اتحاد المرأة السودانية لا يمثل المرأة في السودان ولا يلامس قضاياها
March 08, 2016

اتحاد المرأة السودانية لا يمثل المرأة في السودان ولا يلامس قضاياها

اتحاد المرأة السودانية لا يمثل المرأة في السودان ولا يلامس قضاياها

يُعدّ اتحاد المرأة السودانية من المنظمات التي سارعت بالاستجابة لمبادرة الرئيس البشير التي جاءت في خطابه الشهير (الوثبة)، داعياً فيه إلى الحوار ووحدة الصف حيث التقط الاتحاد المبادرة آنذاك مؤكداً مقدرة المرأة على تنفيذ المبادرة، وأكد عمر البشير دعم ومساندة الدولة لكافة برامج الاتحاد العام للمرأة السودانية، وذلك لدى مخاطبته للاحتفال الذي نظمه الاتحاد بقاعة الصداقة بمناسبة العيد الوطني للمرأة رقم 26 تحت شعار (عطاء - إنجاز- وفاء).

وحيّى الرئيس البشير المرأة السودانية ومجاهداتها على مر الزمان وقال إن دعم الدولة للمرأة يأتي من قناعتها بأن المرأة هي الأقدر على تحقيق أي تحول في المجتمع.

وامتدح دور المرأة في الانتخابات السابقة ودورها الحالي في الحوار الوطني والحوار المجتمعي مشددا على أن الدولة ستعمل على تمكين المرأة في الدستور القادم وتمكينها في كافة المؤسسات وأعلن البشير عن الشروع في إنشاء صندوق لدعم المرأة الريفية.

وقالت الأستاذة مريم جسور الأمين العام للاتحاد إن العيد يتزامن مع الجهود الحثيثة التي يبذلها الاتحاد من أجل سلام ووحدة السودان، وهو ينفذ خطته للحوار المجتمعي التي انتظمت كل ولايات السودان، بجانب الخطط والبرامج الخاصة الرامية لنشر الوعي بين نساء دارفور حول الاستفتاء في ولايات دارفور.

وخلال الاحتفال يقوم الاتحاد بتسليم السيد الرئيس ملخص مخرجات وثيقة المرأة حول الحوار المجتمعي التي اتفقت على الدور المهم للمرأة في إنجاح الحوار باعتبارها ركيزة الأمن والاستقرار للأسرة والمستفيد الرئيس من السلام الذي يقود للتنمية الشاملة، والتزام النساء بدعم ورعاية الحوار المجتمعي، وأن الحوار هو أفضل وسيلة للوصول إلى التراضي والتوافق حول القضايا الوطنية المطروحة، وعلى أهمية نبذ التفرقة والعصبية بكل أشكالها.

إن ما يسمى بالعمل النسوي في السودان تاريخيا كان متأثرا بما جرى في مصر وقد تم إنشاء الاتحاد النسوي السوداني في كانون الثاني/يناير 1952م.

وعملت في رئاسة الاتحاد قيادات شيوعية وعلمانية معروفة المرجعية الفكرية ما سهل في انضمام الاتحاد لما يسمى الاتحاد النسائي الديمقراطي العالمي بسرعة.

مما لا شك فيه أن المرأة المسلمة في السودان كان لها دور كبير في النضال ضد الاستعمار وقد شاركت بعد ذلك في كل الانتفاضات التي اجتاحت البلد وعند مجيء حكومة الإنقاذ تفننت في جذب انتباه المرأة لاستخدام طاقاتها النضالية للعمل ضمن منظومتها الفكرية فجاءت قوانين مفوضية العمل الإنساني وقانون تنظيم العمل الطوعي لتطويع أنشطة المرأة حسب رغبات الحكومة.

وبعد حين منحت تلك القوانين الحكومة سلطة الإشراف الرقابي الكامل على نشاطات المجتمع المدني بل منحتها سلطة الموافقة على التسجيل وتجديد التسجيل والحق في رفضه، وأكثر من ذلك فقد منحت حكومة الإنقاذ نفسها الحق في تحديد مبادئ وأهداف العمل الطوعي (الإنساني كما أسموه) والتي اعتبرتها السلطة من شروط شرعية العمل الأهلي. وضعت هذه القوانين مؤسسات الجهد الطوعي السوداني في بيت الطاعة السلطوي الذي كان أساس قيامها من البداية هو السعي للانعتاق منه فكان كمن فسر الماء بعد جهد كبير بالماء.

تزامن عمل اتحادات المرأة ومنهجيته مع ظهور وانتشار مفهوم المجتمع المدني العالمي واعتباره أحد الأدوات الضرورية للمحافظة على الديمقراطية التي تتفنن في تعزيز القيم النفعية بشكل فردي، بعيدا عما سيكون عليه المجتمع، ودون تحميل الدولة مسؤوليتها تجاه رعاية النساء وتوفير الحياة الكريمة لهن. وانتشرت شبكات الدفاع عن حقوق المرأة والمنظمات الحقوقية المختلفة بشكل متجاوز للجغرافيات والحدود القطرية استجابة لمنظومة القيم التي فرضتها الرأسمالية؛ خاصة ما يخص حقوق المرأة.

قد تكون المؤسسات النسوية ومنها اتحاد المرأة هي العنوان الأبرز ورأس الحربة في طرح ما يسمى بـ"قضايا المرأة"، إلا أن هذا الأمر متعدد الأطراف وممتد الجذور، وبينما أساس جذوره هي لدى الغرب الاستعماري، وفي المؤسسات الغربية والدولية والأمم المتحدة والمواثيق الدولية التي تحرك كل العمل النسوي فإن أطرافه تمتد في كثير من "البنى السياسية" والمؤسسات "الوطنية" في بلاد المسلمين، ولقد صار موضوع المرأة وحقوقها مكونا رئيسيا من الثقافة الرأسمالية "العلمانية" التي يراد تسويقها ونشرها من قبل الغرب وذلك من خلال منظومة كبيرة من "المثقفين" والأحزاب والمنظمات غير الحكومية والجامعات ومراكز الأبحاث والمؤسسات الحقوقية والإعلامية وكذلك الحكومات ومؤسساتها، وقد صار الأمر مطروقا بشكل كبير حتى وجدت المساقات الجامعية بل والتخصصات المتعلقة بالمرأة وأبحاثها، وتكاد تتفق هذه المؤسسات بل تتطابق على طبيعة المفاهيم والأفكار المتعلقة بالمرأة والمراد ترويجها في اجتزاء يخالف واقع المشاكل التي تحدث للناس جميعا بغض النظر عن نوع الإنسان ذكراً كان أم أنثى، بل أصبح اتحاد المرأة منفذاً لسياسات الدولة بامتياز فاق تنفيذ المؤسسات الأخرى الرسمية.

مع أن النشاط الأساسي المقصود هو ترويج المفاهيم الغربية الرأسمالية التي تتعلق بالمرأة، إلا أن ذلك يغلف بما يطلقون عليه أنشطة "توعوية" لحقوق المرأة وقضاياها حيث يتم من خلالها بث مفاهيم الرأسمالية الخطرة، ويجري كل ذلك في أجواء مشبوهة لتثبيت أنظمة الحكم، وبالرغم من أن الكثير من الأعمال هي إغاثية الطابع إلا أن الناحية الإغاثية والصحية ليست هي المقصودة، اللهم إلا من كونها وسيلة ومدخلاً للتواصل مع النساء وتغطية لبث المفاهيم المسمومة، حيث لا توجد الأعمال الإغاثية أو الصحية إلا ويخالطها ورشات "التوعية" و"التثقيف" والتي هي في الحقيقة تخريب وإفساد وتغريب للمرأة وإبعاد لها عن قضاياها.

كل ذلك يؤكد غربة هذه المؤسسات في النشوء والنشاط. بل وتتعمد استحداث حالات معينة من المشاكل للظهور إعلاميا وذلك لتكوين ما يعرف بـ "قضايا المرأة" لتبنيها، مع محاولة التأكيد على أن ذلك يرجع بشكل أساسي إلى ما يسمونه القيم الذكورية للمجتمع التي تؤكد قوامة الرجل ومسؤوليته عن المرأة، وإلى الأعراف والتقاليد. والمدقق في أنشطة هذا الاتحاد يرى الكم الكبير من الدراسات والأبحاث التي تقوم على هذا الأساس.

إن هذه المؤسسات هي مراكز أجنبية الفكر والارتباط ولا تمس واقع مشاكل المرأة التي التهمت الحرب بيتها وأخذت زوجها وابنها وأخاها وضاقت بها الأرض بما رحبت من فقر يصنع على عين الغرب وحكومات التبعية المذلة، ولذلك ينبغي محاربتها لأنها أدوات مشبوهة بيد الاستعمار لتحقيق أغراضه ومنها التدخل المباشر، لإنجاح سياسات الدولة من انتخابات وحوار وغيرها التي تؤكد بما لا يدع مجالاً للشك أنها استراتيجيات غربية ملعونة لتمزيق البلد وإطالة أمد الحكم الفاشل المتخبط ونقله لمرحلة أخرى من قبول الناس بعد أن لفظوه لفساده وتخبطه وبُعده التام عن شريعة الرحمن الرحيم.

وينبغي محاربتها كذلك لأنها تقوم على أساس من الأفكار الرأسمالية المناقضة لوجهة نظر الإسلام حول المرأة، ذلك أن الإسلام يعالج المشاكل للإنسان بوصفه إنسانا سواء أكان ذكرا أم أنثى، وهو الذي انتظم علاقة المرأة والرجل ضمن نظام فريد كان للمرأة فيه المكانة الكريمة التي أنزلها إياها رب العالمين، وهي مناقضة كذلك للنظرة الصحيحة التي ترى أن سبب الواقع السيئ للمرأة هو نفسه سبب الواقع السيئ للرجل بل للأمة جمعاء وهو تحكم المبدأ الرأسمالي الديمقراطي في حياة المسلمين، وأن النهضة لا تكون إلا بتطبيق الإسلام كاملا والتخلص من تلك الرأسمالية البغيضة والديمقراطية العفنة وليس اتخاذها نموذجا لا للرجال ولا للنساء والسعي الجاد لتحكيم شريعة الله رب العباد في دولة تعز المرأة بمكانتها التي أنزلها إياها ربها العليم الخبير.

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

غادة عبد الجبار – أم أواب / الخرطوم

More from null

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu: Dang Humması ve Sıtma

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu

Dang Humması ve Sıtma

Sudan'da dang humması ve sıtmanın yaygın bir şekilde yayılmasıyla, Sağlık Bakanlığı'nın etkili rolünün yokluğunu ve devletin her geçen gün can alan bir salgınla başa çıkma konusundaki yetersizliğini ortaya koyan ciddi bir sağlık krizi ortaya çıkıyor. Hastalık bilimi alanındaki bilimsel ve teknolojik ilerlemeye rağmen, gerçekler ortaya çıkıyor ve yolsuzluk kendini gösteriyor.

Net Bir Planın Yokluğu:

Vaka sayısının binleri aşmasına ve bazı medya kaynaklarına göre toptan ölümlerin kaydedilmesine rağmen, Sağlık Bakanlığı salgınla mücadele için net bir plan açıklamadı. Sağlık kurumları arasında koordinasyon eksikliği ve salgın krizlerle başa çıkmada önleyici vizyon eksikliği dikkat çekiyor.

Tıbbi Tedarik Zincirlerinin Çöküşü

"Parol" gibi en basit ilaçlar bile bazı bölgelerde nadir hale geldi, bu da tedarik zincirlerindeki bir çöküşü ve ilaç dağıtımı üzerindeki denetim eksikliğini yansıtıyor, bu da kişinin en basit yatıştırıcı ve destek araçlarına ihtiyaç duyduğu bir zamanda.

Toplumsal Bilinçlendirme Eksikliği

İnsanları sivrisineklerden korunma yöntemleri veya hastalığın belirtileri hakkında eğitmek için etkili medya kampanyaları yok, bu da enfeksiyonun yayılmasını artırıyor ve toplumun kendini koruma yeteneğini zayıflatıyor.

Sağlık Altyapısının Zayıflığı

Hastaneler, tıbbi personel ve ekipman, hatta temel teşhis araçları konusunda ciddi bir eksiklik çekiyor, bu da salgına yanıtı yavaş ve rastgele hale getiriyor ve binlerce kişinin hayatını tehlikeye atıyor.

Diğer Ülkeler Salgınlarla Nasıl Başa Çıktı?

 Brezilya:

- Modern böcek ilaçları kullanarak yer ve hava yoluyla ilaçlama kampanyaları başlattı.

- Sinekliği dağıttı ve toplumsal bilinçlendirme kampanyalarını etkinleştirdi.

- Salgın bölgelerinde acil olarak ilaç sağladı.

Bangladeş:

- Yoksul mahallelerde geçici acil durum merkezleri kurdu.

- Bildirimler için yardım hatları ve mobil müdahale ekipleri sağladı.

Fransa:

- Erken uyarı sistemlerini etkinleştirdi.

- Taşıyıcı sivrisinekler üzerindeki denetimi yoğunlaştırdı ve yerel bilinçlendirme kampanyaları başlattı.

Sağlık En Önemli Görevlerden Biridir ve Devletin Sorumluluğu Tamdır

Sudan hala etkili tespit ve raporlama mekanizmalarından yoksun, bu da gerçek rakamların açıklanandan çok daha yüksek olmasına neden oluyor ve krizi daha da karmaşık hale getiriyor. Mevcut sağlık krizi, devletin insan hayatını önceliklerinin en üst sırasına koyan sağlık hizmetlerinde etkili rolünün yokluğunun doğrudan bir sonucudur. İslam'ı uygulayan ve Ömer bin Hattab'ın "Irak'ta bir katır tökezlese, Allah Kıyamet Günü'nde ondan beni hesaba çeker" sözünü uygulayan bir devlet.

Önerilen Çözümler

- İnsan hayatında Allah'tan korkan ve her şeyden önce etkili, hisse senedi veya yolsuzluğa tabi olmayan bir sağlık sistemi kurmak.

- Ücretsiz sağlık hizmetini her reayanın temel hakkı olarak sağlamak. Özel hastanelerin ruhsatlarını iptal etmek ve tıp alanındaki yatırımları engellemek.

- Bilinçlendirme kampanyaları ve sivrisineklerle mücadele yoluyla tedaviden önce önlemenin rolünü etkinleştirmek.

- Sağlık Bakanlığı'nı insanların hayatından sorumlu olacak şekilde yeniden yapılandırmak, sadece bir idari kurum olmaktan çıkarmak.

- İnsan hayatını ekonomik ve siyasi çıkarların üstüne koyan bir siyasi sistem benimsemek.

- Suç örgütleri ve ilaç mafyasıyla bağları koparmak.

Müslümanların tarihinde, hastaneler insanlara ücretsiz hizmet vermek için kurulurdu, yüksek verimlilikle yönetilir ve insanların cebinden değil, devlet hazinesinden finanse edilirdi. Sağlık hizmetleri devletin sorumluluğunun bir parçasıydı, ne bir lütuf ne de bir ticaret.

Bugün Sudan'da salgınların yayılması ve devletin sahnede olmaması, göz ardı edilemeyecek bir tehlike işaretidir. Gerekli olan sadece Parol sağlamak değil, aynı zamanda insan hayatıyla ilgilenen ve krizin semptomlarını değil, köklerini tedavi eden gerçek bir refah devleti kurmaktır, insanın değerinin, hayatının ve yaratılış amacının (yalnızca Allah'a ibadet etmek) farkında olan bir devlet. İslami devlet, sağlık hizmetleri konularını ancak Nübüvvet metoduna göre ikinci Raşid Halifeliği devletinin gölgesinde uygulanabilen sağlık sistemi aracılığıyla çözebilir, bu devlet Allah'ın izniyle yakında kurulacaktır.

﴿Ey iman edenler! Sizi diriltecek şeylere çağırdığı zaman Allah'a ve Resul'e icabet edin﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Hatem El-Attar – Mısır Vilayeti

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

22 Rebiülevvel 1447 Hicri, miladi 14 Eylül 2025 sabahı, seksen yedi yaşına yakın bir yaşta, Hizb-ut Tahrir'in ilk neslinden Ahmed Bekir (Hezim), Rabb'inin rahmetine kavuştu. Davayı uzun yıllar taşıdı, bu uğurda uzun hapisler ve şiddetli işkenceler çekti, ancak Allah'ın lütfu ve yardımıyla ne gevşedi, ne zayıfladı, ne değiştirdi, ne de dönüştürdü.

Seksenli yıllarda Suriye'de, rahmetli Hafız'ın hükümeti döneminde uzun yıllar gizlenerek yaşadı. 1991 yılında Hava İstihbaratı tarafından bir grup Hizb-ut Tahrir genciyle birlikte tutuklandı ve suçlular Ali Memluk ve Cemil Hasan'ın gözetiminde en ağır işkencelere maruz kaldı. Ebu Üsame ve bazı arkadaşlarının sorgusundan sonra sorgu odasına giren bir kişi bana, sorgu odasının duvarlarında et parçaları ve kan gördüğünü söyledi.

Mezze'deki Hava İstihbarat Şubesi'nin hücrelerinde bir yıldan fazla kaldıktan sonra, geri kalan arkadaşlarıyla birlikte Seydnaya hapishanesine gönderildi ve ardından on yıl hapis cezasına çarptırıldı. Sabırla ve mükafatını Allah'tan bekleyerek yedi yılını geçirdi, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

Hapisten çıktıktan sonra doğrudan davayı taşımaya devam etti ve Suriye'de 1999 yılının Aralık ayının ortasında yüzlerce Hizb gençliğini kapsayan tutuklamalar başlayana kadar devam etti. Beyrut'taki evi basıldı ve kaçırılarak Mezze havaalanındaki Hava İstihbarat Şubesi'ne götürüldü, böylece yeni bir korkunç işkence aşaması başladı. Allah'ın yardımıyla yaşına rağmen sabırlı, sebatlı ve mükafatını Allah'tan bekleyen biriydi.

Yaklaşık bir yıl sonra yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildi ve Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde yargılandı. Daha sonra on yıl hapis cezasına çarptırıldı ve Allah ona yaklaşık sekiz yılını geçirmeyi nasip etti, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

2001 yılında Seydnaya hapishanesinde onunla tam bir yıl geçirdim, hatta beşinci koğuşta (A) üçüncü katın solunda tam yanındaydım, ona sevgili amcam diye hitap ederdim.

Birlikte yemek yerdik, yan yana uyurduk, kültürü ve fikirleri müzakere ederdik. Kültürü ondan öğrendik, sabrı ve sebatı ondan öğrenirdik.

İnsanları seven, hoşgörülü, gençlere düşkün, onlara zafere ve Allah'ın vaadinin yakın zamanda gerçekleşeceğine dair güven aşılardı.

Allah'ın Kitabını ezberlemişti ve her gün ve gece okurdu. Gecenin çoğunu ibadetle geçirirdi ve şafak yaklaştığında beni kıyam namazı ve ardından sabah namazı için uyandırırdı.

Hapisten çıktım ve 2004 yılında geri döndüm. 2005'in başlarında yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildik ve 2001'in sonunda ilk kez çıktığımızda hapiste kalanlarla yeniden buluştuk. Onlardan biri de sevgili amcam Ebu Üsame Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh idi.

Koğuşların önünde uzun süreler yürüyerek hapishane duvarlarını, demir parmaklıkları, aile ve sevdiklerinden ayrılığı unutmaya çalışırdık. Nasıl unutabilirdik ki o, uzun yıllarını hapiste geçirmiş ve neler yaşamıştı!

Ona yakınlığıma ve uzun süre arkadaşlık etmeme rağmen, onu asla şikayet ederken veya sızlanırken görmedim. Sanki hapiste değilmiş de hapishane duvarlarının dışında uçuyormuş gibiydi; çoğu zaman okuduğu Kur'an ile uçuyordu, Allah'ın vaadine olan güven ve Peygamberimiz ﷺ'in zafer ve iktidar müjdesi kanatlarıyla uçuyordu.

En karanlık ve en zorlu koşullarda bile, Peygamberimiz ﷺ'in «Sonra Nübüvvet Minhacı Üzere Hilafet Olacak» müjdesinin gerçekleşeceği büyük zafer gününü özlüyorduk. Hilafetin gölgesinde ve ak sancak dalgalanırken bir araya gelmeyi arzuluyorduk. Ancak Allah, senin bu sıkıntı diyarından ebediyet ve beka diyarına göçmeni takdir etti.

Allah'tan Firdevs-i Ala'da olmanı dileriz ve Allah katında kimseyi temize çıkarmıyoruz.

Sevgili amcamız Ebu Üsame:

Allah'tan sana engin rahmetiyle muamele etmesini, seni cennetlerinin en geniş yerine yerleştirmesini, seni sıddıklar ve şehitlerle birlikte kılmasını, çektiğin eziyet ve azaba karşılık cennetteki en yüksek dereceleri vermesini dileriz. Yüce Allah'tan havuz başında Peygamberimiz ﷺ ile ve rahmetinin karar yerinde bizi seninle bir araya getirmesini dileriz.

Tesellimiz, Rahmet Edenlerin En Merhametlisinin huzuruna varman ve biz ancak Allah'ı razı eden sözleri söyleriz. Biz Allah'a aitiz ve O'na döneceğiz.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Ebu Suteyf Cicu