أم وزوجة وربة بيت ضريبة لعبودية الإنجاب!  هكذا أفسدت العلمانية على المرأة حياتها!
October 07, 2018

أم وزوجة وربة بيت ضريبة لعبودية الإنجاب! هكذا أفسدت العلمانية على المرأة حياتها!

أم وزوجة وربة بيت ضريبة لعبودية الإنجاب!

هكذا أفسدت العلمانية على المرأة حياتها!

ما معنى أن تكون المرأة أما وزوجة وربة بيت بمنظور عقيدة تتنكر لكل قيمة إنسانية أو أخلاقية أو روحية لأنها تعتبر أن النفعية هي مقياس الأعمال وهي الوازن والموزون؟؟ وبأن قيمة الإنسان تُقاس بإنتاجيته داخل المجتمع وبمستوى دخله المادي؟! بالتالي، فإن "ربة البيت" هي خارج حساب الأفراد المنتجين، لأن القاعدة التي تُقيّم اعتبار الأفراد هي "دعه يعمل دعه يمُرّ" أما الأم وربة البيت فهي خارج السياق الدولي الجديد، لأنها لا تُمارس عملا بمقابل، ولأنها ربطت نفسها بالزوج والأولاد والأسرة حسب ما جاء في وثيقة بيكين!

فأنْ تُقدم المرأة عملا بدون مقابل ولا أجر، تشقى فيه وتتعب وتُضحّي فيه بوقتها وصحّتها وجهدها دون أن تُحقّق ربحا ماديا يُعتبر غباءً وتخلّفا إن كان برضاها، أو اضطهادا وتعديا على حقوقها إن كانت مُجبَرة عليه!

من هنا كان تصنيف المرأة الأم والزوجة وربة البيت إما ظالمة لنفسها أو مظلومة، إما أنها اختارت بإرادتها أن تعيش دورا تقليديا قاصرا، وأن تنأى بنفسها عن المشاركة في بناء مجتمعها وتطويره وإثبات ذاتها وبناء استقلاليتها، وأن ترمي مسؤولية إنفاقها ورعايتها على الرجل، فتكون عالةً في أسرتها ونواةً عاطلة. هذا التصنيف يوقع المرأة في فخّ اختياراتها، ويُعرّضها للمحاسبة والمساءلة إن هي اشتكت أو طالبت بأي حق لها، فالقانون لا يحمي المُغفلين والمُفرّطين في أنفسهم! وقبل ذلك يُعرّضها للازدراء والاحتقار حتى من بنات جنسها! وقد يتخلّى عنها زوجها لأنه يؤمن بأن الحياة الزوجية شراكة في الأدوار والمسؤوليات، وليست تفرّدا بوظيفة دون أخرى، فلن يكون هو في كل مرة المنفق والمعيل، لأنها ستكون هي المستفيدة والمُستغلة!!

أما التصنيف الثاني فهو يحظى بالتعاطف والمساندة، لأن المرأة هنا لم تختَر أن تضع نفسها في هذه الخانة، لكن الزواج والأسرة والأطفال شرٌّ لا بُدّ منهم، وهذا هو المصير الأسود الذي يتربّص بالنساء الفاشلات ممّن لم يُحققن إنجازا أكاديميا! فتتلقف المرأة هذه الدعاوى التي تصوّرها في دور الضحيّة، وأن وظيفتها في الحياة أكرم من أن تختصر بين جدران البيت؛ ما بين تنظيف وطبخ وتربية لأولادها، وأن عملها داخل بيتها منقصة في حقها وإقلال من شأنها، حتى صار السؤال الذي يبعث فيها الارتباك والضيق هو "ما هو عملكِ"؟؟ وغالبا ما تكون الإجابة بحسرة وخجل "للأسف أنا جالسة في البيت"!!

أما المرأة النموذج التي تحظى بالتقدير والاحترام والترقيات والسفر ودور المثالية، فهي التي تعمل لتثبت ذاتها وتتحدّى حتى حدود الفطرة ولا ترضى أن تكون عاطلة أو مُهمّشة وتحصر دورها في آلة الإنجاب، وخدمة البيت، وهي التي تُزاحم الرجال وتنافسهم في أعمال مُجهدة أحيانا، وفي وظائف شاقة، لتتجاوز الأدوار التقليدية التي أعدّت لها، وتحطّم حاجز الاعتماد على الرجل، وهذه المرأة قد تتزوّج وتنجب، لكنها لا تلتزم بالصورة النمطية عن الأم والزوجة ومربية الأبناء، وإنما تضاعف جهدها وطاقتها على حساب نفسها وأسرتها وأطفالها، حتى لا تُفرّط في وسام الشرف الذي استلمته من الحكومات والجمعيات النسوية والوسائل الإعلامية، بأنها المرأة الحديدية القادرة على مجابهة التحديات!!.. ويبقى السؤال مطروحا: مَن وضع لها هذه التحديات والشروط التي لا تمنحها كامل إنسانيتها إلا بإنهاك نفسها والتقصير في وظائفها الفطرية بدعوى إثبات الذات؟؟ وهل كانت الغاية من هذا تحقيق مصلحة المرأة أم مصلحة الفرد الرأسمالي الجشع؟؟

لقد تزامنت كلّ هذه الدعاوى مع التطورات الصناعية في الدول الغربية، والتي ارتأت حاجة المرأة للمشاركة في العمل خارج المنزل مع الرجال بدافع زيادة الإنتاج، وبما أن الأيدي العاملة يجب أن تكون رخيصة فإن النساء هن الخيار الأمثل لذلك، بل إن الفجوة في الأجور والرواتب بقيت بشكل ملحوظ حتى اليوم بين الرجال والنساء، الذين يشغلون الوظائف نفسها لصالح الرجال، رغم الدعاوى للمساواة، ومزاعم إلغاء الفروقات والتمييز بين الرجال والنساء! وهذه هي العلمانية في أقبح صورها وأقذر صفقاتها، لتستغلّ المرأة على حساب أمومتها وأسرتها وبيئتها الطبيعية بالمتاجرة ببعض الدعاوى الزائفة لتُصدّقها المرأة!!

لقد انتهكت العلمانية فطرة المرأة وعبثت بحياتها، يوم استهترت بدور الأمومة وجعلته محصورا فقط في الإنجاب، حتى أصبح دور الأم موكولا للحاضنات والخادمات ودور رعاية الأطفال وليس حكرا فقط على الأم نفسها، حتى فكرة الأم المُنجبة استغنت عنها وعوّضتها بالأم البديلة التي تُؤجّر رحمها لتحظى الأم الأصلية بفرصة العمل وإثبات ذاتها والمحافظة على رشاقتها وجسمها!! هذا الرابط الوحيد المتبقي بين الأم وجنينها والحبل السري صار له بديلٌ بمقابل مادي تُوفّره الأنظمة الرأسمالية في الغرب بصفة رسمية وقانونية، لتمسح فطرة المرأة بالكامل، وتتعدّى على أبسط حقوقها وهي أن تكون أما تحمل ابنا في أحشائها!! حتى وصل الأمر بغُلاة النسوية إلى إلقاء اللوم على كاهل البنية البيولوجية للمرأة، فقد أشارت سيمون دو بوفوار في كتاب عبودية الإنجاب "إن الإنجاب يحُدّ من حرية المرأة وهو في الواقع عبودية يجب محاربتها وأنّ لُبّ اضطهاد المرأة يتمثل في دورها كحامل ومُرضع ومربية"!

وقد سعى الغرب إلى إضعاف مناعة المجتمع المسلم من خلال نشر لفظة تحرير المرأة، ليُوحي بأنها عبد يجب تحريره وأنها تتخبط وتحتاج من ينقذها، ولن يتصدى لذلك التحرير إلا دعاته!! فكانت الهجمة شرسة على مفهوم "الأم والزوجة وربة البيت" حتى صارت كلمة الزوجة وصفاً للحالة المدنية بعيدا عن معناها العميق والمتجذّر في تصوّرات المرأة المسلمة عن الزوج وعلاقتها به ومفهوم الطاعة وحسن المعاشرة والتبعّل والاحترام والمودّة والرحمة. هذه المفاهيم المتأصلة التي نصت عليها النصوص الشرعية أصبحت تُقدّم بأسلوب مُبتذل على الفضائيات، يُقابَل بالتهكم والازدراء، أو من خلال بعض الدعاة والدروس الدينية في الشاشات والإذعات فتبالغ في الوصف حتى يُصوّر لنا أن الزوجة الصالحة كائن أسطوري وليست بشرا سويّاً!

وقد لعبت الأفلام والمسلسلات والقصص والروايات في خلق صورة جديدة للمرأة المسلمة عن الزواج، بأنه ارتباط مشروط، يقوم على المساواة في الحقوق والواجبات، واحترام الحريات، وحق التمرّد، وتبادل الأدوار الأسرية، والاستقلال المادي، وغيرها من المفاهيم الفاسدة التي انحرفت عن الفهم الشرعي للزواج والزوج، وحوّلته إلى حلبة صراع في منافسة مُفتَعلة، يجب أن تثبت فيها المرأة جدارتها وسيادتها وإلا فسينتهي بها المطاف لزوجة تنتظر زوجها في المساء ليأتي لها بالدقيق فتخبزه!!

وقد عزّزت الحكومات في بلادنا الإسلامية، مثل هذه المفاهيم المضلّلة بسنّ قوانين هجينة عن الفهم الشرعي، بإملاءات من صندوق النقد الدولي والبنك الدولي والجهات المتنفذة التي تعقد المؤتمرات والندوات لتخرُج بمقررات مفادها أن المرأة المسلمة مُضطَهدة في بيتها تحت ولاية زوجها وأنه يجب إلغاء العادات والتقاليد والأعراف التي تُعزز هذه العقلية التقليدية، وقد اعتبرت اتفاقية سيداو أن أشكال التمييز ضدّ المرأة تبدأ من حصر وظيفتها في الأمومة والزواج ورعاية الأبناء، وعليه كانت البنود التي وقعت عليها أغلب الدول العربية من باب رفع أشكال العنف بتجريم الزواج المبكر وحق الإجهاض والطلاق... وآخرها في تونس حق زواج المسلمة من الكافر!!

أما وضعية ربة البيت فهي تحظى بالكثير من التهميش والاحتقار، ويظهر ذلك حتى في بطاقات الهوية الرسمية في كثير من البلدان حيث إن المهنة "عاطلة عن العمل"، وقد وصل الأمر بنعتها "لا شيء" في بعض البلدان التي تزعم أنها رائدة حقوق المرأة!! وللأسف فقد صارت وظيفة ربة البيت الأكثر إجحافا واستخفافا في بلادنا الإسلامية، وصار العمل حقا مُلزما لها وليس استجابة لحاجة المرأة للعمل أو لحاجة المجتمع لعملها، فضلا عن مدى مناسبة العمل لطبيعة المرأة. والمأساة الأخزى والأفظع أن يُصبح العمل ضغطا اقتصاديا يستنزف طاقة المرأة ويستغلّ الأوضاع المادية المتردّية فيحرمها من عيش وظيفتها الطبيعية كأم ترعى أبناءها وزوجة تهتمّ بزوجها وربة بيت ترعى بيتها دون التفكير في ضرورة تأمين لقمة العيش وضمان العيش الكريم الذي عجز الزوج عن توفيره، أو بالأحرى عجزت الدولة عن توفيره!!

فكانت النتائج كارثية؛ صار الإهمال الأسري متفشيا داخل عوائل كثيرة، وصارت المشاكل الزوجية مستشرية نظرا لكثرة الأعباء والضغوطات المادية والنفسية التي تحيط بالأزواج، وارتفعت نسب الانحراف في صفوف الأطفال نظرا لغياب ولاة أمورهم عن المتابعة والمراقبة، وتفككت أسر كثيرة وزادت معدلات الطلاق وارتفعت نسب العنوسة والعزوف عن الزواج، وانفرط العقد!!

ولأن مؤسسة الأسرة سلسلة من الحلقات المترابطة، بُنيانها مرصوص بأحكام الله ومحميّ بشريعته سبحانه، أدرك الغرب أهمية دور المرأة في هذه المؤسسة فاستهدفها كأم وكزوجة وكربة بيت في محاولة لاستنساخ صورة عن المرأة الغربية بنسخة مضطربة جدا!

لكن لا يمكن إنكار أن قائمة الأولويات لدى الكثيرات من المسلمات قد انقلبت، فلم يعُد دور الأم والزوجة وربة البيت هو الرسالة الأولى لهنّ، وغاب عظم الدور وارتباطه بعظم الأجر الذي تناله من الله إن هي أحسنت واتقت وكانت راعية في بيتها ومسؤولة عن رعيتها.

ولقد ضمن الإسلام للمرأة حياة مطمئنة مستقرّة تعيشها بوصفها إنسان ابتداء، وراعى خصوصياتها الفطرية ونظّمها لها بشكل يتوافق مع بيئتها وطبيعتها. يبقى أن تطبيق هذه التشريعات الربانية هي مسؤولية شرعية تلتزم بها المرأة وتنفذها الدولة وتخلق المناخات الملائمة لها من باب حسن التطبيق وضمانه.

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

نسرين بوظافري

More from null

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu: Dang Humması ve Sıtma

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu

Dang Humması ve Sıtma

Sudan'da dang humması ve sıtmanın yaygın bir şekilde yayılmasıyla, Sağlık Bakanlığı'nın etkili rolünün yokluğunu ve devletin her geçen gün can alan bir salgınla başa çıkma konusundaki yetersizliğini ortaya koyan ciddi bir sağlık krizi ortaya çıkıyor. Hastalık bilimi alanındaki bilimsel ve teknolojik ilerlemeye rağmen, gerçekler ortaya çıkıyor ve yolsuzluk kendini gösteriyor.

Net Bir Planın Yokluğu:

Vaka sayısının binleri aşmasına ve bazı medya kaynaklarına göre toptan ölümlerin kaydedilmesine rağmen, Sağlık Bakanlığı salgınla mücadele için net bir plan açıklamadı. Sağlık kurumları arasında koordinasyon eksikliği ve salgın krizlerle başa çıkmada önleyici vizyon eksikliği dikkat çekiyor.

Tıbbi Tedarik Zincirlerinin Çöküşü

"Parol" gibi en basit ilaçlar bile bazı bölgelerde nadir hale geldi, bu da tedarik zincirlerindeki bir çöküşü ve ilaç dağıtımı üzerindeki denetim eksikliğini yansıtıyor, bu da kişinin en basit yatıştırıcı ve destek araçlarına ihtiyaç duyduğu bir zamanda.

Toplumsal Bilinçlendirme Eksikliği

İnsanları sivrisineklerden korunma yöntemleri veya hastalığın belirtileri hakkında eğitmek için etkili medya kampanyaları yok, bu da enfeksiyonun yayılmasını artırıyor ve toplumun kendini koruma yeteneğini zayıflatıyor.

Sağlık Altyapısının Zayıflığı

Hastaneler, tıbbi personel ve ekipman, hatta temel teşhis araçları konusunda ciddi bir eksiklik çekiyor, bu da salgına yanıtı yavaş ve rastgele hale getiriyor ve binlerce kişinin hayatını tehlikeye atıyor.

Diğer Ülkeler Salgınlarla Nasıl Başa Çıktı?

 Brezilya:

- Modern böcek ilaçları kullanarak yer ve hava yoluyla ilaçlama kampanyaları başlattı.

- Sinekliği dağıttı ve toplumsal bilinçlendirme kampanyalarını etkinleştirdi.

- Salgın bölgelerinde acil olarak ilaç sağladı.

Bangladeş:

- Yoksul mahallelerde geçici acil durum merkezleri kurdu.

- Bildirimler için yardım hatları ve mobil müdahale ekipleri sağladı.

Fransa:

- Erken uyarı sistemlerini etkinleştirdi.

- Taşıyıcı sivrisinekler üzerindeki denetimi yoğunlaştırdı ve yerel bilinçlendirme kampanyaları başlattı.

Sağlık En Önemli Görevlerden Biridir ve Devletin Sorumluluğu Tamdır

Sudan hala etkili tespit ve raporlama mekanizmalarından yoksun, bu da gerçek rakamların açıklanandan çok daha yüksek olmasına neden oluyor ve krizi daha da karmaşık hale getiriyor. Mevcut sağlık krizi, devletin insan hayatını önceliklerinin en üst sırasına koyan sağlık hizmetlerinde etkili rolünün yokluğunun doğrudan bir sonucudur. İslam'ı uygulayan ve Ömer bin Hattab'ın "Irak'ta bir katır tökezlese, Allah Kıyamet Günü'nde ondan beni hesaba çeker" sözünü uygulayan bir devlet.

Önerilen Çözümler

- İnsan hayatında Allah'tan korkan ve her şeyden önce etkili, hisse senedi veya yolsuzluğa tabi olmayan bir sağlık sistemi kurmak.

- Ücretsiz sağlık hizmetini her reayanın temel hakkı olarak sağlamak. Özel hastanelerin ruhsatlarını iptal etmek ve tıp alanındaki yatırımları engellemek.

- Bilinçlendirme kampanyaları ve sivrisineklerle mücadele yoluyla tedaviden önce önlemenin rolünü etkinleştirmek.

- Sağlık Bakanlığı'nı insanların hayatından sorumlu olacak şekilde yeniden yapılandırmak, sadece bir idari kurum olmaktan çıkarmak.

- İnsan hayatını ekonomik ve siyasi çıkarların üstüne koyan bir siyasi sistem benimsemek.

- Suç örgütleri ve ilaç mafyasıyla bağları koparmak.

Müslümanların tarihinde, hastaneler insanlara ücretsiz hizmet vermek için kurulurdu, yüksek verimlilikle yönetilir ve insanların cebinden değil, devlet hazinesinden finanse edilirdi. Sağlık hizmetleri devletin sorumluluğunun bir parçasıydı, ne bir lütuf ne de bir ticaret.

Bugün Sudan'da salgınların yayılması ve devletin sahnede olmaması, göz ardı edilemeyecek bir tehlike işaretidir. Gerekli olan sadece Parol sağlamak değil, aynı zamanda insan hayatıyla ilgilenen ve krizin semptomlarını değil, köklerini tedavi eden gerçek bir refah devleti kurmaktır, insanın değerinin, hayatının ve yaratılış amacının (yalnızca Allah'a ibadet etmek) farkında olan bir devlet. İslami devlet, sağlık hizmetleri konularını ancak Nübüvvet metoduna göre ikinci Raşid Halifeliği devletinin gölgesinde uygulanabilen sağlık sistemi aracılığıyla çözebilir, bu devlet Allah'ın izniyle yakında kurulacaktır.

﴿Ey iman edenler! Sizi diriltecek şeylere çağırdığı zaman Allah'a ve Resul'e icabet edin﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Hatem El-Attar – Mısır Vilayeti

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

22 Rebiülevvel 1447 Hicri, miladi 14 Eylül 2025 sabahı, seksen yedi yaşına yakın bir yaşta, Hizb-ut Tahrir'in ilk neslinden Ahmed Bekir (Hezim), Rabb'inin rahmetine kavuştu. Davayı uzun yıllar taşıdı, bu uğurda uzun hapisler ve şiddetli işkenceler çekti, ancak Allah'ın lütfu ve yardımıyla ne gevşedi, ne zayıfladı, ne değiştirdi, ne de dönüştürdü.

Seksenli yıllarda Suriye'de, rahmetli Hafız'ın hükümeti döneminde uzun yıllar gizlenerek yaşadı. 1991 yılında Hava İstihbaratı tarafından bir grup Hizb-ut Tahrir genciyle birlikte tutuklandı ve suçlular Ali Memluk ve Cemil Hasan'ın gözetiminde en ağır işkencelere maruz kaldı. Ebu Üsame ve bazı arkadaşlarının sorgusundan sonra sorgu odasına giren bir kişi bana, sorgu odasının duvarlarında et parçaları ve kan gördüğünü söyledi.

Mezze'deki Hava İstihbarat Şubesi'nin hücrelerinde bir yıldan fazla kaldıktan sonra, geri kalan arkadaşlarıyla birlikte Seydnaya hapishanesine gönderildi ve ardından on yıl hapis cezasına çarptırıldı. Sabırla ve mükafatını Allah'tan bekleyerek yedi yılını geçirdi, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

Hapisten çıktıktan sonra doğrudan davayı taşımaya devam etti ve Suriye'de 1999 yılının Aralık ayının ortasında yüzlerce Hizb gençliğini kapsayan tutuklamalar başlayana kadar devam etti. Beyrut'taki evi basıldı ve kaçırılarak Mezze havaalanındaki Hava İstihbarat Şubesi'ne götürüldü, böylece yeni bir korkunç işkence aşaması başladı. Allah'ın yardımıyla yaşına rağmen sabırlı, sebatlı ve mükafatını Allah'tan bekleyen biriydi.

Yaklaşık bir yıl sonra yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildi ve Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde yargılandı. Daha sonra on yıl hapis cezasına çarptırıldı ve Allah ona yaklaşık sekiz yılını geçirmeyi nasip etti, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

2001 yılında Seydnaya hapishanesinde onunla tam bir yıl geçirdim, hatta beşinci koğuşta (A) üçüncü katın solunda tam yanındaydım, ona sevgili amcam diye hitap ederdim.

Birlikte yemek yerdik, yan yana uyurduk, kültürü ve fikirleri müzakere ederdik. Kültürü ondan öğrendik, sabrı ve sebatı ondan öğrenirdik.

İnsanları seven, hoşgörülü, gençlere düşkün, onlara zafere ve Allah'ın vaadinin yakın zamanda gerçekleşeceğine dair güven aşılardı.

Allah'ın Kitabını ezberlemişti ve her gün ve gece okurdu. Gecenin çoğunu ibadetle geçirirdi ve şafak yaklaştığında beni kıyam namazı ve ardından sabah namazı için uyandırırdı.

Hapisten çıktım ve 2004 yılında geri döndüm. 2005'in başlarında yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildik ve 2001'in sonunda ilk kez çıktığımızda hapiste kalanlarla yeniden buluştuk. Onlardan biri de sevgili amcam Ebu Üsame Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh idi.

Koğuşların önünde uzun süreler yürüyerek hapishane duvarlarını, demir parmaklıkları, aile ve sevdiklerinden ayrılığı unutmaya çalışırdık. Nasıl unutabilirdik ki o, uzun yıllarını hapiste geçirmiş ve neler yaşamıştı!

Ona yakınlığıma ve uzun süre arkadaşlık etmeme rağmen, onu asla şikayet ederken veya sızlanırken görmedim. Sanki hapiste değilmiş de hapishane duvarlarının dışında uçuyormuş gibiydi; çoğu zaman okuduğu Kur'an ile uçuyordu, Allah'ın vaadine olan güven ve Peygamberimiz ﷺ'in zafer ve iktidar müjdesi kanatlarıyla uçuyordu.

En karanlık ve en zorlu koşullarda bile, Peygamberimiz ﷺ'in «Sonra Nübüvvet Minhacı Üzere Hilafet Olacak» müjdesinin gerçekleşeceği büyük zafer gününü özlüyorduk. Hilafetin gölgesinde ve ak sancak dalgalanırken bir araya gelmeyi arzuluyorduk. Ancak Allah, senin bu sıkıntı diyarından ebediyet ve beka diyarına göçmeni takdir etti.

Allah'tan Firdevs-i Ala'da olmanı dileriz ve Allah katında kimseyi temize çıkarmıyoruz.

Sevgili amcamız Ebu Üsame:

Allah'tan sana engin rahmetiyle muamele etmesini, seni cennetlerinin en geniş yerine yerleştirmesini, seni sıddıklar ve şehitlerle birlikte kılmasını, çektiğin eziyet ve azaba karşılık cennetteki en yüksek dereceleri vermesini dileriz. Yüce Allah'tan havuz başında Peygamberimiz ﷺ ile ve rahmetinin karar yerinde bizi seninle bir araya getirmesini dileriz.

Tesellimiz, Rahmet Edenlerin En Merhametlisinin huzuruna varman ve biz ancak Allah'ı razı eden sözleri söyleriz. Biz Allah'a aitiz ve O'na döneceğiz.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Ebu Suteyf Cicu