حوار الأديان: هل يلتقي الحق والباطل في منتصف الطريق؟
حوار الأديان: هل يلتقي الحق والباطل في منتصف الطريق؟

شارك وزير الدولة بوزارة الإرشاد والأوقاف، أحمد عبد الجليل النذير الكاروي في مؤتمر حوار الأديان الثالث عشر بالعاصمة القطرية الدوحة، والذي حظي بمشاركة كبيرة من مختلف الطوائف والأديان، وقدمت خلاله أوراق عمل عدة حول حوار الأديان. (الاثنين 26/2 صحيفة اخر لحظة).

0:00 0:00
Speed:
March 07, 2018

حوار الأديان: هل يلتقي الحق والباطل في منتصف الطريق؟

حوار الأديان: هل يلتقي الحق والباطل في منتصف الطريق؟

شارك وزير الدولة بوزارة الإرشاد والأوقاف، أحمد عبد الجليل النذير الكاروي في مؤتمر حوار الأديان الثالث عشر بالعاصمة القطرية الدوحة، والذي حظي بمشاركة كبيرة من مختلف الطوائف والأديان، وقدمت خلاله أوراق عمل عدة حول حوار الأديان. (الاثنين 2/26 صحيفة آخر لحظة).

وقد نظم مركز الدوحة الدولي لحوار الأديان هذا المؤتمر، يومي 20 و21 شباط/فبراير المنصرم، تحت عنوان الأديان وحقوق الإنسان، ولن نخوض هنا في موضوع المؤتمر لكن نريد أن نبحث في أسس وقواعد هذا الحوار، وهل فعلا يمكن إجراء حوار للوصول إلى الحقيقة لأتباع الديانات التي لا قواسم مشتركة بينها؛ الإسلام والنصرانية واليهودية؟ أم إنه حوار للالتقاء في منتصف الطريق؟ وعندما يكون الحق لأحدهم هل يترك الباقون تعاليم دينهم التي لامست عقولهم وقلوبهم ليركنوا لآراء تناقض ما يدينون به؟ أم ما هي حقيقة هذا الحوار الذي يحاول المتحاورون فيه الجمع بين المتناقضات؟

في بداية القرن الـ20 الميلادي استغل أصحاب النظرة البراغماتية الرأسمالية، فكرة النسبية العلمية لبناء مذهبهم، متخذين النفعية مقياسا للحقيقة، وأصبحت حقيقة الشيء تكمن في نافع ومفيد.

وظهرت مقولات مثل: "الحق المطلق لا يملكه أحد"، أو "لا أحد يدعي امتلاك الحقيقة"، أو "الحق نسبي"... وغيرها من العبارات المشابهة التي اتخذها هؤلاء حلا سريعًا يلجأون إليه عندما يريدون التملص والتخلص من التزام الحق؛ حيث تكون الأمور فوضى لا ضابط لها، ولا حقيقة ثابتة يعرفها الناس ويتحاكمون إليها! بل أنت تعتقد أن هذا الأمر (حقيقة)، وغيرك يعتقد خلافه (حقيقة)، وكلاكما على صواب، ولا يُنكر أحد على أحد... فتُمرر جميع أنواع الكفر أو الشبهات أو الشهوات على أنها هي الحقيقة المنشودة!

واستناداً إلى هذه الآراء الباطلة تتجة فكرة حوار الأديان باعتبار أن الحقيقة في كل الأديان نسبية، وأنه لا يجوز للمسلمين أن يحتكروا الحقيقة، ويجب إخضاع كل حقائقهم التي يزعمونها للديمقراطية، فإن وافقت عليها الأغلبية كانت أقرب للحقيقة، وإن رفضتها الديمقراطية كانت باطلة، فالجهاد مثلاً حقيقة إسلامية يجب إخضاعها للديمقراطية الغربية، فإن وافق الغرب عليها كانت حقيقة وإن رفضها الغرب كانت إرهابا يجب محاربته... وهذا ما يتم تنفيذه بالفعل، وهكذا يكون تعدد الزوجات عنفاً ضد المرأة... وقس على ذلك كل شيء في الإسلام يتعارض مع الغرب وحضارته المادية.

في المقابل يجب أن يتبنى المسلمون التعايش السلمي، والانفتاح، ونبذ التعصب، والعولمة... هذه المفاهيم التي تتناقض مع الإسلام جملة وتفصيلاً باسم التجديد!!

وهكذا خرجوا بحوارهم هذا بالأفكار الرأسمالية ولكن سوقوها على أنها لا تخالف الإسلام، ومنها فكرة الوسطية، وحرية الاعتقاد، والتعددية، والديمقراطية، وبالتالي انتهت فكرة الحق والباطل، كما ينبغي أن ينظر لأفكار الإسلام مثل الجهاد والحدود وتعدد الزوجات، وغيرها على أنها متشددة وتشكل عنفاً، ما يعني الدعوة لتركها لمواكبة الأفكار العصرية المطروحة.

وكأنما صمم هذا الحوار خصيصا لتبديل دين الإسلام، فوصفُ الغربيين دين الإسلام بأنه دين (الإرهاب)، هو دعوة صريحة لترك الأفكار والأحكام الإسلامية، وفي المقابل لم نسمع يوما بهذه الأوصاف أطلقت على اليهودية أو النصرانية، ما يؤكد أن هذا الحوار له هدف وحيد؛ هو تمييع الإسلام وتفريغه عن محتواه، ليواكب عقيدة فصل الدين عن الحياة الذي تبنته اليهودية والنصرانية، لأنها لا علاقة لها بمعترك الحياة، فهي أديان الكهنوت والأديرة والكنائس، وهذا يتناقض مع دين الإسلام الذي هو عقيدة ومنهج حياة، كان مسجد النبي e مكانا للعبادة ومكانا للحكم والسياسة والاقتصاد، وتسيّر منه الغزوات والسرايا...

وهذا التفاوض والحوار المزعوم يعني حقيقة تنازلات يمليها الغرب على دين الإسلام، كدين له طرائق عيش خاصة تنفي أي طريقة عيش أخرى، بل وتبطل أي طريقة عيش أخرى، وتثبت أنه لا إله إلا الله وأن محمداً رسول الله، هذه الحقيقة العظيمة، والتي بني عليها دين الإسلام، والتي لا يمكن أبدا إخضاعها لمعايير الغرب النسبية، وهذا وحده كفيل بإبطال فكرة حوار الأديان، لأنه لا يمكن أن يجتمع الحق والباطل في منطقة بينهما قابلة للتحاور، ففي أي شيء يلتقي من يوحد الألوهية والربوبية كمسلم، وبين من يشرك المسيح وعزيراً من يهود ونصارى، كيف يمكن أن يصل هؤلاء إلى حل يتراضون عليه؟

إن من أهم سمات المرحلة المكية، في الدعوة إلى الإسلام، هي الثبات على المبدأ، والصلابة في الحق، وعدم التنازل، ورفض أي شكل من أشكال المفاوضات وأنصاف الحلول، مهما كان شكلها، لذلك ظل رسول الله e صامداً أمام الإغراءات والعروض ولم ينثن أو يتراجع أمام التحديات وأساليب التهديد والترهيب التي مارسها إزاءه المشركون؛ فلم يساوم قط في دينه، وهو في أحرج المواقف العصيبة في مكة، وهو محاصر بدعوته، وأصحابه القلائل يُتَخَطّفُون ويُؤْذَوْنَ في الله أشد الإيذاء، وهم صابرون محتسبون. وقد اتخذت مساومة المشركين له في دعوته صوراً شتى؛ من المساومة على الدعوة كلها بأساليب التهديد والترغيب كما جاء في كتب الحديث والسيرة، إلى المساومة على جانب منها للالتقاء معه في منتصف الطريق، كما قال تعالى: ﴿وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ﴾.

إن فكرة الحوار بين الأديان هي فكرة خبيثة ودخيلة ولا أصل لها في الإسلام لأنها تدعو إلى إيجاد قواسم مشتركة بين الحق والباطل، يتنازل فيها المسلمون خاصة، عن دينهم الحق، ليتعايشوا مع الباطل، وبالأحرى إن حوار الأديان هو إيجاد دين جديد ملفق يعتنقه المسلمون بدلاً عن الإسلام، ونتيجة لذلك قامت أمريكا وعملاؤها بطبع كتاب خليط من القرآن والإنجيل والتوراة، ويوزع منه في الكويت على طلاب المدارس الخاصة...

ويجب أن يعلم هؤلاء المتهافتون على حوار الأديان أنه لا التقاء في منتصف الطريق مع أعداء الدين من الكفار المشركين، إنما هي الدعوة إلى التوحيد الخالص بطريقة الإسلام الشرعية وهي دولة تطبق الإسلام وشريعته، في كل نواحي الحياة علينا بوصفنا مسلمين، ثم حمله للعالم بالدعوة والجهاد، وهنا تكون البراءة الكاملة، والمفاصلة التامة، والحسم الصريح: ﴿لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ﴾.

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

غاده عبد الجبار – أم أواب

More from null

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu: Dang Humması ve Sıtma

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu

Dang Humması ve Sıtma

Sudan'da dang humması ve sıtmanın yaygın bir şekilde yayılmasıyla, Sağlık Bakanlığı'nın etkili rolünün yokluğunu ve devletin her geçen gün can alan bir salgınla başa çıkma konusundaki yetersizliğini ortaya koyan ciddi bir sağlık krizi ortaya çıkıyor. Hastalık bilimi alanındaki bilimsel ve teknolojik ilerlemeye rağmen, gerçekler ortaya çıkıyor ve yolsuzluk kendini gösteriyor.

Net Bir Planın Yokluğu:

Vaka sayısının binleri aşmasına ve bazı medya kaynaklarına göre toptan ölümlerin kaydedilmesine rağmen, Sağlık Bakanlığı salgınla mücadele için net bir plan açıklamadı. Sağlık kurumları arasında koordinasyon eksikliği ve salgın krizlerle başa çıkmada önleyici vizyon eksikliği dikkat çekiyor.

Tıbbi Tedarik Zincirlerinin Çöküşü

"Parol" gibi en basit ilaçlar bile bazı bölgelerde nadir hale geldi, bu da tedarik zincirlerindeki bir çöküşü ve ilaç dağıtımı üzerindeki denetim eksikliğini yansıtıyor, bu da kişinin en basit yatıştırıcı ve destek araçlarına ihtiyaç duyduğu bir zamanda.

Toplumsal Bilinçlendirme Eksikliği

İnsanları sivrisineklerden korunma yöntemleri veya hastalığın belirtileri hakkında eğitmek için etkili medya kampanyaları yok, bu da enfeksiyonun yayılmasını artırıyor ve toplumun kendini koruma yeteneğini zayıflatıyor.

Sağlık Altyapısının Zayıflığı

Hastaneler, tıbbi personel ve ekipman, hatta temel teşhis araçları konusunda ciddi bir eksiklik çekiyor, bu da salgına yanıtı yavaş ve rastgele hale getiriyor ve binlerce kişinin hayatını tehlikeye atıyor.

Diğer Ülkeler Salgınlarla Nasıl Başa Çıktı?

 Brezilya:

- Modern böcek ilaçları kullanarak yer ve hava yoluyla ilaçlama kampanyaları başlattı.

- Sinekliği dağıttı ve toplumsal bilinçlendirme kampanyalarını etkinleştirdi.

- Salgın bölgelerinde acil olarak ilaç sağladı.

Bangladeş:

- Yoksul mahallelerde geçici acil durum merkezleri kurdu.

- Bildirimler için yardım hatları ve mobil müdahale ekipleri sağladı.

Fransa:

- Erken uyarı sistemlerini etkinleştirdi.

- Taşıyıcı sivrisinekler üzerindeki denetimi yoğunlaştırdı ve yerel bilinçlendirme kampanyaları başlattı.

Sağlık En Önemli Görevlerden Biridir ve Devletin Sorumluluğu Tamdır

Sudan hala etkili tespit ve raporlama mekanizmalarından yoksun, bu da gerçek rakamların açıklanandan çok daha yüksek olmasına neden oluyor ve krizi daha da karmaşık hale getiriyor. Mevcut sağlık krizi, devletin insan hayatını önceliklerinin en üst sırasına koyan sağlık hizmetlerinde etkili rolünün yokluğunun doğrudan bir sonucudur. İslam'ı uygulayan ve Ömer bin Hattab'ın "Irak'ta bir katır tökezlese, Allah Kıyamet Günü'nde ondan beni hesaba çeker" sözünü uygulayan bir devlet.

Önerilen Çözümler

- İnsan hayatında Allah'tan korkan ve her şeyden önce etkili, hisse senedi veya yolsuzluğa tabi olmayan bir sağlık sistemi kurmak.

- Ücretsiz sağlık hizmetini her reayanın temel hakkı olarak sağlamak. Özel hastanelerin ruhsatlarını iptal etmek ve tıp alanındaki yatırımları engellemek.

- Bilinçlendirme kampanyaları ve sivrisineklerle mücadele yoluyla tedaviden önce önlemenin rolünü etkinleştirmek.

- Sağlık Bakanlığı'nı insanların hayatından sorumlu olacak şekilde yeniden yapılandırmak, sadece bir idari kurum olmaktan çıkarmak.

- İnsan hayatını ekonomik ve siyasi çıkarların üstüne koyan bir siyasi sistem benimsemek.

- Suç örgütleri ve ilaç mafyasıyla bağları koparmak.

Müslümanların tarihinde, hastaneler insanlara ücretsiz hizmet vermek için kurulurdu, yüksek verimlilikle yönetilir ve insanların cebinden değil, devlet hazinesinden finanse edilirdi. Sağlık hizmetleri devletin sorumluluğunun bir parçasıydı, ne bir lütuf ne de bir ticaret.

Bugün Sudan'da salgınların yayılması ve devletin sahnede olmaması, göz ardı edilemeyecek bir tehlike işaretidir. Gerekli olan sadece Parol sağlamak değil, aynı zamanda insan hayatıyla ilgilenen ve krizin semptomlarını değil, köklerini tedavi eden gerçek bir refah devleti kurmaktır, insanın değerinin, hayatının ve yaratılış amacının (yalnızca Allah'a ibadet etmek) farkında olan bir devlet. İslami devlet, sağlık hizmetleri konularını ancak Nübüvvet metoduna göre ikinci Raşid Halifeliği devletinin gölgesinde uygulanabilen sağlık sistemi aracılığıyla çözebilir, bu devlet Allah'ın izniyle yakında kurulacaktır.

﴿Ey iman edenler! Sizi diriltecek şeylere çağırdığı zaman Allah'a ve Resul'e icabet edin﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Hatem El-Attar – Mısır Vilayeti

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

22 Rebiülevvel 1447 Hicri, miladi 14 Eylül 2025 sabahı, seksen yedi yaşına yakın bir yaşta, Hizb-ut Tahrir'in ilk neslinden Ahmed Bekir (Hezim), Rabb'inin rahmetine kavuştu. Davayı uzun yıllar taşıdı, bu uğurda uzun hapisler ve şiddetli işkenceler çekti, ancak Allah'ın lütfu ve yardımıyla ne gevşedi, ne zayıfladı, ne değiştirdi, ne de dönüştürdü.

Seksenli yıllarda Suriye'de, rahmetli Hafız'ın hükümeti döneminde uzun yıllar gizlenerek yaşadı. 1991 yılında Hava İstihbaratı tarafından bir grup Hizb-ut Tahrir genciyle birlikte tutuklandı ve suçlular Ali Memluk ve Cemil Hasan'ın gözetiminde en ağır işkencelere maruz kaldı. Ebu Üsame ve bazı arkadaşlarının sorgusundan sonra sorgu odasına giren bir kişi bana, sorgu odasının duvarlarında et parçaları ve kan gördüğünü söyledi.

Mezze'deki Hava İstihbarat Şubesi'nin hücrelerinde bir yıldan fazla kaldıktan sonra, geri kalan arkadaşlarıyla birlikte Seydnaya hapishanesine gönderildi ve ardından on yıl hapis cezasına çarptırıldı. Sabırla ve mükafatını Allah'tan bekleyerek yedi yılını geçirdi, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

Hapisten çıktıktan sonra doğrudan davayı taşımaya devam etti ve Suriye'de 1999 yılının Aralık ayının ortasında yüzlerce Hizb gençliğini kapsayan tutuklamalar başlayana kadar devam etti. Beyrut'taki evi basıldı ve kaçırılarak Mezze havaalanındaki Hava İstihbarat Şubesi'ne götürüldü, böylece yeni bir korkunç işkence aşaması başladı. Allah'ın yardımıyla yaşına rağmen sabırlı, sebatlı ve mükafatını Allah'tan bekleyen biriydi.

Yaklaşık bir yıl sonra yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildi ve Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde yargılandı. Daha sonra on yıl hapis cezasına çarptırıldı ve Allah ona yaklaşık sekiz yılını geçirmeyi nasip etti, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

2001 yılında Seydnaya hapishanesinde onunla tam bir yıl geçirdim, hatta beşinci koğuşta (A) üçüncü katın solunda tam yanındaydım, ona sevgili amcam diye hitap ederdim.

Birlikte yemek yerdik, yan yana uyurduk, kültürü ve fikirleri müzakere ederdik. Kültürü ondan öğrendik, sabrı ve sebatı ondan öğrenirdik.

İnsanları seven, hoşgörülü, gençlere düşkün, onlara zafere ve Allah'ın vaadinin yakın zamanda gerçekleşeceğine dair güven aşılardı.

Allah'ın Kitabını ezberlemişti ve her gün ve gece okurdu. Gecenin çoğunu ibadetle geçirirdi ve şafak yaklaştığında beni kıyam namazı ve ardından sabah namazı için uyandırırdı.

Hapisten çıktım ve 2004 yılında geri döndüm. 2005'in başlarında yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildik ve 2001'in sonunda ilk kez çıktığımızda hapiste kalanlarla yeniden buluştuk. Onlardan biri de sevgili amcam Ebu Üsame Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh idi.

Koğuşların önünde uzun süreler yürüyerek hapishane duvarlarını, demir parmaklıkları, aile ve sevdiklerinden ayrılığı unutmaya çalışırdık. Nasıl unutabilirdik ki o, uzun yıllarını hapiste geçirmiş ve neler yaşamıştı!

Ona yakınlığıma ve uzun süre arkadaşlık etmeme rağmen, onu asla şikayet ederken veya sızlanırken görmedim. Sanki hapiste değilmiş de hapishane duvarlarının dışında uçuyormuş gibiydi; çoğu zaman okuduğu Kur'an ile uçuyordu, Allah'ın vaadine olan güven ve Peygamberimiz ﷺ'in zafer ve iktidar müjdesi kanatlarıyla uçuyordu.

En karanlık ve en zorlu koşullarda bile, Peygamberimiz ﷺ'in «Sonra Nübüvvet Minhacı Üzere Hilafet Olacak» müjdesinin gerçekleşeceği büyük zafer gününü özlüyorduk. Hilafetin gölgesinde ve ak sancak dalgalanırken bir araya gelmeyi arzuluyorduk. Ancak Allah, senin bu sıkıntı diyarından ebediyet ve beka diyarına göçmeni takdir etti.

Allah'tan Firdevs-i Ala'da olmanı dileriz ve Allah katında kimseyi temize çıkarmıyoruz.

Sevgili amcamız Ebu Üsame:

Allah'tan sana engin rahmetiyle muamele etmesini, seni cennetlerinin en geniş yerine yerleştirmesini, seni sıddıklar ve şehitlerle birlikte kılmasını, çektiğin eziyet ve azaba karşılık cennetteki en yüksek dereceleri vermesini dileriz. Yüce Allah'tan havuz başında Peygamberimiz ﷺ ile ve rahmetinin karar yerinde bizi seninle bir araya getirmesini dileriz.

Tesellimiz, Rahmet Edenlerin En Merhametlisinin huzuruna varman ve biz ancak Allah'ı razı eden sözleri söyleriz. Biz Allah'a aitiz ve O'na döneceğiz.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Ebu Suteyf Cicu