مقالې

مع الحديث الشريف - الإمارة – الجزء الأول

د کتاب "دستګاه ګانې" لنډیز - 9

د "اسلامي فکر کې خلافت او امامت" لړۍ - د لیکوال او مفکر ثائر سلامة لخوا - ابو مالک - څلوېښتمه برخه

دا هغه مجتهدین دي چې اتفاق یې لازم دی، هغه څوک چې د پېښې په وخت کې موجود وو، یا مسئله مطرح شوې وه، او په راتلونکي کې به د مجتهدینو په اړه اعتبار نشته، بلکې که وموندل شي: پیروي وکړئ، او د پېښې په اړه د خبر د خپرېدو او د لیدلو او غور کولو لپاره د کافي مودې له تېرېدو وروسته د مخالف په اړه اعتبار نشته، او ځکه چې د رسول الله ﷺ څخه ترلاسه شوي متنونه د اجماع څخه مخکې دي، نو داسې انګیرل کېږي چې د سنت څخه داسې دلایل شتون لري چې اجماع منسوخ کوي یا ورسره مخالفت کوي، لکه څنګه چې هغه څه چې اجماع باطلوي د صحابي یا مجتهد شخصي نظر نه دی ترڅو وویل شي: موږ ته د هغوی ټول نظرونه نه دي رسیدلي، بلکې د خبر په واسطه باطل کیږي (یعنې د حدیث په واسطه) ځکه چې اجماع د دلیل څرګندونه کوي، نو د اجماع لاسته راتلل یوازې د نقيض دلیل په شتون سره باطل کیږي یا اجتهاد د ناقض دلیل ته راجع کیږي، او بیا باید د اجماع د باطل کیدو او دلیل ته د صحابه کرامو د رجوع خبر ورسیږي، یا په هغه څه باندې ټینګار چې دوی په اجماع سره نقل کړي دي ځکه چې دوی هغه د معتبر دلیل په توګه ګوري، او په دې اساس د دوی د اجماع د مخالفت د دلیل د نقل نه کول د اجماع د لاسته راتللو او قطعي توب لپاره کافي دي.

قضا او تقدیر او د دعوت وړونکی: ټینګه پوهه او نه ستړی کیدونکی مزل

په داسې زمانه کې چې ناهیلي زیاته شوې ده، او د امت پر اوږو ازموینې راټولې شوې دي، او د بدلون لاره له خطرونو او ستونزو ډکه شوې ده، د اسلامي ژوند د بیا پیلولو لپاره د دعوت وړونکي د قضا او قدر ژورې پوهې ته اړتیا ده، داسې پوهه چې باور ټینګ کړي، ثابت قدمي وبخښي، او داسې شخصیت رامینځته کړي چې طوفانونه یې ونه لړزوي، او ویرې یې له خپل هدف څخه منحرف نه کړي.