بشراكم رغم الألم
بشراكم رغم الألم

أوصى رسول الله ﷺ معاذ بن جبل وأبا موسى الأشعري رضي الله عنهما عندما أرسلهما إلى اليمن داعين الناس قائلاً: «وبَشِّرَا ولَا تُنَفِّرَا»؛ نهج نبوي أمر الله به نبيه عليه الصلاة والسلام في آيات عديدة: ﴿فبشِّرْ عِبَادِ﴾، ﴿وَبَشِّرِ الصَّابِرِين﴾، ﴿وَبَشِّرِ الْمُحْسِنِينَ﴾... وآيات كريمة أخرى، وعلينا في عملنا بوصفنا مسلمين وحملة دعوة السير عليه بأن نجعل طريقنا البشارة؛ سواء لأنفسنا أو لغيرنا.

0:00 0:00
Speed:
March 25, 2020

بشراكم رغم الألم

بشراكم رغم الألم

أوصى رسول الله ﷺ معاذ بن جبل وأبا موسى الأشعري رضي الله عنهما عندما أرسلهما إلى اليمن داعين الناس قائلاً: «وبَشِّرَا ولَا تُنَفِّرَا»؛ نهج نبوي أمر الله به نبيه عليه الصلاة والسلام في آيات عديدة: ﴿فبشِّرْ عِبَادِ﴾، ﴿وَبَشِّرِ الصَّابِرِين﴾، ﴿وَبَشِّرِ الْمُحْسِنِينَ﴾... وآيات كريمة أخرى، وعلينا في عملنا بوصفنا مسلمين وحملة دعوة السير عليه بأن نجعل طريقنا البشارة؛ سواء لأنفسنا أو لغيرنا.

وفي هذا الزمن، ومع الابتلاءات الكثيرة التي يُبتلى بها المسلمون وكثرة الدسائس والمؤامرات والجراح والمخاوف، نحن أحوج إلى رفع راية التبشير، خاصة هذه الأيام من شهر رجب التي تحمل معها ذكرى أليمة ما زالت تتكرر منذ تسعة وتسعين عاما، وهي انتهاء دولة الخلافة.

فأقول: بشراكم بالعزة والنصر والتمكين.. بشراكم بانبلاج الفجر بعد ليل طويل.. بشراكم بالريادة والسيادة والقيادة...

سيتعجب العديد من هذه البشرى ويتساءلون:

أين البشرى ونحن في هذا الحال من الذل والتشرذم والهوان؟!! أين البشرى والبلاد الإسلامية متناحرة وبدل التغيير إلى الأفضل صار إلى الأسوأ؟!! أين البشرى والفتن منتشرة، والفساد قد عمّ وطمّ، وأحكام الله تُنتهك كل يوم وساعة؟!! ألا تسمعين الأخبار وتشاهدين تدنيس يهود للأقصى المبارك يومياً؟!!

ألم تري ما حصل في بلاد الحجاز بما فيها مكة والمدينة؟! ألم تشاهدي المهرولين للتطبيع مع دولة يهود لا يستحيون من الله ولا من عباده؟!!

وقبل ذلك وبعده.. المسلمون مضطهدون، مُحارَبون.. ملاحقون.. يبطش بهم أعداء الله ورسوله قتلاً وحرقاً وغرقاً سواء في سوريا أو أراكان أو الهند أو كشمير أو اليمن أو العراق... غير ما يلاقونه من بني جلدتهم، بحيث أصبح من يقول لا إله إلا الله إرهابياً مجرما! فأين هي البشرى بالله عليك؟!!

نعم.. أعلم كل هذا وأكثر وأعيشه.. لكني أكرر.. بشراكم

أستبشر كلما قرأت قوله تعالى: ﴿وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً ...﴾. فكما أؤمن بالله العلي العظيم أؤمن أن وعده حق وواقع، والاستخلاف قادم.

أستبشر وأنا أرى من يصلون الليل بالنهار ليحققوا هذا الوعد بإذنه تعالى، يأمرون بالمعروف وينهون عن المنكر لا يهابون في الحق شيئا، عاملين لاستئناف الحياة الإسلامية بدولة الخلافة الراشدة الثانية على منهاج النبوة، وعلى رأسهم أميرنا العالم الجليل عطاء بن خليل أبو الرشتة.

أستبشر كلما قرأت حديث رسول الله ﷺ: «إِنَّ اللَّهَ زَوَى لِي الْأَرْضَ فَرَأَيْتُ مَشَارِقَهَا وَمَغَارِبَهَا، وَإِنَّ أُمَّتِي سَيَبْلُغُ مُلْكُهَا مَا زُوِيَ لِي مِنْهَا». وأعلم أنه لا ينطق عن الهوى، لأعلم علم اليقين أن أمة الإسلام ستتربع على عرش العالم.

أستبشر مع تعالي الأصوات التي تنادي بالخلافة وتطالب بها لتحكم بشرع الله وحده..

أستبشر - مع الألم - وأنا أشاهد الملاحقة الشرسة والاعتقالات والبطش بحملة الدعوة من الحكام وأعوانهم، بالإضافة إلى التشويه والتعتيم الإعلامي الكبير والواضح، والباطل لا يُلاحق الحق إلا خائفاً منه ومن قُرب نجاحه في القضاء عليه.

أستبشر وأنا أشعر بخوف الغرب وتشويهه لفكرة الإسلام السياسي، وذعره من وصوله للحكم، فأنفق المليارات على الخطط والمؤتمرات والدراسات التي تهدف إلى أن تحول دون ذلك بشتى الوسائل.

أستبشر حين أرى تخبط الرأسمالية التي هي على وشك إعلان إفلاسها مثلما حصل مع الاشتراكية من قبل. فبعد الأزمة الاقتصادية، ها نحن نعيش أزمة "كورونا" التي أظهرت وبشكل واضح اهتراء هذا النظام وعجزه عن تلبية أبسط الاحتياجات الإنسانية نتيجة جشعه وطمعه وظلمه للإنسان.

كما قلت قبل قليل فأنا كذلك أعلم أن وضعنا اليوم عسير، فالحروب والمجازر تفتك بالبشر والحجر والشجر، وضنك العيش يعم الجميع، والفتن تأكل الناس كما تأكل النار الهشيم، والحكومات ضعيفة تابعة. لكن ألم تمر الأمة الإسلامية سابقا بأزمات وفترات عصيبة ربما لا تقل صعوبة عن وضعنا الحالي إن لم تكن أقسى؟! مثلا، اجتياح التتار لبغداد وتقتيلهم أهلها بوحشية حتى إن الدماء كانت تسيل من ميازيب المياه، وخلال أربعين يوما قتل ألف ألف مسلم أي مليون نفس، ألم تكن كارثة تقصم الظهر؟ وقبلها احتلال الصليبيين لبيت المقدس وقتلهم واحداً وسبعين ألفا كانوا قد احتموا في المسجد الأقصى. إنها والله مجازر بشعة، ومع ذلك لمن كانت الغلبة في النهاية؟ الجواب في معركة حطين ومعركة عين جالوت.

ألم يقل الله تعالى: ﴿فَإنَّ مَعَ العُسْرِ يُسْراً * إنَّ مَعَ العُسْرِ يُسْراً﴾!! فلن يغلب عسر واحد يسرين، وإذا اشتد الكرب وعظم الخطب كان الفرج حينئذ قريبا، والأرحام التي تنجب أمثال صلاح الدين وقطز لم تعقم بعد بالرغم من المحاولات المسعورة لإعقامها. فعلينا أن لا نيأس من طول الظلام، ولا من عدم الاستجابة للاستغاثات والنداءات.. بشراكم وعلى لسان المصطفى ﷺ حيث قال: «بَشِّرْ هَذِهِ الْأُمَّةَ بِالسَّنَاءِ وَالرِّفْعَةِ وَالدِّينِ وَالنَّصْرِ وَالتَّمْكِينِ فِي الْأَرْضِ».

لكن.. لنا هنا وقفة مهمة:

فإن البشرى لا يحوزها إلا من أخلص وكان ابنا بارا بأمته، يريد لها الارتقاء والشموخ، ويرفض الانقياد والخنوع. لا يحوزها إلا من كان عبدا خاضعا لله، طائعا، عابدا، سائرا في طريق الحق والرضوان. لا يحوزها إلا من علم أنه لا حياة إلا بتحكيم دين الله في الأرض، ولا عيش إلا عيش الآخرة. إن البشرى لا تحقق إلا لمن أحيى سيرة المصطفى وسار على دربه وأعمل الشريعة التي بُعث بها... عندها ستُنصر أمة الإسلام من مالك الملك الجبّار وما ذلك على الله بعزيز.

قال تعالى: ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ * وَالَّذِينَ كَفَرُوا فَتَعْساً لَهُمْ وَأَضَلَّ أَعْمَالَهُمْ * ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَرِهُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُمْ * أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ دَمَّرَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَلِلْكَافِرِينَ أَمْثَالُهَا * ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ مَوْلَى الَّذِينَ آَمَنُوا وَأَنَّ الْكَافِرِينَ لَا مَوْلَى لَهُمْ﴾. [سورة محمد]

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

مسلمة الشامي (أم صهيب)

#YenidenHilafet

#أقيموا_الخلافة

#ReturnTheKhilafah

More from null

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu: Dang Humması ve Sıtma

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu

Dang Humması ve Sıtma

Sudan'da dang humması ve sıtmanın yaygın bir şekilde yayılmasıyla, Sağlık Bakanlığı'nın etkili rolünün yokluğunu ve devletin her geçen gün can alan bir salgınla başa çıkma konusundaki yetersizliğini ortaya koyan ciddi bir sağlık krizi ortaya çıkıyor. Hastalık bilimi alanındaki bilimsel ve teknolojik ilerlemeye rağmen, gerçekler ortaya çıkıyor ve yolsuzluk kendini gösteriyor.

Net Bir Planın Yokluğu:

Vaka sayısının binleri aşmasına ve bazı medya kaynaklarına göre toptan ölümlerin kaydedilmesine rağmen, Sağlık Bakanlığı salgınla mücadele için net bir plan açıklamadı. Sağlık kurumları arasında koordinasyon eksikliği ve salgın krizlerle başa çıkmada önleyici vizyon eksikliği dikkat çekiyor.

Tıbbi Tedarik Zincirlerinin Çöküşü

"Parol" gibi en basit ilaçlar bile bazı bölgelerde nadir hale geldi, bu da tedarik zincirlerindeki bir çöküşü ve ilaç dağıtımı üzerindeki denetim eksikliğini yansıtıyor, bu da kişinin en basit yatıştırıcı ve destek araçlarına ihtiyaç duyduğu bir zamanda.

Toplumsal Bilinçlendirme Eksikliği

İnsanları sivrisineklerden korunma yöntemleri veya hastalığın belirtileri hakkında eğitmek için etkili medya kampanyaları yok, bu da enfeksiyonun yayılmasını artırıyor ve toplumun kendini koruma yeteneğini zayıflatıyor.

Sağlık Altyapısının Zayıflığı

Hastaneler, tıbbi personel ve ekipman, hatta temel teşhis araçları konusunda ciddi bir eksiklik çekiyor, bu da salgına yanıtı yavaş ve rastgele hale getiriyor ve binlerce kişinin hayatını tehlikeye atıyor.

Diğer Ülkeler Salgınlarla Nasıl Başa Çıktı?

 Brezilya:

- Modern böcek ilaçları kullanarak yer ve hava yoluyla ilaçlama kampanyaları başlattı.

- Sinekliği dağıttı ve toplumsal bilinçlendirme kampanyalarını etkinleştirdi.

- Salgın bölgelerinde acil olarak ilaç sağladı.

Bangladeş:

- Yoksul mahallelerde geçici acil durum merkezleri kurdu.

- Bildirimler için yardım hatları ve mobil müdahale ekipleri sağladı.

Fransa:

- Erken uyarı sistemlerini etkinleştirdi.

- Taşıyıcı sivrisinekler üzerindeki denetimi yoğunlaştırdı ve yerel bilinçlendirme kampanyaları başlattı.

Sağlık En Önemli Görevlerden Biridir ve Devletin Sorumluluğu Tamdır

Sudan hala etkili tespit ve raporlama mekanizmalarından yoksun, bu da gerçek rakamların açıklanandan çok daha yüksek olmasına neden oluyor ve krizi daha da karmaşık hale getiriyor. Mevcut sağlık krizi, devletin insan hayatını önceliklerinin en üst sırasına koyan sağlık hizmetlerinde etkili rolünün yokluğunun doğrudan bir sonucudur. İslam'ı uygulayan ve Ömer bin Hattab'ın "Irak'ta bir katır tökezlese, Allah Kıyamet Günü'nde ondan beni hesaba çeker" sözünü uygulayan bir devlet.

Önerilen Çözümler

- İnsan hayatında Allah'tan korkan ve her şeyden önce etkili, hisse senedi veya yolsuzluğa tabi olmayan bir sağlık sistemi kurmak.

- Ücretsiz sağlık hizmetini her reayanın temel hakkı olarak sağlamak. Özel hastanelerin ruhsatlarını iptal etmek ve tıp alanındaki yatırımları engellemek.

- Bilinçlendirme kampanyaları ve sivrisineklerle mücadele yoluyla tedaviden önce önlemenin rolünü etkinleştirmek.

- Sağlık Bakanlığı'nı insanların hayatından sorumlu olacak şekilde yeniden yapılandırmak, sadece bir idari kurum olmaktan çıkarmak.

- İnsan hayatını ekonomik ve siyasi çıkarların üstüne koyan bir siyasi sistem benimsemek.

- Suç örgütleri ve ilaç mafyasıyla bağları koparmak.

Müslümanların tarihinde, hastaneler insanlara ücretsiz hizmet vermek için kurulurdu, yüksek verimlilikle yönetilir ve insanların cebinden değil, devlet hazinesinden finanse edilirdi. Sağlık hizmetleri devletin sorumluluğunun bir parçasıydı, ne bir lütuf ne de bir ticaret.

Bugün Sudan'da salgınların yayılması ve devletin sahnede olmaması, göz ardı edilemeyecek bir tehlike işaretidir. Gerekli olan sadece Parol sağlamak değil, aynı zamanda insan hayatıyla ilgilenen ve krizin semptomlarını değil, köklerini tedavi eden gerçek bir refah devleti kurmaktır, insanın değerinin, hayatının ve yaratılış amacının (yalnızca Allah'a ibadet etmek) farkında olan bir devlet. İslami devlet, sağlık hizmetleri konularını ancak Nübüvvet metoduna göre ikinci Raşid Halifeliği devletinin gölgesinde uygulanabilen sağlık sistemi aracılığıyla çözebilir, bu devlet Allah'ın izniyle yakında kurulacaktır.

﴿Ey iman edenler! Sizi diriltecek şeylere çağırdığı zaman Allah'a ve Resul'e icabet edin﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Hatem El-Attar – Mısır Vilayeti

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

22 Rebiülevvel 1447 Hicri, miladi 14 Eylül 2025 sabahı, seksen yedi yaşına yakın bir yaşta, Hizb-ut Tahrir'in ilk neslinden Ahmed Bekir (Hezim), Rabb'inin rahmetine kavuştu. Davayı uzun yıllar taşıdı, bu uğurda uzun hapisler ve şiddetli işkenceler çekti, ancak Allah'ın lütfu ve yardımıyla ne gevşedi, ne zayıfladı, ne değiştirdi, ne de dönüştürdü.

Seksenli yıllarda Suriye'de, rahmetli Hafız'ın hükümeti döneminde uzun yıllar gizlenerek yaşadı. 1991 yılında Hava İstihbaratı tarafından bir grup Hizb-ut Tahrir genciyle birlikte tutuklandı ve suçlular Ali Memluk ve Cemil Hasan'ın gözetiminde en ağır işkencelere maruz kaldı. Ebu Üsame ve bazı arkadaşlarının sorgusundan sonra sorgu odasına giren bir kişi bana, sorgu odasının duvarlarında et parçaları ve kan gördüğünü söyledi.

Mezze'deki Hava İstihbarat Şubesi'nin hücrelerinde bir yıldan fazla kaldıktan sonra, geri kalan arkadaşlarıyla birlikte Seydnaya hapishanesine gönderildi ve ardından on yıl hapis cezasına çarptırıldı. Sabırla ve mükafatını Allah'tan bekleyerek yedi yılını geçirdi, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

Hapisten çıktıktan sonra doğrudan davayı taşımaya devam etti ve Suriye'de 1999 yılının Aralık ayının ortasında yüzlerce Hizb gençliğini kapsayan tutuklamalar başlayana kadar devam etti. Beyrut'taki evi basıldı ve kaçırılarak Mezze havaalanındaki Hava İstihbarat Şubesi'ne götürüldü, böylece yeni bir korkunç işkence aşaması başladı. Allah'ın yardımıyla yaşına rağmen sabırlı, sebatlı ve mükafatını Allah'tan bekleyen biriydi.

Yaklaşık bir yıl sonra yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildi ve Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde yargılandı. Daha sonra on yıl hapis cezasına çarptırıldı ve Allah ona yaklaşık sekiz yılını geçirmeyi nasip etti, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

2001 yılında Seydnaya hapishanesinde onunla tam bir yıl geçirdim, hatta beşinci koğuşta (A) üçüncü katın solunda tam yanındaydım, ona sevgili amcam diye hitap ederdim.

Birlikte yemek yerdik, yan yana uyurduk, kültürü ve fikirleri müzakere ederdik. Kültürü ondan öğrendik, sabrı ve sebatı ondan öğrenirdik.

İnsanları seven, hoşgörülü, gençlere düşkün, onlara zafere ve Allah'ın vaadinin yakın zamanda gerçekleşeceğine dair güven aşılardı.

Allah'ın Kitabını ezberlemişti ve her gün ve gece okurdu. Gecenin çoğunu ibadetle geçirirdi ve şafak yaklaştığında beni kıyam namazı ve ardından sabah namazı için uyandırırdı.

Hapisten çıktım ve 2004 yılında geri döndüm. 2005'in başlarında yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildik ve 2001'in sonunda ilk kez çıktığımızda hapiste kalanlarla yeniden buluştuk. Onlardan biri de sevgili amcam Ebu Üsame Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh idi.

Koğuşların önünde uzun süreler yürüyerek hapishane duvarlarını, demir parmaklıkları, aile ve sevdiklerinden ayrılığı unutmaya çalışırdık. Nasıl unutabilirdik ki o, uzun yıllarını hapiste geçirmiş ve neler yaşamıştı!

Ona yakınlığıma ve uzun süre arkadaşlık etmeme rağmen, onu asla şikayet ederken veya sızlanırken görmedim. Sanki hapiste değilmiş de hapishane duvarlarının dışında uçuyormuş gibiydi; çoğu zaman okuduğu Kur'an ile uçuyordu, Allah'ın vaadine olan güven ve Peygamberimiz ﷺ'in zafer ve iktidar müjdesi kanatlarıyla uçuyordu.

En karanlık ve en zorlu koşullarda bile, Peygamberimiz ﷺ'in «Sonra Nübüvvet Minhacı Üzere Hilafet Olacak» müjdesinin gerçekleşeceği büyük zafer gününü özlüyorduk. Hilafetin gölgesinde ve ak sancak dalgalanırken bir araya gelmeyi arzuluyorduk. Ancak Allah, senin bu sıkıntı diyarından ebediyet ve beka diyarına göçmeni takdir etti.

Allah'tan Firdevs-i Ala'da olmanı dileriz ve Allah katında kimseyi temize çıkarmıyoruz.

Sevgili amcamız Ebu Üsame:

Allah'tan sana engin rahmetiyle muamele etmesini, seni cennetlerinin en geniş yerine yerleştirmesini, seni sıddıklar ve şehitlerle birlikte kılmasını, çektiğin eziyet ve azaba karşılık cennetteki en yüksek dereceleri vermesini dileriz. Yüce Allah'tan havuz başında Peygamberimiz ﷺ ile ve rahmetinin karar yerinde bizi seninle bir araya getirmesini dileriz.

Tesellimiz, Rahmet Edenlerin En Merhametlisinin huzuruna varman ve biz ancak Allah'ı razı eden sözleri söyleriz. Biz Allah'a aitiz ve O'na döneceğiz.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Ebu Suteyf Cicu