July 16, 2015

ها هو رمضان يمضي، وعيد الأمة لم يأتِ!


مضى الشهر سريعاً وارتحل، حاملاً معه حال أمةٍ يرثى لها، حالٌ يخبر عنها المتندرون على مواقع التواصل على سبيل السخرية من الواقع المؤلم إذ صار رمضان حسب المتداول شهر الفُرجةِ وقد كان شهر الفرج، صار شهر "اللحمة" بدل الرحمة، شهر "الطلعات" بدل الفتوحات والانتصارات. مضى الشهر سريعاً وقد كُنَّا ندعو قبيل قدومه أن يكون مختلفاً عمَّا سبقه من أعوام بئيسة مضت من عمر الأمة بغياب خلافتها، مضى ليحمل أعمالنا صالحها وطالحها حسنها وسيئها.


مضى رمضان وكان لكل مجتهد نصيبه، ذا صائمٌ قائم وذا مجتهدٌ في التلاوة والتدبر، وذا يصلُ رَحِمَه ويكتم غضبه؛ وكم من عادات سيئة تبدَّلت في الشهر وتغير أصحابها لكنَّ الأمة بقيت في حالها حزينة مكلومة لم يلتفت أحدٌ لجراح اليتامى يمسحها وقد أضحت أمتُّنا يتيمة بلا أبٍ للعيال (الخليفة) ولا أمٍّ رؤوم تمسح الدموع (الخلافة)، ولا من يَصِلها من أبنائها فيذود عن الحياض، ولا من يطبق القرآن ويقيم حدوده، ولا من يقوم بحقِّ الله في قول الحق ودرء الباطل إلا قليل!


كان السلف الصالح إذا مضى رمضان بكوه، وهم من هم! فكيف بحالنا وقد صرنا لا ندري أقُبِلنا فنُهَنَّى أم لا فنُعَزَّى!


قال ابن رجب: في (لطائف المعارف 323): بعض السلف كانوا يدعون الله ستة أشهر أن يبلغهم شهر رمضان ثم يدعون الله ستة أشهر أن يتقبله منهم. وقد خرج عمر بن عبد العزيز رحمه الله في يوم عيد فطر فقال في خطبته: أيها الناس إنكم صمتم لله ثلاثين يوما وقمتم ثلاثين ليلة وخرجتم اليوم تطلبون من الله أن يتقبل منكم. هذا وهم قد طبَّقوا الإسلام كاملاً فأقاموا حدوده ووقفوا عند أحكامه فما تجاوزوها.


والعجيب أن تنتشر في الأمة مظاهر البذخ والفرح والترف بينما هي تنزف من الوريد إلى الوريد، فلا تقوم للتغيير ولا إنكار المنكرات المفروضة عليها من مهرجانات الفسق والإفساد التي تنظمها الأنظمة الجبرية، ومسلسلات العيد التي يبثها إعلام الحكام الذي لم يراعِ حرمة رمضان من قبل ليراعي حرمة العيد، في وقتٍ تُهدِّم فيه روسيا مساجد المسلمين فيها، وتمنع الصين المسلمين من الصيام وإظهار الشعائر الإسلامية حتى فرحة العيد تقتلها، وفي بلاد أخرى يمنع بيع الحجاب والنقاب، وتُسجن الحرائر في الشام وأوزبيكستان فلا تجد معتصماً يغضب لها، وتمر ذكرى محنة البوسنة والهرسك فلا تجد من يذكر إلا عابري سبيل يلجأون للأمم المتحدة لمعاقبة الجلادين وقد كانت أحدهم. ومن ثمَّ فجراح الأمة تبقى مفتوحة تسيل فلا تجد من يوقف النزف ويلم الجراح، بل ترى حكامنا يرقصون على جراحنا، يطربون على أنين معذبينا كالسكارى في مشهد يفضح التناقض التام بين حكام الأمس وحال الأمة في رمضان الأمس وبين حكام اليوم وحالنا في رمضانَ اليوم!


يأتي العيد ولا عيد ولا جديد، فالأمة في تعبٍ ونصبٍ أشدَّ مما سبق، معظم أبنائها غيَّرهم رمضانُ شهراً وأعادهم العيد للوراء دهراً! كأنَّ للطاعات موسماً محدداً اسمه رمضان، ولقد ذَمَّ السلفُ هذا الصنف من الناس، وهذا النوع من الأجناس، قيل لبشر الحافي: إنَّ قومًا يَجتهدون ويتعبدون في رمضان، فقال: "بئس القوم الذين لا يعرفون اللهَ إلاَّ في رمضان، إن الصالح يجتهد ويتعبد السَّنَةَ كلها". نسأل الله أن يغير الحال لأحسنه، ويهدي الأمة لأرشد أمرها للعمل لتحكيم شريعة الله وأحكامه، جدَّاً واجتهاداً كما لو كانت السنة كلُّها رمضان، ليكون العيد عيداً بحقِّ.


إنَّنا نريد للمسلمين الذين يبكون فراق رمضان أن يكونوا ربَّانيين لا رمضانيين، فإن رمضان ذاهب والله حيٌّ باقٍ، نريد أن تبقى أجواء رمضانَ وتبقى المشاعر الإسلامية هي المُسيِّر والحلال والحرام هو الميزان، والعقيدة الإسلامية هي القاعدة الأساسية والمرجع الوحيد للأعمال والأقوال. أن ندَع قول الزور والاحتكام لأنظمة الزور، أن ننبذ عنَّا العصبية الجاهلية والحدود الوطنية القومية، أن نبقى إخوة متحابين تجمعنا العقيدة الإسلامية ولا تفرقنا رايات قطرية وضعها سايكس وبيكو، أن نقرأ القرآن ولا نهجره، ونسعى ليكون القرآن موجوداً واقعاً حياً في حياتنا غير مهجور فنقرأ آيات الزكاة وعامل الخليفة يجوب الطرقات لا يجد من يأخذها، نقرأ آيات الجهاد ونسمع إذاعات التلفزة تبث أخبار فتح أوروبا وأمريكا معقل الرأسمالية وتدك قصور روسيا والصين معقل الشيوعية، أن نقرأ آيات الزواج والطلاق ونلمسها واقعاً حياً في أحكام المحاكم واختفاء العوانس وانخفاض معدلات الطلاق وازدهار المجتمع الإسلامي بالعلاقات الاجتماعية السليمة القائمة على الطهر، أن نقرأ عن تكريم الله للنساء فنرى نساء المسلمين مكَرمات مصونات، أن نقرأ أوامر الله بالأمر بالمعروف والنهي عن المنكر وتطالعنا الأخبار عن أبناء الأمة وهم يحاسبون الخليفة وينصحون للولاة وأن نرى علماءنا يجهرون بالحق دون خوفٍ على حياتهم!


لسنا نحلُم لكنَّنا نرنو بأعيننا لبشرى رسول الله صلى الله عليه وسلم حين قال «بشِّر هذه الأمة بالسَّنا والتمكين» ونرى وعد الله سبحانه ﴿وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَىٰ لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا ۚ﴾.


ومن أراد هذه الحياة واشتاق لعيدٍ تفرح فيه الأمة، ورمضانَ يُعبد الله فيه بحقٍ دون فساد ولا منكرات فعليه أن يشمر عن ساعده بل ساعديه ويعمل مع العاملين لاستئناف الحياة الإسلامية بإقامة الخلافة الإسلامية على منهاج النبوة.


﴿إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنفُسِهِمْ﴾ [الرعد: 11]


﴿فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُواْ بِاللَّهِ وَاعْتَصَمُواْ بِهِ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِي رَحْمَةٍ مِّنْهُ وَفَضْلٍ وَيَهْدِيهِمْ إِلَيْهِ صِرَاطًا مُّسْتَقِيمًا﴾ [النساء: 175]



كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
أختكم: بيان جمال

More from null

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu: Dang Humması ve Sıtma

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu

Dang Humması ve Sıtma

Sudan'da dang humması ve sıtmanın yaygın bir şekilde yayılmasıyla, Sağlık Bakanlığı'nın etkili rolünün yokluğunu ve devletin her geçen gün can alan bir salgınla başa çıkma konusundaki yetersizliğini ortaya koyan ciddi bir sağlık krizi ortaya çıkıyor. Hastalık bilimi alanındaki bilimsel ve teknolojik ilerlemeye rağmen, gerçekler ortaya çıkıyor ve yolsuzluk kendini gösteriyor.

Net Bir Planın Yokluğu:

Vaka sayısının binleri aşmasına ve bazı medya kaynaklarına göre toptan ölümlerin kaydedilmesine rağmen, Sağlık Bakanlığı salgınla mücadele için net bir plan açıklamadı. Sağlık kurumları arasında koordinasyon eksikliği ve salgın krizlerle başa çıkmada önleyici vizyon eksikliği dikkat çekiyor.

Tıbbi Tedarik Zincirlerinin Çöküşü

"Parol" gibi en basit ilaçlar bile bazı bölgelerde nadir hale geldi, bu da tedarik zincirlerindeki bir çöküşü ve ilaç dağıtımı üzerindeki denetim eksikliğini yansıtıyor, bu da kişinin en basit yatıştırıcı ve destek araçlarına ihtiyaç duyduğu bir zamanda.

Toplumsal Bilinçlendirme Eksikliği

İnsanları sivrisineklerden korunma yöntemleri veya hastalığın belirtileri hakkında eğitmek için etkili medya kampanyaları yok, bu da enfeksiyonun yayılmasını artırıyor ve toplumun kendini koruma yeteneğini zayıflatıyor.

Sağlık Altyapısının Zayıflığı

Hastaneler, tıbbi personel ve ekipman, hatta temel teşhis araçları konusunda ciddi bir eksiklik çekiyor, bu da salgına yanıtı yavaş ve rastgele hale getiriyor ve binlerce kişinin hayatını tehlikeye atıyor.

Diğer Ülkeler Salgınlarla Nasıl Başa Çıktı?

 Brezilya:

- Modern böcek ilaçları kullanarak yer ve hava yoluyla ilaçlama kampanyaları başlattı.

- Sinekliği dağıttı ve toplumsal bilinçlendirme kampanyalarını etkinleştirdi.

- Salgın bölgelerinde acil olarak ilaç sağladı.

Bangladeş:

- Yoksul mahallelerde geçici acil durum merkezleri kurdu.

- Bildirimler için yardım hatları ve mobil müdahale ekipleri sağladı.

Fransa:

- Erken uyarı sistemlerini etkinleştirdi.

- Taşıyıcı sivrisinekler üzerindeki denetimi yoğunlaştırdı ve yerel bilinçlendirme kampanyaları başlattı.

Sağlık En Önemli Görevlerden Biridir ve Devletin Sorumluluğu Tamdır

Sudan hala etkili tespit ve raporlama mekanizmalarından yoksun, bu da gerçek rakamların açıklanandan çok daha yüksek olmasına neden oluyor ve krizi daha da karmaşık hale getiriyor. Mevcut sağlık krizi, devletin insan hayatını önceliklerinin en üst sırasına koyan sağlık hizmetlerinde etkili rolünün yokluğunun doğrudan bir sonucudur. İslam'ı uygulayan ve Ömer bin Hattab'ın "Irak'ta bir katır tökezlese, Allah Kıyamet Günü'nde ondan beni hesaba çeker" sözünü uygulayan bir devlet.

Önerilen Çözümler

- İnsan hayatında Allah'tan korkan ve her şeyden önce etkili, hisse senedi veya yolsuzluğa tabi olmayan bir sağlık sistemi kurmak.

- Ücretsiz sağlık hizmetini her reayanın temel hakkı olarak sağlamak. Özel hastanelerin ruhsatlarını iptal etmek ve tıp alanındaki yatırımları engellemek.

- Bilinçlendirme kampanyaları ve sivrisineklerle mücadele yoluyla tedaviden önce önlemenin rolünü etkinleştirmek.

- Sağlık Bakanlığı'nı insanların hayatından sorumlu olacak şekilde yeniden yapılandırmak, sadece bir idari kurum olmaktan çıkarmak.

- İnsan hayatını ekonomik ve siyasi çıkarların üstüne koyan bir siyasi sistem benimsemek.

- Suç örgütleri ve ilaç mafyasıyla bağları koparmak.

Müslümanların tarihinde, hastaneler insanlara ücretsiz hizmet vermek için kurulurdu, yüksek verimlilikle yönetilir ve insanların cebinden değil, devlet hazinesinden finanse edilirdi. Sağlık hizmetleri devletin sorumluluğunun bir parçasıydı, ne bir lütuf ne de bir ticaret.

Bugün Sudan'da salgınların yayılması ve devletin sahnede olmaması, göz ardı edilemeyecek bir tehlike işaretidir. Gerekli olan sadece Parol sağlamak değil, aynı zamanda insan hayatıyla ilgilenen ve krizin semptomlarını değil, köklerini tedavi eden gerçek bir refah devleti kurmaktır, insanın değerinin, hayatının ve yaratılış amacının (yalnızca Allah'a ibadet etmek) farkında olan bir devlet. İslami devlet, sağlık hizmetleri konularını ancak Nübüvvet metoduna göre ikinci Raşid Halifeliği devletinin gölgesinde uygulanabilen sağlık sistemi aracılığıyla çözebilir, bu devlet Allah'ın izniyle yakında kurulacaktır.

﴿Ey iman edenler! Sizi diriltecek şeylere çağırdığı zaman Allah'a ve Resul'e icabet edin﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Hatem El-Attar – Mısır Vilayeti

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

22 Rebiülevvel 1447 Hicri, miladi 14 Eylül 2025 sabahı, seksen yedi yaşına yakın bir yaşta, Hizb-ut Tahrir'in ilk neslinden Ahmed Bekir (Hezim), Rabb'inin rahmetine kavuştu. Davayı uzun yıllar taşıdı, bu uğurda uzun hapisler ve şiddetli işkenceler çekti, ancak Allah'ın lütfu ve yardımıyla ne gevşedi, ne zayıfladı, ne değiştirdi, ne de dönüştürdü.

Seksenli yıllarda Suriye'de, rahmetli Hafız'ın hükümeti döneminde uzun yıllar gizlenerek yaşadı. 1991 yılında Hava İstihbaratı tarafından bir grup Hizb-ut Tahrir genciyle birlikte tutuklandı ve suçlular Ali Memluk ve Cemil Hasan'ın gözetiminde en ağır işkencelere maruz kaldı. Ebu Üsame ve bazı arkadaşlarının sorgusundan sonra sorgu odasına giren bir kişi bana, sorgu odasının duvarlarında et parçaları ve kan gördüğünü söyledi.

Mezze'deki Hava İstihbarat Şubesi'nin hücrelerinde bir yıldan fazla kaldıktan sonra, geri kalan arkadaşlarıyla birlikte Seydnaya hapishanesine gönderildi ve ardından on yıl hapis cezasına çarptırıldı. Sabırla ve mükafatını Allah'tan bekleyerek yedi yılını geçirdi, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

Hapisten çıktıktan sonra doğrudan davayı taşımaya devam etti ve Suriye'de 1999 yılının Aralık ayının ortasında yüzlerce Hizb gençliğini kapsayan tutuklamalar başlayana kadar devam etti. Beyrut'taki evi basıldı ve kaçırılarak Mezze havaalanındaki Hava İstihbarat Şubesi'ne götürüldü, böylece yeni bir korkunç işkence aşaması başladı. Allah'ın yardımıyla yaşına rağmen sabırlı, sebatlı ve mükafatını Allah'tan bekleyen biriydi.

Yaklaşık bir yıl sonra yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildi ve Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde yargılandı. Daha sonra on yıl hapis cezasına çarptırıldı ve Allah ona yaklaşık sekiz yılını geçirmeyi nasip etti, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

2001 yılında Seydnaya hapishanesinde onunla tam bir yıl geçirdim, hatta beşinci koğuşta (A) üçüncü katın solunda tam yanındaydım, ona sevgili amcam diye hitap ederdim.

Birlikte yemek yerdik, yan yana uyurduk, kültürü ve fikirleri müzakere ederdik. Kültürü ondan öğrendik, sabrı ve sebatı ondan öğrenirdik.

İnsanları seven, hoşgörülü, gençlere düşkün, onlara zafere ve Allah'ın vaadinin yakın zamanda gerçekleşeceğine dair güven aşılardı.

Allah'ın Kitabını ezberlemişti ve her gün ve gece okurdu. Gecenin çoğunu ibadetle geçirirdi ve şafak yaklaştığında beni kıyam namazı ve ardından sabah namazı için uyandırırdı.

Hapisten çıktım ve 2004 yılında geri döndüm. 2005'in başlarında yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildik ve 2001'in sonunda ilk kez çıktığımızda hapiste kalanlarla yeniden buluştuk. Onlardan biri de sevgili amcam Ebu Üsame Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh idi.

Koğuşların önünde uzun süreler yürüyerek hapishane duvarlarını, demir parmaklıkları, aile ve sevdiklerinden ayrılığı unutmaya çalışırdık. Nasıl unutabilirdik ki o, uzun yıllarını hapiste geçirmiş ve neler yaşamıştı!

Ona yakınlığıma ve uzun süre arkadaşlık etmeme rağmen, onu asla şikayet ederken veya sızlanırken görmedim. Sanki hapiste değilmiş de hapishane duvarlarının dışında uçuyormuş gibiydi; çoğu zaman okuduğu Kur'an ile uçuyordu, Allah'ın vaadine olan güven ve Peygamberimiz ﷺ'in zafer ve iktidar müjdesi kanatlarıyla uçuyordu.

En karanlık ve en zorlu koşullarda bile, Peygamberimiz ﷺ'in «Sonra Nübüvvet Minhacı Üzere Hilafet Olacak» müjdesinin gerçekleşeceği büyük zafer gününü özlüyorduk. Hilafetin gölgesinde ve ak sancak dalgalanırken bir araya gelmeyi arzuluyorduk. Ancak Allah, senin bu sıkıntı diyarından ebediyet ve beka diyarına göçmeni takdir etti.

Allah'tan Firdevs-i Ala'da olmanı dileriz ve Allah katında kimseyi temize çıkarmıyoruz.

Sevgili amcamız Ebu Üsame:

Allah'tan sana engin rahmetiyle muamele etmesini, seni cennetlerinin en geniş yerine yerleştirmesini, seni sıddıklar ve şehitlerle birlikte kılmasını, çektiğin eziyet ve azaba karşılık cennetteki en yüksek dereceleri vermesini dileriz. Yüce Allah'tan havuz başında Peygamberimiz ﷺ ile ve rahmetinin karar yerinde bizi seninle bir araya getirmesini dileriz.

Tesellimiz, Rahmet Edenlerin En Merhametlisinin huzuruna varman ve biz ancak Allah'ı razı eden sözleri söyleriz. Biz Allah'a aitiz ve O'na döneceğiz.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Ebu Suteyf Cicu