"يوم السعادة"... فاقد الشيء لا يعطيه!
April 05, 2020

"يوم السعادة"... فاقد الشيء لا يعطيه!

"يوم السعادة"... فاقد الشيء لا يعطيه!

في خضم الأزمة الصحية العالمية التي سببها فيروس كورونا المستجد، تصدرت فنلندا قائمة الدول الأكثر سعادة في العالم للمرة الثالثة على التوالي، بحسب التصنيف السنوي للأمم المتحدة بينما غاب اسم السودان عن القائمة الرسمية التي ضمت 153 دولة. ويصادف صدور هذا التقرير مع اليوم العالمي للسعادة الذي يحتفى به في العشرين من آذار/مارس من كل عام، وجاءت الدنمارك في المرتبة الثانية من تصنيف "وورلد هابييست ريبورت" الذي يستند إلى بيانات مجمعة من أشخاص في 156 بلداً عن مدى سعادتهم فضلاً عن معايير مرتبطة بمتوسط العمر المتوقع ومعدل الدخل والدعم الاجتماعي، وتلتها سويسرا في المرتبة الثالثة. ويستند التقرير الذي تضمن 153 دولة، إلى ستة متغيرات أساسية وهي نصيب الفرد من الناتج المحلي الإجمالي في كل دولة، الدعم الاجتماعي، مؤشر الصحة، الحرية، الكرم، وغياب الفساد.

وجاء الترتيب كما يلي: (1- فنلندا، 2- الدنمارك، 3- سويسرا، 4- أيسلندا، 5- النرويج، 6- هولندا، 7- السويد، 8- نيوزيلندا، 9- النمسا، 10- لوكسمبورغ). واحتل جنوب السودان وأفغانستان، المركز قبل الأخير والأخير على التوالي "صحيفة الانتباهة 20 آذار/مارس". فماذا يعني يوم السعادة؟ وكيف يحتفل بالسعادة في يوم واحد ولا نعمل على تحقيقها في العمر كله؟ وماذا بعد العمر؟ ولماذا يحتاج العالم إلى تحديد الشقي من السعيد؟ وهل مقاييس التحديد تعكس الواقع الذي يعيشه الإنسان في هذا العالم اليوم؟ وما هي المفاهيم الصحيحة التي تجلب السعادة لبني الإنسان وتجعلهم يقدرون كل شيء في الحياة بمقداره الصحيح فتنبع معاني السعادة الحقيقية؟ أسئلة تحتاج إلى إجابة. فالدول التي احتلت مراكز متقدمة في إحصائيات السعادة هذه، وجدنا أن السعادة عندهم آنية وإن طال أمدها، فهم يبحثون عن السعادة في دار الكبد والتعب والعناء، وكذلك لو نظرنا إلى ما وضع من أهداف لتحقيق السعادة، لوجدنا أن تحقيقها يدع الإنسان يتساءل ماذا بعد؟ وهل هذا التحقيق للسعادة بهذا الفهم أوجد عندهم الراحة والطمأنينة المنشودة أم لا؟

اعتمدت الجمعية العامة للأمم المتحدة القرار رقم (66/281) بإعلان يوم 20 آذار/مارس من كل عام يوماً دولياً للسعادة اعتباراً من عام 2013، واستناداً إلى قرارها رقم (65/309) بتاريخ 2011/7/12 والذي دعت فيه الدول الأعضاء للعمل على وضع تدابير إضافية تجسد على نحو أفضل أهمية السعي إلى تحقيق السعادة والرفاه في سياق التنمية. ولكن هل الاحتفال في يوم 20 آذار/مارس من كل عام يكفي لتخفيف وقع الحياة المادية الصرفة في الدول الرأسمالية التي جعلت الإنسان أيضا يتحول إلى آلة تتحرك وتحيا بلا إحساس، إضافة لغياب معظم مسببات السعادة النابعة من الأعماق وكثرة مسببات السعادة المفتعلة غير الحقيقية والتي ما قللت من نسب الانتحار والأمراض النفسية؟ وقس على يوم السعادة عيد الحب كذلك، ويوم الأمل، مما يبرهن على فشل الحضارة الغربية في جلب السعادة للإنسان، لذلك احتاجوا أن يخصصوا لها يوماً، مثل يوم العمل، ويوم الخضرة، ويوم البيئة...الخ، وكلها تدل على نقص كبير في كل جانب ابتدع له عيد للتغطية على قصور النظام الرأسمالي في رعاية شؤون الناس وتوفير الحياة الكريمة الهانئة، ويعكس يوم السعادة في كثير من بلدان العالم أحد مظاهر النفاق الإعلامي لتغطية ما فيه الناس من شقاء سببه النظام الرأسمالي النفعي الذي يحقق للإنسان القيمة المادية فقط، ويبعد كل القيم الروحية والخلقية والإنسانية، وإن وجدت فهي نشاز فيصبح الاحتفال في كثير من البلدان ليس نابعاً من القلب، بل هو أقرب إلى صناعة الوهم، حيث يرزح القلب تحت ثقل هموم لا تترك مكاناً حتى لطرح سؤال عن معنى السعادة!

لقد مر ذلك اليوم ولم يشعر به أحد، وعلى سبيل المثال لم تحقق الولايات المتحدة الأمريكية أية مكاسب في السعادة المُبلّغ عنها من المواطنين، على الرغم من التطور التكنولوجي والاقتصادي الهائل خلال نصف القرن الماضي، بل على العكس فقد ارتفعت مستويات عدم اليقين والقلق واتسعت الفوارق الاجتماعية والاقتصادية إلى حد كبير، والأمر الصادم أن تقرير الأمم المتحدة الأول من نوعه والذي صدر بشهر نيسان/أبريل من عام (2012) بعنوان "تقرير السعادة في العالم"، يؤكد على أن العالم يعيش في تناقضات صارخة، ففي حين نجد التقدم الهائل والمذهل في مجال التكنولوجيا، نجد بالمقابل على الأقل مليار إنسان لا يحصلون على كفايتهم من الطعام، وأن تدميراً مستمراً ومتزايداً للبيئة منتشر في كافة بقاع العالم والدول التي تحقق مستويات قياسية من النمو الاقتصادي لا زالت تعاني وتستسلم للأزمات الجديدة المتعلقة بالسمنة والتدخين والاكتئاب ومرض السكري وغيرها من الأمراض.

إن ابتهاج الغرب وآلته الإعلامية بيوم السعادة هو مجرد غطاء على الشقاء الذي يتقلب فيه بني الإنسان جراء النظم الرأسمالية التي جلبت الشقاء والدمار من أول ما عرفها الإنسان، وساقت العالم إلى الحروب العالمية والتدمير بالقنابل الذرية والغازات السامة، بل هو نفاق خالص، لأن الغرب يعلم شقاء الحياة التي يعيشها بارتفاع نسب الأمراض النفسية والانتحار رغم توفر الأسباب المادية للسعادة المتوهمة.

إن حضارة الغرب لا تستطيع أن تضمن السعادة للإنسانية، بل قطعاً هي سبب الشقاء الذي يتقلب العالم على أشواكه ويصطلي بنيرانه؛ فالحضارة التي تجعل أساسها فصل الدين عن الحياة خلافا لفطرة الإنسان ولا تقيم للناحية الروحية وزنا في الحياة العامة، وتصور الحياة على أنها منفعة فقط وتجعل الصلة بين الإنسان والإنسان في الحياة هي المنفعة فقط، هذه الحضارة لا تجلب إلا شقاءً وقلقا دائمين، فما دامت المنفعة هي الأساس فالتنازع عليها أمر طبيعي والنضال في سبيلها طبيعي، والاعتماد على القوة في إقامة الصِلات بين البشر أمر طبيعي، لذلك يكون الاستعمار أمرا طبيعيا عند أهل هذه الحضارة وتكون الأخلاق مزعزعة لأن المنفعة وحدها ستظل هي أساس الحياة؛ ولهذا فمن الطبيعي أن تنفى من الحياة الأخلاق الكريمة كما نفيت منها القيم الروحية، وأن تقوم الحياة على أساس التنافس والاعتداء والاستعمار. وما هو واقع في العالم اليوم من وجود أزمات روحية ومن قلق دائم وشر مستطير خير دليل على نتائج هذه الحضارة الرأسمالية التي تحكم سيطرتها على العالم، وهي المسؤولة في المقام الأول عما يجري فيه من ويلات.

إن السعادة الحقيقية هي نيل رضوان الله، وليست إشباع جوعات الإنسان، لأن إشباع جوعات الإنسان جميعها، من جوعات الحاجات العضوية، وجوعات الغرائز، هو وسيلة لازمة للمحافظة على ذات الإنسان، ولا يلزم من وجودها السعادة. هذا هو تصوير الحياة وهذا الأساس الذي يقوم عليه هذا التصوير وهو الأساس للحضارة الإسلامية. لكن الدول التي ذكرت في تصنيف السعادة جميعها تعطي السعادة معاني غير حقيقية، فالسعادة عندهم هي إشباع أكبر قدر من المتع المادية والجسدية، ولم يكترثوا إلى الفرق الشاسع بين المتعة والسعادة، فالمتعة هي اللذة التي يشعر بها الإنسان حين يلبي حاجة عضوية أو غريزية، فحين يمتلك الإنسان مالاً يشعر بمتعة، وهي لذة إشباع غريزة التملك، والإنسان حين يأكل طعاما لذيذاً، يشعر بلذة الطعام، وهكذا... والمتعة أو اللذة آنية، تنتهي بإشباع الحاجة العضوية أو الغريزية، أما السعادة فهي شعور دائم مصاحب للإنسان في جميع أحواله، يوجِدُ عنده طمأنينةً داخلية، تجعله مرتاح الخاطر، هادئ البال، لا يشعر بوحشة، بل يشعر بالرضا لما هو عليه حاله، ولا يطلب ما في أيدي الناس. هذا المعنى الحقيقي للسعادة لا ينتج إلا عند التلبس بالأفكار والمفاهيم الصحيحة عن الحياة؛ بأن الدنيا دار ممر وليست دار مقر، وأن لله الخالق حقاً علينا أن نلتزم به، وأنه سيحاسبنا على ذلك يوم القيامة. إن دين الإسلام يتجسد معنى السعادة فيه على أنها السعي لنيل رضوان الله تعالى، وقد حددت الشريعة أن من يطع الله تعالى فقد فاز، ومن عصا فقد خسر خسرانا مبينا، وجعل الجنَّةَ والنَّارَ والثوابَ والعقابَ على الأعمال، فيصبح معنى السعادة الحقيقية هو نوال رضوان الله تعالى، فكم تكون سعادة المرء حين يستشعر قربه من ربه في تنفيذه للأحكام الشرعية، وكم من جائع سعادته في قلبه أكبر لأن مطعمه حلال، في حين إن كان غنياً ما يكون منزعجا لشعوره بحرمة الطريقة التي جنى بها ماله، أو حتى لأنه لم يؤد ما عليه من زكاة!

﴿إنّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنتُمْ تُوعَدُونَ * نَحْنُ أَوْلِيَاؤُكُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الْآخِرَةِ وَلَكُمْ فِيهَا مَا تَشْتَهِي أَنفُسُكُمْ وَلَكُمْ فِيهَا مَا تَدَّعُونَ * نُزُلاً مِّنْ غَفُورٍ رَّحِيمٍ * وَمَنْ أَحْسَنُ قَوْلاً مِّمَّن دَعَا إِلَى اللَّهِ وَعَمِلَ صَالِحاً وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ﴾

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

غادة عبد الجبار (أم أواب) – الخرطوم

More from null

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu: Dang Humması ve Sıtma

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu

Dang Humması ve Sıtma

Sudan'da dang humması ve sıtmanın yaygın bir şekilde yayılmasıyla, Sağlık Bakanlığı'nın etkili rolünün yokluğunu ve devletin her geçen gün can alan bir salgınla başa çıkma konusundaki yetersizliğini ortaya koyan ciddi bir sağlık krizi ortaya çıkıyor. Hastalık bilimi alanındaki bilimsel ve teknolojik ilerlemeye rağmen, gerçekler ortaya çıkıyor ve yolsuzluk kendini gösteriyor.

Net Bir Planın Yokluğu:

Vaka sayısının binleri aşmasına ve bazı medya kaynaklarına göre toptan ölümlerin kaydedilmesine rağmen, Sağlık Bakanlığı salgınla mücadele için net bir plan açıklamadı. Sağlık kurumları arasında koordinasyon eksikliği ve salgın krizlerle başa çıkmada önleyici vizyon eksikliği dikkat çekiyor.

Tıbbi Tedarik Zincirlerinin Çöküşü

"Parol" gibi en basit ilaçlar bile bazı bölgelerde nadir hale geldi, bu da tedarik zincirlerindeki bir çöküşü ve ilaç dağıtımı üzerindeki denetim eksikliğini yansıtıyor, bu da kişinin en basit yatıştırıcı ve destek araçlarına ihtiyaç duyduğu bir zamanda.

Toplumsal Bilinçlendirme Eksikliği

İnsanları sivrisineklerden korunma yöntemleri veya hastalığın belirtileri hakkında eğitmek için etkili medya kampanyaları yok, bu da enfeksiyonun yayılmasını artırıyor ve toplumun kendini koruma yeteneğini zayıflatıyor.

Sağlık Altyapısının Zayıflığı

Hastaneler, tıbbi personel ve ekipman, hatta temel teşhis araçları konusunda ciddi bir eksiklik çekiyor, bu da salgına yanıtı yavaş ve rastgele hale getiriyor ve binlerce kişinin hayatını tehlikeye atıyor.

Diğer Ülkeler Salgınlarla Nasıl Başa Çıktı?

 Brezilya:

- Modern böcek ilaçları kullanarak yer ve hava yoluyla ilaçlama kampanyaları başlattı.

- Sinekliği dağıttı ve toplumsal bilinçlendirme kampanyalarını etkinleştirdi.

- Salgın bölgelerinde acil olarak ilaç sağladı.

Bangladeş:

- Yoksul mahallelerde geçici acil durum merkezleri kurdu.

- Bildirimler için yardım hatları ve mobil müdahale ekipleri sağladı.

Fransa:

- Erken uyarı sistemlerini etkinleştirdi.

- Taşıyıcı sivrisinekler üzerindeki denetimi yoğunlaştırdı ve yerel bilinçlendirme kampanyaları başlattı.

Sağlık En Önemli Görevlerden Biridir ve Devletin Sorumluluğu Tamdır

Sudan hala etkili tespit ve raporlama mekanizmalarından yoksun, bu da gerçek rakamların açıklanandan çok daha yüksek olmasına neden oluyor ve krizi daha da karmaşık hale getiriyor. Mevcut sağlık krizi, devletin insan hayatını önceliklerinin en üst sırasına koyan sağlık hizmetlerinde etkili rolünün yokluğunun doğrudan bir sonucudur. İslam'ı uygulayan ve Ömer bin Hattab'ın "Irak'ta bir katır tökezlese, Allah Kıyamet Günü'nde ondan beni hesaba çeker" sözünü uygulayan bir devlet.

Önerilen Çözümler

- İnsan hayatında Allah'tan korkan ve her şeyden önce etkili, hisse senedi veya yolsuzluğa tabi olmayan bir sağlık sistemi kurmak.

- Ücretsiz sağlık hizmetini her reayanın temel hakkı olarak sağlamak. Özel hastanelerin ruhsatlarını iptal etmek ve tıp alanındaki yatırımları engellemek.

- Bilinçlendirme kampanyaları ve sivrisineklerle mücadele yoluyla tedaviden önce önlemenin rolünü etkinleştirmek.

- Sağlık Bakanlığı'nı insanların hayatından sorumlu olacak şekilde yeniden yapılandırmak, sadece bir idari kurum olmaktan çıkarmak.

- İnsan hayatını ekonomik ve siyasi çıkarların üstüne koyan bir siyasi sistem benimsemek.

- Suç örgütleri ve ilaç mafyasıyla bağları koparmak.

Müslümanların tarihinde, hastaneler insanlara ücretsiz hizmet vermek için kurulurdu, yüksek verimlilikle yönetilir ve insanların cebinden değil, devlet hazinesinden finanse edilirdi. Sağlık hizmetleri devletin sorumluluğunun bir parçasıydı, ne bir lütuf ne de bir ticaret.

Bugün Sudan'da salgınların yayılması ve devletin sahnede olmaması, göz ardı edilemeyecek bir tehlike işaretidir. Gerekli olan sadece Parol sağlamak değil, aynı zamanda insan hayatıyla ilgilenen ve krizin semptomlarını değil, köklerini tedavi eden gerçek bir refah devleti kurmaktır, insanın değerinin, hayatının ve yaratılış amacının (yalnızca Allah'a ibadet etmek) farkında olan bir devlet. İslami devlet, sağlık hizmetleri konularını ancak Nübüvvet metoduna göre ikinci Raşid Halifeliği devletinin gölgesinde uygulanabilen sağlık sistemi aracılığıyla çözebilir, bu devlet Allah'ın izniyle yakında kurulacaktır.

﴿Ey iman edenler! Sizi diriltecek şeylere çağırdığı zaman Allah'a ve Resul'e icabet edin﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Hatem El-Attar – Mısır Vilayeti

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

22 Rebiülevvel 1447 Hicri, miladi 14 Eylül 2025 sabahı, seksen yedi yaşına yakın bir yaşta, Hizb-ut Tahrir'in ilk neslinden Ahmed Bekir (Hezim), Rabb'inin rahmetine kavuştu. Davayı uzun yıllar taşıdı, bu uğurda uzun hapisler ve şiddetli işkenceler çekti, ancak Allah'ın lütfu ve yardımıyla ne gevşedi, ne zayıfladı, ne değiştirdi, ne de dönüştürdü.

Seksenli yıllarda Suriye'de, rahmetli Hafız'ın hükümeti döneminde uzun yıllar gizlenerek yaşadı. 1991 yılında Hava İstihbaratı tarafından bir grup Hizb-ut Tahrir genciyle birlikte tutuklandı ve suçlular Ali Memluk ve Cemil Hasan'ın gözetiminde en ağır işkencelere maruz kaldı. Ebu Üsame ve bazı arkadaşlarının sorgusundan sonra sorgu odasına giren bir kişi bana, sorgu odasının duvarlarında et parçaları ve kan gördüğünü söyledi.

Mezze'deki Hava İstihbarat Şubesi'nin hücrelerinde bir yıldan fazla kaldıktan sonra, geri kalan arkadaşlarıyla birlikte Seydnaya hapishanesine gönderildi ve ardından on yıl hapis cezasına çarptırıldı. Sabırla ve mükafatını Allah'tan bekleyerek yedi yılını geçirdi, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

Hapisten çıktıktan sonra doğrudan davayı taşımaya devam etti ve Suriye'de 1999 yılının Aralık ayının ortasında yüzlerce Hizb gençliğini kapsayan tutuklamalar başlayana kadar devam etti. Beyrut'taki evi basıldı ve kaçırılarak Mezze havaalanındaki Hava İstihbarat Şubesi'ne götürüldü, böylece yeni bir korkunç işkence aşaması başladı. Allah'ın yardımıyla yaşına rağmen sabırlı, sebatlı ve mükafatını Allah'tan bekleyen biriydi.

Yaklaşık bir yıl sonra yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildi ve Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde yargılandı. Daha sonra on yıl hapis cezasına çarptırıldı ve Allah ona yaklaşık sekiz yılını geçirmeyi nasip etti, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

2001 yılında Seydnaya hapishanesinde onunla tam bir yıl geçirdim, hatta beşinci koğuşta (A) üçüncü katın solunda tam yanındaydım, ona sevgili amcam diye hitap ederdim.

Birlikte yemek yerdik, yan yana uyurduk, kültürü ve fikirleri müzakere ederdik. Kültürü ondan öğrendik, sabrı ve sebatı ondan öğrenirdik.

İnsanları seven, hoşgörülü, gençlere düşkün, onlara zafere ve Allah'ın vaadinin yakın zamanda gerçekleşeceğine dair güven aşılardı.

Allah'ın Kitabını ezberlemişti ve her gün ve gece okurdu. Gecenin çoğunu ibadetle geçirirdi ve şafak yaklaştığında beni kıyam namazı ve ardından sabah namazı için uyandırırdı.

Hapisten çıktım ve 2004 yılında geri döndüm. 2005'in başlarında yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildik ve 2001'in sonunda ilk kez çıktığımızda hapiste kalanlarla yeniden buluştuk. Onlardan biri de sevgili amcam Ebu Üsame Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh idi.

Koğuşların önünde uzun süreler yürüyerek hapishane duvarlarını, demir parmaklıkları, aile ve sevdiklerinden ayrılığı unutmaya çalışırdık. Nasıl unutabilirdik ki o, uzun yıllarını hapiste geçirmiş ve neler yaşamıştı!

Ona yakınlığıma ve uzun süre arkadaşlık etmeme rağmen, onu asla şikayet ederken veya sızlanırken görmedim. Sanki hapiste değilmiş de hapishane duvarlarının dışında uçuyormuş gibiydi; çoğu zaman okuduğu Kur'an ile uçuyordu, Allah'ın vaadine olan güven ve Peygamberimiz ﷺ'in zafer ve iktidar müjdesi kanatlarıyla uçuyordu.

En karanlık ve en zorlu koşullarda bile, Peygamberimiz ﷺ'in «Sonra Nübüvvet Minhacı Üzere Hilafet Olacak» müjdesinin gerçekleşeceği büyük zafer gününü özlüyorduk. Hilafetin gölgesinde ve ak sancak dalgalanırken bir araya gelmeyi arzuluyorduk. Ancak Allah, senin bu sıkıntı diyarından ebediyet ve beka diyarına göçmeni takdir etti.

Allah'tan Firdevs-i Ala'da olmanı dileriz ve Allah katında kimseyi temize çıkarmıyoruz.

Sevgili amcamız Ebu Üsame:

Allah'tan sana engin rahmetiyle muamele etmesini, seni cennetlerinin en geniş yerine yerleştirmesini, seni sıddıklar ve şehitlerle birlikte kılmasını, çektiğin eziyet ve azaba karşılık cennetteki en yüksek dereceleri vermesini dileriz. Yüce Allah'tan havuz başında Peygamberimiz ﷺ ile ve rahmetinin karar yerinde bizi seninle bir araya getirmesini dileriz.

Tesellimiz, Rahmet Edenlerin En Merhametlisinin huzuruna varman ve biz ancak Allah'ı razı eden sözleri söyleriz. Biz Allah'a aitiz ve O'na döneceğiz.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Ebu Suteyf Cicu