أطفالنا إلى أين؟
February 03, 2020

أطفالنا إلى أين؟

أطفالنا إلى أين؟

الشباب هم أمل الأمم وهم أداة التقدم والتغيير، وهم محل الطموح والكد والمخاطرة... لماذا؟

لأنه وعى فجأة على الواقع الذي يعيشه والخصائص التي يتمتع بها، وذلك حين وجد نفسه ينتقل من مرحلة الطفولة التي اعتمد فيها على الأهل في تدبير معيشته، وعلى المعلم في كسب ثقافته وعلومه، ثم بدأ يشعر أنه أصبح أهلاً لتحمل مسؤولية ذلك كله بنفسه ودون الاعتماد على أحد. من هنا تصبح نظرته للحياة والمجتمع نظرة متفحصة ليبحث لنفسه عن دور له في هذه الحياة.

لذا رأيناه يبحث عن الفرص التي تمكنه من تحقيق أهدافه وطموحاته، ثم يثور على العقبات التي تعترض طريقه أو تعرقل تقدمه. فالشباب هم أول من يلتف حول أي دعوة للتغيير والثورة على الواقع الأليم والاستعداد للتضحية في سبيل ذلك بكل غال ونفيس، إذ ليس لديه ما يخسره. فإما المضي قدما نحو تحقيق الطموح أو الموت في سبيل ذلك. فليس لديه ما يبكي عليه أو يخشى ضياعه أو خسارته، إذ الخسارة الحقيقية بالنسبة له هي الجمود وقلة الفرص التي تتيح له الحركة والتقدم.

من هنا كان الاهتمام بالشباب هو همّ كل الأنظمة والسياسيين؛ إذ بهم يمكن العمل وتحقيق الأجندات، فهم القوة المنفذة والطموح بلا حدود ومشاريع التضحية إلى أبعد حدود...

لماذا كل هذه المقدمة مع أن العنوان هو: أطفالنا إلى أين؟

إن الأمة اليوم تقف على مشارف مرحلة حرجة من حياتها، فقد وصلت إلى قدر من الوعي جعلها تدرك مكمن دائها ومصدر شفائها؛ عرفت أن الواقع الذي تعيشه سببه هذه الطبقة السياسية التي تسوس حياتها بأنظمة تعيق تقدمها وتعرقل نهضتها، إذ هي طبقة سياسية عميلة للغرب الكافر المستعمر الذي تآمر معها على هدم دولتها واستعمرها زمنا طويلا، ثم استبدل بثوب الاستعمار ثوب الدول المستقلة صوريا لكنها مستعمرة فعليا بيد أبنائها الذين عشقوا الغرب وتقدمه المادي فقرروا السير في ركابه لعلهم يصلون إلى ما وصل إليه من تقدم مادي. ورغم أنهم تأكدوا أن طريقهم مستحيل إلا أنهم استمرؤوا التبعية والسير في ركاب الغرب على العمل الشاق الذي فيه عزتهم واستعادة مجدهم.

نعم يئست الأمة من هذه الطبقة السياسية التي بانت خيانتها لقضايا أمتها وأزكمت رائحة فسادها الأنوف. فما الذي بيد الغرب ليحول دون تلمس الأمة لطريق النهضة وقلب المجن لعملائه؟ إنه السلاح الأمضى الذي لا تتم نهضة ولا تقدم بدونه، إنه الشباب المخلص لأمته الفاهم لقضيته المؤمن بربه وبرسالة نبيه، فهو الإعصار الهادر الذي إذا انطلق عصف بالمستعمر وأزلامه حتى لا يبقي لهم باقية، فلا بد إذن من تدجين هذه الفئة الحية من الأمة حتى يطول عمر الحكام الفاسدين وتبقى هيمنة الغرب على مقدرات الأمة وثرواتها.

إن العمل على تخريب الأجيال المتعاقبة من شباب الأمة بدأ منذ زمن طويل لكن الثورات الأخيرة وجهت لطمة قوية للغرب وأعوانه إذ وجدوا أن عملهم الدؤوب على تخريب عقول الشباب لم يثمر وسرعان ما استفاق الشباب على قضيتهم والمؤامرات التي تحاك ضدهم وضد أمتهم.

اليوم رأينا المؤامرة تبدأ من الجذور؛ فالشباب الذين تعمقت فيهم العقيدة وإن تم حرفهم أو خداعهم سرعان ما تحيا فيهم العقيدة من جديد إذا ذُكّروا بها أو استُفزّوا في دينهم. أما إن حيل دون بناء عقيدة قوية عندهم منذ الطفولة فلن يكون لديهم مفاهيم أعماق تعيدهم إلى جادة الصواب من جديد.

إن المكيدة اليوم تسير على كل الجبهات وفي كل الميادين وعلى كل الأصعدة مستهدفةً الطفولة البريئة التي يكون فيها الإنسان على الفطرة السليمة.

فمناهج التعليم أُبعد عنها كل ما يعمق العقيدة ويركزها قوية في عقول ونفوس الأطفال. وجيء بأفكار خبيثة تلبس على المسلم دينه، من فكرة وحدة الأديان والتسامح مع الآخر وحقوق الطفل والنوع الاجتماعي...الخ.

وعلى صعيد المؤسسات الثقافية غير المدرسية فالقدوات الماجنة أو التافهة هي ما تقدَّم لهم عبر البرامج اللامنهجية والتلفاز ومواقع النت المختلفة. ونمط الحياة الغربية هو الذي تقدم لهم بهالات براقة تخطف الأبصار.

وفي الأسرة حاضنة الطفولة وغارسة المفاهيم الإسلامية السليمة في نفوس الأبناء تُستهدف الأم المربية المعلمة، فتشجَّع على الخروج من البيت وترك أطفالها للمدارس والحضانات تربي أبناءها بعيدا عنها. ويُرغم الأب على العمل المضني لطلب الرزق من أجل توفير متطلبات الحياة العصرية للأسرة. فلم يَعُد «مَنْ أَصْبَحَ مِنْكُمْ آمِنًا فِي سِرْبِهِ، مُعَافًى فِي جَسَدِهِ، عِنْدَهُ قُوتُ يَوْمِهِ، فَكَأَنَّمَا حِيزَتْ لَهُ الدُّنْيَا» شعارا، بل أصبح من لا يستطيع توفير الرفاهية لأسرته أباً قاسيا ظالماً أضاع حياة أبنائه فلا بد من الثورة عليه واغتصاب القوامة منه!

هكذا يريدون سرقة أبنائنا منا وتضييعهم ليحولوا دون تحولهم إلى شباب واعد مبشر بالخير لأسرته وأمته. بل شباب مائع لا يعرف من الدنيا سوى اللهو والعبث وترك مقاليد الأمور في يد السفهاء والمأجورين لتبقى أمتنا تابعة ذليلة تتوسل خيراتها من أعدائها وهي صاحبة الخيرات والأحق بها! ترضى بأن تحكم بالأنظمة الوضعية والله تعالى أنزل لها نظاما ربانيا يوفر لها حياة مطمئنة هانئة في الدنيا والآخرة.

هذه هي قصة أمة سُرق ماضيها وحاضرها ولا تزال تحاك لها المؤامرات للحيلولة دون استعادة إرادتها، للإبقاء عليها مسلوبة فيُقضى على مستقبلها بالقضاء على براءة أطفالها شباب المستقبل الذين هم الأمل في استعادة ما سلب منها ورمي مفسديها في هاوية سحيقة.

فيا أيتها الأمة الكريمة، يا من وصفك رب العزة بأنك خير أمة أخرجت للناس، فلتنهضي من كبوتك ولتبادري بنفض الغبار الذي اعتلاك في رقدتك. لن أقول انتبهي وصححي ما يتلقنه أطفالك من مفاهيم خطيرة خبيثة، فالتصحيح وحده لن يكفي لحمايتهم من المؤامرات التي تحاك لك ولهم، ولن أقول ثوري على الواقع الذي يحمل الخطر لك ولأطفالك، بل أقول قومي بتصحيح مسارك وتناولي العلاج الناجع الذي يزيل هذا الواقع الفاسد ويمحو آثاره. فبغير دولة قوية عزيزة لن تستطيعي مواجهة المستعمر ومخططاته التدميرية، وبغير دولة الخلافة لن تري للمسلمين دولة قوية عزيزة، فلقد رأينا الثورات المرتجلة بدون وضوح الرؤية إلى أين أخذتنا وفي أي الفخاخ أوقعتنا بينما نقرأ يومياً قوله تعالى: ﴿وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ﴾.

نعم صدق الله العظيم، إن العزة والكرامة وحماية أبنائنا واستعادة ما اغتُصب من ديارنا لا يتحقق إلا إذا أعدنا نظام حياتنا الإسلامي بعودة دولة الخلافة التي هي رئاسة عامة للمسلمين جميعا، توحدهم تحت راية واحدة، تنظم شؤونهم وتحمي بيضتهم وتعيد المغتصَب من بلادهم وتنزل الرعب في صدور أعدائهم فلا يجرؤون على التدخل في حياتنا ولا فرض إرادتهم علينا. هلمَّ يا أمة الخير وسلمي قيادتك لحزب التحرير الرائد الذي لا يكذب أهله، الحزب الذي منذ قيامه أعلن غايته وحدد طريقته وصبر عليها فضحى شبابه وقادته بالحياة الناعمة والراحة المؤقتة في سبيل غاية هي أسمى من الراحة والحياة المرفهة، عاش حياة السجون والتعذيب ومفارقة الأهل والولد، واستشهد الكثير من شبابه على يد المستعمر وعملائه وأدواته فما بدل ولا غيّر بل ثبت وصبر حتى عجب الصبر من صبره! وها هو قد أصبح قاب قوسين أو أدنى من تحقيق غايته؛ وعد الله سبحانه وبشرى رسوله الكريم e، نعم فما عادت الخلافة واستئناف الحياة الإسلامية حلماً أو خيالاً في نظر الأمة بل أصبحت ملء العين والقلب، ليس في نظر شبابها، بل في نظر الأمة جمعاء، لكن ينقص تحققها أن تختار الأمة القائد الحق الذي يعرف الطريق ويبصر الغاية فيصل بها إلى بر الأمان، خلافة راشدة تنتشلها من الضياع إلى العزة والرفاه. ﴿وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ﴾، وما ذلك على الله بعزيز.

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

أسماء الجعبة

More from null

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu: Dang Humması ve Sıtma

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu

Dang Humması ve Sıtma

Sudan'da dang humması ve sıtmanın yaygın bir şekilde yayılmasıyla, Sağlık Bakanlığı'nın etkili rolünün yokluğunu ve devletin her geçen gün can alan bir salgınla başa çıkma konusundaki yetersizliğini ortaya koyan ciddi bir sağlık krizi ortaya çıkıyor. Hastalık bilimi alanındaki bilimsel ve teknolojik ilerlemeye rağmen, gerçekler ortaya çıkıyor ve yolsuzluk kendini gösteriyor.

Net Bir Planın Yokluğu:

Vaka sayısının binleri aşmasına ve bazı medya kaynaklarına göre toptan ölümlerin kaydedilmesine rağmen, Sağlık Bakanlığı salgınla mücadele için net bir plan açıklamadı. Sağlık kurumları arasında koordinasyon eksikliği ve salgın krizlerle başa çıkmada önleyici vizyon eksikliği dikkat çekiyor.

Tıbbi Tedarik Zincirlerinin Çöküşü

"Parol" gibi en basit ilaçlar bile bazı bölgelerde nadir hale geldi, bu da tedarik zincirlerindeki bir çöküşü ve ilaç dağıtımı üzerindeki denetim eksikliğini yansıtıyor, bu da kişinin en basit yatıştırıcı ve destek araçlarına ihtiyaç duyduğu bir zamanda.

Toplumsal Bilinçlendirme Eksikliği

İnsanları sivrisineklerden korunma yöntemleri veya hastalığın belirtileri hakkında eğitmek için etkili medya kampanyaları yok, bu da enfeksiyonun yayılmasını artırıyor ve toplumun kendini koruma yeteneğini zayıflatıyor.

Sağlık Altyapısının Zayıflığı

Hastaneler, tıbbi personel ve ekipman, hatta temel teşhis araçları konusunda ciddi bir eksiklik çekiyor, bu da salgına yanıtı yavaş ve rastgele hale getiriyor ve binlerce kişinin hayatını tehlikeye atıyor.

Diğer Ülkeler Salgınlarla Nasıl Başa Çıktı?

 Brezilya:

- Modern böcek ilaçları kullanarak yer ve hava yoluyla ilaçlama kampanyaları başlattı.

- Sinekliği dağıttı ve toplumsal bilinçlendirme kampanyalarını etkinleştirdi.

- Salgın bölgelerinde acil olarak ilaç sağladı.

Bangladeş:

- Yoksul mahallelerde geçici acil durum merkezleri kurdu.

- Bildirimler için yardım hatları ve mobil müdahale ekipleri sağladı.

Fransa:

- Erken uyarı sistemlerini etkinleştirdi.

- Taşıyıcı sivrisinekler üzerindeki denetimi yoğunlaştırdı ve yerel bilinçlendirme kampanyaları başlattı.

Sağlık En Önemli Görevlerden Biridir ve Devletin Sorumluluğu Tamdır

Sudan hala etkili tespit ve raporlama mekanizmalarından yoksun, bu da gerçek rakamların açıklanandan çok daha yüksek olmasına neden oluyor ve krizi daha da karmaşık hale getiriyor. Mevcut sağlık krizi, devletin insan hayatını önceliklerinin en üst sırasına koyan sağlık hizmetlerinde etkili rolünün yokluğunun doğrudan bir sonucudur. İslam'ı uygulayan ve Ömer bin Hattab'ın "Irak'ta bir katır tökezlese, Allah Kıyamet Günü'nde ondan beni hesaba çeker" sözünü uygulayan bir devlet.

Önerilen Çözümler

- İnsan hayatında Allah'tan korkan ve her şeyden önce etkili, hisse senedi veya yolsuzluğa tabi olmayan bir sağlık sistemi kurmak.

- Ücretsiz sağlık hizmetini her reayanın temel hakkı olarak sağlamak. Özel hastanelerin ruhsatlarını iptal etmek ve tıp alanındaki yatırımları engellemek.

- Bilinçlendirme kampanyaları ve sivrisineklerle mücadele yoluyla tedaviden önce önlemenin rolünü etkinleştirmek.

- Sağlık Bakanlığı'nı insanların hayatından sorumlu olacak şekilde yeniden yapılandırmak, sadece bir idari kurum olmaktan çıkarmak.

- İnsan hayatını ekonomik ve siyasi çıkarların üstüne koyan bir siyasi sistem benimsemek.

- Suç örgütleri ve ilaç mafyasıyla bağları koparmak.

Müslümanların tarihinde, hastaneler insanlara ücretsiz hizmet vermek için kurulurdu, yüksek verimlilikle yönetilir ve insanların cebinden değil, devlet hazinesinden finanse edilirdi. Sağlık hizmetleri devletin sorumluluğunun bir parçasıydı, ne bir lütuf ne de bir ticaret.

Bugün Sudan'da salgınların yayılması ve devletin sahnede olmaması, göz ardı edilemeyecek bir tehlike işaretidir. Gerekli olan sadece Parol sağlamak değil, aynı zamanda insan hayatıyla ilgilenen ve krizin semptomlarını değil, köklerini tedavi eden gerçek bir refah devleti kurmaktır, insanın değerinin, hayatının ve yaratılış amacının (yalnızca Allah'a ibadet etmek) farkında olan bir devlet. İslami devlet, sağlık hizmetleri konularını ancak Nübüvvet metoduna göre ikinci Raşid Halifeliği devletinin gölgesinde uygulanabilen sağlık sistemi aracılığıyla çözebilir, bu devlet Allah'ın izniyle yakında kurulacaktır.

﴿Ey iman edenler! Sizi diriltecek şeylere çağırdığı zaman Allah'a ve Resul'e icabet edin﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Hatem El-Attar – Mısır Vilayeti

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

22 Rebiülevvel 1447 Hicri, miladi 14 Eylül 2025 sabahı, seksen yedi yaşına yakın bir yaşta, Hizb-ut Tahrir'in ilk neslinden Ahmed Bekir (Hezim), Rabb'inin rahmetine kavuştu. Davayı uzun yıllar taşıdı, bu uğurda uzun hapisler ve şiddetli işkenceler çekti, ancak Allah'ın lütfu ve yardımıyla ne gevşedi, ne zayıfladı, ne değiştirdi, ne de dönüştürdü.

Seksenli yıllarda Suriye'de, rahmetli Hafız'ın hükümeti döneminde uzun yıllar gizlenerek yaşadı. 1991 yılında Hava İstihbaratı tarafından bir grup Hizb-ut Tahrir genciyle birlikte tutuklandı ve suçlular Ali Memluk ve Cemil Hasan'ın gözetiminde en ağır işkencelere maruz kaldı. Ebu Üsame ve bazı arkadaşlarının sorgusundan sonra sorgu odasına giren bir kişi bana, sorgu odasının duvarlarında et parçaları ve kan gördüğünü söyledi.

Mezze'deki Hava İstihbarat Şubesi'nin hücrelerinde bir yıldan fazla kaldıktan sonra, geri kalan arkadaşlarıyla birlikte Seydnaya hapishanesine gönderildi ve ardından on yıl hapis cezasına çarptırıldı. Sabırla ve mükafatını Allah'tan bekleyerek yedi yılını geçirdi, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

Hapisten çıktıktan sonra doğrudan davayı taşımaya devam etti ve Suriye'de 1999 yılının Aralık ayının ortasında yüzlerce Hizb gençliğini kapsayan tutuklamalar başlayana kadar devam etti. Beyrut'taki evi basıldı ve kaçırılarak Mezze havaalanındaki Hava İstihbarat Şubesi'ne götürüldü, böylece yeni bir korkunç işkence aşaması başladı. Allah'ın yardımıyla yaşına rağmen sabırlı, sebatlı ve mükafatını Allah'tan bekleyen biriydi.

Yaklaşık bir yıl sonra yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildi ve Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde yargılandı. Daha sonra on yıl hapis cezasına çarptırıldı ve Allah ona yaklaşık sekiz yılını geçirmeyi nasip etti, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

2001 yılında Seydnaya hapishanesinde onunla tam bir yıl geçirdim, hatta beşinci koğuşta (A) üçüncü katın solunda tam yanındaydım, ona sevgili amcam diye hitap ederdim.

Birlikte yemek yerdik, yan yana uyurduk, kültürü ve fikirleri müzakere ederdik. Kültürü ondan öğrendik, sabrı ve sebatı ondan öğrenirdik.

İnsanları seven, hoşgörülü, gençlere düşkün, onlara zafere ve Allah'ın vaadinin yakın zamanda gerçekleşeceğine dair güven aşılardı.

Allah'ın Kitabını ezberlemişti ve her gün ve gece okurdu. Gecenin çoğunu ibadetle geçirirdi ve şafak yaklaştığında beni kıyam namazı ve ardından sabah namazı için uyandırırdı.

Hapisten çıktım ve 2004 yılında geri döndüm. 2005'in başlarında yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildik ve 2001'in sonunda ilk kez çıktığımızda hapiste kalanlarla yeniden buluştuk. Onlardan biri de sevgili amcam Ebu Üsame Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh idi.

Koğuşların önünde uzun süreler yürüyerek hapishane duvarlarını, demir parmaklıkları, aile ve sevdiklerinden ayrılığı unutmaya çalışırdık. Nasıl unutabilirdik ki o, uzun yıllarını hapiste geçirmiş ve neler yaşamıştı!

Ona yakınlığıma ve uzun süre arkadaşlık etmeme rağmen, onu asla şikayet ederken veya sızlanırken görmedim. Sanki hapiste değilmiş de hapishane duvarlarının dışında uçuyormuş gibiydi; çoğu zaman okuduğu Kur'an ile uçuyordu, Allah'ın vaadine olan güven ve Peygamberimiz ﷺ'in zafer ve iktidar müjdesi kanatlarıyla uçuyordu.

En karanlık ve en zorlu koşullarda bile, Peygamberimiz ﷺ'in «Sonra Nübüvvet Minhacı Üzere Hilafet Olacak» müjdesinin gerçekleşeceği büyük zafer gününü özlüyorduk. Hilafetin gölgesinde ve ak sancak dalgalanırken bir araya gelmeyi arzuluyorduk. Ancak Allah, senin bu sıkıntı diyarından ebediyet ve beka diyarına göçmeni takdir etti.

Allah'tan Firdevs-i Ala'da olmanı dileriz ve Allah katında kimseyi temize çıkarmıyoruz.

Sevgili amcamız Ebu Üsame:

Allah'tan sana engin rahmetiyle muamele etmesini, seni cennetlerinin en geniş yerine yerleştirmesini, seni sıddıklar ve şehitlerle birlikte kılmasını, çektiğin eziyet ve azaba karşılık cennetteki en yüksek dereceleri vermesini dileriz. Yüce Allah'tan havuz başında Peygamberimiz ﷺ ile ve rahmetinin karar yerinde bizi seninle bir araya getirmesini dileriz.

Tesellimiz, Rahmet Edenlerin En Merhametlisinin huzuruna varman ve biz ancak Allah'ı razı eden sözleri söyleriz. Biz Allah'a aitiz ve O'na döneceğiz.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Ebu Suteyf Cicu