(وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا)
April 30, 2020

(وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا)

﴿وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا﴾


أنعم الله سبحانه وتعالى على عباده بنعم كثيرة يعجز المرء عن عدّها وحصرها، فقال في سورة النحل: ﴿وَإِن تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا إِنَّ اللَّهَ لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ﴾، وقال في سورة إبراهيم: ﴿وَآتَاكُم مِّن كُلِّ مَا سَأَلْتُمُوهُ وَإِن تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا إِنَّ الْإِنسَانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ﴾...
ومما يلفت النظر أنّه مع كثرة النِّعم والعجز عن عدّها وإحصائها فإنّ الله سبحانه قد استعمل كلمة نعمة مفردة وليست بصيغة الجمع في الحديث عن هذه النِّعم، وفي ذلك مدعاة لنا للتفكير والتفكر في عظمة الله وعظيم فضله وفي إعجاز كتابه في التعبير عن المعاني وإيصال الأفكار، وقد استوقفتني في هذا المجال لفتة للشيخ الشعراوي في تفسيره للآية أعلاه من سورة إبراهيم حول ورود كلمة نعمة مفردة في الآية حيث يقول: "وجاء الحق سبحانه بالشكِّ، فقال: ﴿إِنْ﴾ ولم يقل: إذا تعدون نعمة الله؛ لأنّه أمر لن يحدث، كما أن الإقبال على العَدِّ هو مظنَّة أنه يمكن أن يحصي؛ فقد تُعدُّ النقود، وقد يعدّ الناظر طلاب المدرسة، لكن أحداً لا يستطيع أن يَعدّ أو يُحصي حبَّات الرمال مثلاً. وهذا شَكٌّ في أن تعدوا نِعمة الله ومن العجيب أن العدَّ يقتضي التجمع، والجمع لأشياء كثيرة، ولكنّه سبحانه جاء هنا بكلمة مفردة هي: ﴿نِعْمَةَ﴾ ولم يقل: نِعَم فكأن كل نعمة واحدة مطمور فيها نِعَمٌ شتَّى. إذن: فلن نستطيع أن نعدَّ النِّعَم المطمورة في نعمة واحدة".


فسبحان الله ما أعظمه وما أكرمه وما أرحمه بعباده! وإنّ نظرة تفكر وتدبر في أنفسنا وفي التقويم البديع الذي خلقنا الله عليه ﴿لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ﴾ وفي النعم التي أنعمها الله علينا من سمع وبصر وسائر الحواس، وفي النظام الدقيق والوظائف العظيمة التي تقوم بها أجهزة وأعضاء جسمنا في ثوانٍ أو أجزاء منها دون أن نحس كالكلى والكبد وعملية نقل الدم من القلب إلى سائر أعضاء الجسم، تجعلنا لا نتوقف عن التسبيح لعظمة الله ولعظيم خلقه وعطائه، وكذا الأمر لو تفكّرنا فيما حولنا من المخلوقات والأنعام وعظمة خلقها، وكيفية تسخير هذه المخلوقات لخدمة الإنسان وانتفاعه بها، وفي الكون ونظامه الدقيق، يقول جلّ من قائل في سورة النحل: ﴿وَالْأَنْعَامَ خَلَقَهَا لَكُمْ فِيهَا دِفْءٌ وَمَنَافِعُ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ (5) وَلَكُمْ فِيهَا جَمَالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَحِينَ تَسْرَحُونَ (6) وَتَحْمِلُ أَثْقَالَكُمْ إِلَى بَلَدٍ لَمْ تَكُونُوا بَالِغِيهِ إِلَّا بِشِقِّ الْأَنْفُسِ إِنَّ رَبَّكُمْ لَرَءُوفٌ رَحِيمٌ (7) وَالْخَيْلَ وَالْبِغَالَ وَالْحَمِيرَ لِتَرْكَبُوهَا وَزِينَةً وَيَخْلُقُ مَا لَا تَعْلَمُونَ﴾ ويقول أيضا: ﴿هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً لَكُمْ مِنْهُ شَرَابٌ وَمِنْهُ شَجَرٌ فِيهِ تُسِيمُونَ (10) يُنْبِتُ لَكُمْ بِهِ الزَّرْعَ وَالزَّيْتُونَ وَالنَّخِيلَ وَالْأَعْنَابَ وَمِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ (11) وَسَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومُ مُسَخَّرَاتٌ بِأَمْرِهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ (12) وَمَا ذَرَأَ لَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُخْتَلِفاً أَلْوَانُهُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَذَّكَّرُونَ (13) وَهُوَ الَّذِي سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوا مِنْهُ لَحْماً طَرِيّاً وَتَسْتَخْرِجُوا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُونَهَا وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ فِيهِ وَلِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ (14) وَأَلْقَى فِي الْأَرْضِ رَوَاسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِكُمْ وَأَنْهَاراً وَسُبُلاً لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ (15) وَعَلَامَاتٍ وَبِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ (16) أَفَمَنْ يَخْلُقُ كَمَنْ لَا يَخْلُقُ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ (17) وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا إِنَّ اللَّهَ لَغَفُورٌ رَحِيمٌ﴾.


إنّه لحري بالإنسان أن يستحضر دائما نعم الله عليه، وأن يجعله ذلك دائم التسبيح والثناء والحمد لله على نعمه، فإنّه من عظيم فضل الله علينا أنّه كلمّا شكرنا وحمدنا نعمه زادنا من فضله ﴿وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِن شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَلَئِن كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ﴾ ونعوذ بالله أن نكون من الكافرين بنعم الله علينا الظالمين لأنفسهم ﴿إِنَّ الإِنْسَانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ﴾ الذين توعدهم الله بالعذاب، من أولئك الذين نسبوا الفضل لأنفسهم واغترّوا بها ونسوا فضل الله ونعمته عليهم، كصاحب الجنتين الذي أخبرنا القرآن عن قصته في سورة الكهف، حيث عاقبه الله على كفرانه بالنعمة ونسبة الفضل لنفسه بأن أرسل صاعقة دمّرت بستانه وأتلفت ثماره: ﴿قَالَ لَهُ صَاحِبُهُ وَهُوَ يُحَاوِرُهُ أَكَفَرْتَ بِالَّذِي خَلَقَكَ مِن تُرَابٍ ثُمَّ مِن نُّطْفَةٍ ثُمَّ سَوَّاكَ رَجُلاً (37) لَّٰكِنَّا هُوَ اللَّهُ رَبِّي وَلَا أُشْرِكُ بِرَبِّي أَحَداً (38) وَلَوْلَا إِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَكَ قُلْتَ مَا شَاءَ اللَّهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ إِن تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنكَ مَالاً وَوَلَداً (39) فَعَسَىٰ رَبِّي أَن يُؤْتِيَنِ خَيْراً مِّن جَنَّتِكَ وَيُرْسِلَ عَلَيْهَا حُسْبَاناً مِّنَ السَّمَاءِ فَتُصْبِحَ صَعِيداً زَلَقاً (40) أَوْ يُصْبِحَ مَاؤُهَا غَوْراً فَلَن تَسْتَطِيعَ لَهُ طَلَباً (41) وَأُحِيطَ بِثَمَرِهِ فَأَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلَىٰ مَا أَنفَقَ فِيهَا وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا وَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي لَمْ أُشْرِكْ بِرَبِّي أَحَداً (42)﴾، بل إنّ البعض قد تمادى في الكفر والضلال والطغيان رغم نعم الله عليه فجاهر في معاصيه وكفر بالله سبحانه وطغى في الأرض وتجبّر على عباد الله وعطّل أحكامه وضيّق على المؤمنين الموحدين، وأمثال هؤلاء كثر في الماضي والحاضر، وقد قصّ علينا القرآن الكريم قصة قارون الذي آتاه الله مالاً عظيماً يعجز رجال الأرض عن حمل مفاتيحه، وقد كان قارون يظن بأنّ هذا المال حصل عليه بقدرته وحده وأنه المتصرِّف الوحيد به، قال تعالى: ﴿إِنَّ قَارُونَ كَانَ مِن قَوْمِ مُوسَىٰ فَبَغَىٰ عَلَيْهِمْ وَآتَيْنَاهُ مِنَ الْكُنُوزِ مَا إِنَّ مَفَاتِحَهُ لَتَنُوءُ بِالْعُصْبَةِ أُولِي الْقُوَّةِ إِذْ قَالَ لَهُ قَوْمُهُ لَا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِينَ﴾ [القصص: 76]. وقد استخدم قارون ماله ليتجبّر على الناس ويبطش بهم، وذكرت الآيات بأنّ هناك من قومه من حاولوا ثنيه عن الطريق التي يسلكها إلّا أنّ غروره بماله ونفسه صدّه عن اتباع نصائحهم وردّ عليهم كما قال الله عز وجل: ﴿قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَى عِلْمٍ عِندِي﴾ [القصص:78] ونسي أنّ الله تعالى هو الذي وهبه هذا المال، وله القدرة عز وجل على سلبه منه وإذاقته أصناف العذاب، فكانت عاقبته أن خسف الله به وبداره الأرض ولم يستطع ماله أن يُنقذه: ﴿فَخَرَجَ عَلَىٰ قَوْمِهِ فِي زِينَتِهِ قَالَ الَّذِينَ يُرِيدُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا يَا لَيْتَ لَنَا مِثْلَ مَا أُوتِيَ قَارُونُ إِنَّهُ لَذُو حَظٍّ عَظِيمٍ (79)﴾،... ﴿فَخَسَفْنَا بِهِ وَبِدَارِهِ الْأَرْضَ فَمَا كَانَ لَهُ مِن فِئَةٍ يَنصُرُونَهُ مِن دُونِ اللَّهِ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُنتَصِرِينَ (81)﴾. وإننا نحذر الطغاة المتجبرين المغترين بما يملكون سواء أكانوا أفراداً أم حكاماً في بلاد المسلمين وفي غيرها - وهو في معظمه مما سلبوه من شعوبهم ومن شعوب الدول التي استعمروها - من سوء العاقبة، ونحثّ المؤمنين المقصرين على استدراك ما فات والإنابة إلى الله، يقول الطبري في تفسيره لآية ﴿وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا إِنَّ اللَّهَ لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ﴾ "إنّ الله لغفور لما كان منكم من تقصير في شكر بعض ذلك إذا تبتم وأنبتم إلى طاعته واتّباع مرضاته، رحيم بكم أن يعذّبكم عليه بعد الإنابة إليه والتّوبة".


وإنّه من المفارقات العجيبة أننا ألِفنا النعم ودوامها علينا حتى إذا سُئلنا عن حالنا قلنا لا جديد، حتى بتنا لا نحسّ بقيمة هذه النعم إلا إذا فقدناها، فهلا استشعرنا عظمة النعم ودوام العافية، وزدنا تقرباً إلى الله، خاصة في ظلّ جائحة كورونا، حيث إننا أشد ما نكون حاجة لذلك، فكثير من النعم التي كنّا نعدها من باب الروتين في حياتنا اليومية كالتنقل والعمل والدراسة والزيارات العائلية قد حُرمناها فعرفنا قيمتها، وكذلك نعمة وأجر صلاة الجُمع والجماعات وحضور دروس العلم، ومَن كان يتذمر من مكان سكنه ومن مستوى معيشته ويطمح للعيش حياة الغنى والرفاهية استشعر نعمة وجود بيت يؤويه وعائلته يحجرون فيه على أنفسهم وقاية لهم من فيروس كورونا، في حين إنّ الكثيرين من إخواننا قد فقدوا بيوتهم بسبب الحروب الغاشمة والإجرام الذي يتعرضون له كما هي حال أهل سوريا ومسلمي الروهينجا ولم تَعُد لهم بيوت تقيهم برد الشتاء وحر الصيف ويحجرون بها أنفسهم من كورونا، كما أننا استشعرنا نعمة توفر قوت لنا ولعائلاتنا في حين إنّ غيرنا لا يجد ما يسد بهِ رمقه ورمق عياله. وقد أدركنا في ظل هذه الجائحة معنى حديث الرسول e: «نِعْمَتَانِ مَغْبُونٌ فِيهِمَا كَثِيرٌ مِنَ النَّاسِ: الصِّحَّةُ، وَالْفَرَاغُ». فعلى صعيد الصحة فإننا مهما حمدنا الله على الصحة والعافية لما أوفيناه حقه، فنعمة النَّفَس الذي حُرمه كثيرون بسبب هذا الفيروس فباتوا يعيشون على أجهزة التنفس الصناعي، إن وجدوها أصلاً، تجعلنا نراجع حساباتنا ونغتنم هذه الصحة قبل السقم في طاعته سبحانه، أمّا نعمة الفراغ التي غُبن فيها كثير من النّاس، حيث كانوا يشتكون من الملل والضجر وهم أشد شكوى وتذمراً هذه الأيام بسبب إجراءات حظر التنقل ومنع الخروج من المنازل في ظلّ جائحة كورونا، أو قسم آخر كان يشتكي من عدم وجود أوقات فراغ لديه بسبب الأشغال والأعمال، فإنّ هذا الفراغ والوقت غير المُزدحم، مدعاة لكلّ واحد منّا للتفكير في كيفية قضائه لوقته من قبل، وهل كانت الدنيا وزخارفها تأخذ وقته على حساب الآخرة، وهي فرصة لكلّ واحد فينا ليحاسب نفسه، ويحاول استدراك ما فاته، ويعمل على أن يملأ وقت الفراغ بطاعة الله والتقرّب إليه على صعيد العبادات والأعمال الصالحات الفردية، وعلى صعيد العمل على إنهاض أمته وإعادة حكم الله في الأرض، فيجعل من المحنة منحة ولا سيما ونحن مقبلون على شهر رمضان؛ هذا الشهر المبارك، شهر النفحات الإيمانية والفرص السانحة الذي منَّ الله علينا ببلوغه في حين حُرِم غيرنا من بلوغه سواء مَن قضوا بهذا الفيروس أو بغيره، هذا الشهر هو من أعظم النعم التي ينعم الله بها على عباده أن بلّغهم أيام الطاعات وفرصة التزوّد بالحسنات لمحو السيئات وفضل العتق من النار وأن ندرك ليلة عظيمة وصفها رب العزّة بأنها خير من ألف شهر.
إنّ أعظم نعمة علينا استشعارها في هذه الأيام هي نعمة الإسلام العظيم، الذي أخرجنا من الظلمات إلى النّور، ومن عبادة العباد إلى عبادة ربّ العباد، الإسلام الذي وضع لنا أحكاما وتشريعات لكلّ شؤون حياتنا ابتداء من نظافة الأبدان والمكان والتي بدأت بعض الشعوب بتعلمها في ظلِّ هذه الجائحة، وصولاً إلى شكل نظام الحكم ورعاية شؤون النّاس، والتي تفتقدها البشرية جمعاء وليس المسلمون فقط، في ظلّ النظام الرأسمالي، ولا سيما في ظلّ جائحة كورونا وطريقة تعامل الدول الرأسمالية وأتباعها من الحكّام في بلاد المسلمين معها. وإننا إذ نتحدث عن نعيم الدنيا، فإننا لا ننسى ولا نُغفل ما أعدّه الله لعباده المؤمنين الطائعين يوم القيامة، فإنّه وإن كان لهم في الدنيا نعم لا تُعدّ ولا تُحصى، فإنَّ لهم في الجنّة «مَا لَا عَيْنٌ رَأَتْ وَلَا أُذُنٌ سَمِعَتْ وَلَا خَطَرَ عَلَى قَلْبِ بَشَرٍ».


فاللهم إنّا نسألك رضاك ونسألك الجنّة ونعيمها، واللهم لك الحمد على حلمك بعد علمك، ولك الحمد على عفوك بعد قدرتك، اللهم لك الحمد كله، وبيدك الخير كله، وإليك يرجع الأمر كله؛ علانيته وسره. اللهم إنّا نحمدك بمحامدك كلها ما علمنا منها، وما لم نعلم. يا رب لك الحمد كما ينبغي لجلال وجهك، وعظيم سلطانك، سبحانك لا نحصي ثناء عليك، أنت كما أثنيت على نفسك.

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
براءة مناصرة – الأرض المباركة فلسطين
عضو المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

More from null

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu: Dang Humması ve Sıtma

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu

Dang Humması ve Sıtma

Sudan'da dang humması ve sıtmanın yaygın bir şekilde yayılmasıyla, Sağlık Bakanlığı'nın etkili rolünün yokluğunu ve devletin her geçen gün can alan bir salgınla başa çıkma konusundaki yetersizliğini ortaya koyan ciddi bir sağlık krizi ortaya çıkıyor. Hastalık bilimi alanındaki bilimsel ve teknolojik ilerlemeye rağmen, gerçekler ortaya çıkıyor ve yolsuzluk kendini gösteriyor.

Net Bir Planın Yokluğu:

Vaka sayısının binleri aşmasına ve bazı medya kaynaklarına göre toptan ölümlerin kaydedilmesine rağmen, Sağlık Bakanlığı salgınla mücadele için net bir plan açıklamadı. Sağlık kurumları arasında koordinasyon eksikliği ve salgın krizlerle başa çıkmada önleyici vizyon eksikliği dikkat çekiyor.

Tıbbi Tedarik Zincirlerinin Çöküşü

"Parol" gibi en basit ilaçlar bile bazı bölgelerde nadir hale geldi, bu da tedarik zincirlerindeki bir çöküşü ve ilaç dağıtımı üzerindeki denetim eksikliğini yansıtıyor, bu da kişinin en basit yatıştırıcı ve destek araçlarına ihtiyaç duyduğu bir zamanda.

Toplumsal Bilinçlendirme Eksikliği

İnsanları sivrisineklerden korunma yöntemleri veya hastalığın belirtileri hakkında eğitmek için etkili medya kampanyaları yok, bu da enfeksiyonun yayılmasını artırıyor ve toplumun kendini koruma yeteneğini zayıflatıyor.

Sağlık Altyapısının Zayıflığı

Hastaneler, tıbbi personel ve ekipman, hatta temel teşhis araçları konusunda ciddi bir eksiklik çekiyor, bu da salgına yanıtı yavaş ve rastgele hale getiriyor ve binlerce kişinin hayatını tehlikeye atıyor.

Diğer Ülkeler Salgınlarla Nasıl Başa Çıktı?

 Brezilya:

- Modern böcek ilaçları kullanarak yer ve hava yoluyla ilaçlama kampanyaları başlattı.

- Sinekliği dağıttı ve toplumsal bilinçlendirme kampanyalarını etkinleştirdi.

- Salgın bölgelerinde acil olarak ilaç sağladı.

Bangladeş:

- Yoksul mahallelerde geçici acil durum merkezleri kurdu.

- Bildirimler için yardım hatları ve mobil müdahale ekipleri sağladı.

Fransa:

- Erken uyarı sistemlerini etkinleştirdi.

- Taşıyıcı sivrisinekler üzerindeki denetimi yoğunlaştırdı ve yerel bilinçlendirme kampanyaları başlattı.

Sağlık En Önemli Görevlerden Biridir ve Devletin Sorumluluğu Tamdır

Sudan hala etkili tespit ve raporlama mekanizmalarından yoksun, bu da gerçek rakamların açıklanandan çok daha yüksek olmasına neden oluyor ve krizi daha da karmaşık hale getiriyor. Mevcut sağlık krizi, devletin insan hayatını önceliklerinin en üst sırasına koyan sağlık hizmetlerinde etkili rolünün yokluğunun doğrudan bir sonucudur. İslam'ı uygulayan ve Ömer bin Hattab'ın "Irak'ta bir katır tökezlese, Allah Kıyamet Günü'nde ondan beni hesaba çeker" sözünü uygulayan bir devlet.

Önerilen Çözümler

- İnsan hayatında Allah'tan korkan ve her şeyden önce etkili, hisse senedi veya yolsuzluğa tabi olmayan bir sağlık sistemi kurmak.

- Ücretsiz sağlık hizmetini her reayanın temel hakkı olarak sağlamak. Özel hastanelerin ruhsatlarını iptal etmek ve tıp alanındaki yatırımları engellemek.

- Bilinçlendirme kampanyaları ve sivrisineklerle mücadele yoluyla tedaviden önce önlemenin rolünü etkinleştirmek.

- Sağlık Bakanlığı'nı insanların hayatından sorumlu olacak şekilde yeniden yapılandırmak, sadece bir idari kurum olmaktan çıkarmak.

- İnsan hayatını ekonomik ve siyasi çıkarların üstüne koyan bir siyasi sistem benimsemek.

- Suç örgütleri ve ilaç mafyasıyla bağları koparmak.

Müslümanların tarihinde, hastaneler insanlara ücretsiz hizmet vermek için kurulurdu, yüksek verimlilikle yönetilir ve insanların cebinden değil, devlet hazinesinden finanse edilirdi. Sağlık hizmetleri devletin sorumluluğunun bir parçasıydı, ne bir lütuf ne de bir ticaret.

Bugün Sudan'da salgınların yayılması ve devletin sahnede olmaması, göz ardı edilemeyecek bir tehlike işaretidir. Gerekli olan sadece Parol sağlamak değil, aynı zamanda insan hayatıyla ilgilenen ve krizin semptomlarını değil, köklerini tedavi eden gerçek bir refah devleti kurmaktır, insanın değerinin, hayatının ve yaratılış amacının (yalnızca Allah'a ibadet etmek) farkında olan bir devlet. İslami devlet, sağlık hizmetleri konularını ancak Nübüvvet metoduna göre ikinci Raşid Halifeliği devletinin gölgesinde uygulanabilen sağlık sistemi aracılığıyla çözebilir, bu devlet Allah'ın izniyle yakında kurulacaktır.

﴿Ey iman edenler! Sizi diriltecek şeylere çağırdığı zaman Allah'a ve Resul'e icabet edin﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Hatem El-Attar – Mısır Vilayeti

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

22 Rebiülevvel 1447 Hicri, miladi 14 Eylül 2025 sabahı, seksen yedi yaşına yakın bir yaşta, Hizb-ut Tahrir'in ilk neslinden Ahmed Bekir (Hezim), Rabb'inin rahmetine kavuştu. Davayı uzun yıllar taşıdı, bu uğurda uzun hapisler ve şiddetli işkenceler çekti, ancak Allah'ın lütfu ve yardımıyla ne gevşedi, ne zayıfladı, ne değiştirdi, ne de dönüştürdü.

Seksenli yıllarda Suriye'de, rahmetli Hafız'ın hükümeti döneminde uzun yıllar gizlenerek yaşadı. 1991 yılında Hava İstihbaratı tarafından bir grup Hizb-ut Tahrir genciyle birlikte tutuklandı ve suçlular Ali Memluk ve Cemil Hasan'ın gözetiminde en ağır işkencelere maruz kaldı. Ebu Üsame ve bazı arkadaşlarının sorgusundan sonra sorgu odasına giren bir kişi bana, sorgu odasının duvarlarında et parçaları ve kan gördüğünü söyledi.

Mezze'deki Hava İstihbarat Şubesi'nin hücrelerinde bir yıldan fazla kaldıktan sonra, geri kalan arkadaşlarıyla birlikte Seydnaya hapishanesine gönderildi ve ardından on yıl hapis cezasına çarptırıldı. Sabırla ve mükafatını Allah'tan bekleyerek yedi yılını geçirdi, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

Hapisten çıktıktan sonra doğrudan davayı taşımaya devam etti ve Suriye'de 1999 yılının Aralık ayının ortasında yüzlerce Hizb gençliğini kapsayan tutuklamalar başlayana kadar devam etti. Beyrut'taki evi basıldı ve kaçırılarak Mezze havaalanındaki Hava İstihbarat Şubesi'ne götürüldü, böylece yeni bir korkunç işkence aşaması başladı. Allah'ın yardımıyla yaşına rağmen sabırlı, sebatlı ve mükafatını Allah'tan bekleyen biriydi.

Yaklaşık bir yıl sonra yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildi ve Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde yargılandı. Daha sonra on yıl hapis cezasına çarptırıldı ve Allah ona yaklaşık sekiz yılını geçirmeyi nasip etti, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

2001 yılında Seydnaya hapishanesinde onunla tam bir yıl geçirdim, hatta beşinci koğuşta (A) üçüncü katın solunda tam yanındaydım, ona sevgili amcam diye hitap ederdim.

Birlikte yemek yerdik, yan yana uyurduk, kültürü ve fikirleri müzakere ederdik. Kültürü ondan öğrendik, sabrı ve sebatı ondan öğrenirdik.

İnsanları seven, hoşgörülü, gençlere düşkün, onlara zafere ve Allah'ın vaadinin yakın zamanda gerçekleşeceğine dair güven aşılardı.

Allah'ın Kitabını ezberlemişti ve her gün ve gece okurdu. Gecenin çoğunu ibadetle geçirirdi ve şafak yaklaştığında beni kıyam namazı ve ardından sabah namazı için uyandırırdı.

Hapisten çıktım ve 2004 yılında geri döndüm. 2005'in başlarında yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildik ve 2001'in sonunda ilk kez çıktığımızda hapiste kalanlarla yeniden buluştuk. Onlardan biri de sevgili amcam Ebu Üsame Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh idi.

Koğuşların önünde uzun süreler yürüyerek hapishane duvarlarını, demir parmaklıkları, aile ve sevdiklerinden ayrılığı unutmaya çalışırdık. Nasıl unutabilirdik ki o, uzun yıllarını hapiste geçirmiş ve neler yaşamıştı!

Ona yakınlığıma ve uzun süre arkadaşlık etmeme rağmen, onu asla şikayet ederken veya sızlanırken görmedim. Sanki hapiste değilmiş de hapishane duvarlarının dışında uçuyormuş gibiydi; çoğu zaman okuduğu Kur'an ile uçuyordu, Allah'ın vaadine olan güven ve Peygamberimiz ﷺ'in zafer ve iktidar müjdesi kanatlarıyla uçuyordu.

En karanlık ve en zorlu koşullarda bile, Peygamberimiz ﷺ'in «Sonra Nübüvvet Minhacı Üzere Hilafet Olacak» müjdesinin gerçekleşeceği büyük zafer gününü özlüyorduk. Hilafetin gölgesinde ve ak sancak dalgalanırken bir araya gelmeyi arzuluyorduk. Ancak Allah, senin bu sıkıntı diyarından ebediyet ve beka diyarına göçmeni takdir etti.

Allah'tan Firdevs-i Ala'da olmanı dileriz ve Allah katında kimseyi temize çıkarmıyoruz.

Sevgili amcamız Ebu Üsame:

Allah'tan sana engin rahmetiyle muamele etmesini, seni cennetlerinin en geniş yerine yerleştirmesini, seni sıddıklar ve şehitlerle birlikte kılmasını, çektiğin eziyet ve azaba karşılık cennetteki en yüksek dereceleri vermesini dileriz. Yüce Allah'tan havuz başında Peygamberimiz ﷺ ile ve rahmetinin karar yerinde bizi seninle bir araya getirmesini dileriz.

Tesellimiz, Rahmet Edenlerin En Merhametlisinin huzuruna varman ve biz ancak Allah'ı razı eden sözleri söyleriz. Biz Allah'a aitiz ve O'na döneceğiz.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Ebu Suteyf Cicu