أقم الخلافة؛ تستقم الحياة وتسعد
December 12, 2019

أقم الخلافة؛ تستقم الحياة وتسعد

أقم الخلافة؛ تستقم الحياة وتسعد

إن آخر من يريد أن يسمع عن "حقوق المرأة" هو المرأة! فهذه المنظمات النسوية التابعة للغرب، والتي جعلت من نفسها أداة ومعول هدم للأفكار الإسلامية وفتحت الأبواب للغزو الثقافي والفكري الغربي لعقول بنات وأبناء المسلمين، ترفع شعارات "حقوق المرأة" و"حقوق الإنسان" لكنها فعلياً لا تحمي المرأة في بلاد المسلمين من ظُلم الأنظمة الحاكمة المحلية لتحميها في أي مكان آخر! فأين تكون هذه المنظمات عندما تصارع المرأة داخل بيتها وخارجه الظروف الصعبة؟ فهل تحمي المنظمات النسوية واتفاقياتها الخبيثة (مثل اتفاقية سيداو المشؤومة) وقوانينها الوضعية، هل تحمي المرأة من غلاء الأسعار وقطوعات الكهرباء وتلوث البيئة؟ هل تحميها من رؤية رفيق دربها مرهقاً ومحبطاً يومياً وهو يقوم بأعمال فوق طاقته لتحصيل لقمة العيش؟ هل تحميها من حسرتها وحسرة زوجها لعدم إمكانية توفير كل احتياجات صغارهم؟ هل تحميها من الهم والقلق المستمر بشأن مستقبل الأبناء كما تقلق على حاضرهم؟

المرأة تقلق! تقلق على صحتهم، تقلق على تعليمهم، تقلق على عقولهم من وسائل الإعلام المفسدة التابعة للنظام، تقلق عليهم من الفساد في المجتمع العلماني الذي لا يعيش حياة إسلامية، تقلق عليهم من قوانين الدولة الظالمة المجحفة التي تتغير بحسب هوى النظام ومصالحه لتعصر الناس عصراً، تقلق على نفسها من التقصير، تقلق أن لا تستطيع أن تنجح في إدارة شؤونها وشؤون بيتها وأولادها وزوجها إن كانت ذات زوج وإن كانت مطلقة أو أرملة فالمصيبة والقلق أكبر. والمرأة تقلق على جمالها في مجتمع يقيس قيمتها بما ترتديه أو بما خلعته من ملابس، تقلق من التحرش بها، تقلق من الاعتداء عليها، تقلق من أن يرتفع الدولار ليزيد من معاناتها وتقلق لأنها لا تستطيع أن تأخذ عطلة أو أن ترتاح في بلد آخر لأنها ستجد نفس المشاكل، تقلق من الأحداث السياسية وواقع البشرية الفاسد...

وبالإضافة إلى كل هذا فالأغلبية من النساء اليوم خرجن من ملاذهن الآمن للعمل والتدافع والتزاحم في الشوارع يبحثن عن وسيلة مواصلات تنقلها لمكان وظيفتها منذ الصباح الباكر، تاركات بيوتهن ومسؤولياتهن، وتاركات أطفالهن بيد الأهالي أو الأقارب أو في الحضانة مع "الخالة" أو المشرفة لتعود إلى البيت لتطبخ وتغسل وترتب وتنظف وتدرس مع الأولاد وتهتم بزوجها وضيوفها وجيرانها وبر والديها وصلة رحمها، بالإضافة إلى التسوق وشراء حاجياتها، فالمرأة اليوم لا تنام الليل من شدة القلق وتستيقظ لتركض ويتراكم إرهاق جديد على القديم. والحل كما يزعمون في مساعدة الرجل لها في أعباء المنزل، وينجرف الاثنان إلى دوامة لا تنتهي من الأعمال داخل وخارج البيت وتختلط الأدوار ليصبح الاثنان مجرد إنسان بلا جنس (جندر)، فلا يوجد دور معين للرجل ولا دور معين للمرأة.

وأفرزت هذه الأفكار الهدامة مشاكل كارثية كالعنوسة والطلاق والانتحار بسبب فشل النظام في توفير أدنى متطلبات الإنسان، رجلاً كان أو امرأة، ليعيش حياة كريمة كما حدث في الآونة الأخيرة في مصر والسودان ولبنان واليمن وغيرهم! وبطبيعة الحال "سيداو" الحاقدة والمنظمات المسترجلة لا تحمي من هذه الكوارث بل همها إفساد فئة معينة من النساء في المجتمع كالجامعيات والمثقفات المنبهرات بالثقافة الغربية، أما مشاكل المرأة الحقيقية لا تراها ولا تهتم بالمهمشات من النساء الذين يقومون فعلاً بأعمال "المرأة الخارقة" ليمر يومهن بسلام وليحصلن على أبسط احتياجاتها الضرورية من مقومات الحياة. ولماذا تهتم النسويات المسترجلات اللاتي يعشن حياتهن بالطول والعرض بالمرأة المسلمة التي تعيش في الحضيض، بل هدفهن إغراق من كانت تعيش حياة مستقرة في وحل الرأسمالية أيضا!

ولرش الملح على الجرح تأتي هذه المنظمات التي تديرها نساء لا هم لهم في الحياة غير الترفيه عن أنفسهن والعيش "متحررات" (في حياة منعزلة فردية وأنانية) غير مرتبطات بأي مسؤولية تجاه أي أحد آخر؛ لا زوج ولا أسرة ولا أطفال فهن أجيرات عند المنظمات النسوية يقبضن رواتب عالية بالدولار ويسافرن من بلد إلى آخر ويأكلن ويشربن في فنادق فخمة ويجلسن إلى طاولات ضخمة في منابر البلاد الغربية بمسمياتها المتعددة وأهمها منظمة الأمم المتحدة ليخططن ويتآمرن ويكتبن ما يشأن من أجندات وقوانين كافرة تتحكم في حياة المرأة المسلمة في إطار حربهم العالمية على الإسلام ليهدمن حصن الإسلام الذي تلجأ إليه المرأة لترتاح من عناء الظروف والضغوط، فهل من علاج غير اللجوء إلى الله تعالى بالتوكل والصبر والصلاة والدعاء وتلاوة القرآن وتدبره لإراحة الأعصاب وطمأنة النفس وإسعادها وإزالة القلق؟

إلا أن هؤلاء المجرمين المتربصين بالإسلام وبالمرأة المسلمة والأسرة والمجتمع لا يكلون ولا يملون من نشر الفواحش والانحلال وهدم القيم والأخلاق الحميدة وإبعاد المرأة عن دينها وتفكيك أسرتها، ويفعلون ذلك بواسطة الإعلام الفاسد والمناهج الفاسدة في المدارس وبسن القوانين الشاذة كبنود اتفاقية سيداو المشؤومة. فبينما لا تجد المرأة في هذا الزمن الصعب زوجاً بسهولة كما كانت تجده جداتها في سن صغيرة، لتبدأ مشوار حياتها الأسرية بكل همة ونشاط، يُسن قانون سيداو ليحرم المرأة من الزواج بزيادة حتى تبلغ سن الـ18 عاماً! وبينما تتوق المرأة المسلمة للجلوس في بيتها ويتوق الرجل المسلم بأن يصون عِرض زوجه وبناته وأخواته والأمهات بجلوسهن معززات مكرمات في بيوتهن ليقمن برعاية وتربية الأطفال، يُسن قانون يبيح العلاقات المحرمة ويبيح للمرأة أن تجهض ويبيح لها أن ترفض قوامة حاميها وراعيها ومن ينفق عليها؛ أبيها أو زوجها؛ ويسن قانون ليجعل من المرأة وزوجها أعداء، بينما لا تحارب الدولة الجريمة الحقيقية في المجتمع سنت قوانين نقلت الإجرام من الشارع إلى داخل البيت وجعلت من الزوج مغتصباً لزوجه!

وبنود سيداو المجرمة كالنظام أبعد ما تكون عن ضمان حقوق المرأة بل هي ضمان تدمير حياة المراة! ويستغفل النظام العميل للغرب المرأة بأكاذيبهم عن المساواة مع الرجل والتمكين والاستقلالية والحرية، فهذه هي المصطلحات التي يطلقها على ما تعيشه من معاناة يومية تتسبب لها بالتوتر والضغط العالي والسكري والكآبة وأمراض القلب وتأخر الإنجاب والشيخوخة المبكرة والسمنة وعدة أمراض أخرى، فأي حقوق وأية إنسانية وأي عنف وجريمة أكثر من العنف المعنوي الذي تتسبب به الأنظمة الرأسمالية العلمانية للمرأة؟!

إن هذه الظروف أفرزها النظام الذي لا يحكم بما أنزل الله تعالى، هذا النظام الغربي الرأسمالي التجاري الذي جعل من المرأة ومن الرجل مجرد جزء من عجلة الأزمة الاقتصادية والثقافية والسياسية والإعلامية والاجتماعية والتعليمية المتفاقمة منذ أن استعمر الغرب الكافر بلاد المسلمين بعد أن هدمت دولة المسلمين؛ دولة الخلافة. فالمرأة فعلاً تساوت مع الرجل في التعاسة والإرهاق والأمراض وفقدت الشعور باللحظات الجميلة التي تقضيها في أمن وأمان مع زوجها وأبنائها وعائلتها بسبب ضيق الوقت الذي تقضيه خارج بيتها. فهل من شك أن النظام الرأسمالي يريد تدمير المرأة المسلمة كما دمر المرأة الغربية التي فقدت الأمومة والأسرة وتكفل الرجل بنفقاتها؟ وهل ما تريده المرأة المسلمة أن تصبح امرأة خارقة لتتحمل ما لا تطيقه وما لم يفرضه عليها الإسلام أساسا؟! وهل خلق الله تعالى المرأة لتعيش هذه الحياة التي تستنزفها وتتعسها؟! وهل هذا دورها في الإسلام؟ وهل هذا ما أوصى به رسول الله e في حق القوارير والرفق بهن؟! من لا يعلم أن الإسلام قد كرم المرأة وهداها للطريق المستقيم وحدد دورها وضمن حقوقها وحقق سعادتها في الحياة الدنيا وفي الآخرة؟!

 تأمل أيها القارئ هذا الاقتباس من مقالة مترجمة لكاتبتها "زارا فارس" بعنوان "المرأة في الدولة العثمانية إبان ظهور النسوية الغربية" (2015/9/4)، فقد جاء فيها:

"في الشوارع ترى نساء بقدر ما ترى رجالا، إن لم يكن أكثر (ذاهبات لقضاء احتياجاتهن اليومية إلخ) (…) أعتقد أني لم أرَ بلداً تتمتع فيه النساء بمثل هذه الحرية بغير لوم من المجتمع كتركيا (…) الأتراك مثال للأمم في تعاملهم مع بنات جنسنا (…) وأكررها، سيدي، أعتقد أني لم أرَ امرأة تتمتع بمثل هذه الحرية بغير لوم من المجتمع كالمرأة التركية - وأعتقد أن باستطاعتهن أن يكن أسعد المخلوقات بأسلوبهن في المعيشة". السيدة إليزابث كرافن، رحلة عبر القرم إلى القسطنطينة، 1789م.

السيدة إليزابث كرافن، الأديبة والكاتبة المسرحية من القرن الثامن عشر، دونت هذه الملاحظات عن المرأة في الخلافة العثمانية (وهي دولة إسلامية) في سنة 1789م، قبل ظهور الحركة النسوية في أوروبا وقبل ثلاثة أعوام من نشر كتاب "إثبات حقوق المرأة" لماري ولستونكرافت (سنة 1792م)، الكتاب ذو الثلاثمائة صفحة الذي سيصير حجر الأساس والنذير للحركة النسوية الحديثة. ملاحظات السيدة إليزابث كرافن وآخرين، مع سجلات قضائية ومالية وسياسية، تكشف أن المرأة في الخلافة العثمانية تمتعت بحرية وحماية أكبر من نظيرتها الغربية ما بعد التنوير، اللافت للنظر أن هذا بدون الحاجة للنسوية. ومع ذلك، لا يسع النسويات اليوم جهدا أن يقنعن النساء المسلمات بالعكس: أن المرأة المسلمة لطالما عانت بسبب اﻹسلام! وفي تحريف فكري غريب، يروجن للنسوية كحل لمشاكل العالم الإسلامي. ينظر المقال لأحوال المرأة في ظل الخلافة التي استمرت حتى سنة 1924م ويقارن أوضاعهن بالأوضاع الغربية التي أدت لظهور النسوية في الغرب. كما سنرى، التطورات الحديثة للخلافة العثمانية توضح أنه تاريخياً لم تحتج المرأة في العالم الإسلامي للنسوية قط لكي تضمن حقوقها - بل إنهن ببساطة احتجن للتنفيذ الكامل لنظامهن العقيدي - الإسلام.

قبل الدخول في المقارنة، من المهم أن نلاحظ الفارق الرئيس بين البلد المسلم والدولة اﻹسلامية. الخلافة العثمانية كانت دولة إسلامية - بمعنى أن الشريعة اﻹسلامية كانت مصدر التشريع فيها - لأكثر من 600 سنة وحتى هدمها في بداية القرن العشرين. "استمد العثمانيون من الشريعة إطارهم القانوني لحوكمة الجوانب العامة والخاصة للحياة اليومية، بما في ذلك الأنشطة الشخصية والسياسية والاجتماعية والاقتصادية، مدنية أو جنائية. الشريعة كذلك مكنت العثمانيين من تأمين وحماية النساء في أفريقيا وأوروبا وآسيا - بما في ذلك يهوديات ونصرانيات ومسلمات من أناطوليا واليونان وشمال أفريقيا وغرب آسيا وشبه جزيرة البلقان".

كانت المرأة المسلمة سعيدة لديها الوقت للعمل داخل البيت والإبداع خارج البيت وكانت تعيش مطمئنة في ظل الخلافة التي طبقت الإسلام، فهل من تعليق على أحوال المرأة في عالم اليوم غير أن "المرأة تريد... خلافة من جديد"؟

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

غادة محمد حمدي – ولاية السودان

More from null

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu: Dang Humması ve Sıtma

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu

Dang Humması ve Sıtma

Sudan'da dang humması ve sıtmanın yaygın bir şekilde yayılmasıyla, Sağlık Bakanlığı'nın etkili rolünün yokluğunu ve devletin her geçen gün can alan bir salgınla başa çıkma konusundaki yetersizliğini ortaya koyan ciddi bir sağlık krizi ortaya çıkıyor. Hastalık bilimi alanındaki bilimsel ve teknolojik ilerlemeye rağmen, gerçekler ortaya çıkıyor ve yolsuzluk kendini gösteriyor.

Net Bir Planın Yokluğu:

Vaka sayısının binleri aşmasına ve bazı medya kaynaklarına göre toptan ölümlerin kaydedilmesine rağmen, Sağlık Bakanlığı salgınla mücadele için net bir plan açıklamadı. Sağlık kurumları arasında koordinasyon eksikliği ve salgın krizlerle başa çıkmada önleyici vizyon eksikliği dikkat çekiyor.

Tıbbi Tedarik Zincirlerinin Çöküşü

"Parol" gibi en basit ilaçlar bile bazı bölgelerde nadir hale geldi, bu da tedarik zincirlerindeki bir çöküşü ve ilaç dağıtımı üzerindeki denetim eksikliğini yansıtıyor, bu da kişinin en basit yatıştırıcı ve destek araçlarına ihtiyaç duyduğu bir zamanda.

Toplumsal Bilinçlendirme Eksikliği

İnsanları sivrisineklerden korunma yöntemleri veya hastalığın belirtileri hakkında eğitmek için etkili medya kampanyaları yok, bu da enfeksiyonun yayılmasını artırıyor ve toplumun kendini koruma yeteneğini zayıflatıyor.

Sağlık Altyapısının Zayıflığı

Hastaneler, tıbbi personel ve ekipman, hatta temel teşhis araçları konusunda ciddi bir eksiklik çekiyor, bu da salgına yanıtı yavaş ve rastgele hale getiriyor ve binlerce kişinin hayatını tehlikeye atıyor.

Diğer Ülkeler Salgınlarla Nasıl Başa Çıktı?

 Brezilya:

- Modern böcek ilaçları kullanarak yer ve hava yoluyla ilaçlama kampanyaları başlattı.

- Sinekliği dağıttı ve toplumsal bilinçlendirme kampanyalarını etkinleştirdi.

- Salgın bölgelerinde acil olarak ilaç sağladı.

Bangladeş:

- Yoksul mahallelerde geçici acil durum merkezleri kurdu.

- Bildirimler için yardım hatları ve mobil müdahale ekipleri sağladı.

Fransa:

- Erken uyarı sistemlerini etkinleştirdi.

- Taşıyıcı sivrisinekler üzerindeki denetimi yoğunlaştırdı ve yerel bilinçlendirme kampanyaları başlattı.

Sağlık En Önemli Görevlerden Biridir ve Devletin Sorumluluğu Tamdır

Sudan hala etkili tespit ve raporlama mekanizmalarından yoksun, bu da gerçek rakamların açıklanandan çok daha yüksek olmasına neden oluyor ve krizi daha da karmaşık hale getiriyor. Mevcut sağlık krizi, devletin insan hayatını önceliklerinin en üst sırasına koyan sağlık hizmetlerinde etkili rolünün yokluğunun doğrudan bir sonucudur. İslam'ı uygulayan ve Ömer bin Hattab'ın "Irak'ta bir katır tökezlese, Allah Kıyamet Günü'nde ondan beni hesaba çeker" sözünü uygulayan bir devlet.

Önerilen Çözümler

- İnsan hayatında Allah'tan korkan ve her şeyden önce etkili, hisse senedi veya yolsuzluğa tabi olmayan bir sağlık sistemi kurmak.

- Ücretsiz sağlık hizmetini her reayanın temel hakkı olarak sağlamak. Özel hastanelerin ruhsatlarını iptal etmek ve tıp alanındaki yatırımları engellemek.

- Bilinçlendirme kampanyaları ve sivrisineklerle mücadele yoluyla tedaviden önce önlemenin rolünü etkinleştirmek.

- Sağlık Bakanlığı'nı insanların hayatından sorumlu olacak şekilde yeniden yapılandırmak, sadece bir idari kurum olmaktan çıkarmak.

- İnsan hayatını ekonomik ve siyasi çıkarların üstüne koyan bir siyasi sistem benimsemek.

- Suç örgütleri ve ilaç mafyasıyla bağları koparmak.

Müslümanların tarihinde, hastaneler insanlara ücretsiz hizmet vermek için kurulurdu, yüksek verimlilikle yönetilir ve insanların cebinden değil, devlet hazinesinden finanse edilirdi. Sağlık hizmetleri devletin sorumluluğunun bir parçasıydı, ne bir lütuf ne de bir ticaret.

Bugün Sudan'da salgınların yayılması ve devletin sahnede olmaması, göz ardı edilemeyecek bir tehlike işaretidir. Gerekli olan sadece Parol sağlamak değil, aynı zamanda insan hayatıyla ilgilenen ve krizin semptomlarını değil, köklerini tedavi eden gerçek bir refah devleti kurmaktır, insanın değerinin, hayatının ve yaratılış amacının (yalnızca Allah'a ibadet etmek) farkında olan bir devlet. İslami devlet, sağlık hizmetleri konularını ancak Nübüvvet metoduna göre ikinci Raşid Halifeliği devletinin gölgesinde uygulanabilen sağlık sistemi aracılığıyla çözebilir, bu devlet Allah'ın izniyle yakında kurulacaktır.

﴿Ey iman edenler! Sizi diriltecek şeylere çağırdığı zaman Allah'a ve Resul'e icabet edin﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Hatem El-Attar – Mısır Vilayeti

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

22 Rebiülevvel 1447 Hicri, miladi 14 Eylül 2025 sabahı, seksen yedi yaşına yakın bir yaşta, Hizb-ut Tahrir'in ilk neslinden Ahmed Bekir (Hezim), Rabb'inin rahmetine kavuştu. Davayı uzun yıllar taşıdı, bu uğurda uzun hapisler ve şiddetli işkenceler çekti, ancak Allah'ın lütfu ve yardımıyla ne gevşedi, ne zayıfladı, ne değiştirdi, ne de dönüştürdü.

Seksenli yıllarda Suriye'de, rahmetli Hafız'ın hükümeti döneminde uzun yıllar gizlenerek yaşadı. 1991 yılında Hava İstihbaratı tarafından bir grup Hizb-ut Tahrir genciyle birlikte tutuklandı ve suçlular Ali Memluk ve Cemil Hasan'ın gözetiminde en ağır işkencelere maruz kaldı. Ebu Üsame ve bazı arkadaşlarının sorgusundan sonra sorgu odasına giren bir kişi bana, sorgu odasının duvarlarında et parçaları ve kan gördüğünü söyledi.

Mezze'deki Hava İstihbarat Şubesi'nin hücrelerinde bir yıldan fazla kaldıktan sonra, geri kalan arkadaşlarıyla birlikte Seydnaya hapishanesine gönderildi ve ardından on yıl hapis cezasına çarptırıldı. Sabırla ve mükafatını Allah'tan bekleyerek yedi yılını geçirdi, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

Hapisten çıktıktan sonra doğrudan davayı taşımaya devam etti ve Suriye'de 1999 yılının Aralık ayının ortasında yüzlerce Hizb gençliğini kapsayan tutuklamalar başlayana kadar devam etti. Beyrut'taki evi basıldı ve kaçırılarak Mezze havaalanındaki Hava İstihbarat Şubesi'ne götürüldü, böylece yeni bir korkunç işkence aşaması başladı. Allah'ın yardımıyla yaşına rağmen sabırlı, sebatlı ve mükafatını Allah'tan bekleyen biriydi.

Yaklaşık bir yıl sonra yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildi ve Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde yargılandı. Daha sonra on yıl hapis cezasına çarptırıldı ve Allah ona yaklaşık sekiz yılını geçirmeyi nasip etti, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

2001 yılında Seydnaya hapishanesinde onunla tam bir yıl geçirdim, hatta beşinci koğuşta (A) üçüncü katın solunda tam yanındaydım, ona sevgili amcam diye hitap ederdim.

Birlikte yemek yerdik, yan yana uyurduk, kültürü ve fikirleri müzakere ederdik. Kültürü ondan öğrendik, sabrı ve sebatı ondan öğrenirdik.

İnsanları seven, hoşgörülü, gençlere düşkün, onlara zafere ve Allah'ın vaadinin yakın zamanda gerçekleşeceğine dair güven aşılardı.

Allah'ın Kitabını ezberlemişti ve her gün ve gece okurdu. Gecenin çoğunu ibadetle geçirirdi ve şafak yaklaştığında beni kıyam namazı ve ardından sabah namazı için uyandırırdı.

Hapisten çıktım ve 2004 yılında geri döndüm. 2005'in başlarında yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildik ve 2001'in sonunda ilk kez çıktığımızda hapiste kalanlarla yeniden buluştuk. Onlardan biri de sevgili amcam Ebu Üsame Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh idi.

Koğuşların önünde uzun süreler yürüyerek hapishane duvarlarını, demir parmaklıkları, aile ve sevdiklerinden ayrılığı unutmaya çalışırdık. Nasıl unutabilirdik ki o, uzun yıllarını hapiste geçirmiş ve neler yaşamıştı!

Ona yakınlığıma ve uzun süre arkadaşlık etmeme rağmen, onu asla şikayet ederken veya sızlanırken görmedim. Sanki hapiste değilmiş de hapishane duvarlarının dışında uçuyormuş gibiydi; çoğu zaman okuduğu Kur'an ile uçuyordu, Allah'ın vaadine olan güven ve Peygamberimiz ﷺ'in zafer ve iktidar müjdesi kanatlarıyla uçuyordu.

En karanlık ve en zorlu koşullarda bile, Peygamberimiz ﷺ'in «Sonra Nübüvvet Minhacı Üzere Hilafet Olacak» müjdesinin gerçekleşeceği büyük zafer gününü özlüyorduk. Hilafetin gölgesinde ve ak sancak dalgalanırken bir araya gelmeyi arzuluyorduk. Ancak Allah, senin bu sıkıntı diyarından ebediyet ve beka diyarına göçmeni takdir etti.

Allah'tan Firdevs-i Ala'da olmanı dileriz ve Allah katında kimseyi temize çıkarmıyoruz.

Sevgili amcamız Ebu Üsame:

Allah'tan sana engin rahmetiyle muamele etmesini, seni cennetlerinin en geniş yerine yerleştirmesini, seni sıddıklar ve şehitlerle birlikte kılmasını, çektiğin eziyet ve azaba karşılık cennetteki en yüksek dereceleri vermesini dileriz. Yüce Allah'tan havuz başında Peygamberimiz ﷺ ile ve rahmetinin karar yerinde bizi seninle bir araya getirmesini dileriz.

Tesellimiz, Rahmet Edenlerin En Merhametlisinin huzuruna varman ve biz ancak Allah'ı razı eden sözleri söyleriz. Biz Allah'a aitiz ve O'na döneceğiz.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Ebu Suteyf Cicu