مسيرة المرأة ووهم التمكين من ميثاق الأمم المتحدة إلى مؤتمر بيجين
August 07, 2015

مسيرة المرأة ووهم التمكين من ميثاق الأمم المتحدة إلى مؤتمر بيجين

مسيرة المرأة ووهم التمكين
من ميثاق الأمم المتحدة إلى مؤتمر بيجين


بدأ دعم الأمم المتحدة لحقوق المرأة مع ميثاق الأمم المتحدة سنة 1945م والذي ينص في المادّة الأولى من فصله الأول في مقاصد الهيئة ومبادئها على: "...تعزيز احترام حقوق الإنسان والحريات الأساسية للناس جميعاً والتشجيع على ذلك إطلاقاً بلا تمييز بسبب الجنس أو اللغة أو الدين ولا تفريق بين الرجال والنساء". وبعد عام، تم تأسيس لجنة وضع المرأة سنة 1946م وهي عبارة عن لجنة فنية تابعة للمجلس الاقتصادي والاجتماعي للأمم المتحدة وتعتبر الهيئة الأساسية الرئيسية المخصصة حصرا لصنع السياسة العالمية فيما يتعلق بالمساواة ما بين الجنسين والنهوض بالمرأة. وتفاديا للنقص الموجود في الميثاق الأممي، عملت لجنة المرأة على ضمان لغة محايدة بين الجنسين في مشروع الإعلان العالمي لحقوق الإنسان (1948م) الذي شكّل حسب قولهم محطّة هامة في تاريخ الكفاح النسوي حيث مثّل اعترافا واضحا وصريحا بالحقوق المتساوية بين المرأة والرجل. وبما أن الإعلان يقتصر على القوّة المعنوية ويفتقر إلى القوة الإلزامية، أُعلنت فيما بعد ثلاث اتفاقيات خاصة بالنساء وهي اتفاقية الحقوق السياسية للمرأة، واتفاقية بشأن جنسية المرأة المتزوجة واتفاقية خاصة بالزواج على التوالي سنة 1952، 1957، 1962م. تلا ذلك إصدار العهدين الدوليين الخاصين بالحقوق المدنية والسياسية والاقتصادية سنة 1966.


كان التركيز أساسا في هذه المرحلة على ضمان المساواة بين النساء والرجال في حقوق الإنسان ولكن اتسم كل ما تمّ إصداره بالصياغة الأدبية التي صوّرت للنساء المدينة الأفلاطونية التي ستؤويهن جميعا وتحميهن دون أي اعتبارات، وبالرغم من التفنن في استعمال المفردات إلا أن تفصيل الأمم المتحدة لم يلبّ جميع المقاسات ولم يكن في مستوى تطلّعات المرأة فلم تتحقق المساواة المنشودة بين الجنسين. ولحفظ ماء الوجه، أرجعوا هذا الفشل إلى تفشّي التمييز ضد النساء وأنه هو الحائل دون تحقيق المساواة لذلك فإن العمل على القضاء على التمييز هو الذي سيطمر الهوّة بين الجنسين. وعلى هذا الأساس صيغت اتفاقية القضاء على جميع أشكال التمييز ضد المرأة أو "السيداو" و"كوبنهاغن" عام 1979م التي جاءت بعد الإعلان العالمي للقضاء على التمييز ضد المرأة 1967م.


وإنه لا يخفى على كل متمعن في موادّ الاتفاقية أنها جاءت لتُخضع الدول وتفرض الرؤية العلمانية لاجتثاث كل ما هو إسلامي خاصة فيما يتعلق بالنظام الاجتماعي، خاصة المادة 2 التي تنص على "إبطال القوانين والأعراف دون استثناء لتلك التي تقوم على أساس ديني، واستبدالها بقوانين دولية" وكلّ هذا تحت غطاء مستقبل أفضل وغد واعد للمرأة.


ولكن قصة ألف ليلة وليلة أبت أن تنتهي، وشهرزاد كلما ظنت أنها وصلت إلى نهاية الحكاية أذّن الديك ولم تبلغ المراد. وكل مرة يتبين فيها إخفاق هذه الاتفاقيات، تُصبّ الذرائع لتسد الخلل، وكل مرّة تخرج دراسات وتقارير تعرب عن خطأ - عن حسن نية - في التشخيص ليتم تمرير مخططات تلو الأخرى.

والمشكل الآن يكمن في أن العنف المسلّط ضد النساء هو أكثر الأشكال تمييزاً ضدهن وهو الذي يعيق تنفيذ اتفاقية "سيداو" وبالتالي تحقيق المساواة بين الجنسين. وفي هذا الغرض، تم الإعلان العالمي بشأن القضاء على العنف ضد المرأة سنة 1993م ويكفي أن نلقي نظرة على المادة 4 التي تنص على: "ينبغي للدول أن تدين العنف ضد المرأة فلا تتذرع بأي عرف أو تقليد أو اعتبارات دينية بالتنصل من التزامها بالقضاء عليه وينبغي لها أن تتبع بكل الوسائل الممكنة ودون تأخير سياسة تهدف إلى القضاء على العنف ضد المرأة". لندرك أن المقصد واضح فكل مرّة يتم التشديد على أن كل ما تطمح إليه المرأة من رغد عيش وطمأنينة وأمن وأمان لن يتحقق إلا بإزالة عقبة الدين وبالتالي ترسيخ علوية الاتفاقيات الدولية على الأحكام الشرعية. وهذا فعلا ما أريد تحقيقه: تغييب المرجعية الدينية وانتهاك صارخ لتعاليم ديننا الحنيف تجلّى واضحا في وثيقة بكين سنة 1995م التي أباحت الشذوذ، وشرعت ممارسة الزنا - تحت مسمّى الجنس - والإجهاض "الآمن" وطالبت بحق الأطفال في الثقافة الجنسية وتحسيسهم وتدريبهم على تفادي الإصابة بالأمراض المنقولة جنسيا خاصة الإيدز...


ولتعزيز هذه الجهود، عقدت الأمم المتحدة سلسلة من المؤتمرات الدولية الخاصة بالمرأة من أجل تكريس هذه الاتفاقيات والعمل على تنفيذها ومتابعة التزام الدول بها ومن أهمها: المؤتمر العالمي للمرأة الذي عقد في مكسيكو سيتي عام 1975م، ومؤتمر كوبنهاجن - الدانمارك/ 1980م الذي عقد تحت شعار: "عقد الأمم المتحدة للمرأة العالمية: المساواة والتنمية والسلام"، ومؤتمر نيروبي - كينيا/ 1985م، ومؤتمر السكان والتنمية الذي عقد في القاهرة عام 1994م، والذي دعا في تقريره إلى "إمكانية الحصول على خدمات الصحة الجنسية والتناسلية بما فيها تحديد النسل وذلك حرصا على تعزيز قدرة المرأة على صنع القرار على جميع المستويات، في مجالات الحياة كلها، وبخاصة في مجال الجنس والإنجاب" لإباحة كل أنواع الشذوذ وتقنين الإجهاض. كما اعتبر أن الأسرة لها القابلية أن تتخذ أشكالا عدّة فتخرج بذلك عن الأسرة النمطية المتعارف عليها شرعا! ولا حول ولا قوة إلا بالله.


وما يزيد القلب كمداً، تهافت الدول العربية والدول القائمة في البلاد الإسلامية على هذه السموم بدعوى أخذ ما يلائم الشريعة والتحفظ على ما لا يتوافق معها والسبب لا يخرج عن أمرين؛ إما جهلٌ وبلاهة من هذه الحكومات، وإما تواطؤ منها.. وفي كلا الأمرين هي منقادة صمّاء بكماء عمياء تهوى الذلّة والاستخذاء.


وتتواصل المحافل الدولية مع مؤتمر بيجين 1995م وتوابعه 5+ و10+ و15+ والذي أصّلت وثيقته لمفهوم "الجندر" بعد أن كان عابرا في مؤتمر القاهرة، هذا المفهوم الذي جاء ليلغي كل الفروق البيولوجية بين المرأة والرجل نافيا الاختلاف بينهما مبيّنا أن الذكورة والأنوثة يهبهما المجتمع لمن شاء تصديقا لمقولة النسوية "سيمون دي بوفوار" لا يولد الإنسان امرأة، إنما يُصبح كذلك" منكرا لقوله تعالى: ﴿يٰأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُم مِّن ذَكَرٍ وَأُنْثَىٰ﴾.


وتماثل الجنسين وعدم الاعتراف بالفوارق البيولوجية يمكّن آليا من القبول أن تكون المرأة زوجا تتزوج امرأة من نفس جنسها وينطبق الشيء نفسه على الرجل. والغريب، أن كلّ هذا يدخل ضمن مشاريع التنمية وتمكين المرأة!


وقريبا، سيحلّ على الأبواب مؤتمر بيجين +20 في أيلول/سبتمبر 2015م المقبل الذي ذكّته حملة سبقته منذ العام الفارط تحت شعار: "تمكين المرأة تمكينٌ للإنسانية... فلنتخيل معاً!"


لماذا تتخيّل المرأة المسلمة حقوقا أريد بها باطل وقد ملّكها شرع ربها ما يغنيها عن كل هذه القلائل؟ لماذا تسأل التمكين من أوراق تكدّست وصارت مجلّدات وعندها كتاب الله وسنة رسوله إن تشبّثت بهما سِيقت لها الخيرات...؟


إنه لأمر جلل أن يَقبل المسلمون هذه المواثيق والإعلانات والمعاهدات والعهود والبروتوكولات والتوصيات الخاصة بالمرأة التي صدرت وستصدر والمؤتمرات الدولية المتعلّقة بالمرأة التي عُقدت وستعقد والتي تحمل عبارات مطاطة تسقطها في كل مكان وزمان من مثل المساواة وتكافؤ الفرص والتمكين الاقتصادي والسياسي والاجتماعي والتنمية... فمتى كان الإسلام ينظر للمرأة بعين وينظر للرجل بالعين الأخرى وقد قال سبحانه وتعالى: ﴿أَنِّي لَا أُضِيعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَىٰ﴾؟!


إن الإسلام نظام حياة شامل عظيم، ومن أراد النهوض بوضعية الإنسان ومنها وضعية المرأة فليعمل لأن يُحكم بالإسلام لا أن يُحكم عليه لقلع النظام العلماني الذي يؤسس للنظرة الفردية بعيدا عن كل الروابط فتبرد العلاقات وتتغرب المشاعر عن الأفكار ويغرّب النظام الرباني الذي جاء للعباد من لدن لطيف بهم خبير بمصالحهم.

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
م. درة البكوش

More from null

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu: Dang Humması ve Sıtma

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu

Dang Humması ve Sıtma

Sudan'da dang humması ve sıtmanın yaygın bir şekilde yayılmasıyla, Sağlık Bakanlığı'nın etkili rolünün yokluğunu ve devletin her geçen gün can alan bir salgınla başa çıkma konusundaki yetersizliğini ortaya koyan ciddi bir sağlık krizi ortaya çıkıyor. Hastalık bilimi alanındaki bilimsel ve teknolojik ilerlemeye rağmen, gerçekler ortaya çıkıyor ve yolsuzluk kendini gösteriyor.

Net Bir Planın Yokluğu:

Vaka sayısının binleri aşmasına ve bazı medya kaynaklarına göre toptan ölümlerin kaydedilmesine rağmen, Sağlık Bakanlığı salgınla mücadele için net bir plan açıklamadı. Sağlık kurumları arasında koordinasyon eksikliği ve salgın krizlerle başa çıkmada önleyici vizyon eksikliği dikkat çekiyor.

Tıbbi Tedarik Zincirlerinin Çöküşü

"Parol" gibi en basit ilaçlar bile bazı bölgelerde nadir hale geldi, bu da tedarik zincirlerindeki bir çöküşü ve ilaç dağıtımı üzerindeki denetim eksikliğini yansıtıyor, bu da kişinin en basit yatıştırıcı ve destek araçlarına ihtiyaç duyduğu bir zamanda.

Toplumsal Bilinçlendirme Eksikliği

İnsanları sivrisineklerden korunma yöntemleri veya hastalığın belirtileri hakkında eğitmek için etkili medya kampanyaları yok, bu da enfeksiyonun yayılmasını artırıyor ve toplumun kendini koruma yeteneğini zayıflatıyor.

Sağlık Altyapısının Zayıflığı

Hastaneler, tıbbi personel ve ekipman, hatta temel teşhis araçları konusunda ciddi bir eksiklik çekiyor, bu da salgına yanıtı yavaş ve rastgele hale getiriyor ve binlerce kişinin hayatını tehlikeye atıyor.

Diğer Ülkeler Salgınlarla Nasıl Başa Çıktı?

 Brezilya:

- Modern böcek ilaçları kullanarak yer ve hava yoluyla ilaçlama kampanyaları başlattı.

- Sinekliği dağıttı ve toplumsal bilinçlendirme kampanyalarını etkinleştirdi.

- Salgın bölgelerinde acil olarak ilaç sağladı.

Bangladeş:

- Yoksul mahallelerde geçici acil durum merkezleri kurdu.

- Bildirimler için yardım hatları ve mobil müdahale ekipleri sağladı.

Fransa:

- Erken uyarı sistemlerini etkinleştirdi.

- Taşıyıcı sivrisinekler üzerindeki denetimi yoğunlaştırdı ve yerel bilinçlendirme kampanyaları başlattı.

Sağlık En Önemli Görevlerden Biridir ve Devletin Sorumluluğu Tamdır

Sudan hala etkili tespit ve raporlama mekanizmalarından yoksun, bu da gerçek rakamların açıklanandan çok daha yüksek olmasına neden oluyor ve krizi daha da karmaşık hale getiriyor. Mevcut sağlık krizi, devletin insan hayatını önceliklerinin en üst sırasına koyan sağlık hizmetlerinde etkili rolünün yokluğunun doğrudan bir sonucudur. İslam'ı uygulayan ve Ömer bin Hattab'ın "Irak'ta bir katır tökezlese, Allah Kıyamet Günü'nde ondan beni hesaba çeker" sözünü uygulayan bir devlet.

Önerilen Çözümler

- İnsan hayatında Allah'tan korkan ve her şeyden önce etkili, hisse senedi veya yolsuzluğa tabi olmayan bir sağlık sistemi kurmak.

- Ücretsiz sağlık hizmetini her reayanın temel hakkı olarak sağlamak. Özel hastanelerin ruhsatlarını iptal etmek ve tıp alanındaki yatırımları engellemek.

- Bilinçlendirme kampanyaları ve sivrisineklerle mücadele yoluyla tedaviden önce önlemenin rolünü etkinleştirmek.

- Sağlık Bakanlığı'nı insanların hayatından sorumlu olacak şekilde yeniden yapılandırmak, sadece bir idari kurum olmaktan çıkarmak.

- İnsan hayatını ekonomik ve siyasi çıkarların üstüne koyan bir siyasi sistem benimsemek.

- Suç örgütleri ve ilaç mafyasıyla bağları koparmak.

Müslümanların tarihinde, hastaneler insanlara ücretsiz hizmet vermek için kurulurdu, yüksek verimlilikle yönetilir ve insanların cebinden değil, devlet hazinesinden finanse edilirdi. Sağlık hizmetleri devletin sorumluluğunun bir parçasıydı, ne bir lütuf ne de bir ticaret.

Bugün Sudan'da salgınların yayılması ve devletin sahnede olmaması, göz ardı edilemeyecek bir tehlike işaretidir. Gerekli olan sadece Parol sağlamak değil, aynı zamanda insan hayatıyla ilgilenen ve krizin semptomlarını değil, köklerini tedavi eden gerçek bir refah devleti kurmaktır, insanın değerinin, hayatının ve yaratılış amacının (yalnızca Allah'a ibadet etmek) farkında olan bir devlet. İslami devlet, sağlık hizmetleri konularını ancak Nübüvvet metoduna göre ikinci Raşid Halifeliği devletinin gölgesinde uygulanabilen sağlık sistemi aracılığıyla çözebilir, bu devlet Allah'ın izniyle yakında kurulacaktır.

﴿Ey iman edenler! Sizi diriltecek şeylere çağırdığı zaman Allah'a ve Resul'e icabet edin﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Hatem El-Attar – Mısır Vilayeti

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

22 Rebiülevvel 1447 Hicri, miladi 14 Eylül 2025 sabahı, seksen yedi yaşına yakın bir yaşta, Hizb-ut Tahrir'in ilk neslinden Ahmed Bekir (Hezim), Rabb'inin rahmetine kavuştu. Davayı uzun yıllar taşıdı, bu uğurda uzun hapisler ve şiddetli işkenceler çekti, ancak Allah'ın lütfu ve yardımıyla ne gevşedi, ne zayıfladı, ne değiştirdi, ne de dönüştürdü.

Seksenli yıllarda Suriye'de, rahmetli Hafız'ın hükümeti döneminde uzun yıllar gizlenerek yaşadı. 1991 yılında Hava İstihbaratı tarafından bir grup Hizb-ut Tahrir genciyle birlikte tutuklandı ve suçlular Ali Memluk ve Cemil Hasan'ın gözetiminde en ağır işkencelere maruz kaldı. Ebu Üsame ve bazı arkadaşlarının sorgusundan sonra sorgu odasına giren bir kişi bana, sorgu odasının duvarlarında et parçaları ve kan gördüğünü söyledi.

Mezze'deki Hava İstihbarat Şubesi'nin hücrelerinde bir yıldan fazla kaldıktan sonra, geri kalan arkadaşlarıyla birlikte Seydnaya hapishanesine gönderildi ve ardından on yıl hapis cezasına çarptırıldı. Sabırla ve mükafatını Allah'tan bekleyerek yedi yılını geçirdi, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

Hapisten çıktıktan sonra doğrudan davayı taşımaya devam etti ve Suriye'de 1999 yılının Aralık ayının ortasında yüzlerce Hizb gençliğini kapsayan tutuklamalar başlayana kadar devam etti. Beyrut'taki evi basıldı ve kaçırılarak Mezze havaalanındaki Hava İstihbarat Şubesi'ne götürüldü, böylece yeni bir korkunç işkence aşaması başladı. Allah'ın yardımıyla yaşına rağmen sabırlı, sebatlı ve mükafatını Allah'tan bekleyen biriydi.

Yaklaşık bir yıl sonra yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildi ve Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde yargılandı. Daha sonra on yıl hapis cezasına çarptırıldı ve Allah ona yaklaşık sekiz yılını geçirmeyi nasip etti, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

2001 yılında Seydnaya hapishanesinde onunla tam bir yıl geçirdim, hatta beşinci koğuşta (A) üçüncü katın solunda tam yanındaydım, ona sevgili amcam diye hitap ederdim.

Birlikte yemek yerdik, yan yana uyurduk, kültürü ve fikirleri müzakere ederdik. Kültürü ondan öğrendik, sabrı ve sebatı ondan öğrenirdik.

İnsanları seven, hoşgörülü, gençlere düşkün, onlara zafere ve Allah'ın vaadinin yakın zamanda gerçekleşeceğine dair güven aşılardı.

Allah'ın Kitabını ezberlemişti ve her gün ve gece okurdu. Gecenin çoğunu ibadetle geçirirdi ve şafak yaklaştığında beni kıyam namazı ve ardından sabah namazı için uyandırırdı.

Hapisten çıktım ve 2004 yılında geri döndüm. 2005'in başlarında yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildik ve 2001'in sonunda ilk kez çıktığımızda hapiste kalanlarla yeniden buluştuk. Onlardan biri de sevgili amcam Ebu Üsame Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh idi.

Koğuşların önünde uzun süreler yürüyerek hapishane duvarlarını, demir parmaklıkları, aile ve sevdiklerinden ayrılığı unutmaya çalışırdık. Nasıl unutabilirdik ki o, uzun yıllarını hapiste geçirmiş ve neler yaşamıştı!

Ona yakınlığıma ve uzun süre arkadaşlık etmeme rağmen, onu asla şikayet ederken veya sızlanırken görmedim. Sanki hapiste değilmiş de hapishane duvarlarının dışında uçuyormuş gibiydi; çoğu zaman okuduğu Kur'an ile uçuyordu, Allah'ın vaadine olan güven ve Peygamberimiz ﷺ'in zafer ve iktidar müjdesi kanatlarıyla uçuyordu.

En karanlık ve en zorlu koşullarda bile, Peygamberimiz ﷺ'in «Sonra Nübüvvet Minhacı Üzere Hilafet Olacak» müjdesinin gerçekleşeceği büyük zafer gününü özlüyorduk. Hilafetin gölgesinde ve ak sancak dalgalanırken bir araya gelmeyi arzuluyorduk. Ancak Allah, senin bu sıkıntı diyarından ebediyet ve beka diyarına göçmeni takdir etti.

Allah'tan Firdevs-i Ala'da olmanı dileriz ve Allah katında kimseyi temize çıkarmıyoruz.

Sevgili amcamız Ebu Üsame:

Allah'tan sana engin rahmetiyle muamele etmesini, seni cennetlerinin en geniş yerine yerleştirmesini, seni sıddıklar ve şehitlerle birlikte kılmasını, çektiğin eziyet ve azaba karşılık cennetteki en yüksek dereceleri vermesini dileriz. Yüce Allah'tan havuz başında Peygamberimiz ﷺ ile ve rahmetinin karar yerinde bizi seninle bir araya getirmesini dileriz.

Tesellimiz, Rahmet Edenlerin En Merhametlisinin huzuruna varman ve biz ancak Allah'ı razı eden sözleri söyleriz. Biz Allah'a aitiz ve O'na döneceğiz.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Ebu Suteyf Cicu