إدماج الأطفال المصابين بالتوحد آخر هَمِّ الدولة في تونس
إدماج الأطفال المصابين بالتوحد آخر هَمِّ الدولة في تونس

يدور باستمرار نقاش بين المربين والمعلمين حول إدماج الأطفال المصابين بالتوحد في الأقسام برياض الأطفال والمدارس الابتدائية. ويشتكي الكثير من المربين من صعوبة التعامل والاهتمام بهم خاصة أنهم يحتاجون لتكوين خاص لمعرفة كيفية الإحاطة بهم وتوجيههم وضبطهم في حالات الهيجان التي تصيبهم والتي تتسبّب أحيانا كثيرة في إلحاقهم الأذى الجسدي بأنفسهم كالسقوط على الرأس.  

0:00 0:00
Speed:
March 17, 2020

إدماج الأطفال المصابين بالتوحد آخر هَمِّ الدولة في تونس

إدماج الأطفال المصابين بالتوحد آخر هَمِّ الدولة في تونس

يدور باستمرار نقاش بين المربين والمعلمين حول إدماج الأطفال المصابين بالتوحد في الأقسام برياض الأطفال والمدارس الابتدائية. ويشتكي الكثير من المربين من صعوبة التعامل والاهتمام بهم خاصة أنهم يحتاجون لتكوين خاص لمعرفة كيفية الإحاطة بهم وتوجيههم وضبطهم في حالات الهيجان التي تصيبهم والتي تتسبّب أحيانا كثيرة في إلحاقهم الأذى الجسدي بأنفسهم كالسقوط على الرأس.

وبحسب رئيس الجمعية التونسية للنهوض بالصحة النفسية شمس الدين حمودة، أنجزت في تونس آخر إحصائية عن التوحد سنة 2006، وتركزت الدراسة التي أنجزها المستشفى الجامعي في المنستير على مدينتي المنستير والقيروان وكشفت أن هناك مصابا بالتوحد من كل مئة طفل.

يتمثل مرض التوحد أساسا في اضطرابات دماغية وسلوكية تؤدي بالطفل إلى عدم القدرة على التواصل المجتمعي والعاطفي وإقامة علاقات مع المحيطين به.

من الناحية العلمية والتربوية أثبتت التجارب أن الاهتمام بالأطفال المتوحدين يحتاج إسناد مربية لكل طفل أو اثنين على أقصى تقدير. وهي مسألة تحتاج من الدولة رصد تمويلات ضخمة لتوفير مراكز وإطارات مختصة.

إن الأمهات والآباء الذين لهم أبناء من ذوي الإعاقات يعانون كثيرا في حياتهم اليومية وهي مسألة ترهقهم وتصيبهم في أحيان كثيرة بالإحباط واليأس.

ويعد توفير الدولة لمراكز إدماج ورعاية الأطفال المتوحدين ضرورة أساسية تساهم في دعم الوالدين وتخفيف الحمل عنهما حتى يجدوا وقتا للعمل والقيام بأعباء الحياة اليومية فضلا عن رعاية أطفالهم الأصحاء، هذا من جهة. ومن جهة ثانية فإن الطفل المصاب بالتوحد لا تنتفي إنسانيته وهو بحاجة كأي طفل سليم للرعاية والإحاطة، بحاجة للعب، بحاجة لإشراف يمكنه من تطوير مهاراته في النطق والكلام والتركيز والتفاعل مع المحيط الخارجي وضبط سلوكه.

لكن في بلادنا، الدولة مستقيلة من رعاية الأطفال أصحاء أو مرضى! فلا توجد أي مراكز حكومية لمرضى التوحد بل فقط بضعة مراكز خاصة تعمل بصفة عشوائية خارج القانون (حسب تقرير أجراه موقع الجزيرة الإلكتروني 2018) وعادة ما تكون تكاليفه مجحفة وخارج قدرة أولياء الأمور، فضلا عن التجاوزات التي نسمع بها من حين إلى آخر عن سوء المعاملة الذي يصل إلى حد التعذيب والأذى من المشرفين على الأطفال المتوحدين في هذه المراكز نظرا لعدم الأهلية ولاستقالة الدولة من دورها في المراقبة تهربا من الإنفاق والمصاريف، حتى إنه لا توجد أي إحصائية حديثة عن مرضى التوحد، وهذا دليل عن أن هذه الفئة من الطفولة ساقطة من حساب الدولةّ فهي لا تستطيع أن تتاجر بقضية الطفل المتوحد - كما عهدناها بغرض تمرير أجندات وقيم علمانية تعتدي على عقيدة الإسلام - بل تتحاشى مجرد ذكر الموضوع لأنه سيكون إدانة كافية ضدها.

ختاما أذكر هذه الحادثة التي شهدتُها في فعالية أشرفت عليها المنظمة الأمريكية "المؤسسة الدولية للنظم الديمقراطية" تحت عنوان "إدماج ذوي الاحتياجات الخاصة في خدمة الديمقراطية 2019"، وفي معرض كلمة وزير الشؤون الاجتماعية السابق قال: "لقد طبقنا طريقة بريل لفاقدي حاسة السمع حتى يتمكنوا من ممارسة حقهم الانتخابي وذلك خدمة للديمقرطية وانتخابات تونس 2019" فردت عليه أم لثلاثة أطفال من ذوي الإعاقة: "أنت آخر همك ذوي الإعاقة فأنت لا تفرق أن طريقة بريل جُعلت لفاقدي البصر وليس لفاقدي السمع"! ثم تحدثت عن عدم قيام الوزارة بتوفير التزاماتها من المساعدات والدعم المادي والأدوات المدرسية للأطفال من هذه الفئة والحال أن السنة الدراسية انطلقت... وبعد أخذ وردّ انتهى النقاش بغضب الوزير وابتعاده ملوحاً بيده بحدة في وجه الأم متجاهلا بل محتقرا معاناتها حتى بكلمة نفاق!!

هكذا هي الدولة تعمل على إدماج الضعيف والمحتاج والمقهور والمظلوم خدمة لديمقراطيتها ولعلمانيتها، أما خدمة ذوي الإعاقة فهي آخر همها.

لكم الله أيها الآباء والأمهات فمصابكم مُصابان: ابتلاء الطفل المتوحد وبلاء الدولة المتوحدة مع علمانيتها المقيتة.

آخر الكلام، إن كنتم تريدون حقا تغيير واقعكم فإنه والله لا حل لكم إلا بدولة الإسلام؛ الخلافة على منهاج النبوة، فيها يتحقق العدل والقسط، ويأمن فيها الطفل ويهنأ بصباه ويزدهر.

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

هاجر بالحاج حسن

More from null

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu: Dang Humması ve Sıtma

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu

Dang Humması ve Sıtma

Sudan'da dang humması ve sıtmanın yaygın bir şekilde yayılmasıyla, Sağlık Bakanlığı'nın etkili rolünün yokluğunu ve devletin her geçen gün can alan bir salgınla başa çıkma konusundaki yetersizliğini ortaya koyan ciddi bir sağlık krizi ortaya çıkıyor. Hastalık bilimi alanındaki bilimsel ve teknolojik ilerlemeye rağmen, gerçekler ortaya çıkıyor ve yolsuzluk kendini gösteriyor.

Net Bir Planın Yokluğu:

Vaka sayısının binleri aşmasına ve bazı medya kaynaklarına göre toptan ölümlerin kaydedilmesine rağmen, Sağlık Bakanlığı salgınla mücadele için net bir plan açıklamadı. Sağlık kurumları arasında koordinasyon eksikliği ve salgın krizlerle başa çıkmada önleyici vizyon eksikliği dikkat çekiyor.

Tıbbi Tedarik Zincirlerinin Çöküşü

"Parol" gibi en basit ilaçlar bile bazı bölgelerde nadir hale geldi, bu da tedarik zincirlerindeki bir çöküşü ve ilaç dağıtımı üzerindeki denetim eksikliğini yansıtıyor, bu da kişinin en basit yatıştırıcı ve destek araçlarına ihtiyaç duyduğu bir zamanda.

Toplumsal Bilinçlendirme Eksikliği

İnsanları sivrisineklerden korunma yöntemleri veya hastalığın belirtileri hakkında eğitmek için etkili medya kampanyaları yok, bu da enfeksiyonun yayılmasını artırıyor ve toplumun kendini koruma yeteneğini zayıflatıyor.

Sağlık Altyapısının Zayıflığı

Hastaneler, tıbbi personel ve ekipman, hatta temel teşhis araçları konusunda ciddi bir eksiklik çekiyor, bu da salgına yanıtı yavaş ve rastgele hale getiriyor ve binlerce kişinin hayatını tehlikeye atıyor.

Diğer Ülkeler Salgınlarla Nasıl Başa Çıktı?

 Brezilya:

- Modern böcek ilaçları kullanarak yer ve hava yoluyla ilaçlama kampanyaları başlattı.

- Sinekliği dağıttı ve toplumsal bilinçlendirme kampanyalarını etkinleştirdi.

- Salgın bölgelerinde acil olarak ilaç sağladı.

Bangladeş:

- Yoksul mahallelerde geçici acil durum merkezleri kurdu.

- Bildirimler için yardım hatları ve mobil müdahale ekipleri sağladı.

Fransa:

- Erken uyarı sistemlerini etkinleştirdi.

- Taşıyıcı sivrisinekler üzerindeki denetimi yoğunlaştırdı ve yerel bilinçlendirme kampanyaları başlattı.

Sağlık En Önemli Görevlerden Biridir ve Devletin Sorumluluğu Tamdır

Sudan hala etkili tespit ve raporlama mekanizmalarından yoksun, bu da gerçek rakamların açıklanandan çok daha yüksek olmasına neden oluyor ve krizi daha da karmaşık hale getiriyor. Mevcut sağlık krizi, devletin insan hayatını önceliklerinin en üst sırasına koyan sağlık hizmetlerinde etkili rolünün yokluğunun doğrudan bir sonucudur. İslam'ı uygulayan ve Ömer bin Hattab'ın "Irak'ta bir katır tökezlese, Allah Kıyamet Günü'nde ondan beni hesaba çeker" sözünü uygulayan bir devlet.

Önerilen Çözümler

- İnsan hayatında Allah'tan korkan ve her şeyden önce etkili, hisse senedi veya yolsuzluğa tabi olmayan bir sağlık sistemi kurmak.

- Ücretsiz sağlık hizmetini her reayanın temel hakkı olarak sağlamak. Özel hastanelerin ruhsatlarını iptal etmek ve tıp alanındaki yatırımları engellemek.

- Bilinçlendirme kampanyaları ve sivrisineklerle mücadele yoluyla tedaviden önce önlemenin rolünü etkinleştirmek.

- Sağlık Bakanlığı'nı insanların hayatından sorumlu olacak şekilde yeniden yapılandırmak, sadece bir idari kurum olmaktan çıkarmak.

- İnsan hayatını ekonomik ve siyasi çıkarların üstüne koyan bir siyasi sistem benimsemek.

- Suç örgütleri ve ilaç mafyasıyla bağları koparmak.

Müslümanların tarihinde, hastaneler insanlara ücretsiz hizmet vermek için kurulurdu, yüksek verimlilikle yönetilir ve insanların cebinden değil, devlet hazinesinden finanse edilirdi. Sağlık hizmetleri devletin sorumluluğunun bir parçasıydı, ne bir lütuf ne de bir ticaret.

Bugün Sudan'da salgınların yayılması ve devletin sahnede olmaması, göz ardı edilemeyecek bir tehlike işaretidir. Gerekli olan sadece Parol sağlamak değil, aynı zamanda insan hayatıyla ilgilenen ve krizin semptomlarını değil, köklerini tedavi eden gerçek bir refah devleti kurmaktır, insanın değerinin, hayatının ve yaratılış amacının (yalnızca Allah'a ibadet etmek) farkında olan bir devlet. İslami devlet, sağlık hizmetleri konularını ancak Nübüvvet metoduna göre ikinci Raşid Halifeliği devletinin gölgesinde uygulanabilen sağlık sistemi aracılığıyla çözebilir, bu devlet Allah'ın izniyle yakında kurulacaktır.

﴿Ey iman edenler! Sizi diriltecek şeylere çağırdığı zaman Allah'a ve Resul'e icabet edin﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Hatem El-Attar – Mısır Vilayeti

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

22 Rebiülevvel 1447 Hicri, miladi 14 Eylül 2025 sabahı, seksen yedi yaşına yakın bir yaşta, Hizb-ut Tahrir'in ilk neslinden Ahmed Bekir (Hezim), Rabb'inin rahmetine kavuştu. Davayı uzun yıllar taşıdı, bu uğurda uzun hapisler ve şiddetli işkenceler çekti, ancak Allah'ın lütfu ve yardımıyla ne gevşedi, ne zayıfladı, ne değiştirdi, ne de dönüştürdü.

Seksenli yıllarda Suriye'de, rahmetli Hafız'ın hükümeti döneminde uzun yıllar gizlenerek yaşadı. 1991 yılında Hava İstihbaratı tarafından bir grup Hizb-ut Tahrir genciyle birlikte tutuklandı ve suçlular Ali Memluk ve Cemil Hasan'ın gözetiminde en ağır işkencelere maruz kaldı. Ebu Üsame ve bazı arkadaşlarının sorgusundan sonra sorgu odasına giren bir kişi bana, sorgu odasının duvarlarında et parçaları ve kan gördüğünü söyledi.

Mezze'deki Hava İstihbarat Şubesi'nin hücrelerinde bir yıldan fazla kaldıktan sonra, geri kalan arkadaşlarıyla birlikte Seydnaya hapishanesine gönderildi ve ardından on yıl hapis cezasına çarptırıldı. Sabırla ve mükafatını Allah'tan bekleyerek yedi yılını geçirdi, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

Hapisten çıktıktan sonra doğrudan davayı taşımaya devam etti ve Suriye'de 1999 yılının Aralık ayının ortasında yüzlerce Hizb gençliğini kapsayan tutuklamalar başlayana kadar devam etti. Beyrut'taki evi basıldı ve kaçırılarak Mezze havaalanındaki Hava İstihbarat Şubesi'ne götürüldü, böylece yeni bir korkunç işkence aşaması başladı. Allah'ın yardımıyla yaşına rağmen sabırlı, sebatlı ve mükafatını Allah'tan bekleyen biriydi.

Yaklaşık bir yıl sonra yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildi ve Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde yargılandı. Daha sonra on yıl hapis cezasına çarptırıldı ve Allah ona yaklaşık sekiz yılını geçirmeyi nasip etti, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

2001 yılında Seydnaya hapishanesinde onunla tam bir yıl geçirdim, hatta beşinci koğuşta (A) üçüncü katın solunda tam yanındaydım, ona sevgili amcam diye hitap ederdim.

Birlikte yemek yerdik, yan yana uyurduk, kültürü ve fikirleri müzakere ederdik. Kültürü ondan öğrendik, sabrı ve sebatı ondan öğrenirdik.

İnsanları seven, hoşgörülü, gençlere düşkün, onlara zafere ve Allah'ın vaadinin yakın zamanda gerçekleşeceğine dair güven aşılardı.

Allah'ın Kitabını ezberlemişti ve her gün ve gece okurdu. Gecenin çoğunu ibadetle geçirirdi ve şafak yaklaştığında beni kıyam namazı ve ardından sabah namazı için uyandırırdı.

Hapisten çıktım ve 2004 yılında geri döndüm. 2005'in başlarında yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildik ve 2001'in sonunda ilk kez çıktığımızda hapiste kalanlarla yeniden buluştuk. Onlardan biri de sevgili amcam Ebu Üsame Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh idi.

Koğuşların önünde uzun süreler yürüyerek hapishane duvarlarını, demir parmaklıkları, aile ve sevdiklerinden ayrılığı unutmaya çalışırdık. Nasıl unutabilirdik ki o, uzun yıllarını hapiste geçirmiş ve neler yaşamıştı!

Ona yakınlığıma ve uzun süre arkadaşlık etmeme rağmen, onu asla şikayet ederken veya sızlanırken görmedim. Sanki hapiste değilmiş de hapishane duvarlarının dışında uçuyormuş gibiydi; çoğu zaman okuduğu Kur'an ile uçuyordu, Allah'ın vaadine olan güven ve Peygamberimiz ﷺ'in zafer ve iktidar müjdesi kanatlarıyla uçuyordu.

En karanlık ve en zorlu koşullarda bile, Peygamberimiz ﷺ'in «Sonra Nübüvvet Minhacı Üzere Hilafet Olacak» müjdesinin gerçekleşeceği büyük zafer gününü özlüyorduk. Hilafetin gölgesinde ve ak sancak dalgalanırken bir araya gelmeyi arzuluyorduk. Ancak Allah, senin bu sıkıntı diyarından ebediyet ve beka diyarına göçmeni takdir etti.

Allah'tan Firdevs-i Ala'da olmanı dileriz ve Allah katında kimseyi temize çıkarmıyoruz.

Sevgili amcamız Ebu Üsame:

Allah'tan sana engin rahmetiyle muamele etmesini, seni cennetlerinin en geniş yerine yerleştirmesini, seni sıddıklar ve şehitlerle birlikte kılmasını, çektiğin eziyet ve azaba karşılık cennetteki en yüksek dereceleri vermesini dileriz. Yüce Allah'tan havuz başında Peygamberimiz ﷺ ile ve rahmetinin karar yerinde bizi seninle bir araya getirmesini dileriz.

Tesellimiz, Rahmet Edenlerin En Merhametlisinin huzuruna varman ve biz ancak Allah'ı razı eden sözleri söyleriz. Biz Allah'a aitiz ve O'na döneceğiz.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Ebu Suteyf Cicu