التمكين الاقتصادي للمرأة بين الرأسمالية والإسلام
April 04, 2021

التمكين الاقتصادي للمرأة بين الرأسمالية والإسلام

التمكين الاقتصادي للمرأة بين الرأسمالية والإسلام

قال تعالى: ﴿وَابْتَغِ فِيمَا آتَاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ وَلَا تَنسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَأَحْسِن كَمَا أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِي الْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ﴾.

إن الله خلق الإنسان وأمره باتباع أوامره ليفوز في الدنيا والآخرة، وكلفه أن يعمل لدنياه وآخرته، ولذلك أوجد نظاما للحياة في شتى مناحيها وألزم خلقه باتباعه؛ ليهنأوا في الدنيا بحياة رغيدة، ويفوزوا في الآخرة بالجنة وذلك الفوز العظيم.

وكون المرأة فردا من هذه البشرية فقد شملتها الأنظمة الربانية، وألزمتها كما الرجل باتباع أوامر ربها لتفوز في الدارين. لكن الغرب الحاقد على الإسلام والمسلمين أراد لها طريقا آخر؛ لما عرف من أثرها الإيجابي في نهضة المجتمعات، والسلبي إن هي انحرفت عن الطريق القويم، فجيش طاقاته كلَّها ليحقق هدفه وهو هدم البناء الإسلامي وتقويض أركانه فوجه سهامه نحو المرأة وبدأ بتنفيذ خطته الشيطانية، وهي أن يحرف اهتمام المرأة عن مهمتها الأساسية وجعلها تتعلق بترهاتٍ أغنتها أنظمة الإسلام عن أن تُقلقها، ومن ذلك التمكين الاقتصادي.

ولنبين مقدار زيف هذا الشعار وإيهامه المرأة يجب أن نعرج على مقارنة سريعة بين الرأسمالية والإسلام في تمكين المرأة اقتصاديا.

أ) في الرأسمالية:

إن استغلال المبدأ الرأسمالي للمرأة وجعلها سلعة تباع وتشترى، هو نتيجة طبيعية وحتمية للنظرة التي ينظرها هذا المبدأ للمرأة؛ فالمرأة في المبدأ الرأسمالي قطعة فنية يستمتع بالنظر إليها، ومحل شهوة لإشباع الغرائز لمتعة الفرد من الرجال، ولا يلتفت إلى مسألة العرض في التعامل معها، لذلك نجد المجتمع الذي يتبنى المبدأ الرأسمالي يسخِّر المرأة لهذه الغاية المنبثقة عن وجهة نظره في الحياة، فنراه:

1) يستغل جسد المرأة وجمالها في الترويج لبضاعته وتجارته، إذ يقحم المرأة في كل إعلان تجاري للسلع، بغض النظر عن نوع السلعة، وهل هي تخص المرأة أم لا تخصها، فنجدها حاضرة في إعلانات السيارات مثلا وفي إعلانات معجون الحلاقة للرجال ...!

2) كما أن أصحاب الأموال والشركات من مدراء ورجال أعمال يستخدمون المرأة كتحفة فنية يزينون بها طاولات اجتماعاتهم وصفقاتهم التجارية، ليس لخبرتها ومعلوماتها المفيدة، بل لتزيين الطاولة وإضفاء اللمسة الجمالية عليها، كذلك هدفا لاستغلال الخصوم.

3) كما أن أصحاب المؤسسات والشركات يشترطون في طلبات وظائفهم أن تكون المتقدمة حسنة المظهر ولا ترتدي الحجاب، ولا يلتفتون كثيرا لشهاداتها التعليمية أو خبرتها في هذا المجال، المهم أن تكون جميلة وجذابة.

4) وبناء على ذلك، فإن العديد من الوظائف تحتكرها الجميلات وتحرم منها من كن أقل جمالا وفتنة حتى ولو كن أكثر علما وخبرة، وهذا الأمر دعا العديد من الفتيات للجوء إلى عمليات التجميل الخطرة والمخالفة للشرع من أجل الحصول على الوظيفة التي تشترط الجمال والإثارة، لذلك نجد أعمالا كثيرة أوجدها هذا النظام حكرا على النساء، مثل الإعلانات وعروض الأزياء والفنانات من ممثلات ومغنيات ومضيفات طيران، وكلهن يواجهن المصير ذاته ممن استغلوا جمالهن وأنوثتهن؛ إذ مصيرهن الإهمال والتهميش بعد أن يذهب الجمال وتكبر المرأة في السن، فلا يكون لها ذلك البريق واللمعان السابق، فيلقى بها على قارعة الطريق تستجدي كسرة الخبز أو ثمن الدواء، بعد أن كانت تتقاضى أعلى الأجور في تلك الأعمال في أوج شبابها.

5) ناهيك عن استغلال المدراء والمسؤولين (للسكرتيرة) للقيام بأعمالهم الخاصة وليس فقط للعمل الخاص بالوظيفة مستغلين حاجتها للعمل وضعفها، ومع ذلك فهم يهضمون حقوقها المادية والمالية التي تعطى لأمثالها من الرجال.

6) كما أن المبدأ الرأسمالي قد خدع المرأة بعدد من الشعارات البراقة الزائفة من مثل: حرية المرأة، والتمكين الاقتصادي، وتحقيق الذات، والتعليم سلاح، والمساواة بين الرجل والمرأة، وغيرها من الشعارات، وكلها جعلت المرأة مطحونة تدور كما يدور الثور في الساقية، تعمل ليل نهار في البيت وخارجه لكسب لقمة العيش، متحملة في سبيل ذلك الضغوطات النفسية والجسدية بسبب ازدحام الأعمال، وأيضا التحرشات والمضايقات والاستغلال من أصحاب العمل.

7) ونتيجة لمفاهيم المبدأ الرأسمالي الذي أشبع النساء وسلب عقولهن، تنصلت المرأة من ولاية الرجل عليها ومسؤوليته عنها، كما تنصل الرجل من مهامه المناطة به، فلا يهتم لها أب ولا أخ ولا زوج ولا ابن، فالنظام لا يلزمهم بالإنفاق عليها أو رعايتها، فتعيش تصارع لتحصيل قوتها، ثم ينتهي بها المطاف في دور العجزة أو على قارعة الطريق.

8) ونرى المرأة الغربية نتيجة لهذا الواقع قد تنصلت هي الأخرى من مسؤولياتها تجاه أبنائها؛ تربيتهم والعناية بهم، أما المرأة المسلمة فإنها تعيش صراعا نفسيا، بين رغبتها في العمل وتحقيق الذات، وبين حبها لأولادها ومسؤولياتها تجاههم، مما ينعكس سلبا على صحتها وأعصابها.

9) ثم بعد ذلك نجد هذا المبدأ الذي يتشدق بالشعارات المزيفة التي أوهم المرأة من خلالها بأن الإسلام قد ظلمها وهضم حقوقها وميز الرجل عنها، وأنه هو من أنصفها وحررها، هو نفسه من امتهن كرامتها، فهو لا يأبه لاستغاثاتها ونداءاتها عندما تصرخ مستنجدة من حاكم ظالم أو من قانون جائر، أو من جوع قاتل، فالناظر في الواقع الذي نعيشه - ولا يحتاج إلى كثير تبصر - يرينا حجم المعاناة التي تعانيها المرأة في ظل هذا النظام والتي تكشف عواره وزيفه، وتعلن بما لا يدع مجالا للشك فساده ومحاباته؛ فنساء الشام يستصرخن من ظلم النظام الحاكم ويمتن جوعا وبردا على الحدود وفي المخيمات، ونساء اليمن يمتن من الجوع والفقر هن وأولادهن، وكذلك المرأة المغاربية والمرأة السودانية اللواتي يعملن في الأعمال الشاقة التي تصعب على الرجال، ودون أن يكون موفَّرا لهن أي أساس من أسس السلامة المهنية، ونساء الإيغور وميانمار ونساء العراق ونساء فلسطين، ووو...

فأين هؤلاء من كل هذا؟ وأين دعاواهم المضللة الخادعة حول حقوق المرأة، وإنسانية المرأة وحرية المرأة؟! إنه أمر يثير السخرية حقا. فأين أنت أيتها المرأة من ذاك الزمن الجميل الذي عشتيه في ظل حكم الإسلام معززة مكرمة مصونة؟!

ب) في الإسلام:

1) إن الإسلام قد ضمن للمرأة العيش الكريم، فهي ليست مكلفة بالعمل لتنفق على نفسها أو على غيرها، وإن فعلت فلم يمنعها الإسلام، لكن يجب أن تعمل أعمالا موافقة لأحكام الإسلام، ولا يُمس عرضها وكرامتها أو شرفها أو يستغل جسدها، إذ نجد الإعلام يصور لنا جواز أن تخرج المرأة للعمل (أي عمل) لتطعم صغارها وإن كان بيع جسدها.

فإذا عملت المرأة عملا مشروعا وأنفقت على عيالها تحسب نفقتها لها صدقة، فعن زينب امرأة ابن مسعود رضي الله عنهما أنها قالت: يا رسول الله، أيجزئ عنا أن نجعل الصدقة في زوج فقير، وأبناء أخ في حجورنا، فقال لها رسول الله ﷺ: «لَكِ أَجْرُ الصَّدَقَةِ، وَأَجْرُ الصِّلَةِ».

2) وقد أوجب الإسلام على ولي المرأة أن ينفق عليها ويوفر لها الحياة الكريمة ضمن حدوده وقدراته، حتى لو كانت غنية، فهي مسؤولة من أبيها ثم من أخيها ثم من زوجها ثم من ابنها، قال تعالى: ﴿الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّسَاءِ بِمَا فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضٍ وَبِمَا أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوَالِهِمْ﴾، هذه القوامة التي أزعجت الغرب فحاربها محاربة شرسة، وجند لها كل طاقاته، لينال هدفه من المرأة ويستخدمها في هدم الأجيال الإسلامية.

3) أما إذا فقد المعيل ولم يكن للمرأة ولي يعيلها فهل تصبح الآن مكلفة بالعمل والإنفاق اضطرارا؟

فإننا نستنتج الجواب من قصة أمير المؤمنين عمر بن الخطاب مع المرأة وصبيتها الجياع، إذ خرج عمر يتفقد حال رعيته كما يجب أن يفعل الحاكم المسؤول، فوجد امرأة وحولها صغار يتصايحون، فاقترب منها وسألها عن ذلك، فردت بأنها توهمهم بأنها تطبخ حتى يتعبوا ويناموا، فنزل الأمر مثل الصاعقة على عمر الذي يخشى من الله أن يحاسبه عن ناقة عثرت، ثم يذهب ويحضر الطعام بنفسه ويطبخ لها ولصغارها ويطعمهم بيده حتى يشبعوا. فالمرأة التي لا معيل لها الدولة هي معيلها، وإن الحاكم إن قصر فإنه آثم.

كما كفل الإسلام إعالة كل فقير؛ أرملة أو غيرها من خلال نظام النفقات الذي شرعه رب العالمين ليكون حلا للفقر والعوز والحاجة، ففرض على الأغنياء إعالة الفقراء رجالا ونساء على حد سواء. قال ﷺ: «السَّاعِي عَلَى الْأَرْمَلَةِ وَالْمِسْكِينِ كَالْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ».

4) ثم إننا سوف نجد في دولة الإسلام اهتماما كبيرا بإيجاد فرص عمل للرجال بأجور كافية توفر لهم ولأسرهم العيش الكريم، فلا تضطر النساء للخروج إلى سوق العمل للنفقة على بيوتهن أو لمساعدة أزواجهن في المصاريف، وعندها تتفرغ المرأة لرعاية أولادها وتنشئتهم التنشئة القويمة، فتخرج منهم العلماء والعظماء والقادة الفاتحين كالشافعي، ومحمد الفاتح وغيرهما.

5) ومن جهة أخرى، إذا ابتليت المرأة بزوج سيئ شحيح يقتر في الإنفاق عليها، فإن الإسلام قد أباح لها أن تأخذ من ماله دون إذنه ما يكفيها وعيالها بالمعروف، فعن عائشة رضي الله عنها أن هند بنت عتبة قالت: يا رسول الله، إن أبا سفيان رجل شحيح وليس يعطيني ما يكفيني وولدي إلا ما أخذت منه وهو لا يعلم، فقال عليه الصلاة والسلام: «خُذِي مَا يَكْفِيكِ وَوَلَدَكِ بِالْمَعْرُوفِ». كما أن القاضي يلزمه بالإنفاق عليها إن هي اشتكت عليه.

6) والمرأة في الإسلام لها ذمتها المالية الخاصة، ولا يجوز لأي شخص أن يسيطر على مالها أو يأخذ منه شيئا إلا عن طيب خاطر منها، ويحق لها التصرف فيه بالهبة أو الأعطية أو الإنفاق كما تحب.

هذا هو الإسلام وهذه تشريعاته، ويبقى الخيار للمرأة، فعليها أن تختار بين أن تكون مستهلَكة ومستعبدة وبين أن تكون ملكة متوجة يتسابق الجميع على خدمتها ورعايتها.

اللهم عجل بدولة الإسلام - دولة الخلافة الراشدة الثانية على منهاج النبوة - وأحينا في ظل أحكام الإسلام معززين مكرمين. اللهم آمين.

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

رولا صلاح – الأرض المباركة (فلسطين)

More from null

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu: Dang Humması ve Sıtma

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu

Dang Humması ve Sıtma

Sudan'da dang humması ve sıtmanın yaygın bir şekilde yayılmasıyla, Sağlık Bakanlığı'nın etkili rolünün yokluğunu ve devletin her geçen gün can alan bir salgınla başa çıkma konusundaki yetersizliğini ortaya koyan ciddi bir sağlık krizi ortaya çıkıyor. Hastalık bilimi alanındaki bilimsel ve teknolojik ilerlemeye rağmen, gerçekler ortaya çıkıyor ve yolsuzluk kendini gösteriyor.

Net Bir Planın Yokluğu:

Vaka sayısının binleri aşmasına ve bazı medya kaynaklarına göre toptan ölümlerin kaydedilmesine rağmen, Sağlık Bakanlığı salgınla mücadele için net bir plan açıklamadı. Sağlık kurumları arasında koordinasyon eksikliği ve salgın krizlerle başa çıkmada önleyici vizyon eksikliği dikkat çekiyor.

Tıbbi Tedarik Zincirlerinin Çöküşü

"Parol" gibi en basit ilaçlar bile bazı bölgelerde nadir hale geldi, bu da tedarik zincirlerindeki bir çöküşü ve ilaç dağıtımı üzerindeki denetim eksikliğini yansıtıyor, bu da kişinin en basit yatıştırıcı ve destek araçlarına ihtiyaç duyduğu bir zamanda.

Toplumsal Bilinçlendirme Eksikliği

İnsanları sivrisineklerden korunma yöntemleri veya hastalığın belirtileri hakkında eğitmek için etkili medya kampanyaları yok, bu da enfeksiyonun yayılmasını artırıyor ve toplumun kendini koruma yeteneğini zayıflatıyor.

Sağlık Altyapısının Zayıflığı

Hastaneler, tıbbi personel ve ekipman, hatta temel teşhis araçları konusunda ciddi bir eksiklik çekiyor, bu da salgına yanıtı yavaş ve rastgele hale getiriyor ve binlerce kişinin hayatını tehlikeye atıyor.

Diğer Ülkeler Salgınlarla Nasıl Başa Çıktı?

 Brezilya:

- Modern böcek ilaçları kullanarak yer ve hava yoluyla ilaçlama kampanyaları başlattı.

- Sinekliği dağıttı ve toplumsal bilinçlendirme kampanyalarını etkinleştirdi.

- Salgın bölgelerinde acil olarak ilaç sağladı.

Bangladeş:

- Yoksul mahallelerde geçici acil durum merkezleri kurdu.

- Bildirimler için yardım hatları ve mobil müdahale ekipleri sağladı.

Fransa:

- Erken uyarı sistemlerini etkinleştirdi.

- Taşıyıcı sivrisinekler üzerindeki denetimi yoğunlaştırdı ve yerel bilinçlendirme kampanyaları başlattı.

Sağlık En Önemli Görevlerden Biridir ve Devletin Sorumluluğu Tamdır

Sudan hala etkili tespit ve raporlama mekanizmalarından yoksun, bu da gerçek rakamların açıklanandan çok daha yüksek olmasına neden oluyor ve krizi daha da karmaşık hale getiriyor. Mevcut sağlık krizi, devletin insan hayatını önceliklerinin en üst sırasına koyan sağlık hizmetlerinde etkili rolünün yokluğunun doğrudan bir sonucudur. İslam'ı uygulayan ve Ömer bin Hattab'ın "Irak'ta bir katır tökezlese, Allah Kıyamet Günü'nde ondan beni hesaba çeker" sözünü uygulayan bir devlet.

Önerilen Çözümler

- İnsan hayatında Allah'tan korkan ve her şeyden önce etkili, hisse senedi veya yolsuzluğa tabi olmayan bir sağlık sistemi kurmak.

- Ücretsiz sağlık hizmetini her reayanın temel hakkı olarak sağlamak. Özel hastanelerin ruhsatlarını iptal etmek ve tıp alanındaki yatırımları engellemek.

- Bilinçlendirme kampanyaları ve sivrisineklerle mücadele yoluyla tedaviden önce önlemenin rolünü etkinleştirmek.

- Sağlık Bakanlığı'nı insanların hayatından sorumlu olacak şekilde yeniden yapılandırmak, sadece bir idari kurum olmaktan çıkarmak.

- İnsan hayatını ekonomik ve siyasi çıkarların üstüne koyan bir siyasi sistem benimsemek.

- Suç örgütleri ve ilaç mafyasıyla bağları koparmak.

Müslümanların tarihinde, hastaneler insanlara ücretsiz hizmet vermek için kurulurdu, yüksek verimlilikle yönetilir ve insanların cebinden değil, devlet hazinesinden finanse edilirdi. Sağlık hizmetleri devletin sorumluluğunun bir parçasıydı, ne bir lütuf ne de bir ticaret.

Bugün Sudan'da salgınların yayılması ve devletin sahnede olmaması, göz ardı edilemeyecek bir tehlike işaretidir. Gerekli olan sadece Parol sağlamak değil, aynı zamanda insan hayatıyla ilgilenen ve krizin semptomlarını değil, köklerini tedavi eden gerçek bir refah devleti kurmaktır, insanın değerinin, hayatının ve yaratılış amacının (yalnızca Allah'a ibadet etmek) farkında olan bir devlet. İslami devlet, sağlık hizmetleri konularını ancak Nübüvvet metoduna göre ikinci Raşid Halifeliği devletinin gölgesinde uygulanabilen sağlık sistemi aracılığıyla çözebilir, bu devlet Allah'ın izniyle yakında kurulacaktır.

﴿Ey iman edenler! Sizi diriltecek şeylere çağırdığı zaman Allah'a ve Resul'e icabet edin﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Hatem El-Attar – Mısır Vilayeti

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

22 Rebiülevvel 1447 Hicri, miladi 14 Eylül 2025 sabahı, seksen yedi yaşına yakın bir yaşta, Hizb-ut Tahrir'in ilk neslinden Ahmed Bekir (Hezim), Rabb'inin rahmetine kavuştu. Davayı uzun yıllar taşıdı, bu uğurda uzun hapisler ve şiddetli işkenceler çekti, ancak Allah'ın lütfu ve yardımıyla ne gevşedi, ne zayıfladı, ne değiştirdi, ne de dönüştürdü.

Seksenli yıllarda Suriye'de, rahmetli Hafız'ın hükümeti döneminde uzun yıllar gizlenerek yaşadı. 1991 yılında Hava İstihbaratı tarafından bir grup Hizb-ut Tahrir genciyle birlikte tutuklandı ve suçlular Ali Memluk ve Cemil Hasan'ın gözetiminde en ağır işkencelere maruz kaldı. Ebu Üsame ve bazı arkadaşlarının sorgusundan sonra sorgu odasına giren bir kişi bana, sorgu odasının duvarlarında et parçaları ve kan gördüğünü söyledi.

Mezze'deki Hava İstihbarat Şubesi'nin hücrelerinde bir yıldan fazla kaldıktan sonra, geri kalan arkadaşlarıyla birlikte Seydnaya hapishanesine gönderildi ve ardından on yıl hapis cezasına çarptırıldı. Sabırla ve mükafatını Allah'tan bekleyerek yedi yılını geçirdi, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

Hapisten çıktıktan sonra doğrudan davayı taşımaya devam etti ve Suriye'de 1999 yılının Aralık ayının ortasında yüzlerce Hizb gençliğini kapsayan tutuklamalar başlayana kadar devam etti. Beyrut'taki evi basıldı ve kaçırılarak Mezze havaalanındaki Hava İstihbarat Şubesi'ne götürüldü, böylece yeni bir korkunç işkence aşaması başladı. Allah'ın yardımıyla yaşına rağmen sabırlı, sebatlı ve mükafatını Allah'tan bekleyen biriydi.

Yaklaşık bir yıl sonra yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildi ve Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde yargılandı. Daha sonra on yıl hapis cezasına çarptırıldı ve Allah ona yaklaşık sekiz yılını geçirmeyi nasip etti, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

2001 yılında Seydnaya hapishanesinde onunla tam bir yıl geçirdim, hatta beşinci koğuşta (A) üçüncü katın solunda tam yanındaydım, ona sevgili amcam diye hitap ederdim.

Birlikte yemek yerdik, yan yana uyurduk, kültürü ve fikirleri müzakere ederdik. Kültürü ondan öğrendik, sabrı ve sebatı ondan öğrenirdik.

İnsanları seven, hoşgörülü, gençlere düşkün, onlara zafere ve Allah'ın vaadinin yakın zamanda gerçekleşeceğine dair güven aşılardı.

Allah'ın Kitabını ezberlemişti ve her gün ve gece okurdu. Gecenin çoğunu ibadetle geçirirdi ve şafak yaklaştığında beni kıyam namazı ve ardından sabah namazı için uyandırırdı.

Hapisten çıktım ve 2004 yılında geri döndüm. 2005'in başlarında yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildik ve 2001'in sonunda ilk kez çıktığımızda hapiste kalanlarla yeniden buluştuk. Onlardan biri de sevgili amcam Ebu Üsame Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh idi.

Koğuşların önünde uzun süreler yürüyerek hapishane duvarlarını, demir parmaklıkları, aile ve sevdiklerinden ayrılığı unutmaya çalışırdık. Nasıl unutabilirdik ki o, uzun yıllarını hapiste geçirmiş ve neler yaşamıştı!

Ona yakınlığıma ve uzun süre arkadaşlık etmeme rağmen, onu asla şikayet ederken veya sızlanırken görmedim. Sanki hapiste değilmiş de hapishane duvarlarının dışında uçuyormuş gibiydi; çoğu zaman okuduğu Kur'an ile uçuyordu, Allah'ın vaadine olan güven ve Peygamberimiz ﷺ'in zafer ve iktidar müjdesi kanatlarıyla uçuyordu.

En karanlık ve en zorlu koşullarda bile, Peygamberimiz ﷺ'in «Sonra Nübüvvet Minhacı Üzere Hilafet Olacak» müjdesinin gerçekleşeceği büyük zafer gününü özlüyorduk. Hilafetin gölgesinde ve ak sancak dalgalanırken bir araya gelmeyi arzuluyorduk. Ancak Allah, senin bu sıkıntı diyarından ebediyet ve beka diyarına göçmeni takdir etti.

Allah'tan Firdevs-i Ala'da olmanı dileriz ve Allah katında kimseyi temize çıkarmıyoruz.

Sevgili amcamız Ebu Üsame:

Allah'tan sana engin rahmetiyle muamele etmesini, seni cennetlerinin en geniş yerine yerleştirmesini, seni sıddıklar ve şehitlerle birlikte kılmasını, çektiğin eziyet ve azaba karşılık cennetteki en yüksek dereceleri vermesini dileriz. Yüce Allah'tan havuz başında Peygamberimiz ﷺ ile ve rahmetinin karar yerinde bizi seninle bir araya getirmesini dileriz.

Tesellimiz, Rahmet Edenlerin En Merhametlisinin huzuruna varman ve biz ancak Allah'ı razı eden sözleri söyleriz. Biz Allah'a aitiz ve O'na döneceğiz.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Ebu Suteyf Cicu