أخرجت للناس؟!!


إن الذي تغير بين زماننا وزمانهم هو المجتمع الذي يعيش فيه هؤلاء الشباب، الحاضنة التي ترعاهم وتؤثر في فكرهم وسلوكهم أكثر من تأثير الوالدين، فوسائل الإعلام، والمجتمع والأنظمة، نحن نبني فيهم وهي تهدم ما بنينا وتزرع زرعاً خبيثاً، لا يمكن اجتثاثه من نفوسهم إلا باجتثاث الفساد المتأصل في المجتمع. فالأفكار الموجودة غير إسلامية، والمشاعر والأنظمة والعلاقات بين المسلمين لا تقوم على أساس الإسلام، وكل ما انبثق عنها فاسد يجب تغييره ليصبح على أساس الإسلام لنتمكن من تربية شبابنا وأطفالنا على تعاليم ديننا الحنيف، ليظهر لنا من جديد جيلُ النصر كالجيل الذي حمل أعباء الدعوة مع رسول الله e.


ولكننا رغم كل حملات الإفساد والتغريب للشباب المسلم، ورغم التيه والضياع الذي يحياه بعض شباب الأمة لا نعدم الخير فيهم، ولا نفقد الأمل، ونحن ما زلنا نعول على هؤلاء الشباب في التغيير، والثورات التي قامت في العالم الإسلامي (ثورات الربيع العربي ) خير دليل على ذلك، فقد رأينا كيف أن أغلب المنتفضين في الميادين والساحات هم شباب، وكذلك فإن "انتفاضة السكاكين" قد أثبتت أنه ما زال لدى شباب الأمة غيرة على الأعراض والمقدسات، وأن كل المحاولات التي بذلت لجعل هذا الجيل يقبل بالتطبيع مع كيان يهود لم تنجح، وهو أمر لا يقتصر على أهل فلسطين بل ينسحب على جميع بلاد المسلمين صغاراً وكباراً، وموقف الطفل التونسي الذي رفض اللعب مع لاعب من كيان يهود في مسابقة للشطرنج دليل على ذلك.


وإننا على ثقة بأن الأمة الإسلامية، أمة ولاّدة، وكما أنجبت هؤلاء الأبطال الذين قامت الدعوة على أكتافهم، فستنجب غيرهم، وأن العقيدة التي صنعت من هؤلاء قادة للأمم بعد أن كانوا رعاة للغنم، كفيلة بأن توجد شخصيات إسلامية من هؤلاء الشباب، فيعيدوا للأمة الإسلامية مكانتها بين الأمم.


كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
أختكم براءة مناصرة

More from null

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu: Dang Humması ve Sıtma

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu

Dang Humması ve Sıtma

Sudan'da dang humması ve sıtmanın yaygın bir şekilde yayılmasıyla, Sağlık Bakanlığı'nın etkili rolünün yokluğunu ve devletin her geçen gün can alan bir salgınla başa çıkma konusundaki yetersizliğini ortaya koyan ciddi bir sağlık krizi ortaya çıkıyor. Hastalık bilimi alanındaki bilimsel ve teknolojik ilerlemeye rağmen, gerçekler ortaya çıkıyor ve yolsuzluk kendini gösteriyor.

Net Bir Planın Yokluğu:

Vaka sayısının binleri aşmasına ve bazı medya kaynaklarına göre toptan ölümlerin kaydedilmesine rağmen, Sağlık Bakanlığı salgınla mücadele için net bir plan açıklamadı. Sağlık kurumları arasında koordinasyon eksikliği ve salgın krizlerle başa çıkmada önleyici vizyon eksikliği dikkat çekiyor.

Tıbbi Tedarik Zincirlerinin Çöküşü

"Parol" gibi en basit ilaçlar bile bazı bölgelerde nadir hale geldi, bu da tedarik zincirlerindeki bir çöküşü ve ilaç dağıtımı üzerindeki denetim eksikliğini yansıtıyor, bu da kişinin en basit yatıştırıcı ve destek araçlarına ihtiyaç duyduğu bir zamanda.

Toplumsal Bilinçlendirme Eksikliği

İnsanları sivrisineklerden korunma yöntemleri veya hastalığın belirtileri hakkında eğitmek için etkili medya kampanyaları yok, bu da enfeksiyonun yayılmasını artırıyor ve toplumun kendini koruma yeteneğini zayıflatıyor.

Sağlık Altyapısının Zayıflığı

Hastaneler, tıbbi personel ve ekipman, hatta temel teşhis araçları konusunda ciddi bir eksiklik çekiyor, bu da salgına yanıtı yavaş ve rastgele hale getiriyor ve binlerce kişinin hayatını tehlikeye atıyor.

Diğer Ülkeler Salgınlarla Nasıl Başa Çıktı?

 Brezilya:

- Modern böcek ilaçları kullanarak yer ve hava yoluyla ilaçlama kampanyaları başlattı.

- Sinekliği dağıttı ve toplumsal bilinçlendirme kampanyalarını etkinleştirdi.

- Salgın bölgelerinde acil olarak ilaç sağladı.

Bangladeş:

- Yoksul mahallelerde geçici acil durum merkezleri kurdu.

- Bildirimler için yardım hatları ve mobil müdahale ekipleri sağladı.

Fransa:

- Erken uyarı sistemlerini etkinleştirdi.

- Taşıyıcı sivrisinekler üzerindeki denetimi yoğunlaştırdı ve yerel bilinçlendirme kampanyaları başlattı.

Sağlık En Önemli Görevlerden Biridir ve Devletin Sorumluluğu Tamdır

Sudan hala etkili tespit ve raporlama mekanizmalarından yoksun, bu da gerçek rakamların açıklanandan çok daha yüksek olmasına neden oluyor ve krizi daha da karmaşık hale getiriyor. Mevcut sağlık krizi, devletin insan hayatını önceliklerinin en üst sırasına koyan sağlık hizmetlerinde etkili rolünün yokluğunun doğrudan bir sonucudur. İslam'ı uygulayan ve Ömer bin Hattab'ın "Irak'ta bir katır tökezlese, Allah Kıyamet Günü'nde ondan beni hesaba çeker" sözünü uygulayan bir devlet.

Önerilen Çözümler

- İnsan hayatında Allah'tan korkan ve her şeyden önce etkili, hisse senedi veya yolsuzluğa tabi olmayan bir sağlık sistemi kurmak.

- Ücretsiz sağlık hizmetini her reayanın temel hakkı olarak sağlamak. Özel hastanelerin ruhsatlarını iptal etmek ve tıp alanındaki yatırımları engellemek.

- Bilinçlendirme kampanyaları ve sivrisineklerle mücadele yoluyla tedaviden önce önlemenin rolünü etkinleştirmek.

- Sağlık Bakanlığı'nı insanların hayatından sorumlu olacak şekilde yeniden yapılandırmak, sadece bir idari kurum olmaktan çıkarmak.

- İnsan hayatını ekonomik ve siyasi çıkarların üstüne koyan bir siyasi sistem benimsemek.

- Suç örgütleri ve ilaç mafyasıyla bağları koparmak.

Müslümanların tarihinde, hastaneler insanlara ücretsiz hizmet vermek için kurulurdu, yüksek verimlilikle yönetilir ve insanların cebinden değil, devlet hazinesinden finanse edilirdi. Sağlık hizmetleri devletin sorumluluğunun bir parçasıydı, ne bir lütuf ne de bir ticaret.

Bugün Sudan'da salgınların yayılması ve devletin sahnede olmaması, göz ardı edilemeyecek bir tehlike işaretidir. Gerekli olan sadece Parol sağlamak değil, aynı zamanda insan hayatıyla ilgilenen ve krizin semptomlarını değil, köklerini tedavi eden gerçek bir refah devleti kurmaktır, insanın değerinin, hayatının ve yaratılış amacının (yalnızca Allah'a ibadet etmek) farkında olan bir devlet. İslami devlet, sağlık hizmetleri konularını ancak Nübüvvet metoduna göre ikinci Raşid Halifeliği devletinin gölgesinde uygulanabilen sağlık sistemi aracılığıyla çözebilir, bu devlet Allah'ın izniyle yakında kurulacaktır.

﴿Ey iman edenler! Sizi diriltecek şeylere çağırdığı zaman Allah'a ve Resul'e icabet edin﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Hatem El-Attar – Mısır Vilayeti

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

22 Rebiülevvel 1447 Hicri, miladi 14 Eylül 2025 sabahı, seksen yedi yaşına yakın bir yaşta, Hizb-ut Tahrir'in ilk neslinden Ahmed Bekir (Hezim), Rabb'inin rahmetine kavuştu. Davayı uzun yıllar taşıdı, bu uğurda uzun hapisler ve şiddetli işkenceler çekti, ancak Allah'ın lütfu ve yardımıyla ne gevşedi, ne zayıfladı, ne değiştirdi, ne de dönüştürdü.

Seksenli yıllarda Suriye'de, rahmetli Hafız'ın hükümeti döneminde uzun yıllar gizlenerek yaşadı. 1991 yılında Hava İstihbaratı tarafından bir grup Hizb-ut Tahrir genciyle birlikte tutuklandı ve suçlular Ali Memluk ve Cemil Hasan'ın gözetiminde en ağır işkencelere maruz kaldı. Ebu Üsame ve bazı arkadaşlarının sorgusundan sonra sorgu odasına giren bir kişi bana, sorgu odasının duvarlarında et parçaları ve kan gördüğünü söyledi.

Mezze'deki Hava İstihbarat Şubesi'nin hücrelerinde bir yıldan fazla kaldıktan sonra, geri kalan arkadaşlarıyla birlikte Seydnaya hapishanesine gönderildi ve ardından on yıl hapis cezasına çarptırıldı. Sabırla ve mükafatını Allah'tan bekleyerek yedi yılını geçirdi, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

Hapisten çıktıktan sonra doğrudan davayı taşımaya devam etti ve Suriye'de 1999 yılının Aralık ayının ortasında yüzlerce Hizb gençliğini kapsayan tutuklamalar başlayana kadar devam etti. Beyrut'taki evi basıldı ve kaçırılarak Mezze havaalanındaki Hava İstihbarat Şubesi'ne götürüldü, böylece yeni bir korkunç işkence aşaması başladı. Allah'ın yardımıyla yaşına rağmen sabırlı, sebatlı ve mükafatını Allah'tan bekleyen biriydi.

Yaklaşık bir yıl sonra yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildi ve Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde yargılandı. Daha sonra on yıl hapis cezasına çarptırıldı ve Allah ona yaklaşık sekiz yılını geçirmeyi nasip etti, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

2001 yılında Seydnaya hapishanesinde onunla tam bir yıl geçirdim, hatta beşinci koğuşta (A) üçüncü katın solunda tam yanındaydım, ona sevgili amcam diye hitap ederdim.

Birlikte yemek yerdik, yan yana uyurduk, kültürü ve fikirleri müzakere ederdik. Kültürü ondan öğrendik, sabrı ve sebatı ondan öğrenirdik.

İnsanları seven, hoşgörülü, gençlere düşkün, onlara zafere ve Allah'ın vaadinin yakın zamanda gerçekleşeceğine dair güven aşılardı.

Allah'ın Kitabını ezberlemişti ve her gün ve gece okurdu. Gecenin çoğunu ibadetle geçirirdi ve şafak yaklaştığında beni kıyam namazı ve ardından sabah namazı için uyandırırdı.

Hapisten çıktım ve 2004 yılında geri döndüm. 2005'in başlarında yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildik ve 2001'in sonunda ilk kez çıktığımızda hapiste kalanlarla yeniden buluştuk. Onlardan biri de sevgili amcam Ebu Üsame Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh idi.

Koğuşların önünde uzun süreler yürüyerek hapishane duvarlarını, demir parmaklıkları, aile ve sevdiklerinden ayrılığı unutmaya çalışırdık. Nasıl unutabilirdik ki o, uzun yıllarını hapiste geçirmiş ve neler yaşamıştı!

Ona yakınlığıma ve uzun süre arkadaşlık etmeme rağmen, onu asla şikayet ederken veya sızlanırken görmedim. Sanki hapiste değilmiş de hapishane duvarlarının dışında uçuyormuş gibiydi; çoğu zaman okuduğu Kur'an ile uçuyordu, Allah'ın vaadine olan güven ve Peygamberimiz ﷺ'in zafer ve iktidar müjdesi kanatlarıyla uçuyordu.

En karanlık ve en zorlu koşullarda bile, Peygamberimiz ﷺ'in «Sonra Nübüvvet Minhacı Üzere Hilafet Olacak» müjdesinin gerçekleşeceği büyük zafer gününü özlüyorduk. Hilafetin gölgesinde ve ak sancak dalgalanırken bir araya gelmeyi arzuluyorduk. Ancak Allah, senin bu sıkıntı diyarından ebediyet ve beka diyarına göçmeni takdir etti.

Allah'tan Firdevs-i Ala'da olmanı dileriz ve Allah katında kimseyi temize çıkarmıyoruz.

Sevgili amcamız Ebu Üsame:

Allah'tan sana engin rahmetiyle muamele etmesini, seni cennetlerinin en geniş yerine yerleştirmesini, seni sıddıklar ve şehitlerle birlikte kılmasını, çektiğin eziyet ve azaba karşılık cennetteki en yüksek dereceleri vermesini dileriz. Yüce Allah'tan havuz başında Peygamberimiz ﷺ ile ve rahmetinin karar yerinde bizi seninle bir araya getirmesini dileriz.

Tesellimiz, Rahmet Edenlerin En Merhametlisinin huzuruna varman ve biz ancak Allah'ı razı eden sözleri söyleriz. Biz Allah'a aitiz ve O'na döneceğiz.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Ebu Suteyf Cicu