هل يملك الحزب أن يغير في الفكرة أو الطريقة؟
April 13, 2020

هل يملك الحزب أن يغير في الفكرة أو الطريقة؟

هل يملك الحزب أن يغير في الفكرة أو الطريقة؟

 ما كان للحزب أن يُغير في الفكرة أو الطريقة شيئاً، لأن الفكرة والطريقة - أعني فكرته التي تقوم على الأحكام الشرعية المستنبطة من الأدلة التفصيلية - والطريقة ونعني بها طريقته للوصول إلى استئناف الحياة الإسلامية بإقامة الخلافة عن طريق طلب النصرة - فإن ذلك كله ليس للحزب ﴿قُلْ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِن تِلْقَاءِ نَفْسِي﴾، فالفكرة والطريقة أحكام شرعية ثابتة لا تتغير ولا تتبدل، وإذا لم يبلغ هذا الأمر عقول البعض فإن هذا ليس عائداً للحزب وإنما هو مرض أصابهم، أو لوثة عقلية لم يعد صاحبها يدري ما يقول. فالوصول إلى الحكم يجب أن يكون بطلب النصرة، وبالشروط والأسباب التي يضعها ويفرضها صاحب الفكرة (وهو الحزب) فهو لا يقبل أن تُفرض عليه الشروط.

 وسأتناول هنا الثورة السورية ببعض التفصيل لأنها ربما أدخلت في قلب البعض شيئاً فظن أن الحزب غيّر طريقته، أو تجاوز على فكرته، ولربما كان لبعض العقول أو القلوب المريضة تأثير في بثّ هذا الأمر وبخاصة أن أجهزة مخابرات معلومة تريد أن تنال من فكرة الحزب وطريقته، فكان لبعض المطايا أو الجهلة دور في بث الشائعات، لكنهم كانوا في ذلك كباسط كفيه إلى الماء ليبلغ فاه وما هو ببالغه، وعادوا من حربهم مع الحزب خاسرين خائبين لم ينالوا خيرا، وإنما هو الخزي الذي لفّهم من كل جانب "كَناطِحٍ صَخْرَةً يَوْماً ليِوُهِنَها * فَلَمْ يَضِرْها وأوْهى قَرْنَه الوعِلُ".

وقبل أن أشرع في تناول الثورة السورية، لا بد أن أضع أصولاً وثوابت هي من المحكمات الواضحات في سير الحزب وليست من المؤول أو المتشابه:

أولاً: إن هناك أعمالاً من أعمال الرأي العام في مرحلة التفاعل، وهي الأعمال التي يتفاعل فيها الحزب مع الأمة، مثل عقد محاضرة أو ندوة أو مؤتمر أو مسيرة نقودها ونحركها براياتنا وهتافاتنا، ودليلها فعل النبي ﷺ لما جمع الناس على الصفا وخطب فيهم، وكذلك لما قاد المسلمين في صفَّين على رأس الأول عمر والثاني حمزة، فلا ينبغي الخلط بين أعمال الرأي العام وبين إقامة الدولة، فالمسيرات والمظاهرات والمحاضرات والندوات، هي من أعمال الرأي العام، وليست طريقة لإقامة الدولة.

ثانياً: إن كون الحزب تبنى طريقة معينة لإيصال فكرته إلى النظام والحكم واضحٌ وضوح الشمس في رابعة النهار، وتنطبق عليها شروط التواتر، يعلمها القاصي والداني، فلا يصلح والحال هكذا أن تُردّ بأخبار آحاد حتى وإن توفر في الراوي العدالة والضبط، فقد يكون اعتراه وهم، أو أصابته لوثة في عقله، أو مرض في قلبه. فالمقطوع عندنا أن الحزب لا يتوسل الوصول إلى الحكم إلا بطلب النصرة، وأي مضمون أو خبر يُخالف هذا يُرد دراية، هذا طبعاً إذا سلم الراوي من الغفلة والوهم والكذب وخوارم المروءة.

ثالثاً: إن محطات التلفزة الإخبارية السورية اتهمت الحزب منذ بواكير الثورة السورية محاولةً الربط بينه وبين اشتعال الثورة عليهم، وكانت بذلك تخاطب دول العالم وتحذرها من خطورة الشعارات التي يرفعها الحزب، استباقاً منها لشيطنة الثورة واستعداء العالم كله ضدها، وما زالت الدول تُحاول إلصاق الأعمال المادية بالحزب، وليس آخراً توظيف شرذمة ممن أكل قلبَه ثباتُ الحزب على فكرته وطريقته، فهو يُحاول بشتى الأساليب والوسائل أن يربط بين الثوار والداعمين لهم من جهة وبين الحزب. فاتهام الحزب بالأعمال المادية وتشكيل كتائب ليست إبداعاً جديداً وإنما قامت عليه المخابرات السورية منذ بداية الثورة.

رابعاً: إن وجود الحزب في بلاد الشام ومنها سوريا ليس وجوداً طارئاً أو متأخراً، بل إن الحزب لم يُغادرها البتة، والاعتقالات التي طالت شبابه في الشام سنة 1999 وطالت حوالي 800 منهم في كافة نواحي سوريا خير شاهد أن الحزب بفكرته وشبابه يضربون في عمق الدولة السورية، فلا شك إذن أن فكرة الحزب وسعيَه لإقامة الخلافة معلومة لدى أهل الشام جميعاً.

وبعد هذه الأصول والثوابت الأربعة نقول: لقد أدرك الحزب مبكراً واقع الثورات عموماً والثورة السورية على وجه الخصوص، وكان هذا الفهم المبكر قد مكّن الحزب من التعامل مع هذه الثورات تعاملاً مبدئياً، وكان للثورة السورية نصيب الأسد من إصدارات الحزب وأعماله، فقد أصدر الحزب ما يزيد على 300 إصدار ما بين نشرة أو جواب سؤال، وذلك أن الثورة السورية تميزت عن باقي الثورات أنها رفعت شعارات إسلامية واضحة مرعبة لأمريكا ودول الكفر كافة، بل ورفعت راية الخلافة مطالِبةً بها مطالَبةً صريحة، ونشأ فيها فصائل وكتائب وألوية تحت أسماء إسلامية وشعارت إسلامية.

ولما كان الأمر هكذا تداعى الغرب الكافر وعملاؤه ومطاياه لحرب هذه الشعارات ومن يحملها، فكانت الحرب بين الغرب الكافر تقوده أمريكا وروسيا وإيران وحزبها بل وأحزابها من جهة وبين الناس المستضعفين من جهة أخرى، ولما كان الحال هكذا كان لا بد للحزب أن يقف مع ناسه وأمته ليحاول أن يمسك بالثورة من الانحراف، فقد كان في الميدان وحده يُتابع ويتابع ويتصل حتى لا تنحرف الثورة عن مسارها، فالقيادة الفعلية لم تكن له، وإنما هو ناصح للثوار ومحذرٌ لهم من أن يختطف أحدٌ ثورتَهم، أو يُغير من شعاراتها، فقد حذرهم من المال السياسي الذي يدفعه مطايا الغرب للثوار مثل تركيا والسعودية والإمارات وغيرها، وحذرهم من جنيف وسوتشي وأستانة وغصن الزيتون ودرع الفرات، فكان بحق بمثابة الرائد، والرائد لا يكذب أهله، جاء في جواب سؤال أصدره أمير حزب التحرير العالم الجليل عطاء بن خليل أبو الرشتة بتاريخ 2018/4/5: (إن الحزب لم يّدخر جهداً في توعية تلك الفصائل وتبصيرها بما يجري ويدور، إلا أنهم كانوا يبررون سيرهم خلف أولئك الداعمين بأنهم يدعمونهم بالمال والسلاح، وأن الحزب لا يستطيع ذلك، فقط يدعمهم بالنصح، ويضيفون أن ذلك النصح لا يُغني من ضرب السيوف شيئاً...) ثم يختم فيقول: (... وإننا نتوجه لتلك الفصائل التي كانت ترفض توعيتنا لهم، فقد كانوا يقولون هذا كلام لا يُغني من الحرب شيئاً، بل يريدون الدعم بالمال والسلاح الذي يجدونه عند خونة المسلمين عرباً وتركاً وفرساً).

فمبدئية الحزب وثباته على فكرته ظاهرة من أول يوم اشتعلت فيه الثورات، فهو إذ يحاول أن يمسك بالثورة من الأفكار المنحرفة أو الآراء الضالة، فإنه كذلك ينعى على الحركات والجماعات المسلحة استعانتها بالمال السياسي القذر، والذي يرفض هو أن ينخرط فيه لأنه يخالف طريقته في إقامة الدولة.

ولئن كانت الثورة السورية تسلّحت على خلاف رغبة الحزب، فقد حذرها الحزب منذ بواكير الثورة أنَّ تسلحها من الغرب أو تابعيه من الشرق سيكون قيداً بل رسناً تجعل الداعم يقودها حيث يريد، وهذا ما كان.

يقول الحزب في إحدى نشراته بتاريخ 2012/3/6: (لقد أتت دعوات التسليح المتعددة هذه وسط الصمود الأسطوري للشعب السوري المؤمن، وفشل النظام السوري المجرم في فرض حله الأمني والعسكري، وبما أن الشعب السوري أعزل، والنظام السوري ما زال يواصل عملياته الإجرامية بحقه، وأمريكا تماطل في الحل، وجدت دول أوروبا الظرف مناسباً للدعوة إلى تسليح المعارضة الداخلية عن طريق عملائها من دول الخليج).

وذكر في نشرة أخرى بتاريخ 2012/3/15: (لذلك نحذركم من دعوى تسليحكم من قِبل أعداء الإسلام، فإن فيه مساومة على دينكم ومبادئكم).

 لقد كان موقف الحزب في الثورة السورة ثابتاً وواضحاً، وكان يدرك بل يحسّ ويعلم أن خروج الناس ثائرين على الظلم هو حاضنة واعدة لإقامة الخلافة وإعطائه النصرة، وإن عمله بعد أن تسلحت الثورة هو بذل الوسع في تصويب مسار الثائرين، فإن هم استجابوا كان له ما يريد في أرض الشام، وإن هم رفضوا نصيحتَه فإنما يكون قد قام بالواجب الشرعي الذي أُنيط به.

لذا ما كان للحزب أن يترك الثورة وأهلها، وهي بيئة واعدة، ما كان له أن يتركها نهباً لأمريكا وأتباعها وأشياعها، وقد كان في كل إصداراته يطلب من الثوار وأهل القوة والمنعة من الجيش والمنشقين عنه أن يلتفّوا حول قيادته السياسية، والتي وحدها تملك مشروعاً واضحاً بيّناً مفصَّلاً.

إن الجيش أو العشائر أو الفصائل إن كانت مظنة التمكين للحزب حتى يقيم الدولة ويستأنف الحياة الإسلامية فيجب على الحزب حينها أن يطلب منهم النصرة، وإنَّ طلب الحزب من الفصائل المسلحة في الشام أن تلتف خلف قيادة سياسية واعية تملك مشروعاً، هو من صُلب الطريقة، ولا ذنب للحزب إن لم يبلغ خطابه عقولَ البعض أو قلبهم.

إن عمل الحزب في الثورة السورية كان عملاً دقيقاً اكتنفته صعوبات ومواقف لم يكن الحل معها إلا الإصرار على الطريقة، على رغم خسارة الكثير من الناس والفئات بسبب هذا الإصرار، والبطء في مراحل من العمل بل والعودة إلى نقطة الصفر أحياناً من أجل الثبات على المبدأ والتزام الطريقة الشرعية. وما أعان على هذا الوضوح بعد فضل الله سبحانه ورعايته هو خطوط رسمها الحزب مبنية على فهمه السياسي والشرعي، جعلت الحزب يمرّ في أتون الثورة دون أن يذوب فيها، بل ظل جوهره متميزاً، بل إن أعواماً من الالتزام والانضباط صقلته، فكان الفرق بينه وبين باقي الحركات كالفرق بين الماس والجرافيت، كلاهما من العنصر ذاته (الكربون) لكن ظروف التشكل والنشوء هي ما تخرج ماساً يفلّ أقسى المعادن، أو جرافيت هو دونه في القوة والصلابة، فالحزب وقد ناهز السبعة عقود منذ نشأته لن ينال منه ومن فكرته وطريقته دول ولا أفراد، ذلك أنه قوي بربه عزيز بدينه، وقد خبر الأجواء كلها، وعصفت به الكوارث والبلايا، فلم يزده ذلك إلا قوة إلى قوته، وليس بضارّه من نذر نفسه لضربه فأصبح شغله الشاغل، كما لو أن الكفاح السياسي أو الصراع الفكري مع الحزب لا مع الأنظمة والدول!

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

الأستاذ خالد الأشقر – أبو المعتز بالله

More from null

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu: Dang Humması ve Sıtma

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu

Dang Humması ve Sıtma

Sudan'da dang humması ve sıtmanın yaygın bir şekilde yayılmasıyla, Sağlık Bakanlığı'nın etkili rolünün yokluğunu ve devletin her geçen gün can alan bir salgınla başa çıkma konusundaki yetersizliğini ortaya koyan ciddi bir sağlık krizi ortaya çıkıyor. Hastalık bilimi alanındaki bilimsel ve teknolojik ilerlemeye rağmen, gerçekler ortaya çıkıyor ve yolsuzluk kendini gösteriyor.

Net Bir Planın Yokluğu:

Vaka sayısının binleri aşmasına ve bazı medya kaynaklarına göre toptan ölümlerin kaydedilmesine rağmen, Sağlık Bakanlığı salgınla mücadele için net bir plan açıklamadı. Sağlık kurumları arasında koordinasyon eksikliği ve salgın krizlerle başa çıkmada önleyici vizyon eksikliği dikkat çekiyor.

Tıbbi Tedarik Zincirlerinin Çöküşü

"Parol" gibi en basit ilaçlar bile bazı bölgelerde nadir hale geldi, bu da tedarik zincirlerindeki bir çöküşü ve ilaç dağıtımı üzerindeki denetim eksikliğini yansıtıyor, bu da kişinin en basit yatıştırıcı ve destek araçlarına ihtiyaç duyduğu bir zamanda.

Toplumsal Bilinçlendirme Eksikliği

İnsanları sivrisineklerden korunma yöntemleri veya hastalığın belirtileri hakkında eğitmek için etkili medya kampanyaları yok, bu da enfeksiyonun yayılmasını artırıyor ve toplumun kendini koruma yeteneğini zayıflatıyor.

Sağlık Altyapısının Zayıflığı

Hastaneler, tıbbi personel ve ekipman, hatta temel teşhis araçları konusunda ciddi bir eksiklik çekiyor, bu da salgına yanıtı yavaş ve rastgele hale getiriyor ve binlerce kişinin hayatını tehlikeye atıyor.

Diğer Ülkeler Salgınlarla Nasıl Başa Çıktı?

 Brezilya:

- Modern böcek ilaçları kullanarak yer ve hava yoluyla ilaçlama kampanyaları başlattı.

- Sinekliği dağıttı ve toplumsal bilinçlendirme kampanyalarını etkinleştirdi.

- Salgın bölgelerinde acil olarak ilaç sağladı.

Bangladeş:

- Yoksul mahallelerde geçici acil durum merkezleri kurdu.

- Bildirimler için yardım hatları ve mobil müdahale ekipleri sağladı.

Fransa:

- Erken uyarı sistemlerini etkinleştirdi.

- Taşıyıcı sivrisinekler üzerindeki denetimi yoğunlaştırdı ve yerel bilinçlendirme kampanyaları başlattı.

Sağlık En Önemli Görevlerden Biridir ve Devletin Sorumluluğu Tamdır

Sudan hala etkili tespit ve raporlama mekanizmalarından yoksun, bu da gerçek rakamların açıklanandan çok daha yüksek olmasına neden oluyor ve krizi daha da karmaşık hale getiriyor. Mevcut sağlık krizi, devletin insan hayatını önceliklerinin en üst sırasına koyan sağlık hizmetlerinde etkili rolünün yokluğunun doğrudan bir sonucudur. İslam'ı uygulayan ve Ömer bin Hattab'ın "Irak'ta bir katır tökezlese, Allah Kıyamet Günü'nde ondan beni hesaba çeker" sözünü uygulayan bir devlet.

Önerilen Çözümler

- İnsan hayatında Allah'tan korkan ve her şeyden önce etkili, hisse senedi veya yolsuzluğa tabi olmayan bir sağlık sistemi kurmak.

- Ücretsiz sağlık hizmetini her reayanın temel hakkı olarak sağlamak. Özel hastanelerin ruhsatlarını iptal etmek ve tıp alanındaki yatırımları engellemek.

- Bilinçlendirme kampanyaları ve sivrisineklerle mücadele yoluyla tedaviden önce önlemenin rolünü etkinleştirmek.

- Sağlık Bakanlığı'nı insanların hayatından sorumlu olacak şekilde yeniden yapılandırmak, sadece bir idari kurum olmaktan çıkarmak.

- İnsan hayatını ekonomik ve siyasi çıkarların üstüne koyan bir siyasi sistem benimsemek.

- Suç örgütleri ve ilaç mafyasıyla bağları koparmak.

Müslümanların tarihinde, hastaneler insanlara ücretsiz hizmet vermek için kurulurdu, yüksek verimlilikle yönetilir ve insanların cebinden değil, devlet hazinesinden finanse edilirdi. Sağlık hizmetleri devletin sorumluluğunun bir parçasıydı, ne bir lütuf ne de bir ticaret.

Bugün Sudan'da salgınların yayılması ve devletin sahnede olmaması, göz ardı edilemeyecek bir tehlike işaretidir. Gerekli olan sadece Parol sağlamak değil, aynı zamanda insan hayatıyla ilgilenen ve krizin semptomlarını değil, köklerini tedavi eden gerçek bir refah devleti kurmaktır, insanın değerinin, hayatının ve yaratılış amacının (yalnızca Allah'a ibadet etmek) farkında olan bir devlet. İslami devlet, sağlık hizmetleri konularını ancak Nübüvvet metoduna göre ikinci Raşid Halifeliği devletinin gölgesinde uygulanabilen sağlık sistemi aracılığıyla çözebilir, bu devlet Allah'ın izniyle yakında kurulacaktır.

﴿Ey iman edenler! Sizi diriltecek şeylere çağırdığı zaman Allah'a ve Resul'e icabet edin﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Hatem El-Attar – Mısır Vilayeti

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

22 Rebiülevvel 1447 Hicri, miladi 14 Eylül 2025 sabahı, seksen yedi yaşına yakın bir yaşta, Hizb-ut Tahrir'in ilk neslinden Ahmed Bekir (Hezim), Rabb'inin rahmetine kavuştu. Davayı uzun yıllar taşıdı, bu uğurda uzun hapisler ve şiddetli işkenceler çekti, ancak Allah'ın lütfu ve yardımıyla ne gevşedi, ne zayıfladı, ne değiştirdi, ne de dönüştürdü.

Seksenli yıllarda Suriye'de, rahmetli Hafız'ın hükümeti döneminde uzun yıllar gizlenerek yaşadı. 1991 yılında Hava İstihbaratı tarafından bir grup Hizb-ut Tahrir genciyle birlikte tutuklandı ve suçlular Ali Memluk ve Cemil Hasan'ın gözetiminde en ağır işkencelere maruz kaldı. Ebu Üsame ve bazı arkadaşlarının sorgusundan sonra sorgu odasına giren bir kişi bana, sorgu odasının duvarlarında et parçaları ve kan gördüğünü söyledi.

Mezze'deki Hava İstihbarat Şubesi'nin hücrelerinde bir yıldan fazla kaldıktan sonra, geri kalan arkadaşlarıyla birlikte Seydnaya hapishanesine gönderildi ve ardından on yıl hapis cezasına çarptırıldı. Sabırla ve mükafatını Allah'tan bekleyerek yedi yılını geçirdi, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

Hapisten çıktıktan sonra doğrudan davayı taşımaya devam etti ve Suriye'de 1999 yılının Aralık ayının ortasında yüzlerce Hizb gençliğini kapsayan tutuklamalar başlayana kadar devam etti. Beyrut'taki evi basıldı ve kaçırılarak Mezze havaalanındaki Hava İstihbarat Şubesi'ne götürüldü, böylece yeni bir korkunç işkence aşaması başladı. Allah'ın yardımıyla yaşına rağmen sabırlı, sebatlı ve mükafatını Allah'tan bekleyen biriydi.

Yaklaşık bir yıl sonra yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildi ve Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde yargılandı. Daha sonra on yıl hapis cezasına çarptırıldı ve Allah ona yaklaşık sekiz yılını geçirmeyi nasip etti, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

2001 yılında Seydnaya hapishanesinde onunla tam bir yıl geçirdim, hatta beşinci koğuşta (A) üçüncü katın solunda tam yanındaydım, ona sevgili amcam diye hitap ederdim.

Birlikte yemek yerdik, yan yana uyurduk, kültürü ve fikirleri müzakere ederdik. Kültürü ondan öğrendik, sabrı ve sebatı ondan öğrenirdik.

İnsanları seven, hoşgörülü, gençlere düşkün, onlara zafere ve Allah'ın vaadinin yakın zamanda gerçekleşeceğine dair güven aşılardı.

Allah'ın Kitabını ezberlemişti ve her gün ve gece okurdu. Gecenin çoğunu ibadetle geçirirdi ve şafak yaklaştığında beni kıyam namazı ve ardından sabah namazı için uyandırırdı.

Hapisten çıktım ve 2004 yılında geri döndüm. 2005'in başlarında yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildik ve 2001'in sonunda ilk kez çıktığımızda hapiste kalanlarla yeniden buluştuk. Onlardan biri de sevgili amcam Ebu Üsame Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh idi.

Koğuşların önünde uzun süreler yürüyerek hapishane duvarlarını, demir parmaklıkları, aile ve sevdiklerinden ayrılığı unutmaya çalışırdık. Nasıl unutabilirdik ki o, uzun yıllarını hapiste geçirmiş ve neler yaşamıştı!

Ona yakınlığıma ve uzun süre arkadaşlık etmeme rağmen, onu asla şikayet ederken veya sızlanırken görmedim. Sanki hapiste değilmiş de hapishane duvarlarının dışında uçuyormuş gibiydi; çoğu zaman okuduğu Kur'an ile uçuyordu, Allah'ın vaadine olan güven ve Peygamberimiz ﷺ'in zafer ve iktidar müjdesi kanatlarıyla uçuyordu.

En karanlık ve en zorlu koşullarda bile, Peygamberimiz ﷺ'in «Sonra Nübüvvet Minhacı Üzere Hilafet Olacak» müjdesinin gerçekleşeceği büyük zafer gününü özlüyorduk. Hilafetin gölgesinde ve ak sancak dalgalanırken bir araya gelmeyi arzuluyorduk. Ancak Allah, senin bu sıkıntı diyarından ebediyet ve beka diyarına göçmeni takdir etti.

Allah'tan Firdevs-i Ala'da olmanı dileriz ve Allah katında kimseyi temize çıkarmıyoruz.

Sevgili amcamız Ebu Üsame:

Allah'tan sana engin rahmetiyle muamele etmesini, seni cennetlerinin en geniş yerine yerleştirmesini, seni sıddıklar ve şehitlerle birlikte kılmasını, çektiğin eziyet ve azaba karşılık cennetteki en yüksek dereceleri vermesini dileriz. Yüce Allah'tan havuz başında Peygamberimiz ﷺ ile ve rahmetinin karar yerinde bizi seninle bir araya getirmesini dileriz.

Tesellimiz, Rahmet Edenlerin En Merhametlisinin huzuruna varman ve biz ancak Allah'ı razı eden sözleri söyleriz. Biz Allah'a aitiz ve O'na döneceğiz.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Ebu Suteyf Cicu