معاناة أبنائنا تحت النظام الرأسمالي وسبيل النجاة
October 13, 2018

معاناة أبنائنا تحت النظام الرأسمالي وسبيل النجاة

معاناة أبنائنا تحت النظام الرأسمالي وسبيل النجاة

إنه من البديهي أن أي بنيان ليعلو ويصمد أمام المخاطر التي يمكن أن تعصف به يجب أن يؤسس على أساس ثابت ومتين، وحتى نوجد جيلا ناجحا مسؤولا واعيا في عائلته ومجتمعه ودولته كان لا بد من أن ننشئه على أساس ثابت يؤمن به عن وعي وقناعة ويطمئن له فتصقل بحسبه شخصيته. وباعتبار أننا أمة إسلامية نؤمن بالإسلام دينا ومنهج حياة كان لا بد أن نغرس هذه العقيدة في أبنائنا منذ نعومة أظفارهم، ولكن عن وعي منهم بأن الإسلام هو الدين الحق فتوجد لديهم قناعة راسخة لا ترتاب كما قال الله تعالى: ﴿إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوا﴾ كإيمان الصحابة رضوان الله عنهم الذين رغم الصعاب التي لاقوها في سبيل دينهم لم يضعفوا ولم يحيدوا قيد أنملة عن نهج الإسلام لأن إيمانهم كان عن طريق العقل وليس عبر التقليد الأعمى الذي لا تحمد عقباه كما هو حاصل اليوم... فأبناؤنا ممزقون تائهون لأنهم من دون هوية أي من دون عقيدة آمنوا بها بعد تفكر وتدبر تكون هي أساس كل صغيرة وكبيرة في حياتهم، عقيدة كما تنظم علاقتهم بخالقهم عبر العبادات تنظمها بغيرهم من الناس في المعاملات (السياسة، الاقتصاد...)، وبأنفسهم في المأكولات والمشروبات والملبوسات.

وجب أن نربي أبناءنا على أن يضبطوا سلوكهم ويعيشوا بمفاهيم وأحكام الإسلام لأنهم ما وجدوا في هذه الحياة إلا ليعبدوا الله؛ ﴿وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ﴾، فيأتمروا بأوامره حتى ينالوا رضاه فيدخلهم الجنة برحمته، وتلك هي غاية الغايات، وبذلك يكونون شخصيات إسلامية مدركة حقيقة وجودهم في هذه الحياة مبصرين طريقهم نحو الغاية ألا وهي رضوان الله تعالى، فيعيشون من أجل ذلك ويموتون من أجله ويدبرون حياتهم بحسبه ويعملون جاهدين حتى تعلو راية الإسلام، فيتعلمون على أساس الإسلام ومن أجله؛ لذلك كان للمدرسة في الإسلام دور مهم في تثبيت وتنمية ما تلقاه الطفل من والديه من أفكار ومفاهيم إسلامية لتجعل منه شخصية إسلامية، إلى جانب تنمية المعارف والعلوم لديه ليعمل على رقي بلاده وازدهارها لتبقى في صدارة الأمم فلا تعلو راية فوق راية الإسلام، وللإسلام طريقة مميزة في الدرس ألا وهي الإلقاء والتلقي الفكري، أي أن لكل فكرة يتلقاها المتعلم يقابلها واقع يجسد صورة واضحة عنها حتى ترسخ في الذهن، وبذلك لا يكون حشوا للأذهان كما يحصل لأبنائنا اليوم حتى إنهم يملّون من ساعات الدرس لأنهم لا يجدون تفاعلا معها لعدم تأثرهم بها، كما أنه بمجرد انقضاء الامتحان تتبخر كل المعلومات لديهم فلا يستفاد منها!

وللدولة أيضا دور مهم وأساسي في تكوين جيل ناهض ومسؤول يعتمد عليه؛ فهي بداية تطبق نظام الإسلام الذي سيوجد حياة إسلامية منضبطة بأحكام الإسلام التي آمن بها وارتضاها عامة الناس فاطمأنوا بها وتعارفوا عليها حتى أصبحت عرفا عاما لديهم ينظم علاقاتهم ببعضهم بعضاً، وهنالك يتكون المجتمع الإسلامي الذي يسعى جاهدا إلى أن لا يتجاوز فرد من أفراده تشريعات الإسلام فينشأ الطفل أو الشاب في أحضانه مصانا من كل ما يخالف الإسلام ومحاطا بحصنه، فلا تجد إلا كل ما ينهاهم عن فعل المحرمات ويحثهم على التمسك بحبل الله المتين... على عكس ما نعاني منه اليوم؛ فنظرا لأنه يطبق علينا نظام يخالف الإسلام فقد أنتج ذلك مجتمعا غير إسلامي، فحتى وإن كنت قد ربيت أبناءك على أحكام الإسلام إلا أنهم عندما يخرجون للمجتمع ومنذ الوهلة الأولى تجدهم قد تأثروا به فيعيش الطفل والشاب في اضطراب بين ما تلقاه من والديه وبين ما هو موجود في مجتمعه، فيكون ذا شخصية مشوشة لا تدري ما هو الصواب وما هو الخطأ! خلافا للمجتمع في الإسلام فإنه يأطرك على الحق أطراً فيجعل منك شخصية قوية ثابتة على الحق تدرك غايتها فتشق طريقها نحو الهدف بكل عزم وثبات لترسم مستقبلاً كله مجد وعزة يعز فيه الإسلام والمسلمون.

كما أن الدولة تقدم ضمانات لرعيتها؛ فهي توفر للأطفال والشباب المزاولين تعليمهم كل أسباب النجاح فتوفر لهم المدارس والجامعات المجهزة بأرقى الوسائل والأدوات والتكنولوجيا الحديثة لتسهيل عملية التعلم حتى يفجر المتعلم كل طاقته فينتفع بها وينفع بها دينه ومجتمعه ودولته كما كان يحصل في السابق... فمثلا في عهد المأمون الخليفة العباسي العالم كان يحث العلماء على طلب العلم وكانوا رجال علم متميزين، وقد أنشأ لهم بيت الحكمة وأقام به مرصدا ومكتبة ضخمة لتكون أكاديمية البحث العلمي ببغداد تحت رعايته الشخصية. كما كان للعلماء شأن عظيم يحترمهم العامة ويقدرهم الحكام، وقد ازدهر العلم ما بين القرن السابع الميلادي ونهاية القرن السادس عشر الميلادي؛ فكانت دمشق وحلب وبغداد والكوفة والقيروان وقرطبة والقاهرة ومراكش وفاس هي المراكز العلمية في العالم، وكانت جامعاتها مزدهرة وصناعاتها متقنة ومتقدمة والعلم في تطور مستمر والعمران في ازدياد، فكانت البلاد العربية محجاً لطالبي العلم وأعجوبة حضارية غير مسبوقة، وكانت هذه الفترة هي فترة تأسيس العلم في العالم؛ حيث كانت قبل ذلك معارف لا ترتقي لمرتبة العلوم، ولم يبق مجال في العلم مما نعرفه اليوم إلا وكان المسلمون قد أسسوه كعلم الكيمياء وعلم الجبر وعلم المثلثات وغيرها... وهذا عائد إلى الأهمية الكبرى التي أولتها الدولة الإسلامية آنذاك للعلم والعلماء.

إضافة إلى أن الدولة في الإسلام تضمن للشباب العمل لأنه واجب عليها؛ لأنها مسؤولة عنهم؛ فالإمام راع وهو مسؤول عن رعيته كما كان سيدنا محمد e يفعل وهو إمام ورئيس دولة؛ فقد أعطى رجلا درهمين، وقال له: «كُلْ بِأَحَدِهِمَا، وَاشْتَرِ بِالآخَرِ فَأْساً، وَاعْمَلْ بِهِ»، وكذلك رجل آخر "طلب من رسول الله e أن ينظر في أمره لأنه خال من وسائل الكسب، ولا شيء عنده يستعين به على القوت، فدعا رسول الله بقدّوم (فأس)، ودعا بيد من خشب قد سوّاها بنفسه ووضعها فيها ودفعها للرجل، وأمره أن يذهب إلى مكان عينه له، وكلفه بأن يعمل هناك، وطلب إليه أن يعود بعد أيام ليخبره بحاله فجاء الرجل يشكر رسول الله صنيعه، وذكر له ما صار إليه من يسر الحال"، وهذا خير دليل على أن على الدولة أن توفر العمل لمن لم يجد عملا، وليس أن تتركهم للبطالة فلا يجد الشاب ما يعيل به نفسه خاصة بعد سنين طويلة من العلم ليؤسس لمستقبله فيدخل في دوامة من اليأس تصل بكثير منهم إلى الانتحار أو إلى الهجرة عبر البحار نحو مستقبل مجهول، أو يغرقون في الإدمان لينسوا حالهم المرير!! بينما في الإسلام فإن الدولة تحث على العمل فيضمن الشاب المتعلم وغير المتعلم فرصة العمل فينعم في حاضره ومستقبله فلا يحمل هم الحياة في ضرورياتها ولا حتى في كمالياتها طالما يعيش في ظل دولة ترعى شؤونه بعدل الإسلام والتي من ضمن ما تسهر عليه أن تقسم الثروات بين رعيتها بالعدل وهذا أمر مهم في تحقيق الكفاية والرعاية والرفاه، فتزول بذلك الصعاب وراء توفير لقمة العيش كما هو اليوم، فيكون همّ المسلم هو إرضاء الله تعالى وربط الصلة به في كل نواحي حياته كما يقول الله تعالى: ﴿وَابْتَغِ فِيمَا آتَاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ وَلَا تَنسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَأَحْسِن كَمَا أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكَ﴾ وهذه هي قاعدة العيش لدى المسلم والتي يجب أن نربي عليها أبناءنا فلا يكون همهم الدنيا بل الآخرة...

ونحن نربي أبناءنا وجب علينا أن نجعل قدوتهم في هذه الحياة نبيَّنا الكريم e وصحابته الأطهار الذين رباهم الإسلام على عين بصيرة فجعل منهم شخصيات فذة بعد ظلمة الجاهلية، وجعل من رعاة الغنم قادة للأمم فملأوا الدنيا عدلا؛ فها هو عمر الفاروق الذي كان ذاهبا عازما على قتل النبي صلوات ربي وسلامه عليه ينقلب إلى حالٍ مخالفة تماما عندما استقر الإيمان في قلبه فأصبح يفتدي الرسول والإسلام بروحه، ثم عند خلافته سمي بالفاروق لأنه كان سياسيا محنكا طبق الإسلام على أكمل صورة حتى فرق بين الحق والباطل.

إن الإسلام الذي صنع رجالا كالصحابة رضوان ربي عليهم لكفيل أن يجعل من أبنائنا أبطالا وقادة للعالم بأسره إذا ما تمسكنا بالإسلام وحده، فها هم اليوم أطفال سوريا يخطون أعظم البطولات والصمود فقد علمونا معنى الصبر والثبات، فهم بحق أعظم الرجال وغداً بحول الله سيكون مستقبلهم خيرا... فمن الذي كان سيصدق بأن بلالاً العبد الحبشي يصبح واليا وكذلك العديد من الصحابة الذين عذبوا وحوصروا مع النبي قد أصبحوا أمراء على أمصار عدة في ما بعد؟!

إن علينا أن نلتزم من جهتنا كآباء وأمهات بأحكام الإسلام في تربيتنا لأبنائنا وأن نعمل جاهدين على تنشئتهم على شرع الله سبحانه حتى يكونوا صالحين فيعزّونا ويعزوا في الدارين؛ الدنيا والآخرة.

وحتى ننقذ أبناءنا من الضياع ومن المستقبل المجهول وجب علينا اقتلاع سبب البلاء من جذوره وهو هذا النظام الرأسمالي الجشع الذي لم ينتج إلا ضنك العيش، وتطبيق نظام الإسلام عوضا عنه وإقامة دولة الخلافة الموعودة عن قريب بإذن الله ليصلح حال أبنائنا وحال الأمة جمعاء.

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

الأستاذة سهام عروس

More from null

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu: Dang Humması ve Sıtma

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu

Dang Humması ve Sıtma

Sudan'da dang humması ve sıtmanın yaygın bir şekilde yayılmasıyla, Sağlık Bakanlığı'nın etkili rolünün yokluğunu ve devletin her geçen gün can alan bir salgınla başa çıkma konusundaki yetersizliğini ortaya koyan ciddi bir sağlık krizi ortaya çıkıyor. Hastalık bilimi alanındaki bilimsel ve teknolojik ilerlemeye rağmen, gerçekler ortaya çıkıyor ve yolsuzluk kendini gösteriyor.

Net Bir Planın Yokluğu:

Vaka sayısının binleri aşmasına ve bazı medya kaynaklarına göre toptan ölümlerin kaydedilmesine rağmen, Sağlık Bakanlığı salgınla mücadele için net bir plan açıklamadı. Sağlık kurumları arasında koordinasyon eksikliği ve salgın krizlerle başa çıkmada önleyici vizyon eksikliği dikkat çekiyor.

Tıbbi Tedarik Zincirlerinin Çöküşü

"Parol" gibi en basit ilaçlar bile bazı bölgelerde nadir hale geldi, bu da tedarik zincirlerindeki bir çöküşü ve ilaç dağıtımı üzerindeki denetim eksikliğini yansıtıyor, bu da kişinin en basit yatıştırıcı ve destek araçlarına ihtiyaç duyduğu bir zamanda.

Toplumsal Bilinçlendirme Eksikliği

İnsanları sivrisineklerden korunma yöntemleri veya hastalığın belirtileri hakkında eğitmek için etkili medya kampanyaları yok, bu da enfeksiyonun yayılmasını artırıyor ve toplumun kendini koruma yeteneğini zayıflatıyor.

Sağlık Altyapısının Zayıflığı

Hastaneler, tıbbi personel ve ekipman, hatta temel teşhis araçları konusunda ciddi bir eksiklik çekiyor, bu da salgına yanıtı yavaş ve rastgele hale getiriyor ve binlerce kişinin hayatını tehlikeye atıyor.

Diğer Ülkeler Salgınlarla Nasıl Başa Çıktı?

 Brezilya:

- Modern böcek ilaçları kullanarak yer ve hava yoluyla ilaçlama kampanyaları başlattı.

- Sinekliği dağıttı ve toplumsal bilinçlendirme kampanyalarını etkinleştirdi.

- Salgın bölgelerinde acil olarak ilaç sağladı.

Bangladeş:

- Yoksul mahallelerde geçici acil durum merkezleri kurdu.

- Bildirimler için yardım hatları ve mobil müdahale ekipleri sağladı.

Fransa:

- Erken uyarı sistemlerini etkinleştirdi.

- Taşıyıcı sivrisinekler üzerindeki denetimi yoğunlaştırdı ve yerel bilinçlendirme kampanyaları başlattı.

Sağlık En Önemli Görevlerden Biridir ve Devletin Sorumluluğu Tamdır

Sudan hala etkili tespit ve raporlama mekanizmalarından yoksun, bu da gerçek rakamların açıklanandan çok daha yüksek olmasına neden oluyor ve krizi daha da karmaşık hale getiriyor. Mevcut sağlık krizi, devletin insan hayatını önceliklerinin en üst sırasına koyan sağlık hizmetlerinde etkili rolünün yokluğunun doğrudan bir sonucudur. İslam'ı uygulayan ve Ömer bin Hattab'ın "Irak'ta bir katır tökezlese, Allah Kıyamet Günü'nde ondan beni hesaba çeker" sözünü uygulayan bir devlet.

Önerilen Çözümler

- İnsan hayatında Allah'tan korkan ve her şeyden önce etkili, hisse senedi veya yolsuzluğa tabi olmayan bir sağlık sistemi kurmak.

- Ücretsiz sağlık hizmetini her reayanın temel hakkı olarak sağlamak. Özel hastanelerin ruhsatlarını iptal etmek ve tıp alanındaki yatırımları engellemek.

- Bilinçlendirme kampanyaları ve sivrisineklerle mücadele yoluyla tedaviden önce önlemenin rolünü etkinleştirmek.

- Sağlık Bakanlığı'nı insanların hayatından sorumlu olacak şekilde yeniden yapılandırmak, sadece bir idari kurum olmaktan çıkarmak.

- İnsan hayatını ekonomik ve siyasi çıkarların üstüne koyan bir siyasi sistem benimsemek.

- Suç örgütleri ve ilaç mafyasıyla bağları koparmak.

Müslümanların tarihinde, hastaneler insanlara ücretsiz hizmet vermek için kurulurdu, yüksek verimlilikle yönetilir ve insanların cebinden değil, devlet hazinesinden finanse edilirdi. Sağlık hizmetleri devletin sorumluluğunun bir parçasıydı, ne bir lütuf ne de bir ticaret.

Bugün Sudan'da salgınların yayılması ve devletin sahnede olmaması, göz ardı edilemeyecek bir tehlike işaretidir. Gerekli olan sadece Parol sağlamak değil, aynı zamanda insan hayatıyla ilgilenen ve krizin semptomlarını değil, köklerini tedavi eden gerçek bir refah devleti kurmaktır, insanın değerinin, hayatının ve yaratılış amacının (yalnızca Allah'a ibadet etmek) farkında olan bir devlet. İslami devlet, sağlık hizmetleri konularını ancak Nübüvvet metoduna göre ikinci Raşid Halifeliği devletinin gölgesinde uygulanabilen sağlık sistemi aracılığıyla çözebilir, bu devlet Allah'ın izniyle yakında kurulacaktır.

﴿Ey iman edenler! Sizi diriltecek şeylere çağırdığı zaman Allah'a ve Resul'e icabet edin﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Hatem El-Attar – Mısır Vilayeti

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

22 Rebiülevvel 1447 Hicri, miladi 14 Eylül 2025 sabahı, seksen yedi yaşına yakın bir yaşta, Hizb-ut Tahrir'in ilk neslinden Ahmed Bekir (Hezim), Rabb'inin rahmetine kavuştu. Davayı uzun yıllar taşıdı, bu uğurda uzun hapisler ve şiddetli işkenceler çekti, ancak Allah'ın lütfu ve yardımıyla ne gevşedi, ne zayıfladı, ne değiştirdi, ne de dönüştürdü.

Seksenli yıllarda Suriye'de, rahmetli Hafız'ın hükümeti döneminde uzun yıllar gizlenerek yaşadı. 1991 yılında Hava İstihbaratı tarafından bir grup Hizb-ut Tahrir genciyle birlikte tutuklandı ve suçlular Ali Memluk ve Cemil Hasan'ın gözetiminde en ağır işkencelere maruz kaldı. Ebu Üsame ve bazı arkadaşlarının sorgusundan sonra sorgu odasına giren bir kişi bana, sorgu odasının duvarlarında et parçaları ve kan gördüğünü söyledi.

Mezze'deki Hava İstihbarat Şubesi'nin hücrelerinde bir yıldan fazla kaldıktan sonra, geri kalan arkadaşlarıyla birlikte Seydnaya hapishanesine gönderildi ve ardından on yıl hapis cezasına çarptırıldı. Sabırla ve mükafatını Allah'tan bekleyerek yedi yılını geçirdi, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

Hapisten çıktıktan sonra doğrudan davayı taşımaya devam etti ve Suriye'de 1999 yılının Aralık ayının ortasında yüzlerce Hizb gençliğini kapsayan tutuklamalar başlayana kadar devam etti. Beyrut'taki evi basıldı ve kaçırılarak Mezze havaalanındaki Hava İstihbarat Şubesi'ne götürüldü, böylece yeni bir korkunç işkence aşaması başladı. Allah'ın yardımıyla yaşına rağmen sabırlı, sebatlı ve mükafatını Allah'tan bekleyen biriydi.

Yaklaşık bir yıl sonra yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildi ve Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde yargılandı. Daha sonra on yıl hapis cezasına çarptırıldı ve Allah ona yaklaşık sekiz yılını geçirmeyi nasip etti, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

2001 yılında Seydnaya hapishanesinde onunla tam bir yıl geçirdim, hatta beşinci koğuşta (A) üçüncü katın solunda tam yanındaydım, ona sevgili amcam diye hitap ederdim.

Birlikte yemek yerdik, yan yana uyurduk, kültürü ve fikirleri müzakere ederdik. Kültürü ondan öğrendik, sabrı ve sebatı ondan öğrenirdik.

İnsanları seven, hoşgörülü, gençlere düşkün, onlara zafere ve Allah'ın vaadinin yakın zamanda gerçekleşeceğine dair güven aşılardı.

Allah'ın Kitabını ezberlemişti ve her gün ve gece okurdu. Gecenin çoğunu ibadetle geçirirdi ve şafak yaklaştığında beni kıyam namazı ve ardından sabah namazı için uyandırırdı.

Hapisten çıktım ve 2004 yılında geri döndüm. 2005'in başlarında yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildik ve 2001'in sonunda ilk kez çıktığımızda hapiste kalanlarla yeniden buluştuk. Onlardan biri de sevgili amcam Ebu Üsame Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh idi.

Koğuşların önünde uzun süreler yürüyerek hapishane duvarlarını, demir parmaklıkları, aile ve sevdiklerinden ayrılığı unutmaya çalışırdık. Nasıl unutabilirdik ki o, uzun yıllarını hapiste geçirmiş ve neler yaşamıştı!

Ona yakınlığıma ve uzun süre arkadaşlık etmeme rağmen, onu asla şikayet ederken veya sızlanırken görmedim. Sanki hapiste değilmiş de hapishane duvarlarının dışında uçuyormuş gibiydi; çoğu zaman okuduğu Kur'an ile uçuyordu, Allah'ın vaadine olan güven ve Peygamberimiz ﷺ'in zafer ve iktidar müjdesi kanatlarıyla uçuyordu.

En karanlık ve en zorlu koşullarda bile, Peygamberimiz ﷺ'in «Sonra Nübüvvet Minhacı Üzere Hilafet Olacak» müjdesinin gerçekleşeceği büyük zafer gününü özlüyorduk. Hilafetin gölgesinde ve ak sancak dalgalanırken bir araya gelmeyi arzuluyorduk. Ancak Allah, senin bu sıkıntı diyarından ebediyet ve beka diyarına göçmeni takdir etti.

Allah'tan Firdevs-i Ala'da olmanı dileriz ve Allah katında kimseyi temize çıkarmıyoruz.

Sevgili amcamız Ebu Üsame:

Allah'tan sana engin rahmetiyle muamele etmesini, seni cennetlerinin en geniş yerine yerleştirmesini, seni sıddıklar ve şehitlerle birlikte kılmasını, çektiğin eziyet ve azaba karşılık cennetteki en yüksek dereceleri vermesini dileriz. Yüce Allah'tan havuz başında Peygamberimiz ﷺ ile ve rahmetinin karar yerinde bizi seninle bir araya getirmesini dileriz.

Tesellimiz, Rahmet Edenlerin En Merhametlisinin huzuruna varman ve biz ancak Allah'ı razı eden sözleri söyleriz. Biz Allah'a aitiz ve O'na döneceğiz.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Ebu Suteyf Cicu