حين ﻻ تتعدى المساواة بين الجنسين دائرة "... فلنتخيل معا"!!
August 21, 2015

حين ﻻ تتعدى المساواة بين الجنسين دائرة "... فلنتخيل معا"!!

حين ﻻ تتعدى المساواة بين الجنسين دائرة "... فلنتخيل معا"!!

تطرح الجمعيات النسوية والأمم المتحدة ومؤسساتها، تمكين المرأة ومساواتها بالرجل كحل للمشاكل الاقتصادية والاجتماعية والسياسية التي تعاني منها، فيجعلونهما محوراً للاتفاقيات الدولية المتعلقة بالمرأة كاتفاقية سيداو، وهدفاً رئيسياً في الخطط الإنمائية التي يعدونها، كما يقومون بإطلاق حملات من أجل تعزيز مفهوم المساواة بين الجنسين وتمكين المرأة، ومن آخر هذه الحملات حملة "تمكين المرأة، تمكينٌ للإنسانية فلنتخيل معاً!"، والتي أطلقتها الأمم المتحدة بمناسبة مرور عشرين عاماً على مؤتمر بيجين، وهو المؤتمر العالمي الرابع للمرأة، "العمل من أجل المساواة والتنمية والسلام" الذي عقدته الأمم المتحدة في بكين في أيلول/سبتمبر، والذي كان بمثابة خارطة طريق وقعت عليها 189 دولة من أجل تحسين حقوق وحياة النساء من خلال دعم كفاحهن للوصول إلى المساواة بين الجنسين. وقد حدد إعلان بيجين 12 مجالاً حيوياً للاهتمام، من ضمنها الفقر والعنف وحقوق التعليم والصراع المسلح والسلطة واتخاذ القرارات. وقد وصفته الأمم المتحدة بإعلان تاريخي يمتلك "رؤية واضحة لتمكين النساء" ويجسد "الإطار الأكثر شمولاً للسياسة العالمية، وبرنامج عمل... لتحقيق المساواة بين الجنسين وحقوق النساء والبنات في كل مكان".


والسؤال الذي سنحاول الإجابة عليه في هذه المقالة هو، بعد كل الاتفاقيات والحملات والنشاطات التي أطلقت لتمكين المرأة ومساواتها بالرجل، وبعد توقيع معظم دول العالم على هذه الاتفاقيات، وجعل موادها جزءاً من دساتيرها، هل تحققت المساواة بين الجنسين على أرض الواقع؟ وهل نجح دعاتها في إنصاف المرأة وتحقيق الحياة الكريمة لها؟


سنحاول الحصول على إجابة شافية على هذا السؤال من خلال نظرة فاحصة لحال المرأة في العالم، وذلك بإيراد بعض الإحصائيات والشهادات لناشطين وباحثين مهتمين بقضايا المرأة، وكذلك سنعرض نماذج لدول تعتبر رائدة في مجال تحقيق المساواة وحقوق المرأة.


بالرغم من مرور عقدين من الزمن على عقد مؤتمر بيجين إلا أن هيئة الأمم المتحدة تقرّ بأنه لا يمكن لأي بلد أن يدّعي أنه حقق المساواة بين الرجال والنساء، وأنه فشل في تحقيق هذه المساواة وقد أكدت ذلك المديرة التنفيذية لهيئة الأمم المتحدة للمرأة (فومزيلي ملامبو نكوكا)، حيث قالت: "إن العالم لا يزال بعيدا عن تحقيق المساواة بين الرجل والمرأة والفتيان والفتيات"، وأضافت إنه لا يوجد بلد واحد وصل إلى التكافؤ والمساواة بين الجنسين. وقالت أيضاً بأنه: "في جميع مناطق العالم، وفى جميع البلدان، النساء لا زلن يعانين من التمييز لأنهن إناث، حيث إن هناك عدم مساواة في الأجور وعدم تكافؤ الفرص في العمل، وضعف تمثيل القيادات النسائية في القطاعين العام والخاص، واستمرار زواج الأطفال، والعنف الذي تعانى منه واحدة من بين كل ثلاث نساء على مستوى العالم، بعدد يتجاوز كل سكان أوروبا."


وهذه إحصائيات نشرتها الأمم المتحدة بمناسبة مرور 20 عاماً على مؤتمر بيجين على هذا الموقع (http://beijing20.unwomen.org/en/infographic/human-rights) تبين عدم تحقق المساواة بين الرجل والمرأة، وتظهر الأوضاع المأساوية التي تحياها المرأة في العالم، فمثلاً في أكثر من 60 بلداً تُمنع النساء من حق اكتساب أو تغيير أو تجديد الجنسية، بما في ذلك منحها للزوج / الزوجة غير الحامل لهذه الجنسية، مما يعني عدم القدرة على التمتع بالحقوق المدنية ذاتها التي يحظى بها الرجال، والحرمان من الخدمات المقدمة للرعايا كالسكن والانتخاب والعمل وتملك الأراضي وحق الملكية بشكل عام، إضافة للاستفادة من الخدمات العامة الأخرى كالتعليم والرعاية الصحية، وفي 83 دولة تم تقييمها تحصل النساء فيها على أجور أقل بنسبة 10_30% مما أدى إلى نسب فقر مرتفعة تنتشر بين النساء، واحدة من بين كل ثلاث نساء في العالم تتعرض لعنف جسدي أو جنسي من شريكها المقرب، وغيرها من الإحصائيات التي لا يتسع المقام لذكرها.


ولنأخذ الآن أمثلة على حال المرأة في دول يدعى أنها رائدة في مجال حقوق المرأة، ويطالب البعض باتخاذها نموذجاً يحتذى به، ففي أمريكا لا تزال المرأة تعاني من التمييز وعدم المساواة في الأجور، حيث أشار خبراء إلى أن الأجر الذي تحصل عليه المرأة الأمريكية لن يتساوى مع الأجر الذي يحصل عليه الرجل عن نفس العمل إلا بعد 40 عاماً، إذا ظل معدل تحسين الأجر عند مستواه الحالي، وهي قضية أبرزها الرئيس الأمريكي باراك أوباما في خطابه عن حالة الاتحاد الذي ألقاه في 28 كانون الثاني/ يناير 2014، حيث دعا إلى إجراء تغيير في السياسات حتى يتم سد هذه الفجوة في وقت أقرب. وقال: "المرأة تستحق أجراً مساوياً عن العمل المساوي"، وأضاف أن الوقت قد حان للتخلص من سياسات ترجع إلى حقبة الستينات. وتشير الإحصاءات إلى أن المرأة التي تعمل بدوام كامل تحصل على 77% مما يحصل عليه زميلها الرجل. ويقول خبراء العمل والمدافعون عن حقوق المرأة إن هذا الفارق دفع بمزيد من النساء إلى براثن الفقر بالرغم من وصولهن إلى مستويات تعليم عالية.


وهذه شهادة من الكاتبة الأميركية (Jessica Valenti) مؤسسة حركة فيميناشين، عن المساواة في المجتمع الأمريكي، حيث تقول في مقالها «لا تزال مساواة المرأة في الولايات المتحدة وهماً!»: «لا أعارض هنا إدانة الأعمال الوحشية التي تتعرض لها النساء في الخارج، ولكن الكثير منا في الولايات المتحدة تجاهل الظلم الذي تتعرض له نساؤنا، إن النساء الأميركيات يعانين تحت ظل الوهم الجماعي أن المرأة في أميركا قد حققت المساواة، ولكنا في الواقع نحتفل بلحظة (قوة وانتصار المرأة التي لا وجود لها، إنه سراب المساواة الذي خدعنا بأنه الحقيقة، ورغم الانتصارات التي حققتها المرأة على مر السنين، فإن النساء ما زلن يتعرضن للاغتصاب والاتجار بأجسادهن والانتهاك والتمييز العنصري. لقد حان الوقت لنوقف خداع أنفسنا ونصرخ بقوة (النساء في هذا البلد لا يتمتعن بالحقوق التي نعتقد أنها أصبحت من المسلمات).


أما الدول الإسكندنافية، التي تصنف بأنها الدول الأكثر مساواة بين الجنسين حسب مؤشر الأمم المتحدة لعدم المساواة بين الجنسين لسنة 2011 والمنتدى الاقتصادي العالمي في 'تقرير الفجوة العالمية بين الجنسين' لسنة 2013، فقد جاءت في مقدمة الدول الأوروبية التي تتعرض فيها النساء للعنف، فقد كشف تقرير للاتحاد الأوروبي الذي صدر عام 2014 بأن ثلث النساء في دول الاتحاد - أي حوالي 62 مليون سيدة - تعرضن للعنف الجسدي أو الجنسي منذ عمر الخامسة عشرة. وتوصل التقرير إلى أن واحدة من بين كل عشر سيدات تعرضت لصورة من العنف الجنسي منذ سن الخامسة عشرة، وأن واحدة من بين كل عشرين تعرضت للاغتصاب، وكانت الدول التي شهدت أعلى نسب من العنف ضد النساء هي الدنمارك بنسبة 52%، وفنلندا بنسبة 47%، والسويد بنسبة 46%.


وفي السويد أيضاً فإن النساء لا زلن يتلقين أجورا أقل من الرجال وتقدر الفجوة في الأجور بين الجنسين بحوالي 15%. ووفقا لكاترين حكيم وهي عالمة اجتماع بريطانية بارزة ومتخصصة في قضايا المرأة وتشغيل المرأة، فإن 75% من النساء في السويد يعملن في القطاع العام الذي هو عادة أقل أجرا وأدنى مؤهلات في سوق العمل. هذا عدا عن معدلات القتل والاغتصاب المرتفعة، وكذلك نسبة الولادات خارج إطار الزواج (55% في السويد و54% في النرويج، وفقا للمركز الأمريكي لمكافحة الأمراض والوقاية منها).


وفي تونس التي يكرّس دستورها المساواة التامة بين الجنسين، وتنشط فيها الحركة النسوية، ويحتفل فيها بعيد المرأة في شهر آب من كل عام، فإن وضع المرأة فيها ليس على مستوى ما يروج لها من انتصارات وحقوق وحياة رغيدة، لا في عهد حكومات ما قبل الثورة ولا فيما بعدها، فقد ورد في النشرة الإحصائية الخاصة بالثلاثي الأول لسنة 2015 والصادرة عن المعهد الوطني للإحصاء في تونس في منتصف شهر حزيران بأنّ نسبة البطالة عموما في صفوف الإناث قد بلغت 21.6% مقابل 12.5% عند الرجال وأنّها تصل إلى 39% في صفوف صاحبات الشهادات العليا!! وتشير الإحصاءات إلى أن نسبة الأمية عند النساء في تونس تبلغ 28,2%، ونسبة الفقر في تونس تجاوزت 24,5% والعنوسة 62%، والطلاق حدث ولا حرج وغيرها الكثير من النسب التي إن دلت على شيء فهي تدلّ على فشل ما زعموا أنه مكتسبات "مجلة الأحوال الشخصية وما تلاها" في حل مشاكل المرأة، هذا عدا عن المرأة الريفية وما تكابده من شقاء وعناء، وما تمارسه الدولة على النساء من عنف وقمع وأعمال تعسفية.


وبعد هذا العرض الموجز لحال المرأة في العالم خاصة في الدول التي تعتبر نموذجاً يحتذى في مجال حقوق المرأة، يتبين لنا أن دعاة المساواة بين الجنسين قد فشلوا في تحقيق الرفاهية والحياة الكريمة لها، وأنها ليست الحل لما تعانيه من مشاكل، فالذي تسبب في حياة البؤس والشقاء التي تحياها المرأة هو النظام الرأسمالي وما جره من ويلات على العالم، والدعوة للمساواة انطلقت من الغرب بفعل الظلم الذي أحسَّت به المرأة، حيث كانت مهضومة الحقوق، معزولة عن حركة المجتمع، لا يُلتفت إليها ولا يُلقى لها بال، فلمّا طالبت بحقوقها، اتّخذت فكرة المساواة كطريق لتحقيق مطالبها، ونودي بالتسامح معها، ولن تنتهي معاناة المرأة وشقاؤها إلا بالتخلص من النظام الرأسمالي، وتطبيق أحكام الإسلام في ظل دولة الخلافة الراشدة الثانية على منهاج النبوة، فهذه الأحكام هي التي ستضمن تحقيق السعادة والهناء للمرأة والرجل على حد سواء لأنها من عند الله، اللطيف الخبير، الذي يعلم ما يصلح لعباده.


﴿أَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ﴾

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
أختكم براءة مناصرة

More from null

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu: Dang Humması ve Sıtma

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu

Dang Humması ve Sıtma

Sudan'da dang humması ve sıtmanın yaygın bir şekilde yayılmasıyla, Sağlık Bakanlığı'nın etkili rolünün yokluğunu ve devletin her geçen gün can alan bir salgınla başa çıkma konusundaki yetersizliğini ortaya koyan ciddi bir sağlık krizi ortaya çıkıyor. Hastalık bilimi alanındaki bilimsel ve teknolojik ilerlemeye rağmen, gerçekler ortaya çıkıyor ve yolsuzluk kendini gösteriyor.

Net Bir Planın Yokluğu:

Vaka sayısının binleri aşmasına ve bazı medya kaynaklarına göre toptan ölümlerin kaydedilmesine rağmen, Sağlık Bakanlığı salgınla mücadele için net bir plan açıklamadı. Sağlık kurumları arasında koordinasyon eksikliği ve salgın krizlerle başa çıkmada önleyici vizyon eksikliği dikkat çekiyor.

Tıbbi Tedarik Zincirlerinin Çöküşü

"Parol" gibi en basit ilaçlar bile bazı bölgelerde nadir hale geldi, bu da tedarik zincirlerindeki bir çöküşü ve ilaç dağıtımı üzerindeki denetim eksikliğini yansıtıyor, bu da kişinin en basit yatıştırıcı ve destek araçlarına ihtiyaç duyduğu bir zamanda.

Toplumsal Bilinçlendirme Eksikliği

İnsanları sivrisineklerden korunma yöntemleri veya hastalığın belirtileri hakkında eğitmek için etkili medya kampanyaları yok, bu da enfeksiyonun yayılmasını artırıyor ve toplumun kendini koruma yeteneğini zayıflatıyor.

Sağlık Altyapısının Zayıflığı

Hastaneler, tıbbi personel ve ekipman, hatta temel teşhis araçları konusunda ciddi bir eksiklik çekiyor, bu da salgına yanıtı yavaş ve rastgele hale getiriyor ve binlerce kişinin hayatını tehlikeye atıyor.

Diğer Ülkeler Salgınlarla Nasıl Başa Çıktı?

 Brezilya:

- Modern böcek ilaçları kullanarak yer ve hava yoluyla ilaçlama kampanyaları başlattı.

- Sinekliği dağıttı ve toplumsal bilinçlendirme kampanyalarını etkinleştirdi.

- Salgın bölgelerinde acil olarak ilaç sağladı.

Bangladeş:

- Yoksul mahallelerde geçici acil durum merkezleri kurdu.

- Bildirimler için yardım hatları ve mobil müdahale ekipleri sağladı.

Fransa:

- Erken uyarı sistemlerini etkinleştirdi.

- Taşıyıcı sivrisinekler üzerindeki denetimi yoğunlaştırdı ve yerel bilinçlendirme kampanyaları başlattı.

Sağlık En Önemli Görevlerden Biridir ve Devletin Sorumluluğu Tamdır

Sudan hala etkili tespit ve raporlama mekanizmalarından yoksun, bu da gerçek rakamların açıklanandan çok daha yüksek olmasına neden oluyor ve krizi daha da karmaşık hale getiriyor. Mevcut sağlık krizi, devletin insan hayatını önceliklerinin en üst sırasına koyan sağlık hizmetlerinde etkili rolünün yokluğunun doğrudan bir sonucudur. İslam'ı uygulayan ve Ömer bin Hattab'ın "Irak'ta bir katır tökezlese, Allah Kıyamet Günü'nde ondan beni hesaba çeker" sözünü uygulayan bir devlet.

Önerilen Çözümler

- İnsan hayatında Allah'tan korkan ve her şeyden önce etkili, hisse senedi veya yolsuzluğa tabi olmayan bir sağlık sistemi kurmak.

- Ücretsiz sağlık hizmetini her reayanın temel hakkı olarak sağlamak. Özel hastanelerin ruhsatlarını iptal etmek ve tıp alanındaki yatırımları engellemek.

- Bilinçlendirme kampanyaları ve sivrisineklerle mücadele yoluyla tedaviden önce önlemenin rolünü etkinleştirmek.

- Sağlık Bakanlığı'nı insanların hayatından sorumlu olacak şekilde yeniden yapılandırmak, sadece bir idari kurum olmaktan çıkarmak.

- İnsan hayatını ekonomik ve siyasi çıkarların üstüne koyan bir siyasi sistem benimsemek.

- Suç örgütleri ve ilaç mafyasıyla bağları koparmak.

Müslümanların tarihinde, hastaneler insanlara ücretsiz hizmet vermek için kurulurdu, yüksek verimlilikle yönetilir ve insanların cebinden değil, devlet hazinesinden finanse edilirdi. Sağlık hizmetleri devletin sorumluluğunun bir parçasıydı, ne bir lütuf ne de bir ticaret.

Bugün Sudan'da salgınların yayılması ve devletin sahnede olmaması, göz ardı edilemeyecek bir tehlike işaretidir. Gerekli olan sadece Parol sağlamak değil, aynı zamanda insan hayatıyla ilgilenen ve krizin semptomlarını değil, köklerini tedavi eden gerçek bir refah devleti kurmaktır, insanın değerinin, hayatının ve yaratılış amacının (yalnızca Allah'a ibadet etmek) farkında olan bir devlet. İslami devlet, sağlık hizmetleri konularını ancak Nübüvvet metoduna göre ikinci Raşid Halifeliği devletinin gölgesinde uygulanabilen sağlık sistemi aracılığıyla çözebilir, bu devlet Allah'ın izniyle yakında kurulacaktır.

﴿Ey iman edenler! Sizi diriltecek şeylere çağırdığı zaman Allah'a ve Resul'e icabet edin﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Hatem El-Attar – Mısır Vilayeti

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

22 Rebiülevvel 1447 Hicri, miladi 14 Eylül 2025 sabahı, seksen yedi yaşına yakın bir yaşta, Hizb-ut Tahrir'in ilk neslinden Ahmed Bekir (Hezim), Rabb'inin rahmetine kavuştu. Davayı uzun yıllar taşıdı, bu uğurda uzun hapisler ve şiddetli işkenceler çekti, ancak Allah'ın lütfu ve yardımıyla ne gevşedi, ne zayıfladı, ne değiştirdi, ne de dönüştürdü.

Seksenli yıllarda Suriye'de, rahmetli Hafız'ın hükümeti döneminde uzun yıllar gizlenerek yaşadı. 1991 yılında Hava İstihbaratı tarafından bir grup Hizb-ut Tahrir genciyle birlikte tutuklandı ve suçlular Ali Memluk ve Cemil Hasan'ın gözetiminde en ağır işkencelere maruz kaldı. Ebu Üsame ve bazı arkadaşlarının sorgusundan sonra sorgu odasına giren bir kişi bana, sorgu odasının duvarlarında et parçaları ve kan gördüğünü söyledi.

Mezze'deki Hava İstihbarat Şubesi'nin hücrelerinde bir yıldan fazla kaldıktan sonra, geri kalan arkadaşlarıyla birlikte Seydnaya hapishanesine gönderildi ve ardından on yıl hapis cezasına çarptırıldı. Sabırla ve mükafatını Allah'tan bekleyerek yedi yılını geçirdi, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

Hapisten çıktıktan sonra doğrudan davayı taşımaya devam etti ve Suriye'de 1999 yılının Aralık ayının ortasında yüzlerce Hizb gençliğini kapsayan tutuklamalar başlayana kadar devam etti. Beyrut'taki evi basıldı ve kaçırılarak Mezze havaalanındaki Hava İstihbarat Şubesi'ne götürüldü, böylece yeni bir korkunç işkence aşaması başladı. Allah'ın yardımıyla yaşına rağmen sabırlı, sebatlı ve mükafatını Allah'tan bekleyen biriydi.

Yaklaşık bir yıl sonra yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildi ve Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde yargılandı. Daha sonra on yıl hapis cezasına çarptırıldı ve Allah ona yaklaşık sekiz yılını geçirmeyi nasip etti, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

2001 yılında Seydnaya hapishanesinde onunla tam bir yıl geçirdim, hatta beşinci koğuşta (A) üçüncü katın solunda tam yanındaydım, ona sevgili amcam diye hitap ederdim.

Birlikte yemek yerdik, yan yana uyurduk, kültürü ve fikirleri müzakere ederdik. Kültürü ondan öğrendik, sabrı ve sebatı ondan öğrenirdik.

İnsanları seven, hoşgörülü, gençlere düşkün, onlara zafere ve Allah'ın vaadinin yakın zamanda gerçekleşeceğine dair güven aşılardı.

Allah'ın Kitabını ezberlemişti ve her gün ve gece okurdu. Gecenin çoğunu ibadetle geçirirdi ve şafak yaklaştığında beni kıyam namazı ve ardından sabah namazı için uyandırırdı.

Hapisten çıktım ve 2004 yılında geri döndüm. 2005'in başlarında yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildik ve 2001'in sonunda ilk kez çıktığımızda hapiste kalanlarla yeniden buluştuk. Onlardan biri de sevgili amcam Ebu Üsame Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh idi.

Koğuşların önünde uzun süreler yürüyerek hapishane duvarlarını, demir parmaklıkları, aile ve sevdiklerinden ayrılığı unutmaya çalışırdık. Nasıl unutabilirdik ki o, uzun yıllarını hapiste geçirmiş ve neler yaşamıştı!

Ona yakınlığıma ve uzun süre arkadaşlık etmeme rağmen, onu asla şikayet ederken veya sızlanırken görmedim. Sanki hapiste değilmiş de hapishane duvarlarının dışında uçuyormuş gibiydi; çoğu zaman okuduğu Kur'an ile uçuyordu, Allah'ın vaadine olan güven ve Peygamberimiz ﷺ'in zafer ve iktidar müjdesi kanatlarıyla uçuyordu.

En karanlık ve en zorlu koşullarda bile, Peygamberimiz ﷺ'in «Sonra Nübüvvet Minhacı Üzere Hilafet Olacak» müjdesinin gerçekleşeceği büyük zafer gününü özlüyorduk. Hilafetin gölgesinde ve ak sancak dalgalanırken bir araya gelmeyi arzuluyorduk. Ancak Allah, senin bu sıkıntı diyarından ebediyet ve beka diyarına göçmeni takdir etti.

Allah'tan Firdevs-i Ala'da olmanı dileriz ve Allah katında kimseyi temize çıkarmıyoruz.

Sevgili amcamız Ebu Üsame:

Allah'tan sana engin rahmetiyle muamele etmesini, seni cennetlerinin en geniş yerine yerleştirmesini, seni sıddıklar ve şehitlerle birlikte kılmasını, çektiğin eziyet ve azaba karşılık cennetteki en yüksek dereceleri vermesini dileriz. Yüce Allah'tan havuz başında Peygamberimiz ﷺ ile ve rahmetinin karar yerinde bizi seninle bir araya getirmesini dileriz.

Tesellimiz, Rahmet Edenlerin En Merhametlisinin huzuruna varman ve biz ancak Allah'ı razı eden sözleri söyleriz. Biz Allah'a aitiz ve O'na döneceğiz.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Ebu Suteyf Cicu