June 16, 2015

لستِ مثل سائر النّساء لتسيري على دربهن! فدربك وحيد وفريد و... سعيد


كلّما توجهتُ إليكِ بالنظر لأتقصّى ما تعيشينه هذه الأيام لا أرى سوى تضجّرٍ وشكوى من ضنك العيش... كلما تحدثت معك لا أسمع منك إلا عدم الرضا والتأفف من حياة التعب والجري وراء لقمة العيش...كلّما سألتك هل حصلت على حقوقك وحرياتك التي أصمّوا بها آذانك تردّين بالنفي وبأنّك منهكة القوى متعبة الجسد والفكر... تبحثين عن حياة هنيئة مطمئنة مع زوجك وأولادك ولكنّ ضغوطات الحياة تحول دون ذلك وتجعل كل فرد من العائلة غريبا عن الآخر له عالمه الخاص لا وئام ولا محبة بل لهث وانشغال كل بما يحقق فرحون.


هذه حياة المرأة اليوم تسعى لتحقيق سراب أوهموها به فعاشت وما زالت تحيا عيشة صعبة، تجاهلوا فيها خصوصيتها وقدراتها التي أودعها الله فيها وطالبوها بما لا تقدر عليه فصارت بين عملها الأصلي داخل البيت (ربة بيت وزوجة وأم) وبين كونها عاملة تطالب بالجودة والعطاء خارج البيت، فتفتّتت الجهود وصارت لا إلى هذا مستوفية ولا إلى ذاك ملبية، أصبحت تعيش حالة من التمزق والحيرة وتعاني من التوتر والإرهاق، وعوض أن تجد الراحة والسعادة الموعودتين لم تنل إلا الألم والتعب والتعاسة.


هل تساءلت لماذا يحدث لك كل هذا؟ بحثت عن السعادة في حريتك وخروجك إلى العمل ولم تجديها؟ أردت أن تتساوي مع الرجل لتحظي بكل ما ترغبين فيه من متع الحياة من لباس وأكل وعيش رغيد فلم تسعدي بل صرت معه تتسابقين وتتصارعين حتى تحققي جميع الأمنيات التي ما عادت فيها كماليات بل كلها ضروريات.


صرت تبحثين عن السعادة لأبنائك في حصولهم على أرقى الدرجات العلمية وفي توفير أكبر قسط من الثروة، ولما تتحقق الآمال والأحلام تقفين وقفة تأمل فتجدين أبناء أنانيين لا يهمهم إلا أنفسهم ولا يبحثون إلا عن إرضائها متغافلين جاحدين لك ولما بذلته من أجلهم من جهد وركض لتوفير ما يطالبون به.


هذه أنت، نظر إليك الغرب نظرته للمرأة عموما ولم يفرق بينك وبين اليهودية ولا النصرانية ولا الملحدة الكل موضوع في خانة واحدة "المرأة" وتعامل معك على هذا الأساس... تجاهل أنك مسلمة وأنك تختلفين اختلافا جوهريا عن الأخريات، فأنت تلتزمين بأحكام ربك في تعاملك مع زوجك وأبنائك وتسعين لنيل رضاه برعايتك لهم وبإرضائهم.


لست مثلهن لتلهثي وراء هذه الدعوات وهذه الشعارات التي لا همّ لها إلا صرفك عن دينك وعن أحكام ربّك... لست مثلهن لتقفي في وجه زوجك تتصارعين معه على حقوق وواجبات لأنك مكفولتها من ربّك وأنت والرجل شقيقان تتنافسان لنيل الخيرات والفوز بالجنات... لست مثلهنّ لتنسي واجبك كأم، وتحصرينه في توفير الحاجات المادية وتنسين العواطف والحب والحنان فلا تجدين لها وقتا!!!!


هل بات همّنا تربية أجيال أقصى أمانيها درجة علمية عالية وسيارة فخمة وسكناً رائعاً؟؟ هل هذا هو دورنا أختي المسلمة؟ هل صرنا نلهث وراء هذه الدنيا الزائلة وتغافلنا عن الآخرة؟ هلّا ألقينا بنظرة إلى ما يلحق بأخواتنا المسلمات في سوريا وأوزبيكستان وبورما والعراق واليمن ومصر ووو... والقائمة تطول.. والبكاء على حالهن يطول وذكرهن والحديث عنهنّ يطول ويطول...


يقول ربنا عزّ وجلّ: ﴿إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ﴾ ويقول الرسول ﷺ: «من لم يهتم بأمر المسلمين فليس منهم»، فأين المسلمات والمسلمون من اهتماماتنا؟ هل سعينا لنصرتهم؟ ماذا عسانا أن نفعل وأخواتنا يغتصبن ويقتلن؟


أين نحن من العاملات لإعادة دين الله إلى الحياة للاهتداء بهديه بعد أن فصله أعداؤه عن حياتنا وجعلونا نتخبّط بين براثن مفاهيمهم الفاسدة الضاربة لكل ما شرعه الله لنا؟ إنّ العمل لنصرة هذا الدين وإعلاء كلمته ورفع رايته لترفرف وحدها في السماء ولمّ شتات أمة جعلها ربّها خير أمة أخرجت للناس لهو أجلّ الأعمال وأعظمها، وقد وعت المرأة المسلمة هذا منذ بزوغ فجر الإسلام فدفعت في سبيل ذلك الغالي والنفيس فضحت بالنفس والمال والولد والزوج والأب والأخ مقبلة غير مدبرة تبتغي مرضاة ربها وترجو جنته ﴿أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُواْ الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللّهُ الَّذِينَ جَاهَدُواْ مِنكُمْ وَيَعْلَمَ الصَّابِرِينَ﴾ [آل عمران: 142]


هذا جزاء الصبر على حمل دعوة الإسلام وتبليغها لتكون للعالمين رحمة فيهتدوا إليها ويعلموا أنّ السعادة كل السعادة في الإسلام وحده... فأن نصبر على أذى من يكيدون لديننا ونعمل مع المخلصين الصادقين ونتحمل التعب والألم لمصاب أمتنا، ويكون عملنا الأساسي واهتمامنا الرئيسي هو الخلاص من هذا الواقع المرير الذي قلب الموازين فجعل الباطل يسود والحق يطمسه الأعداء ويحاربونه فذلك فوزنا الكبير يقول سبحانه وتعالى ﴿إِنِّي جَزَيْتُهُمُ الْيَوْمَ بِمَا صَبَرُوا أَنَّهُمْ هُمُ الْفَائِزُونَ﴾ [المؤمنون: 111].


سبقتنا أمهات المؤمنين ونساء المسلمين لنيل رضا ربّهنّ، فلم يعنيهن ماذا سيحققن من حملهن للإسلام والدعوة إليه بل كنّ يطعن الله الذي خلق الكون والإنسان والحياة من عدم، وعليه فواجب عليهنّ طاعته فيما أمر والانقياد لأحكامه كما أراد لا كما يردن.


هذا دربهن وبهذا فزن بجنة ربهنّ بإذنه وعليه سنسير نحن أحفادهن نؤدي الأمانة التي أشفقت منها السماوات والأرض والجبال وحملناها نحن ﴿إِنَّا عَرَضْنَا الأَمَانَةَ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَن يَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الإِنسَانُ إِنَّهُ كَانَ ظَلُومًا جَهُولاً﴾ حملناها لنكون من الأمة الوسط التي تقود العالم وتشهد على تبليغها له هذه الرحمة التي نزلها رب العالمين ﴿وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَكُونُواْ شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا﴾ [البقرة: 143]


فهلا سارعت أختاه للخيرات ولبّيت الدعوات وكنت من خيرة المسلمات حتى تفوزي بالجنات التي عرضها الأرض والسماوات؟ ﴿وَسَارِعُواْ إِلَى مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ﴾ [آل عمران: 133]

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
زينة الصامت

More from null

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu: Dang Humması ve Sıtma

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu

Dang Humması ve Sıtma

Sudan'da dang humması ve sıtmanın yaygın bir şekilde yayılmasıyla, Sağlık Bakanlığı'nın etkili rolünün yokluğunu ve devletin her geçen gün can alan bir salgınla başa çıkma konusundaki yetersizliğini ortaya koyan ciddi bir sağlık krizi ortaya çıkıyor. Hastalık bilimi alanındaki bilimsel ve teknolojik ilerlemeye rağmen, gerçekler ortaya çıkıyor ve yolsuzluk kendini gösteriyor.

Net Bir Planın Yokluğu:

Vaka sayısının binleri aşmasına ve bazı medya kaynaklarına göre toptan ölümlerin kaydedilmesine rağmen, Sağlık Bakanlığı salgınla mücadele için net bir plan açıklamadı. Sağlık kurumları arasında koordinasyon eksikliği ve salgın krizlerle başa çıkmada önleyici vizyon eksikliği dikkat çekiyor.

Tıbbi Tedarik Zincirlerinin Çöküşü

"Parol" gibi en basit ilaçlar bile bazı bölgelerde nadir hale geldi, bu da tedarik zincirlerindeki bir çöküşü ve ilaç dağıtımı üzerindeki denetim eksikliğini yansıtıyor, bu da kişinin en basit yatıştırıcı ve destek araçlarına ihtiyaç duyduğu bir zamanda.

Toplumsal Bilinçlendirme Eksikliği

İnsanları sivrisineklerden korunma yöntemleri veya hastalığın belirtileri hakkında eğitmek için etkili medya kampanyaları yok, bu da enfeksiyonun yayılmasını artırıyor ve toplumun kendini koruma yeteneğini zayıflatıyor.

Sağlık Altyapısının Zayıflığı

Hastaneler, tıbbi personel ve ekipman, hatta temel teşhis araçları konusunda ciddi bir eksiklik çekiyor, bu da salgına yanıtı yavaş ve rastgele hale getiriyor ve binlerce kişinin hayatını tehlikeye atıyor.

Diğer Ülkeler Salgınlarla Nasıl Başa Çıktı?

 Brezilya:

- Modern böcek ilaçları kullanarak yer ve hava yoluyla ilaçlama kampanyaları başlattı.

- Sinekliği dağıttı ve toplumsal bilinçlendirme kampanyalarını etkinleştirdi.

- Salgın bölgelerinde acil olarak ilaç sağladı.

Bangladeş:

- Yoksul mahallelerde geçici acil durum merkezleri kurdu.

- Bildirimler için yardım hatları ve mobil müdahale ekipleri sağladı.

Fransa:

- Erken uyarı sistemlerini etkinleştirdi.

- Taşıyıcı sivrisinekler üzerindeki denetimi yoğunlaştırdı ve yerel bilinçlendirme kampanyaları başlattı.

Sağlık En Önemli Görevlerden Biridir ve Devletin Sorumluluğu Tamdır

Sudan hala etkili tespit ve raporlama mekanizmalarından yoksun, bu da gerçek rakamların açıklanandan çok daha yüksek olmasına neden oluyor ve krizi daha da karmaşık hale getiriyor. Mevcut sağlık krizi, devletin insan hayatını önceliklerinin en üst sırasına koyan sağlık hizmetlerinde etkili rolünün yokluğunun doğrudan bir sonucudur. İslam'ı uygulayan ve Ömer bin Hattab'ın "Irak'ta bir katır tökezlese, Allah Kıyamet Günü'nde ondan beni hesaba çeker" sözünü uygulayan bir devlet.

Önerilen Çözümler

- İnsan hayatında Allah'tan korkan ve her şeyden önce etkili, hisse senedi veya yolsuzluğa tabi olmayan bir sağlık sistemi kurmak.

- Ücretsiz sağlık hizmetini her reayanın temel hakkı olarak sağlamak. Özel hastanelerin ruhsatlarını iptal etmek ve tıp alanındaki yatırımları engellemek.

- Bilinçlendirme kampanyaları ve sivrisineklerle mücadele yoluyla tedaviden önce önlemenin rolünü etkinleştirmek.

- Sağlık Bakanlığı'nı insanların hayatından sorumlu olacak şekilde yeniden yapılandırmak, sadece bir idari kurum olmaktan çıkarmak.

- İnsan hayatını ekonomik ve siyasi çıkarların üstüne koyan bir siyasi sistem benimsemek.

- Suç örgütleri ve ilaç mafyasıyla bağları koparmak.

Müslümanların tarihinde, hastaneler insanlara ücretsiz hizmet vermek için kurulurdu, yüksek verimlilikle yönetilir ve insanların cebinden değil, devlet hazinesinden finanse edilirdi. Sağlık hizmetleri devletin sorumluluğunun bir parçasıydı, ne bir lütuf ne de bir ticaret.

Bugün Sudan'da salgınların yayılması ve devletin sahnede olmaması, göz ardı edilemeyecek bir tehlike işaretidir. Gerekli olan sadece Parol sağlamak değil, aynı zamanda insan hayatıyla ilgilenen ve krizin semptomlarını değil, köklerini tedavi eden gerçek bir refah devleti kurmaktır, insanın değerinin, hayatının ve yaratılış amacının (yalnızca Allah'a ibadet etmek) farkında olan bir devlet. İslami devlet, sağlık hizmetleri konularını ancak Nübüvvet metoduna göre ikinci Raşid Halifeliği devletinin gölgesinde uygulanabilen sağlık sistemi aracılığıyla çözebilir, bu devlet Allah'ın izniyle yakında kurulacaktır.

﴿Ey iman edenler! Sizi diriltecek şeylere çağırdığı zaman Allah'a ve Resul'e icabet edin﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Hatem El-Attar – Mısır Vilayeti

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

22 Rebiülevvel 1447 Hicri, miladi 14 Eylül 2025 sabahı, seksen yedi yaşına yakın bir yaşta, Hizb-ut Tahrir'in ilk neslinden Ahmed Bekir (Hezim), Rabb'inin rahmetine kavuştu. Davayı uzun yıllar taşıdı, bu uğurda uzun hapisler ve şiddetli işkenceler çekti, ancak Allah'ın lütfu ve yardımıyla ne gevşedi, ne zayıfladı, ne değiştirdi, ne de dönüştürdü.

Seksenli yıllarda Suriye'de, rahmetli Hafız'ın hükümeti döneminde uzun yıllar gizlenerek yaşadı. 1991 yılında Hava İstihbaratı tarafından bir grup Hizb-ut Tahrir genciyle birlikte tutuklandı ve suçlular Ali Memluk ve Cemil Hasan'ın gözetiminde en ağır işkencelere maruz kaldı. Ebu Üsame ve bazı arkadaşlarının sorgusundan sonra sorgu odasına giren bir kişi bana, sorgu odasının duvarlarında et parçaları ve kan gördüğünü söyledi.

Mezze'deki Hava İstihbarat Şubesi'nin hücrelerinde bir yıldan fazla kaldıktan sonra, geri kalan arkadaşlarıyla birlikte Seydnaya hapishanesine gönderildi ve ardından on yıl hapis cezasına çarptırıldı. Sabırla ve mükafatını Allah'tan bekleyerek yedi yılını geçirdi, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

Hapisten çıktıktan sonra doğrudan davayı taşımaya devam etti ve Suriye'de 1999 yılının Aralık ayının ortasında yüzlerce Hizb gençliğini kapsayan tutuklamalar başlayana kadar devam etti. Beyrut'taki evi basıldı ve kaçırılarak Mezze havaalanındaki Hava İstihbarat Şubesi'ne götürüldü, böylece yeni bir korkunç işkence aşaması başladı. Allah'ın yardımıyla yaşına rağmen sabırlı, sebatlı ve mükafatını Allah'tan bekleyen biriydi.

Yaklaşık bir yıl sonra yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildi ve Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde yargılandı. Daha sonra on yıl hapis cezasına çarptırıldı ve Allah ona yaklaşık sekiz yılını geçirmeyi nasip etti, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

2001 yılında Seydnaya hapishanesinde onunla tam bir yıl geçirdim, hatta beşinci koğuşta (A) üçüncü katın solunda tam yanındaydım, ona sevgili amcam diye hitap ederdim.

Birlikte yemek yerdik, yan yana uyurduk, kültürü ve fikirleri müzakere ederdik. Kültürü ondan öğrendik, sabrı ve sebatı ondan öğrenirdik.

İnsanları seven, hoşgörülü, gençlere düşkün, onlara zafere ve Allah'ın vaadinin yakın zamanda gerçekleşeceğine dair güven aşılardı.

Allah'ın Kitabını ezberlemişti ve her gün ve gece okurdu. Gecenin çoğunu ibadetle geçirirdi ve şafak yaklaştığında beni kıyam namazı ve ardından sabah namazı için uyandırırdı.

Hapisten çıktım ve 2004 yılında geri döndüm. 2005'in başlarında yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildik ve 2001'in sonunda ilk kez çıktığımızda hapiste kalanlarla yeniden buluştuk. Onlardan biri de sevgili amcam Ebu Üsame Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh idi.

Koğuşların önünde uzun süreler yürüyerek hapishane duvarlarını, demir parmaklıkları, aile ve sevdiklerinden ayrılığı unutmaya çalışırdık. Nasıl unutabilirdik ki o, uzun yıllarını hapiste geçirmiş ve neler yaşamıştı!

Ona yakınlığıma ve uzun süre arkadaşlık etmeme rağmen, onu asla şikayet ederken veya sızlanırken görmedim. Sanki hapiste değilmiş de hapishane duvarlarının dışında uçuyormuş gibiydi; çoğu zaman okuduğu Kur'an ile uçuyordu, Allah'ın vaadine olan güven ve Peygamberimiz ﷺ'in zafer ve iktidar müjdesi kanatlarıyla uçuyordu.

En karanlık ve en zorlu koşullarda bile, Peygamberimiz ﷺ'in «Sonra Nübüvvet Minhacı Üzere Hilafet Olacak» müjdesinin gerçekleşeceği büyük zafer gününü özlüyorduk. Hilafetin gölgesinde ve ak sancak dalgalanırken bir araya gelmeyi arzuluyorduk. Ancak Allah, senin bu sıkıntı diyarından ebediyet ve beka diyarına göçmeni takdir etti.

Allah'tan Firdevs-i Ala'da olmanı dileriz ve Allah katında kimseyi temize çıkarmıyoruz.

Sevgili amcamız Ebu Üsame:

Allah'tan sana engin rahmetiyle muamele etmesini, seni cennetlerinin en geniş yerine yerleştirmesini, seni sıddıklar ve şehitlerle birlikte kılmasını, çektiğin eziyet ve azaba karşılık cennetteki en yüksek dereceleri vermesini dileriz. Yüce Allah'tan havuz başında Peygamberimiz ﷺ ile ve rahmetinin karar yerinde bizi seninle bir araya getirmesini dileriz.

Tesellimiz, Rahmet Edenlerin En Merhametlisinin huzuruna varman ve biz ancak Allah'ı razı eden sözleri söyleriz. Biz Allah'a aitiz ve O'na döneceğiz.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Ebu Suteyf Cicu