Mkutano wa Majenerali huko El Alamein: Mgogoro wa Ushawishi kwa Gharama ya Damu za Umma
Habari:
Mnamo tarehe 30 Juni 2025, Abdel Fattah al-Sisi, rais wa utawala wa Misri, alimpokea kamanda wa jeshi la Sudan, Abdel Fattah al-Burhan, na kamanda wa kile kinachoitwa Jeshi la Kitaifa la Libya, Khalifa Haftar, pamoja na wanawe Khaled na Saddam, katika mji mpya wa El Alamein. Mkutano huu ulikuja katika jaribio la kudhibiti mzozo wa mpaka wa pembetatu kati ya Libya, Sudan na Chad, ambao unashuhudia ongezeko kubwa kutokana na mzozo kati ya jeshi la Sudan linaloongozwa na Burhan, na vikosi vya msaada wa haraka vinavyoongozwa na Mohammed Hamdan Daglo (Hemedti), ambavyo sasa vinakaribia mipaka ya Misri.
Maoni:
Hofu ya Sisi juu ya kuenea kwa mzozo huu, haswa baada ya Burhan kumtuhumu Haftar kwa kusaidia vikosi vya Hemedti, ndio ilikuwa kichocheo kikuu cha mkutano huu. Inaonekana kwamba Sisi alikusudia kumtenga Hemedti kutoka kwenye mkutano huo licha ya kuwa mhusika mkuu katika mzozo huo, ikiwa ni ishara wazi ya hamu yake ya kuweka mazungumzo ndani ya mzunguko wa majenerali wa jadi, na kuwanyima nguvu za kijeshi zisizo za kawaida ambazo haziko chini ya uongozi rasmi unaojulikana katika majeshi.
Inaonekana kuwa kuna uelewa wa awali kati ya Sisi, Burhan na Haftar juu ya hitaji la kumweka kando Hemedti, na labda kuzingatia uwepo wake kama tishio ambalo lazima likomeshwe. Ingawa Sisi alikutana na Burhan na Haftar kando, pande hizo mbili zilikabiliana ana kwa ana wakati wa mkutano, ambapo Burhan alirudia madai yake dhidi ya Haftar ya kumuunga mkono Hemedti, wakati Haftar alikanusha hilo kabisa, jambo ambalo lilimfanya Burhan kusisitiza kwamba anayo ushahidi wa kumtia hatiani Haftar au wale walio karibu naye, na ushahidi huu ni:
-
Ripoti za Umoja wa Mataifa ambazo zinathibitisha kuwepo kwa mtandao wa usambazaji wa kijeshi unaohudumia vikosi vya Msaada wa Haraka, unaopitia Libya, Chad na Sudan Kusini.
-
Ruhusa ya kusafirisha silaha kutoka Libya hadi Sudan na mamluki wa Wagner wa Urusi, ambayo inaonyesha kuhusika kwa Haftar.
-
Msaada wa awali wa Falme za Kiarabu kwa Hemedti na Haftar, ambao unathibitisha kuwepo kwa mtandao wa maslahi ya Falme za Kiarabu ambao unatumia eneo la Libya kusaidia vikosi vya Hemedti.
-
Makubaliano ya Haftar na rais wa Chad kuruhusu usafirishaji wa silaha kupitia ardhi ya Chad baada ya kuimarisha marufuku ya anga kwenye viwanja vya ndege vya Libya.
Kwa kuzingatia data hizi, inaonekana kuwa madai ya Burhan sio ya bahati mbaya, na hata kama Haftar hakuhusika kibinafsi katika msaada huo, kuna uwezekano kwamba wanawe, wakiongozwa na Saddam, ndio waliratibu operesheni hizi, haswa kwa kuzingatia ushawishi unaoongezeka katika kusini mwa Libya.
Ingawa wote watatu wana maslahi ya pamoja, wote wanategemea utawala wa kijeshi na wanaogopa kuanguka kwa mifumo yao:
-
Sisi anataka kulinda mipaka na kuzuia silaha kuingia ndani ya Misri.
-
Burhan anataka kukata njia za usambazaji kwa Hemedti kupitia Libya.
-
Haftar anajaribu kupanua udhibiti wake juu ya kusini mwa Libya ambayo ina utajiri wa rasilimali.
Lakini mkutano uliisha bila kufikia makubaliano yoyote ya kweli, badala yake, mvutano uliongezeka, kwani Burhan na Haftar walibadilishana shutuma, na kila upande ulishikilia msimamo wake.
Kwa kushindwa kwa mkutano huu, inawezekana kwamba eneo la mpaka wa pembetatu litageuka kuwa uwanja wa mapigano matatu (Sudan, Libya, Misri), huku Hemedti akitumia hali ya machafuko kupanga upya safu zake. Ukweli mchungu unabaki kama ulivyo; kila upande unachukua hatua kulingana na hesabu za maslahi yake ya kibinafsi, bila kuzingatia uharibifu ambao migogoro hii inasababisha, ambayo hulipwa na watu wa taifa kutoka kwa damu yao na utajiri wao ambao umekuwa mateka yanayogawanywa na nchi za Magharibi zinazotawala.
Hata kama makubaliano yatafikiwa kati ya Sisi, Burhan na Haftar, hiyo haitakuwa mwisho mzuri, lakini ni kilele cha janga hili. Makubaliano hayo yanamaanisha kuimarisha majenerali vibaraka wa Amerika kama wasimamizi wa taifa, na kuimarisha mfumo wa kijeshi wa kiimla kama aina ya asili ya utawala, ambayo inampa Amerika udhibiti zaidi kupitia zana zake za ndani.
Haishangazi, Haftar ni mtu wa Amerika, aliishi chini ya ulinzi wake kwa miaka thelathini, na alirudi Libya kwa agizo lake kutekeleza ajenda zake, akitumia mikono yake ya kikanda na wale walioambatana nayo kama Falme za Kiarabu, Uturuki na Misri. Kuhusu Burhan, amethibitisha ufisadi wake na kuhusika kwake katika mitandao ya usafirishaji haramu wa dhahabu na shaba, akiwashinda waliomtangulia. Wanaume wote wawili, na wale wanaowafuata, ni zana duni tu mikononi mwa Amerika ambayo haitaki taifa hili liamke. Na kweli Mtume wa Mwenyezi Mungu ﷺ alisema: «Kuangamia kwa dunia ni jambo jepesi zaidi kwa Mwenyezi Mungu kuliko kumuua Muislamu».
Njia zote zinazoendeshwa leo zinaelekea kwenye matokeo moja: kuimarisha ushawishi wa Magharibi katika nchi za Waislamu, na hakuna tofauti kati yao isipokuwa yule ambaye Magharibi inamchagua kuwa wakala wake.
Nchi zilizopo katika nchi za Waislamu leo, mipaka yake na mifumo yake, zote zimeundwa na mkoloni, na zote ni zana za kumtumikia. Suluhisho la kweli, au tuseme la pekee, ni kurudi kwa Uislamu katika utawala chini ya Ukhalifa ulioongoka kwa njia ya Utume, ambao unaunganisha taifa, kumfukuza mkoloni, na kurejesha mamlaka kwa sheria, na heshima kwa taifa.
Hakuna kikundi kinachofanya kazi kwa lengo hili tukufu kwa ufahamu wa jambo lake, na kinatembea kwa njia ya Mtume wa Mwenyezi Mungu ﷺ, isipokuwa Hizb ut-Tahrir, ambayo inabeba mradi wa Ukhalifa kwa uelewa sahihi wa kisiasa na kisheria, na kuiweka mikononi mwa taifa. Kwa hivyo, taifa lazima lishikamane nayo, na lifanye kazi nayo, hadi bendera ya Uislamu itakapopepea tena juu ya sehemu zote za dunia.
﴿Na siku hiyo Waumini watafurahi kwa ushindi wa Mwenyezi Mungu. Humshinda amtakaye, Naye ndiye Mwenye nguvu, Mwenye kurehemu.﴾
Imeandikwa kwa ajili ya Redio ya Ofisi ya Habari Kuu ya Hizb ut-Tahrir
Abdul Rahman Shaker - Jimbo la Misri
