مؤتمر دور التعليم في مكافحة (الإرهاب)  القضية هي القرار من يتخذه
April 08, 2019

مؤتمر دور التعليم في مكافحة (الإرهاب) القضية هي القرار من يتخذه

مؤتمر دور التعليم في مكافحة (الإرهاب)

القضية هي القرار من يتخذه

تعقد منظمة التعاون الإسلامي ممثلة في مركز صوت الحكمة، وجامعة نايف العربية للعلوم الأمنية، تعقد مؤتمر "دور التعليم في مكافحة (الإرهاب والتطرف)" بمشاركة إسلامية واسعة، وذلك خلال الفترة ٩-١٠ نيسان/أبريل الحالي، وصرح الأمين العام للمنظمة، يوسف بن أحمد العثيمين، أن عقد المؤتمر يأتي في ظل تنامي ظاهرة (التطرف) العنيف التي باتت تؤرق العالم الإسلامي خلال العقود الثلاثة الأخيرة، وأنه من المهم النظر في تجارب المناهج التربوية من أجل التصدي لتوغل هذه الظاهرة الغريبة على مجتمعاتنا، حيث إن كل فعل عنيف أو تطرف في المجتمع هو وليد بناء فكري مشوّه، تطور وتغلغل في الظل بعيداً عن الرقابة وعن القيم الإيجابية التي تبثها المدرسة الحديثة والمناهج التعليمية الرسمية.

من جهته، أشار مستشار الأمين العام لمنظمة التعاون الإسلامي في مركز صوت الحكمة الدكتور محمد شهيم، إلى أن الهدف من المؤتمر هو "بحث دور التعليم في مكافحة (الإرهاب)، وكون (الإرهاب) ظاهرة فكرية لا تواجه إلا بالفكر، سيتم عرض التجارب الرائدة لعدد من الدول التي نجحت في هذا المجال واستخدمت التعليم لنبذ (العنف والتطرف) وتنقية الأفكار". (وكالة السودان للانباء 2019/4/1م).

ما هو الهدف من إطلاق مصطلح محاربة (الإرهاب) وتداوله بهذه الكثافة خاصة من المؤسسات الإسلامية؟ وما هي حقيقة الحرب على (الإرهاب)؟ وما الهدف الأساس من هذه المؤتمرات؟ وأي مصلحة يجنيها المسلمون من محاربة هذا (الإرهاب)؟ ولماذا ربط بالتعليم؟ وأي تعليم هو المعني؟ ولماذا يقتصر إلصاق هذا المفهوم بالإسلام والمسلمين؟! ولماذا تدار الحروب باسمه فقط على المسلمين وبلادهم؟ إن هنالك مغالطةً كبرى وتدليساً سياسياً أكبر أخفى وراءه وما زال يخفي حقيقة أمر (الإرهاب) والحرب عليه، وهذا ما سنسرده في هذا المقال.

دارت حروب طاحنة بين دول العالم في التاريخ الحديث لكن لم تضع أي دولة هدفاً لما يسمى محاربة (الإرهاب)، وهذه الحروب الطاحنة تدور بين الدول وتحصد ملايين البشر، ولم يعلن يوماً أنها لمكافحة (الإرهاب)، لكن اليوم كل الحروب التي تشن ضد (الإرهاب) هي فقط في بلاد المسلمين، وأصبح (الإرهاب) ومكافحته حديث المشايخ وغيرهم في الفضائيات وعبر الإنترنت وتقام له المؤتمرات والندوات وتسن له القوانين وتغير مناهج التعليم...

ولكي نعرف حقيقة (الإرهاب) لا بد من مقدمة تاريخية نتقصى فيها بداية إطلاق هذا المصطلح واستخدامه من الساسة في العالم. فبعد انتصار الحلفاء في الحرب العالمية الثانية عام 1945م، تغيرت الخارطة السياسية والعسكرية وصار حلفاء الحرب أعضاء دائمين في مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة، التي أُنشئت حينها لتعزيز التعاون الدولي فيما بينهم ومنع الصراعات في المستقبل، وتم تشكيل حلفين هما شمال الأطلسي "الناتو" بزعامة أمريكا، والتي أصبحت الدولة الأولى، ثم تلاه تشكيل حلف وارسو لمواجهة التهديدات الناشئة من أعضاء حلف شمال الأطلسي (الناتو). هذا التغير في الموقف الدولي مهَّد الطريق لحرب باردة وظهرت الندية بين القوتين العظمتين من خلال التحالفات العسكرية والدعاية وتطوير الأسلحة والتقدم الصناعي وتطوير التكنولوجيا والتسابق الفضائي.

واللافت أن القوتين كانتا تسعيان نحو التهدئة وتجنب المواجهات العسكرية المباشرة لضخامة الأسلحة النووية التي تملكها كلا الدولتين، وفي 1991م انهار الاتحاد السوفيتي تاركاً أمريكا القوة العظمى الوحيدة في عالم أحادي القطب دون عدو يدفعها للخروج بجيوشها والانتشار في العالم وبدون هذا العدو يمنع الدستور الأمريكي الجيش من المشاركة في أي حرب، وهذا ما اختصره غورباتشوف آخر رؤساء الاتحاد السوفيتي حينما خاطب الأمريكيين قائلا: "سأحرمكم من شيء ستندمون عليه، ألا وهو العدو".

فكان على صانعي الاستراتيجيات السياسية أن يبحثوا عن عدوٍ بديل للشيوعية، بعد أن أدركوا أن خللاً ما أصاب مسيرتهم وهو أن غياب العدو الاستراتيجي بعد سقوط الاتحاد السوفيتي خطرٌ على الأمن القومي الأمريكي والذي بسببه ستلف جيوش أمريكا العالم وتسيطر عليه، فقد سُئل زينجو بيرزينسكي مستشار الأمن القومي للرئيس الأمريكي الأسبق "كارتر"، هل هو من أنصار نظرية المؤامرة في ما يخص أحداث 11 أيلول/سبتمبر؟ فأجاب قائلا: "نعم، نعم، تعودنا على أن يكون لنا عدو كل سنة".

وأصبحت أمريكا تسوق لنظام عالمي جديد خلال التسعينات تكرس من خلاله هيمنتها على العالم، وبعد حادثة انهيار مركز التجارة العالمي في أيلول/سبتمبر من عام 2001م، ثارت ثائرة أمريكا بإعلان الحرب على (الإرهاب) وهو تنظيم القاعدة في أفغانستان الذي نسبت له هذه الهجمات! وكما ساهم ذلك في حشد الرأي العام الأمريكي بضرورة الذهاب بعيداً لمحاربته! فكانت حرب أفغانستان والعراق، وخارطة طريق لشرق أوسط جديد وشمال أفريقيا.

وفي مؤتمر صحفي في البيت الأبيض في 2006/10/11م ذكر بوش الخلافة مرات عدة فقال: إن وجود أمريكا في العراق هو من أجل منع "إقامة دولة الخلافة التي ستتمكن من بناء دولة قوية تهدد مصالح الغرب"، وإن المتطرفين المسلمين يريدون نشر "أيديولوجيا الخلافة" (أي فكر الخلافة) التي لا تعترف "بالليبرالية ولا بالحريات" وأنهم يريدون حسب زعمه "إرهاب العقلاء والمعتدلين وقلب أنظمة حكمهم وإقامة دولة الخلافة"، وأن "مغامرة الرحيل عن العراق ستمنح المتطرفين الفرصة للتآمر والتخطيط ومهاجمة أمريكا واستغلال الموارد التي ستمكنهم من توسيع رقعة دولة الخلافة". وهذا يعني بالضرورة أنهم ما جاءوا لاحتلال العراق بحثاً عن أسلحة دمار شامل كما كذبوا على العالم كله.

هذه الأحداث أوجدت لأمريكا عدواً محدداً خارج حدودها، عدواً يؤهلها لإقناع شعبها ببقاء قواتها خارج الحدود أو الخروج بقواتها والانتشار بشكل أوسع من ذي قبل. إذن تم تحديد العدو الجديد وهو الإسلام والمسلمون باسم (الإرهاب).

وفي يوم 16 آذار/مارس 2019م، أعلن وزير داخلية إيطاليا ماتيو سالفيني، أن التطرف الوحيد الذي يجب الحذر منه هو "الإسلامي"، وذلك على خلفية "مجزرة المسجدين" التي راح ضحيتها 49 شهيداً في نيوزيلندا، حيث قال: "إذا كان هناك نوع من التطرف الذي أضعه كهدف لي في وزارة الداخلية، فهو التطرف الإسلامي".

 أما توني بلير رئيس وزراء بريطانيا الأسبق فقد قال في المؤتمر العام لحزب العمال بتاريخ 2005/7/17م "إننا نجابه حركة تسعى إلى إزالة دولة (إسرائيل)، وإلى إخراج الغرب من العالم الإسلامي، وإلى إقامة دولة إسلامية واحدة تحكم الشريعة في العالم الإسلامي عن طريق إقامة الخلافة لكل الأمة الإسلامية"، وحذر في حديث آخر من أن "تحكيم الشريعة وإقامة خلافة واحدة في بلاد المسلمين وإزالة نفوذ الغرب منه هو أمر غير مسموح ولا يمكن احتماله مطلقاً".

أما رئيس فرنسا ساركوزي وفي أول خطاب له في 2007/8/27م، فحذر من قيام دولة الخلافة التي ستمتد حسب تعبيره من "إندونيسيا إلى نيجيريا".

 لعل الأمة لها قابلية فهم تصريحات زعماء الغرب عن مكافحة (الإرهاب)، الذي يعني عندهم الإسلام ومشروعه الحضاري، ولكن حكام المسلمين اليوم، ومؤسساتهم المسماة إسلامية يبحثون في التعليم الذي يؤدي إلى (الإرهاب)، وهم يعنون حذف كل ما له علاقة بالإسلام في مناهج التعليم، تذرعا بمكافحة (الإرهاب)، خدمة للغرب لعله يرضى، لأن الغرب يعي تماماً أن مناهج التعليم وما تحويه هي الآليات التربوية التعليمية التي تكوّن للأفراد شخصياتهم الإسلامية المتكاملة وبذلك ينتقل الأثر إلى الأمة بأكملها لتعيش وفق ثقافتها وثوابتها والقيم الأساسية التي تكوّن فلسفتها، لذلك يحرض الغرب على تغيير المناهج في بلاد المسلمين وينبه كل الخاضعين له...

ما سمعناهم يعقدون مؤتمراً لتعديل مناهجهم في العلوم والرياضيات والتكنولوجيا، لتكون على أحدث ما يمكن أو تعديل للمناهج بصورة تحيي آمال الأمة وآمال الشباب في نهضة الأمة وفي تحرير الأمة أو تعديل المناهج باتجاه ثقافة الأمة الواحدة التي تطبق شرع ربها وتحمله للعالم رسالة هدى ونور، لأن القضية الأساسية هي قضية القرار من يتخذه، فلم يتم الحديث عن قضية تغيير المناهج إلا حينما طالبت أمريكا بها، والكل تداعى هكذا بقرار سياسي وفي يوم وليلة وكأن كل ما مضى من مناهج تستحق أن تُنسَف نسفا. ففي 24 أيلول/سبتمبر 2003 قامت إيلينا رومانسكي مسؤولة ما يسمى ببرنامج مبادرة الشراكة الأمريكية الشرق أوسطية بزيارة لدول الخليج وقالت في تصريحات كثيرة منها لا توجد فسحة لسردها (من الآن فصاعدا لا للكراهية وعدم التسامح والتحريض ونحن نحاول أن نعيش معا وأي منهاج دراسي لا يسير في هذا الاتجاه يجب تغييره)، وأضافت أنه (إذا كانت الحكومات والمجتمعات تريد رؤية مثل هذا التغيير وتود الحصول على نظام تعليمي يوفر المهارات وفرص العمل والمنافسة فإننا سنمد يدنا للمساعدة وأؤكد لكم نعم نود إزالة كل المواد السلبية من النصوص الدينية). ونشرت الشرق الأوسط أن إدارة بوش قررت تخصيص مبلغ 145 مليون دولار لميزانية العام 2004 لتشجيع التعليم العلماني في العالم العربي، فما تعليقك؟

إن مصطلح (الإرهاب) أينما أطلق لا يعني إلا محاربة الإسلام ومشروعه وهو بناء دولة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة، ومن يعمل لها!! هذا هو (الإرهاب) الذي صنعوه كعدو لهم ليحاربوه، باسم نشر الحرية والعدل والمساواة ليُدَلِّسوا على شعوبهم بأن الإسلام هو عدو لهم، يقول الحق سبحانه وتعالى: ﴿إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ لِيَصُدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ فَسَيُنْفِقُونَهَا ثُمَّ تَكُونُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُونَ وَالَّذِينَ كَفَرُوا إِلَى جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ﴾.

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

الأستاذة/ غادة عبد الجبار أم أواب – الخرطوم

More from null

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu: Dang Humması ve Sıtma

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu

Dang Humması ve Sıtma

Sudan'da dang humması ve sıtmanın yaygın bir şekilde yayılmasıyla, Sağlık Bakanlığı'nın etkili rolünün yokluğunu ve devletin her geçen gün can alan bir salgınla başa çıkma konusundaki yetersizliğini ortaya koyan ciddi bir sağlık krizi ortaya çıkıyor. Hastalık bilimi alanındaki bilimsel ve teknolojik ilerlemeye rağmen, gerçekler ortaya çıkıyor ve yolsuzluk kendini gösteriyor.

Net Bir Planın Yokluğu:

Vaka sayısının binleri aşmasına ve bazı medya kaynaklarına göre toptan ölümlerin kaydedilmesine rağmen, Sağlık Bakanlığı salgınla mücadele için net bir plan açıklamadı. Sağlık kurumları arasında koordinasyon eksikliği ve salgın krizlerle başa çıkmada önleyici vizyon eksikliği dikkat çekiyor.

Tıbbi Tedarik Zincirlerinin Çöküşü

"Parol" gibi en basit ilaçlar bile bazı bölgelerde nadir hale geldi, bu da tedarik zincirlerindeki bir çöküşü ve ilaç dağıtımı üzerindeki denetim eksikliğini yansıtıyor, bu da kişinin en basit yatıştırıcı ve destek araçlarına ihtiyaç duyduğu bir zamanda.

Toplumsal Bilinçlendirme Eksikliği

İnsanları sivrisineklerden korunma yöntemleri veya hastalığın belirtileri hakkında eğitmek için etkili medya kampanyaları yok, bu da enfeksiyonun yayılmasını artırıyor ve toplumun kendini koruma yeteneğini zayıflatıyor.

Sağlık Altyapısının Zayıflığı

Hastaneler, tıbbi personel ve ekipman, hatta temel teşhis araçları konusunda ciddi bir eksiklik çekiyor, bu da salgına yanıtı yavaş ve rastgele hale getiriyor ve binlerce kişinin hayatını tehlikeye atıyor.

Diğer Ülkeler Salgınlarla Nasıl Başa Çıktı?

 Brezilya:

- Modern böcek ilaçları kullanarak yer ve hava yoluyla ilaçlama kampanyaları başlattı.

- Sinekliği dağıttı ve toplumsal bilinçlendirme kampanyalarını etkinleştirdi.

- Salgın bölgelerinde acil olarak ilaç sağladı.

Bangladeş:

- Yoksul mahallelerde geçici acil durum merkezleri kurdu.

- Bildirimler için yardım hatları ve mobil müdahale ekipleri sağladı.

Fransa:

- Erken uyarı sistemlerini etkinleştirdi.

- Taşıyıcı sivrisinekler üzerindeki denetimi yoğunlaştırdı ve yerel bilinçlendirme kampanyaları başlattı.

Sağlık En Önemli Görevlerden Biridir ve Devletin Sorumluluğu Tamdır

Sudan hala etkili tespit ve raporlama mekanizmalarından yoksun, bu da gerçek rakamların açıklanandan çok daha yüksek olmasına neden oluyor ve krizi daha da karmaşık hale getiriyor. Mevcut sağlık krizi, devletin insan hayatını önceliklerinin en üst sırasına koyan sağlık hizmetlerinde etkili rolünün yokluğunun doğrudan bir sonucudur. İslam'ı uygulayan ve Ömer bin Hattab'ın "Irak'ta bir katır tökezlese, Allah Kıyamet Günü'nde ondan beni hesaba çeker" sözünü uygulayan bir devlet.

Önerilen Çözümler

- İnsan hayatında Allah'tan korkan ve her şeyden önce etkili, hisse senedi veya yolsuzluğa tabi olmayan bir sağlık sistemi kurmak.

- Ücretsiz sağlık hizmetini her reayanın temel hakkı olarak sağlamak. Özel hastanelerin ruhsatlarını iptal etmek ve tıp alanındaki yatırımları engellemek.

- Bilinçlendirme kampanyaları ve sivrisineklerle mücadele yoluyla tedaviden önce önlemenin rolünü etkinleştirmek.

- Sağlık Bakanlığı'nı insanların hayatından sorumlu olacak şekilde yeniden yapılandırmak, sadece bir idari kurum olmaktan çıkarmak.

- İnsan hayatını ekonomik ve siyasi çıkarların üstüne koyan bir siyasi sistem benimsemek.

- Suç örgütleri ve ilaç mafyasıyla bağları koparmak.

Müslümanların tarihinde, hastaneler insanlara ücretsiz hizmet vermek için kurulurdu, yüksek verimlilikle yönetilir ve insanların cebinden değil, devlet hazinesinden finanse edilirdi. Sağlık hizmetleri devletin sorumluluğunun bir parçasıydı, ne bir lütuf ne de bir ticaret.

Bugün Sudan'da salgınların yayılması ve devletin sahnede olmaması, göz ardı edilemeyecek bir tehlike işaretidir. Gerekli olan sadece Parol sağlamak değil, aynı zamanda insan hayatıyla ilgilenen ve krizin semptomlarını değil, köklerini tedavi eden gerçek bir refah devleti kurmaktır, insanın değerinin, hayatının ve yaratılış amacının (yalnızca Allah'a ibadet etmek) farkında olan bir devlet. İslami devlet, sağlık hizmetleri konularını ancak Nübüvvet metoduna göre ikinci Raşid Halifeliği devletinin gölgesinde uygulanabilen sağlık sistemi aracılığıyla çözebilir, bu devlet Allah'ın izniyle yakında kurulacaktır.

﴿Ey iman edenler! Sizi diriltecek şeylere çağırdığı zaman Allah'a ve Resul'e icabet edin﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Hatem El-Attar – Mısır Vilayeti

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

22 Rebiülevvel 1447 Hicri, miladi 14 Eylül 2025 sabahı, seksen yedi yaşına yakın bir yaşta, Hizb-ut Tahrir'in ilk neslinden Ahmed Bekir (Hezim), Rabb'inin rahmetine kavuştu. Davayı uzun yıllar taşıdı, bu uğurda uzun hapisler ve şiddetli işkenceler çekti, ancak Allah'ın lütfu ve yardımıyla ne gevşedi, ne zayıfladı, ne değiştirdi, ne de dönüştürdü.

Seksenli yıllarda Suriye'de, rahmetli Hafız'ın hükümeti döneminde uzun yıllar gizlenerek yaşadı. 1991 yılında Hava İstihbaratı tarafından bir grup Hizb-ut Tahrir genciyle birlikte tutuklandı ve suçlular Ali Memluk ve Cemil Hasan'ın gözetiminde en ağır işkencelere maruz kaldı. Ebu Üsame ve bazı arkadaşlarının sorgusundan sonra sorgu odasına giren bir kişi bana, sorgu odasının duvarlarında et parçaları ve kan gördüğünü söyledi.

Mezze'deki Hava İstihbarat Şubesi'nin hücrelerinde bir yıldan fazla kaldıktan sonra, geri kalan arkadaşlarıyla birlikte Seydnaya hapishanesine gönderildi ve ardından on yıl hapis cezasına çarptırıldı. Sabırla ve mükafatını Allah'tan bekleyerek yedi yılını geçirdi, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

Hapisten çıktıktan sonra doğrudan davayı taşımaya devam etti ve Suriye'de 1999 yılının Aralık ayının ortasında yüzlerce Hizb gençliğini kapsayan tutuklamalar başlayana kadar devam etti. Beyrut'taki evi basıldı ve kaçırılarak Mezze havaalanındaki Hava İstihbarat Şubesi'ne götürüldü, böylece yeni bir korkunç işkence aşaması başladı. Allah'ın yardımıyla yaşına rağmen sabırlı, sebatlı ve mükafatını Allah'tan bekleyen biriydi.

Yaklaşık bir yıl sonra yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildi ve Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde yargılandı. Daha sonra on yıl hapis cezasına çarptırıldı ve Allah ona yaklaşık sekiz yılını geçirmeyi nasip etti, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

2001 yılında Seydnaya hapishanesinde onunla tam bir yıl geçirdim, hatta beşinci koğuşta (A) üçüncü katın solunda tam yanındaydım, ona sevgili amcam diye hitap ederdim.

Birlikte yemek yerdik, yan yana uyurduk, kültürü ve fikirleri müzakere ederdik. Kültürü ondan öğrendik, sabrı ve sebatı ondan öğrenirdik.

İnsanları seven, hoşgörülü, gençlere düşkün, onlara zafere ve Allah'ın vaadinin yakın zamanda gerçekleşeceğine dair güven aşılardı.

Allah'ın Kitabını ezberlemişti ve her gün ve gece okurdu. Gecenin çoğunu ibadetle geçirirdi ve şafak yaklaştığında beni kıyam namazı ve ardından sabah namazı için uyandırırdı.

Hapisten çıktım ve 2004 yılında geri döndüm. 2005'in başlarında yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildik ve 2001'in sonunda ilk kez çıktığımızda hapiste kalanlarla yeniden buluştuk. Onlardan biri de sevgili amcam Ebu Üsame Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh idi.

Koğuşların önünde uzun süreler yürüyerek hapishane duvarlarını, demir parmaklıkları, aile ve sevdiklerinden ayrılığı unutmaya çalışırdık. Nasıl unutabilirdik ki o, uzun yıllarını hapiste geçirmiş ve neler yaşamıştı!

Ona yakınlığıma ve uzun süre arkadaşlık etmeme rağmen, onu asla şikayet ederken veya sızlanırken görmedim. Sanki hapiste değilmiş de hapishane duvarlarının dışında uçuyormuş gibiydi; çoğu zaman okuduğu Kur'an ile uçuyordu, Allah'ın vaadine olan güven ve Peygamberimiz ﷺ'in zafer ve iktidar müjdesi kanatlarıyla uçuyordu.

En karanlık ve en zorlu koşullarda bile, Peygamberimiz ﷺ'in «Sonra Nübüvvet Minhacı Üzere Hilafet Olacak» müjdesinin gerçekleşeceği büyük zafer gününü özlüyorduk. Hilafetin gölgesinde ve ak sancak dalgalanırken bir araya gelmeyi arzuluyorduk. Ancak Allah, senin bu sıkıntı diyarından ebediyet ve beka diyarına göçmeni takdir etti.

Allah'tan Firdevs-i Ala'da olmanı dileriz ve Allah katında kimseyi temize çıkarmıyoruz.

Sevgili amcamız Ebu Üsame:

Allah'tan sana engin rahmetiyle muamele etmesini, seni cennetlerinin en geniş yerine yerleştirmesini, seni sıddıklar ve şehitlerle birlikte kılmasını, çektiğin eziyet ve azaba karşılık cennetteki en yüksek dereceleri vermesini dileriz. Yüce Allah'tan havuz başında Peygamberimiz ﷺ ile ve rahmetinin karar yerinde bizi seninle bir araya getirmesini dileriz.

Tesellimiz, Rahmet Edenlerin En Merhametlisinin huzuruna varman ve biz ancak Allah'ı razı eden sözleri söyleriz. Biz Allah'a aitiz ve O'na döneceğiz.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Ebu Suteyf Cicu